Αύριο Πέμπτη στις 12 μ. στον Ιερό Ναό Αγίων Θεοδώρων του Α' Νεκροταφείου Αθηνών θα τελεστεί η κηδεία του Λάκη Χαλκιά.

Η σορός του θα βρίσκεται από τις 10 π.μ. στην αίθουσα του κοιμητηρίου για προσκύνημα.

Ενας από τους καλλιτέχνες που σημάδεψαν με το έργο τους τον λαϊκό μας πολιτισμό, γιος του θρυλικού Ηπειρώτη κλαρινίστα Τάσου Χαλκιά και μεγαλωμένος με τη μουσική παράδοση της γενέθλιας γης και πολλών γενεών μουσικών της οικογένειάς του, ο Λάκης Χαλκιάς έφυγε από τη ζωή την Κυριακή σε ηλικία 82 ετών.

«Με βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε τον συναγωνιστή μας Λάκη Χαλκιά, έναν σπουδαίο ερμηνευτή, μουσικό, ερευνητή της ελληνικής μουσικής και πνευματικό άνθρωπο. Εναν ολοκληρωμένο καλλιτέχνη που υπηρέτησε με συνέπεια την ελληνική μουσική παράδοση, την ανέδειξε δημιουργικά και τη συνέδεσε με τους μεγάλους κοινωνικούς αγώνες της εποχής. Η διαδρομή του υπήρξε πολύχρονη και πολυδιάστατη», σημείωσε προχθές μεταξύ άλλων το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για τον θάνατο του σπουδαίου καλλιτέχνη.

Σε ανακοίνωσή του για τον θάνατο του Λάκη Χαλκιά το Γραφείο Τύπου του ΚΣ της ΚΝΕ αναφέρει:

«Το Κεντρικό Συμβούλιο της ΚΝΕ αποχαιρετά με μεγάλη θλίψη τον Λάκη Χαλκιά, τον σπουδαίο ερμηνευτή της λαϊκής και παραδοσιακής μουσικής που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών.

Ο Λάκης Χαλκιάς συνέδεσε τη φωνή του με όλους τους μεγάλους, συνθέτες και ερμηνευτές, της εποχής του. Επέδειξε γνήσιο ενδιαφέρον καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του για τη διάδοση της δημοτικής και παραδοσιακής μουσικής, τη διάσωση της ελληνικής μουσικής παράδοσης. Ετσι έβλεπε και το Φεστιβάλ ΚΝΕ - "Οδηγητή", που το τίμησε για περισσότερο από 5 δεκαετίες με τη συμμετοχή του, αφού όπως έλεγε ο ίδιος το Φεστιβάλ ήταν "η αρχή, αν θέλετε, μιας προσπάθειας ανάδειξης του λαϊκού μας τραγουδιού...", όπως δήλωνε στον "Οδηγητή" το 1985. Η προσπάθεια του Φεστιβάλ έγινε πράξη και με τη δική του σταθερή συμβολή μέσα στα χρόνια.

Η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας θα θυμάται πάντα τον μεγάλο ερμηνευτή, για την αυθεντική φωνή και τη συνειδητή του στάση, για τα ζεστά του λόγια πως "η ΚΝΕ, με τη δράση, την παρουσία και την προσφορά της στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες της νεολαίας και των εργαζομένων, δεσπόζει σαν μια πελώρια πηγή αντίστασης". Θα τον θυμόμαστε ως καλλιτέχνη που δεν ξεμάκρυνε ποτέ από την επιλογή του ενεργού συνοδοιπόρου του ΚΚΕ, σταθερού εκφραστή των πόθων και αγώνων του εργατικού και λαϊκού κινήματος, τόσο μέσα από τα τραγούδια που ερμήνευσε όσο και με την προσωπική του δράση.

Σήμερα αποχαιρετούμε τον Λάκη Χαλκιά γνωρίζοντας πως η θύμηση και η φωνή του θα συντροφεύουν πάντα τα Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του "Οδηγητή", τους νέους αγώνες που έχουμε μπροστά μας».

Με τους στίχους του Γ. Μαρκόπουλου, «Εμείς είμαστε το αίμα / εμείς είμαστε η φωτιά / Εμείς είμαστε οι εργάτες / χτίζουμε εμείς τη λευτεριά», το ΠΑΜΕ αποχαιρετά με βαθιά θλίψη τον Λάκη Χαλκιά, «μια μεγάλη λαϊκή φωνή που συνδέθηκε άρρηκτα με τον μόχθο, την ξενιτιά, την αδικία, αλλά και με την αξιοπρέπεια και τους αγώνες της εργατικής τάξης.

Ο Λάκης Χαλκιάς έκανε τραγούδι τον εργάτη που παλεύει να ζήσει από τη δουλειά και τον ιδρώτα του. Με τη βαθιά ανθρώπινη φωνή του έδωσε δύναμη σε στίχους που πέρασαν από τα πάλκα στις απεργίες, στις διαδηλώσεις και στις Πρωτομαγιές, έγιναν συλλογική μνήμη και σύνθημα αγώνα.

Ηταν παρών στις συγκεντρώσεις, στις συναυλίες των συνδικάτων, στις μάχες για τα εργατικά δικαιώματα. Στάθηκε δίπλα στους ανθρώπους του πολιτισμού και στους νέους δημιουργούς, υπερασπιζόμενος τα εργασιακά και πνευματικά τους δικαιώματα. Με τη στάση του υπενθύμιζε ότι οι καλλιτέχνες είναι εργαζόμενοι, με ανάγκες και δικαιώματα, και ότι η Τέχνη μπορεί να γίνει όπλο στα χέρια της εργατικής τάξης στην πάλη για την ανατροπή του συστήματος της εκμετάλλευσης.

Σε μια εποχή όπου επιχειρηματικοί όμιλοι, ΕΕ, κυβέρνηση και κόμματα του κεφαλαίου θέλουν την Τέχνη εμπόρευμα, αποκομμένη από τις αγωνίες και τους αγώνες του λαού, ο Λάκης Χαλκιάς επέλεξε με συνέπεια τη μεριά των εργαζομένων, των καταπιεσμένων, των λαών που αγωνίζονται, τη σωστή πλευρά της Ιστορίας.

Το εργατικό κίνημα αποχαιρετά έναν δικό του άνθρωπο. Η φωνή και τα τραγούδια του θα συνεχίσουν να ακούγονται στη δουλειά, στις απεργίες και στους δρόμους του αγώνα, κάθε φορά που οι εργάτες σηκώνουν το κεφάλι και διεκδικούν τη ζωή που τους αξίζει.

Το ΠΑΜΕ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένειά του, στους φίλους και στους συνεργάτες του».