Από τις περιοδείες στο ΕΜΠ

Στην Πάτρα, συγκέντρωση θα γίνει στις 11.30 π.μ., στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση. Στο Ηράκλειο, στις 12 μ., στην Πλ. Λιονταριών.

Χθες Τετάρτη περιοδείες πραγματοποιήθηκαν στο Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», στο «Γ. Γεννηματάς», στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής - Δρομοκαΐτειο, στο ΕΜΠ, στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, στον ΕΦΚΑ Σταδίου και στο τηλεφωνικό κέντρο, καθώς και στους παιδικούς σταθμούς των δήμων Κορυδαλλού και Αμαρουσίου.

Στο πλαίσιο αυτό, σε μικρές συσκέψεις μετατράπηκαν οι περιοδείες που πραγματοποιήθηκαν στις Γραμματείες της ΣΕΜΦΕ, των Μηχανολόγων Μηχανικών και των Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ.

Η συζήτηση των εργαζομένων με το κλιμάκιο των συνδικαλιστών, με επικεφαλής τον Νίκο Διακογεωργίου, μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Διοικητικού Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, άνοιξε μεταξύ άλλων για τις διαγραφές φοιτητών, την υποστελέχωση, τις εργολαβίες, την πολεμική και «διττής χρήσης» έρευνα, το πειθαρχικό, το κόστος σπουδών και την ανάγκη κλιμάκωσης του αγώνα μπροστά στη ΔΕΘ.

Στην παρέμβασή του ο Ν. Διακογεωργίου ανέδειξε ότι η συνταγματική αναθεώρηση δεν είναι μια «θεσμική» συζήτηση μακριά από τους εργαζόμενους. Εξήγησε ότι με το άρθρο 103 ανοίγει ο δρόμος για άρση της μονιμότητας και απολύσεις στο Δημόσιο, με το άρθρο 16 προωθούνται νέα βήματα στην εμπορευματοποίηση της Ανώτατης Εκπαίδευσης και τα ιδιωτικά ΑΕΙ, ενώ με το άρθρο 79 επιδιώκεται να μπει συνταγματικός «κόφτης» στις κοινωνικές δαπάνες.

Οπως τόνισε, οι ανάγκες για Παιδεία, Υγεία, φοιτητική μέριμνα, μισθούς και προσωπικό βαφτίζονται «δημοσιονομικός κίνδυνος», την ώρα που υπάρχουν δισεκατομμύρια για τους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς, την πολεμική προετοιμασία και την ενίσχυση των επιχειρηματικών ομίλων.

Στη Γραμματεία της ΣΕΜΦΕ η συζήτηση άνοιξε γύρω από τις διαγραφές φοιτητών. Εργαζόμενοι μετέφεραν την αγωνία για νέους 25 και 26 χρονών, που κινδυνεύουν να πεταχτούν έξω από τις σπουδές τους, ενώ βρίσκονται κοντά στο πτυχίο.

«Δεν ξέρεις τι είναι να έχεις περάσει 40 μαθήματα από τα 56 και επειδή δεν έχεις περάσει 45 να διαγράφεσαι», ειπώθηκε χαρακτηριστικά, αποκαλύπτοντας ότι η κυβερνητική προπαγάνδα περί «αιώνιων φοιτητών» καταρρέει μπροστά στην πραγματικότητα που ζουν καθημερινά οι εργαζόμενοι στις Γραμματείες.

Ο Ν. Διακογεωργίου ενημέρωσε ότι η ΟΔΠΤΕ έχει αποφασίσει απεργία - αποχή από το καθήκον των διαγραφών. Από τη συζήτηση αναδείχθηκε ότι η απόφαση αυτή χρειάζεται να στηριχτεί με οργανωμένη παρέμβαση των εργαζομένων, των Φοιτητικών Συλλόγων και των συλλογικών οργάνων των σχολών, ώστε να μη φορτωθούν οι Γραμματείες την υλοποίηση μιας αντιλαϊκής πολιτικής, με τον φόβο και των πειθαρχικών.

Οπως τονίστηκε, οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να δεχτούν αδιαμαρτύρητα «να διαγραφούν τα ίδια μας τα παιδιά». Αναφέρθηκε μάλιστα η χαρακτηριστική περίπτωση μητέρας δύο παιδιών σε σχολή του ΕΚΠΑ, για την οποία απορρίφθηκε αρχικά αίτηση «θεραπείας», ενώ με την παρέμβαση και τις κινητοποιήσεις των Φοιτητικών Συλλόγων αποτράπηκε τελικά η διαγραφή.

Στις Γραμματείες των Μηχανολόγων και των Πολιτικών Μηχανικών στο επίκεντρο βρέθηκε η υποστελέχωση των πανεπιστημίων. Ο Ν. Διακογεωργίου μετέφερε ότι σε πρόσφατη συνάντηση του Κεντρικού Συμβουλίου της ΟΔΠΤΕ με τον υφυπουργό Παιδείας τέθηκε ακόμα και η σκέψη να επεκταθούν οι εργολαβίες, πέρα από τη σίτιση, την καθαριότητα και τη φύλαξη, και στις διοικητικές υπηρεσίες, ως δήθεν απάντηση στην υποστελέχωση.

Την ίδια ώρα, για όλα τα πανεπιστήμια προβλέπονται μόλις 186 προσλήψεις διοικητικών υπαλλήλων, όταν με βάση τα ίδια τα στοιχεία που αναφέρονται από την πλευρά του υπουργείου λείπουν 3.500 εργαζόμενοι. Χαρακτηριστικό είναι και το παράδειγμα του ΕΚΠΑ, όπου οι συμβασιούχοι είναι πάνω από 1.000, περίπου όσοι και οι μόνιμοι και ΙΔΑΧ εργαζόμενοι.

Η εικόνα αυτή δείχνει ότι η υποστελέχωση δεν είναι αδυναμία του κράτους. Είναι εργαλείο για να επεκτείνονται οι ελαστικές σχέσεις, οι εργολαβίες και η ιδιωτικοοικονομική λειτουργία των Ιδρυμάτων. Οπως ειπώθηκε στη συζήτηση, «μονιμότητα θα αποκτήσουν οι εργολάβοι και οι επιχειρηματικοί όμιλοι μέσα στα πανεπιστήμια, αλλά για το κράτος είναι "τζιζ" η μονιμότητα των εργαζομένων».

Ιδιαίτερη συζήτηση άνοιξε στη Γραμματεία Πολιτικών Μηχανικών για την πολεμική και «διττής χρήσης» έρευνα, με τον συνδικαλιστή να αναφέρει χαρακτηριστικά ότι στο ΕΜΠ «τρέχουν» 21 τέτοια ερευνητικά προγράμματα, με προϋπολογισμό 193 εκατ. ευρώ, την ώρα που ο τακτικός προϋπολογισμός του Ιδρύματος είναι μόλις 5 εκατ. ευρώ!

Η σύγκριση αυτή δείχνει και ποιες ανάγκες χρηματοδοτούνται και ποιες μένουν μόνιμα στην υποχρηματοδότηση. «Λεφτά υπάρχουν για την πολεμική οικονομία, τους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς και τις επιχειρηματικές συνεργασίες, αλλά όχι για προσωπικό, μισθούς, φοιτητική μέριμνα, εστίες και υποδομές», αναφέρθηκε.

Στη συζήτηση τέθηκε και το ερώτημα τι σημαίνει «αμυντική» έρευνα, όταν αυτή εντάσσεται σε ΝΑΤΟικούς και πολεμικούς σχεδιασμούς. Ο Ν. Διακογεωργίου έφερε ως παράδειγμα ερευνητικό που μπλοκαρίστηκε από εργαζόμενους και φοιτητές στους Ναυπηγούς, το οποίο αφορούσε τον ελλιμενισμό μεγάλων πλοίων, τύπου αεροπλανοφόρων, σε μικρότερα λιμάνια και τη χρήση drones.

Οπως επισημάνθηκε, το πανεπιστήμιο που μετατρέπεται σε «ΑΕ», σε «σούπερ μάρκετ γνώσης» και σε πολεμικό εργαστήριο δεν χωρά ούτε μόνιμη και σταθερή δουλειά ούτε εργαζόμενους και φοιτητές που αντιδρούν. Γι' αυτό δυναμώνει και το πειθαρχικό πλαίσιο, γι' αυτό η αξιολόγηση δένεται με το αν ο εργαζόμενος υλοποιεί τις κατευθύνσεις της αντιλαϊκής πολιτικής.

«Το καινούργιο πλαίσιο θέλει τους δημόσιους υπαλλήλους στρατιωτάκια», ειπώθηκε χαρακτηριστικά στη συζήτηση, συνδέοντας το πειθαρχικό με την προσπάθεια να επιβληθεί σιγή νεκροταφείου στους χώρους δουλειάς.

Η συζήτηση άγγιξε και το κόστος σπουδών. Εργαζόμενη ανέφερε ότι ήδη «χρυσοπληρώνει» τις σπουδές του παιδιού της στην Πάτρα, ενώ ο Ν. Διακογεωργίου σημείωσε ότι πανελλαδικά μόλις το 6% των φοιτητών μένει σε εστία. Την ίδια ώρα, νέες εστίες προχωρούν με ΣΔΙΤ, φορτώνοντας και από εκεί κόστος στις πλάτες της λαϊκής οικογένειας.

Ετσι αποκαλύπτεται ότι η αναθεώρηση του άρθρου 16 και τα ιδιωτικά ΑΕΙ πατάνε πάνω σε ένα πανεπιστήμιο που είναι ήδη πανάκριβο για τον φοιτητή και την οικογένειά του, με πετσοκομμένη μέριμνα, ελλείψεις σε εστίες, υποχρηματοδότηση και δίδακτρα που ήδη επεκτείνονται σε μεταπτυχιακά και ξενόγλωσσα προπτυχιακά.

Στις περιοδείες συζητήθηκε και η συνέχεια του αγώνα. Η ΟΔΠΤΕ οργανώνει άλλωστε τη συμμετοχή στο πανελλαδικό συλλαλητήριο στη ΔΕΘ στις 5 Σεπτέμβρη, με δωρεάν πούλμαν για τη μετάβαση των εργαζομένων στη Θεσσαλονίκη.

Ο Ν. Διακογεωργίου τόνισε ότι η ΔΕΘ πρέπει να γίνει μεγάλη παλλαϊκή - πανεργατική απάντηση όχι μόνο στην κυβέρνηση, αλλά στην πολιτική που υπηρετείται από όποια κυβέρνηση κι αν προκύψει.

Υπενθύμισε ότι στην προηγούμενη συνταγματική αναθεώρηση, 150 σωματεία είχαν καταθέσει πρόταση για την αναθεώρηση του άρθρου 103, πρόταση που στηρίχτηκε από το ΚΚΕ, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για τη μονιμοποίηση συμβασιούχων. Τότε μάλιστα, μαζί με τη ΝΔ, την πρόταση αυτή την απέρριψαν τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το ΠΑΣΟΚ που σήμερα παριστάνουν τους νέους «σωτήρες». Με αυτό το παράδειγμα ανέδειξε ότι οι εργαζόμενοι έχουν να αναμετρηθούν με μια ενιαία αντιλαϊκή στρατηγική, που δεν αλλάζει με κυβερνητικές εναλλαγές και νέους «σωτήρες».

Γι' αυτό, όπως υπογράμμισε, η απάντηση βρίσκεται στην οργάνωση, στην κοινή δράση με τους φοιτητές, στη συμμετοχή στη στάση εργασίας στις 14 Ιούλη και στην κλιμάκωση μπροστά στη ΔΕΘ.