Κυριακή 23 Νοέμβρη 2003
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 28
ΔΙΕΘΝΗ
Υποταγή και ελπίδα...

Κυβερνητικά στελέχη επιμένουν ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να στείλει στρατό στο Ιράκ. Ωστόσο, οι πληροφορίες εξίσου επιμένουν για την προετοιμασία στρατιωτικής δύναμης γι' αυτό το σκοπό στα πλαίσια του μισθοφορικού σώματος.

Φαίνεται ότι η κυβέρνηση σταματά στο τελευταίο σκαλοπάτι της σκάλας του κακού, αναλογιζόμενη τις συνέπειες ενός τέτοιου εγχειρήματος που υπήρξαν εναντίον των Ιταλών. Ομως, ουδείς μπορεί να αποκλείσει μια πιθανή ελληνική στρατιωτική αποστολή στο Ιράκ μετά τις επικείμενες εκλογές, όταν η νέα κυβέρνηση θα προέρχεται αναβαπτισμένη από «πρόσφατη λαϊκή εντολή». Το ζήτημα, επομένως, ενός ανοιχτού μετώπου έναντι όλων των πολιτικών δυνάμεων και η απαίτηση για μια καθαρή δημόσια θέση τους στην προεκλογική περίοδο αποτελεί βασικό χρέος για το κίνημα ειρήνης. Αλλωστε, το ζήτημα της πολεμικής κατοχής του Ιράκ και της αναπτυσσόμενης αντίστασης του λαού του δείχνει να μακραίνει σε χώρο και χρόνο και να γίνεται μόνιμη διελκυστίνδα των γραπτών και άγραπτων υποχρεώσεων της Ελλάδας στην ευρωατλαντική συμμαχία.

Το ζήτημα του μισθοφορικού στρατού, ιδιαίτερα στο πλαίσιο της εξαγωγής του σε τρίτες χώρες, μπορεί αυτήν τη στιγμή να μην μπαίνει πρακτικά στην ημερήσια διάταξη των προβλημάτων των Ελλήνων. Ισως ακόμη να μοιάζει με αποστολή ...οικοδόμων, που χτίζουν σπίτια και γεφύρια στο Αφγανιστάν. Ομως, η διαφαινόμενη ανάπτυξη της Λαϊκής Αντίστασης στον ευρύ χώρο της Μέσης Ανατολής θα γίνει φωτιά, που θα καίει κάθε σκέψη αποστολής στρατεύματος. Οι Ελληνες εργαζόμενοι θα υποχρεωθούν να αντιμετωπίσουν τα τεράστια καθημερινά έξοδα που δημιουργούνται από αυτές τις εκστρατείες. Αυτό, με τη σειρά του, θα θέσει το ευρύτερο ζήτημα των μισθοφόρων σε εθνική διάσταση. Η όποια ελληνική κυβέρνηση δε θα μπορεί να κρύβεται. Δε θα μπορεί, δηλαδή, με τα «Αβακς» να κατασκοπεύει το γιουγκοσλαβικό έδαφος και να δείχνει στόχους με το δάχτυλο του «κατοχικού καταδότη». Ούτε θα μπορεί να χειρίζεται μυστικά κονδύλια τεράστιων στρατιωτικών δαπανών πέρα από τα ελληνικά σύνορα.

Αργά ή γρήγορα, με τη διαφαινόμενη διαμόρφωση νέων συνθηκών, η ιρακινή, η παλαιστινιακή, η γιουγκοσλαβική αντίσταση θα συναντηθούν με την αντίσταση των Ελλήνων για τον έλεγχο, την ποιότητα και την αποστολή των αμυντικών δαπανών, με ιδιαίτερη έμφαση στην κατάργηση δαπανών για συμμετοχή σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις που φορούν τη μουτσούνα «ειρηνευτικών αποστολών». Υπενθυμίζεται ότι η αγγλοαμερικανική επέμβαση και κατοχή του Ιράκ, πασπαλισμένη με τη μικρή συμμετοχή πρώην Λαϊκών Δημοκρατιών που πέρασαν στον εσμό των γενιτσάρων, είναι η αναγκαία, η νομοτελειακή εξέλιξη των Νέας Τάξης Πραγμάτων, της «παγκοσμιοποίησης» και της επιδιωκόμενης ανοιχτής πλανητικής κατοχής. Αυτή η εξέλιξη θα συνεχιστεί ως έμπρακτη συνέχεια του κεφαλαίου και του ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού. Η αγγλοαμερικανική πολεμική μηχανή δεν πήγε στο Ιράκ για να φύγει. Αντίθετα, πήγε για να μείνει και να επεκταθεί ανοιχτά σε όλη την περιοχή με διάφορες μορφές.

Οποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό, δεν μπορεί να καταλάβει τη σύγχρονη κίνηση του διεθνούς κεφαλαίου και της ιμπεριαλιστικής καπιταλιστικής ολιγαρχίας, που το εκφράζει σε κοινωνικό, πολιτικό και μιλιταριστικό επίπεδο. Είναι μια διεθνής ταξική σύγκρουση, που, ως συνήθως, παίρνει τεθλασμένη μορφή, όταν βγαίνει έξω από τα όρια των καπιταλιστικών μητροπόλεων και φαίνεται να εγκαταλείπει την κλασική της μορφή.

Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, που κρατά από τον καιρό της αγγλικής, γαλλικής και γερμανικής αποικιοκρατίας, θα συνεχίσει τη μακρόσυρτη πορεία της, όσο ο πλανήτης θα δοκιμάζεται από την αντίφαση μεταξύ κεφαλαίου και εργατικής δύναμης. Η Ελλάδα, η χώρα του ξενόδουλου και μεταπρατικού καπιταλισμού, της αστικής τάξης εθισμένης στην οικονομία της βούτας και της αρπαχτής, δείχνει να χάνεται στη λεγόμενη «παγκοσμιοποίηση», δηλαδή στην πρωτόγνωρη αύξηση της διεθνοποίησης του κεφαλαίου.

Μοναδικός δρόμος σωτηρίας της είναι η απαλλαγή της από τα πολιτικά φερέφωνα της μεταπρατικής εξουσίας. Είναι η ανάδειξη μιας μεταβατικής κυβέρνησης, που θα την απαλλάξει από την οικονομική εξάρτηση του πολυεθνικού μονοπωλιακού κεφαλαίου και από την εθνική εξάρτηση του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού.


Αντώνης ΔΑΜΙΓΟΣ


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org