Κυριακή 14 Νοέμβρη 2004
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 12
ΠΡΟΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ (17ο)
Μερικές σκέψεις για την ισχυροποίηση των Κομματικών Οργανώσεων Εξωτερικού

Οι Θέσεις για το 17ο Συνέδριο καταπιάνονται με μια σειρά ζητήματα γύρω από το πώς θα ισχυροποιήσουμε το Κόμμα, από δω και πέρα, πώς θα δυναμώσει η διεθνής αλληλεγγύη, καθώς και το πώς ο καθένας μας θα συμβάλει πιο εποικοδομητικά σ' αυτόν τον αγώνα.

Το πιο σημαντικό είναι ότι μας δίνεται η δυνατότητα και η βοήθεια βέβαια να αντιληφθούμε πιο ενιαία τι σημαίνει ισχυρό ΚΚΕ και παράλληλα να αυτοκριθούμε αν εμείς όλοι, σαν μέλη και φίλοι του Κόμματος δουλεύουμε ουσιαστικά και συγκεκριμένα για το στόχο αυτό.

Και σαν μετανάστης θα βάλω μερικά ζητήματα προς σκέψη και συζήτηση για τον δικό μας το χώρο, δηλαδή τις ΚΟ που δρουν στη Δυτική Ευρώπη και οι οποίες, κατά τη γνώμη μου, έχουν πολύ αξιόλογο έργο να παρουσιάσουν κι αν με τη βοήθεια της καθοδήγησης συγκεκριμενοποιήσουν το περιεχόμενο δουλιάς και την τακτική τους, συντονιστούν λίγο καλύτερα μεταξύ τους, και επαναξιολογήσουν τις προτεραιότητες στη δουλιά τους, μπορούν να πετύχουν πολλά συγκεκριμένα και θετικά αποτελέσματα.

Οι ΚΟ της Δυτικής Ευρώπης έχουν μια μακρόχρονη και πλούσια ιστορία σε αγώνες και εμπειρίες και μεγάλο κύρος στους Ελληνες μετανάστες, αφού παλεύουν όλα αυτά τα χρόνια στο πλευρό τους για τη λύση των προβλημάτων τους.

Δεν πρέπει ακόμη να ξεχνάμε ότι οι οργανώσεις μας είχαν ελάχιστες απώλειες μετά το 13ο Συνέδριο, πράγμα που αποδεικνύει και το ότι υπήρχε και υπάρχει ανεβασμένο ταξικό επίπεδο, καθώς και ένας αριθμός άξιων στελεχών που αντιμετώπισαν την κρίση χωρίς μεγάλες απώλειες για το Κόμμα. Χαλάρωσε όμως η δουλιά των οργανώσεων μετά το 13ο και περιορίστηκε στις κατά τόπους ελληνικές κοινότητες, έγινε ανιαρή και ρουτινιάρικη χωρίς να εμπνέει τις μάζες και χωρίς να δίνει πολιτικά οφέλη. Παράλληλα σ' αυτές τις χώρες, ειδικά στη Βόρεια Ευρώπη, ο αντικομμουνισμός οξύνθηκε, τα ντόπια κόμματα και κινήματα πέρασαν μεγάλες κρίσεις, ο ρεφορμισμός, ειδικά στη Σκανδιναβία, έχει την έδρα του, η δικιά μας καθοδήγηση έπρεπε να λύσει μια σειρά ζητήματα στην Ελλάδα και όλοι αυτοί οι παράγοντες επηρέασαν τη δουλιά μας, ιδιαίτερα στο θεωρητικό επίπεδο, στο ζήτημα της κατανόησης του αγώνα για το μέτωπο. Στο ζήτημα που μπαίνει για τη σχέση στρατηγικής / τακτικής. Βέβαια, η δουλιά τον τελευταίο καιρό έχει βελτιωθεί κατά πολύ.

Οι αντικειμενικές συνθήκες αλλάζουν. Οι αναδιαρθρώσεις εδώ ήρθαν πριν από την Ελλάδα. Εχουν πρόβλημα να δικαιολογήσουν στον κόσμο το γιατί όλες αυτές οι περικοπές των κοινωνικών παροχών, που μια ζωή διαφήμιζαν και μάλιστα σε εποχή που ο κοινωνικός πλούτος αυξάνεται. Αρα, όλα ήτανε για τη βιτρίνα, επειδή βρισκόμαστε γεωγραφικά απέναντι στις σοσιαλιστικές χώρες. Ο κόσμος αρχίζει και αγανακτεί και τα όρια υπομονής του να εξαντλούνται. Βλέπουμε μεγάλη συμμετοχή, μετά από πολλά χρόνια, στο αντιπολεμικό κίνημα. Σε κινήσεις για τα δημοκρατικά δικαιώματα. Επιτροπές αλληλεγγύης π.χ. στην Παλαιστίνη, αντιρατσιστικές κινήσεις και μεγάλη άνοδο του κινήματος ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Κίνηση για να πούμε ΟΧΙ στο ευρωσύνταγμα, στο δημοψήφισμα που θα γίνει για το θέμα αυτό.

Ο πρόσφατος προεκλογικός αγώνας, με την ευκαιρία των ευρωεκλογών, έδωσε τη δυνατότητα για μια επανασύνταξη και ενεργή συμμετοχή των κομματικών δυνάμεων και άνοιγμα στους μετανάστες. Γιατί υπήρχε συγκεκριμένος στόχος. Ο οποίος και επιτεύχθηκε σε βαθμό ικανοποιητικό. Τα μεγαλύτερα ποσοστά που είχαμε ποτέ. Σουηδία πάνω από 90%, Δανία σχεδόν 60% κλπ. Ο στόχος αυτός όμως είχε ημερομηνία λήξης και εδώ είναι το ζητούμενο, πώς δηλαδή θα δοθεί συνέχεια στη δουλιά μας και τέτοιο περιεχόμενο που να μας δίνει τη δυνατότητα να κρατήσουμε την επαφή με τον κόσμο που μας εμπιστεύτηκε, τους νέους που πλησιάσαμε, τους παλιούς που ξαναήρθαν κοντά μας, να του προκαλούμε το ενδιαφέρον και την αγωνιστική διάθεση, και παράλληλα να διευρύνουμε τον κύκλο επιρροής μας στις μάζες των μεταναστών, αναπτύσσοντάς τους τη διάθεση για ρήξη με τα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό.

Εδώ χρειάζεται σχεδιασμένη πολιτικοϊδεολογική δουλιά.

Πρωταρχικό καθήκον πρέπει να μπει η δράση της οργάνωσης, αλλά και του κάθε συντρόφου χωριστά στο ντόπιο κίνημα. Πρώτα απ' όλα, όπου είναι δυνατό, σε συνεννόηση βέβαια με την καθοδήγηση, στενή επαφή με τα ντόπια κομμουνιστικά κόμματα. Να σταθούμε με όλες μας τις δυνάμεις δίπλα στους συντρόφους που δίνουν τη μάχη μέσα στα σωματεία, ενάντια στις ρεφορμιστικές ηγεσίες και τους εργατοπατέρες, που εδώ είναι κατεστημένο. Τα κόλπα περί κοινωνικού διαλόγου εδώ πρωτοεφαρμόστηκαν. Από δω εξάγονται.

Παράλληλα να βελτιωθεί η δουλιά μας μέσα στις κοινότητες. Πρέπει οι σύντροφοι που αναλαμβάνουν πόστα σε συμβούλια, πρώτα απ' όλα να μη δρουν μόνοι. Η δουλιά πρέπει να είναι συλλογική ευθύνη της ΚΟΒ. Εκεί πρέπει να ξεσκεπάζεται η πολιτική του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που επί χρόνια κοροϊδεύουν τους μετανάστες και κανένα αίτημα δεν έχουν λύσει. Ούτε καν το δικαίωμα του ψήφου στις εθνικές εκλογές ή τη θεσμική αναγνώριση των κοινοτήτων και την ενίσχυσή τους από τον κρατικό προϋπολογισμό. Μια σειρά κοινότητες είναι στα πρόθυρα της πτώχευσης, λόγω οικονομικών δυσχερειών. Παράλληλα όμως, πρέπει με δικιά μας πρωτοβουλία οι κοινότητες να συμμετέχουν ενεργά στα ντόπια κινήματα που αναφέραμε παραπάνω. Μαζί με το ντόπιο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα. Πρέπει να συνεργάζονται και με κοινότητες άλλων εθνοτήτων, γιατί τα προβλήματα είναι κοινά. Ο ρατσισμός και η ξενοφοβία παίρνουν επικίνδυνες διαστάσεις. Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ στη δεκαετία του '80 έκαναν μεγάλη προπαγάνδα ότι η ένταξή μας στην ΕΕ θα μας δώσει και άλλο status και δε θα υπάρχει πρόβλημα με το ρατσισμό. Θέση επικίνδυνη και ρατσιστική. Λες και γράφεται Ελληνας στο μέτωπό μας. Σήμερα η πραγματικότητα επιβεβαιώνει τις δικές μας θέσεις.

Σοβαρότατο το λεγόμενο πρόβλημα των νέων δεύτερης και τρίτης γενιάς των οικονομικών μεταναστών, συμπεριλαμβανομένων και των Ελλήνων. Συζήτηση και με την ΚΝΕ και με συντρόφους από άλλες εθνότητες και συντονισμός πάλης για τέτοια ζητήματα και για τα ΔΣ των Κοινοτήτων.

Για το θέμα της ενσωμάτωσης πρέπει να προβάλλουμε τις θετικές εμπειρίες από τις σοσιαλιστικές χώρες με τα παιδιά των πολιτικών προσφύγων. Προσωπικά τυχαίνει να έχω γνωρίσει αρκετούς και από παλιότερες επισκέψεις στις χώρες αυτές και όλοι ξέρανε άπταιστα και την ντόπια γλώσσα και την ελληνική και όλοι, μα όλοι, είχαν κάποια μόρφωση, που τους παρασχέθηκε δωρεάν. Ενσωματωμένοι στην ντόπια κοινωνία και κανένα πρόβλημα ρατσισμού.

Γιατί η Σουηδία ή η Γερμανία ή οποιαδήποτε άλλη χώρα σήμερα, παρ' όλο που μας λένε ότι είναι αναπτυγμένες, δεν μπορούν να λύσουν τέτοια ζητήματα που οξύνονται και θα εκραγούν σύντομα.

Να ένα επιχείρημα, ότι αυτά τα ζητήματα μόνο στο σοσιαλισμό λύνονται. Γιατί ο καπιταλισμός γεννάει και ρατσισμό. Να η ανωτερότητα και η ανθρωπιά του σοσιαλισμού.

Γενικά οι εμπειρίες που θα αποκτούν οι σύντροφοι και φίλοι μας από τη συμμετοχή τους στο ντόπιο κίνημα, θα βοηθούν και το Κόμμα μας να έχει καλύτερη και ακριβέστερη εικόνα για το βαθμό ανάπτυξης του κινήματος στις χώρες αυτές.

Για να γίνουν πιο σωστά τα παραπάνω, χρειάζεται να επεξεργαστούμε ενιαίο πρόγραμμα δράσης για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Πρέπει να πέσει πολύ βάρος στην ιδεολογική δουλιά και πρώτα απ' όλα να αφομοιωθεί απ' όλους η διαλεχτική σχέση τακτικής - στρατηγικής.

Εκτός από τα κομματικά έντυπα να δούμε και πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε τον «902», αφού μπορούμε όλοι και τον βλέπουμε εδώ στην Ευρώπη.

Πάνος Απέργης

ΚΟΒ Κοπεγχάγης


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org