Πέμπτη 30 Μάρτη 2000
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 24
Στην Ευρώπη του Μάαστριχτ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ
Το πραγματικό πρόσωπό της πίσω απ' τις αποφάσεις της Λισαβόνας

Τι περιλαμβάνει η απόφαση της Συνόδου Κορυφής της Λισαβόνας για την απασχόληση και  την κοινωνική ασφάλιση

Παπαγεωργίου Βασίλης

Η «ειδική σύνοδος» του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στη Λισαβόνα (23-24 Μάρτη) αποφάσισε ομόφωνα «να συμφωνήσει ένα νέο στρατηγικό στόχο για την Ευρωπαϊκή Ενωση» (ΕΕ), αυτόν του ταξικού «εκσυγχρονισμού του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου», αφού «η μεταλλαγή, η οποία προκύπτει από την παγκοσμιοποίηση και τις προκλήσεις μιας νέας οικονομίας, έχει επιπτώσεις σε κάθε πτυχή της ζωής των ανθρώπων».

Ομόφωνες αποφάσεις

Παρά τις επιμέρους διαφορές μεταξύ των ευρωπαϊκών «μεγάλων δυνάμεων» για τον τρόπο επίτευξης αυτού του «στρατηγικού στόχου», οι 15 αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ αποφάσισαν ομόφωνα:

1) Την ιδεολογικοποίηση της «e-economy», της «ψηφιακής νέας οικονομίας», με σύνθημα «φιλελευθεροποίηση του Ιντερνετ» για τη «δημιουργία ευνοϊκού περιβάλλοντος» υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου, στα πλαίσια της «γρήγορης μετάβασης» που προωθεί εδώ και μια δεκαετία η «αναδιάρθρωση» της ΟΝΕ του Μάαστριχτ. Οι ρυθμίσεις για τους περισσότερους τομείς «απελευθέρωσης» προβλέπουν δεσμευτικά χρονοδιαγράμματα εφαρμογής.

Προϋπόθεση όλων η λιτότητα

2) Με δεδομένες τις επιταγές του Συμφώνου Σταθερότητας (ΣΣ) για «αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία σε ένα πλαίσιο συγκράτησης των μισθών» και «τηρώντας παράλληλα την "Ατζέντα 2000"», με προκαθορισμένους τους κοινοτικούς ετήσιους προϋπολογισμούς για όλη την περίοδο 2000 - 2006, προτείνεται, χωρίς να δοθεί ούτε ένα ΕΥΡΩ, «αντιμετώπιση» της ανεργίας με τη δημιουργία θέσεων χαμηλόμισθης «ευέλικτης» εργασίας μερικής απασχόλησης (παρτ-τάιμ). Αναγνωρίζεται, ταυτόχρονα, ότι «η νέα κοινωνία ενέχει τον κίνδυνο διεύρυνσης του χάσματος μεταξύ εκείνων που διαθέτουν πρόσβαση στις νέες γνώσεις και εκείνων που αποκλείονται», ενώ «η διαρθρωτική ανεργία μακράς διάρκειας και οι έκδηλες περιφερειακές ανισότητες ως προς την ανεργία παραμένουν ενδημικά στοιχεία σε ορισμένες περιοχές της ΕΕ».

Στόχος, η κοινωνική ασφάλιση

3) Προτείνεται «εκσυγχρονισμός των συστημάτων κοινωνικής πρόνοιας και εκπαίδευσης», μέσα από ένα «τολμηρό πρόγραμμα», ώστε να υπάρξει το «σταθερό πλαίσιο που απαιτείται για τη διαχείριση των διαρθρωτικών αλλαγών που προϋποθέτει η μετάβαση προς την κοινωνία της πληροφορίας». Μέχρι τον ερχόμενο Δεκέμβρη θα έχει αποφασιστεί η «μακρόχρονη βιωσιμότητα των συνταξιοδοτικών συστημάτων, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων της γήρανσης του πληθυσμού».

Ανατροπές στο όνομα του... Ιντερνετ

Οπως ήταν αναμενόμενο, η συμφωνία των «15» για τη «φιλελευθεροποίηση» και το Διαδίκτυο (Ιντερνετ) ήταν πολύ πιο εύκολη, απ' ό,τι για συντάξεις και ασφαλιστικό. Αλλά, όπως δήλωσε και ο πρωθυπουργός Κ. Σημίτης, «δεν ήταν μια σύνοδος της απασχόλησης, όπως αυτή στο Λουξεμβούργο, το 1997. Διαπιστώθηκε ότι τα περί απασχόλησης δεν μπορούν να υλοποιηθούν σωστά ή εντατικά ή αποτελεσματικά αν δεν ενταχθούν σ' ένα ευρύτερο πλαίσιο» .

Σ' αυτό το «ευρύτερο πλαίσιο» ταξικής αντιπαράθεσης κεφαλαίου / μισθωτής εργασίας συζητήθηκαν τα πάντα, από το «αμερικανικό μοντέλο» (Κ. Σημίτης) μέχρι τις προτάσεις Κομισιόν, Βρετανίας, Ιταλίας και Ισπανίας για «τοπικές» συμβάσεις εργασίας, που θα παρακάμπτουν τις «συλλογικές συμβάσεις» και τα συνδικάτα, προωθώντας «μισθολογικά κελιά» μεσαιωνικού χαρακτήρα, με ειδικές φορολογικές απαλλαγές για τις επιχειρήσεις και ειδικές ρυθμίσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, μειωμένων επιδομάτων και ευκολότερης απόλυσης για τους «ευέλικτους» εργαζόμενους.

Το «ηλεκτρονικό εμπόριο»

Στη Λισαβόνα ο κυνισμός των κυβερνώντων ξεπέρασε κάθε όριο. Στην πάγια καταδίκη των εργαζομένων στη γεωργία και τη βιομηχανία, που όλοι τους θεωρούν «χωρίς προοπτική», αφού εδώ και μια δεκαετία όλες οι «νέες» θέσεις απασχόλησης στην ΕΕ δημιουργούνται αποκλειστικά στον «τριτογενή» τομέα, των υπηρεσιών - χωρίς, βέβαια, να αναπληρώνουν τις απώλειες - προστέθηκε η επίσημη καταδίκη του συνόλου του μικρομεσαίου εμπορίου, στο όνομα του «ηλεκτρονικού εμπορίου» μέσω Ιντερνετ.

Οπως αναγκάστηκε να ομολογήσει δημόσια ο Κ. Σημίτης, «το ηλεκτρονικό εμπόριο έχει καθοριστικό ρόλο για την παγκόσμια προσαρμογή (...). Δε χρειάζεται πια να έχουμε στην ίδια έκταση δίκτυα πωλήσεων. Μπορούν να μπαίνουν απευθείας στην αγορά, μέσω της σύνδεσης με τα δίκτυα πληροφόρησης». Πρόκειται για τελικό, εξοντωτικό χτύπημα στο μικρομεσαίο λιανικό εμπόριο, που στήριζε χρόνια τώρα την ελληνική οικονομία. Ηδη και στην Ελλάδα έχουν κάνει την εμφάνισή τους μορφές «ηλεκτρονικού εμπορίου», που προωθούν ακαθόριστα, κυρίως αμερικανικά συμφέροντα, με δίκτυο εξυπηρέτησης από ντόπιους «κυβερνητικούς ντίλερ», που όχι μόνο επιβάλλουν συγκεκριμένα καταναλωτικά «πρότυπα», αλλά και εξαρτώνται άμεσα από το εξωελλαδικό «κέντρο». Ετσι το μέλλον των μικρομεσαίων εμπόρων είναι η προλεταριοποίηση. Αυτή η τάση «μισθωτοποίησης», προλεταριοποίησης του εργατικού δυναμικού προβάλλει, πολλαπλά, από τις αποφάσεις της Λισαβόνας. Αποτελεί μια ακόμη κατάργηση των ιστορικών διακηρύξεων της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, που δεν απέμεινε παρά ένα σκιάχτρο, μετά το Μάαστριχτ, αφού οπισθοχώρησε, μονεταριστικά, ακόμη και σε βασικούς «πυλώνες» που της επέτρεψαν, μεταπολεμικά, να αποτελεί κυβερνητική εναλλαγή στη Δεξιά, με σαφή διαφοροποίηση προς τα «αριστερά».

«Κεντροαριστερές» αποφάσεις

Ειδικά στη Λισαβόνα, οι 13 από τις 15 δήθεν «σοσιαλδημοκρατικές» κυβερνήσεις της ΕΕ διακήρυξαν, με τον πλέον επίσημο τρόπο, ότι:

1) Οι εργαζόμενοι θα πρέπει να ξεχάσουν ακόμη και τις ελάχιστες «εγγυήσεις» περί κατώτερων ορίων μισθού και του λεγόμενου «κοινωνικού μισθού», που τόσο είχε προπαγανδίσει και το ΠΑΣΟΚ στη χώρα μας.

2) Οι εργαζόμενοι θα πρέπει να ξεχάσουν τον «κοινωνικό χαρακτήρα της πρόνοιας», το πάλαι ποτέ περιβόητο «κοινωνικό κράτος», αφού μισθοί, επιδόματα, υγειονομική περίθαλψη και συντάξεις τελούν υπό την αίρεση της εργοδοσίας.

Είναι η ταφόπλακα της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας του 20ού αιώνα. Οι «κεντροαριστεροί» του Μάαστριχτ ξεπερνούν σε ζήλο ακόμη και τους «κεντροδεξιούς» διαχειριστές, με ακραίες εκδηλώσεις στη Λισαβόνα του «εργατικού» Βρετανού πρωθυπουργού Τ. Μπλερ και του Ιταλού ομολόγου του, πρώην «ευρω-σοσιαλιστή» Μ. Ντ' Αλέμα. Από κοντά και ο Κ. Σημίτης, ο οποίος στη Λισαβόνα αποκάλυψε τη νέα ΠΑΣΟκική αντίληψη περί (...) «αλλαγής», ως «προσαρμογής» και, μάλιστα «συνεχούς προσαρμογής σχεδόν του συνόλου του πληθυσμού στις βασικές προτεραιότητες: Πρώτα Ενιαία Αγορά, μετά το Μάαστριχτ, κατόπιν το θέμα της εξέλιξης της ΟΝΕ και το Σύμφωνο Σταθερότητας».

Πρόκειται για γενική σκλήρυνση της ταξικής πολιτικής, που φαίνεται να αδιαφορεί ή να προκαλεί τις συγκρούσεις με τα εξουθενωμένα λαϊκά στρώματα. Πάνε και οι ψευδεπίγραφες ταμπέλες για το «πολυσυλλεκτικό» ΠΑΣΟΚ των μη προνομιούχων. Τώρα μια μικρή κάστα συμφερόντων, στηριζόμενη στην «ευρωπαϊκή» και ΝΑΤΟική «προστασία», προσπαθεί να επιβάλει τη δική της πολιτική στην πλειοψηφία του εργαζόμενου λαού, γράφοντας στα παλιά της τα παπούτσια ακόμη και τις δημαγωγίες του Α. Παπανδρέου για «συμβόλαια» με το λαό, «κοινωνική δικαιοσύνη» και άλλα τέτοια.

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ
Πλάτη στις αντιλαϊκές πολιτικές(12/6/2008)
Είναι στ' αλήθεια κατά της νέας Συνθήκης της Λισαβόνας;(13/4/2008)
Επιταχύνεται η εφαρμογή αντιλαϊκών επιλογών(27/2/2004)
Το χρονικό της επίθεσης κατά της κοινωνικής ασφάλισης(2/3/2000)
Απάτη το "αριστερό" Μάαστριχτ(4/6/1997)
Επέτειος "απολογισμού" και αγώνα(8/5/1997)

Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org