Κυριακή 3 Αυγούστου 2003
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 28
ΔΙΕΘΝΗ
Σιγοβράζουν τα Βαλκάνια

Βαλκάνια, μυστηρίου άκρα σιωπή! Αυτό είναι που φαίνεται. Ωστόσο κάτω από την επιφανειακή νηνεμία, υπόγεια ρεύματα προετοιμάζουν ανακατατάξεις (σ.σ. άραγε χωρίς θύελλα;). Οι αλβανόφωνοι της FYROM συνεπικουρούμενοι από τις ένοπλες αλβανικές ομάδες απαιτούν ανοιχτά την απόσπασή τους κατά το πρότυπο των αλβανοφώνων του Κοσσυφοπεδίου. Λέγεται ότι ανάλογη θέση έλαβε κορυφαίο στέλεχος της FYROM ως ένδειξη της απελπισίας του κράτους.

Η κρατούσα τάση στα νότια, τουλάχιστον, Βαλκάνια είναι ο τεμαχισμός τους σε μικρά αδύναμα προτεκτοράτα, κυρίως, των ΗΠΑ. Προς εκμετάλλευση αυτού του φαινομενικού γεγονότος, παρουσιάζεται η τελούσα υπό διεθνή ανοχή Αλβανία που, χωρίς να εκδηλώνεται ως συγκροτημένο κράτος, καλλιεργεί την άκρως επικίνδυνη ιδέα της μεγάλης «ενωμένης» χώρας ως τη νέα υπό ανάδυση δύναμη της περιοχής.

Αυτή η ιδέα καλλιεργείται κυρίως εκτός των συνόρων της, στηριζόμενη στις διάφορες ένοπλες ομάδες στις γύρω χώρες που, λέγεται, ότι, ασκούν ευρεία στρατολόγηση σε όλα τα επίπεδα. Ολα δείχνουν ότι η μέχρι τώρα αλβανική πολιτική στηρίζεται σε δυο πλευρές που θυμίζουν εν μέρει την τουρκική πολιτική στην Κύπρο. Η μια πλευρά είναι η αποκαλούμενη «πολιτική του φαλού». Αυτό σημαίνει ότι «εφόσον γίναμε περισσότεροι από εσάς, η χώρα ή το συγκεκριμένο τμήμα της μάς ανήκει».

Είναι η βάση της αλβανικής πολιτικής στο Κοσσυφοπέδιο κι η ασκούμενη πολιτική του εποικισμού στη βόρεια κατεχόμενη Κύπρο. Η άλλη πλευρά είναι η εμπέδωση φανατικού φιλο-αμερικανισμού και φιλονατοϊσμού σε μαχητικά τμήματα Αλβανών. Εδώ, ακριβώς, βρίσκεται το σημείο επικοινωνίας τους με τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Φιλοδοξεί να γίνει ο κύριος εκφραστής κι επιτηρητής των αμερικανικών συμφερόντων. Εδώ βρίσκεται και το σημείο κινδύνου πολεμικής εμπλοκής της περιοχής.

Κυβερνήσεις πρώην Λαϊκών Δημοκρατιών έχουν συνάψει ειδική στρατιωτική συμφωνία με τις ΗΠΑ προσδοκώντας η κάθε μια ότι θα αποτελεί τον προνομιακό συνομιλητή με τις ΗΠΑ και τον καλύτερα προστατευόμενο. Σε αυτή την πολιτική επιδίδεται κι η ελληνική κυβέρνηση έχοντας, είναι αλήθεια, για την ώρα, το προβάδισμα. Ομως, στις όλο και πιο δυσκολευόμενες διεθνείς συνθήκες, αυτή η θεώρηση είναι άκρως επικίνδυνη. Οι τρόποι και οι μορφές ικανοποίησης των ευρω-ατλαντικών συμφερόντων δεν είναι εκ των προτέρων δεδομένοι ούτε κι οι ζημιές που θα επιφέρουν.

Αλλωστε, αυτός είναι ο κύριος λόγος της ελληνικής κυβερνητικής πολιτικής που χώνεται όλο και πιο βαθιά στα ιμπεριαλιστικά κελεύσματα ως ένας κατά φαντασία ισότιμος εταίρος που θα αποφύγει επικίνδυνες συμμαχικές επιβαρύνσεις.

Φαίνεται να αγνοεί για «τον άντρα της μυλωνούς...». Εάν γίνεται λόγος για την Αλβανία δεν είναι γιατί αποτελεί, μέχρι στιγμής, αξιόλογη δύναμη. Είναι γιατί γίνεται προσπάθεια τα τελευταία δέκα χρόνια να γίνει τέτοια.

Η δυτικο-συμμαχική ρίζα αυτού του κινδύνου βρίσκει έδαφος στο νέο αλβανικό καθεστώς που απολαμβάνει διεθνή ασυλία στο όνομα των ευρωατλαντικών συμφερόντων. Αυτό αργά ή γρήγορα κάπου θα καταλήξει. Η ελληνική κυβέρνηση μαζί με τη ΝΔ πιστεύει ότι δύναται να διευθύνει όλα τα νεοσύστατα αμερικανο-ευρωενωσιακά προτεκτοράτα των Βαλκανίων με τη βούλα του Ευρω-ατλαντικού Οίκου ως ο προσωπάρχης για όλες τις βρώμικες δουλιές. Η διαπλοκή είναι άκρως επικίνδυνη με άδηλες συνέπειες ακόμη και στο εσωτερικό των βαλκανικών κρατών. Ιδιαίτερα η Ελλάδα έχει ειδική σημασία για της πάσης φύσεως εθνικιστικές βλέψεις στα Βαλκάνια, επειδή, ακριβώς, αποτελεί την πέτρα του σκανδάλου ως «η μοναδική χώρα μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης» (σ.σ. τι θυμίζει αυτό;).

Αυτό επιβάλλει την άσκηση πολιτικής απαλλαγμένης π.χ. από την προηγούμενη βρώμα του υπουργού Εξωτερικών στην ανατροπή της γιουγκοσλαβικής κυβέρνησης του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς από τους ευρω-ατλαντικούς πράκτορες. Σημαίνει ακόμη την εγκατάλειψη οικονομικών και μιλιταριστικών φιλοδοξιών σε βάρος γειτονικών χωρών που συσσωρεύουν κινδύνους οικονομικής κι εθνικής καχεξίας στην καμπούρα των Ελλήνων.


Αντώνης ΔΑΜΙΓΟΣ


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org