Την ώρα που η λαϊκή οικογένεια στενάζει κάτω από τις μυλόπετρες της ακρίβειας και η χώρα μετατρέπεται σε απέραντο πολεμικό ορμητήριο, το πολιτικό προσωπικό της σοσιαλδημοκρατίας δίνει «ρέστα» για το ποιος θα αναδειχθεί ο καλύτερος «πυροσβέστης» της λαϊκής οργής. Οι τοποθετήσεις ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Πλεύσης Ελευθερίας και Νέας Αριστεράς για την ακρίβεια, την Ενέργεια και τις εξελίξεις του πολέμου επιβεβαιώνουν ότι η αντιπαράθεσή τους με τη ΝΔ σταματά εκεί που αρχίζουν τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων και οι δεσμεύσεις σε ΝΑΤΟ - ΕΕ.

Από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, ο Λευτέρης Καχριμάκης χαρακτήρισε «αποσπασματικά» τα κυβερνητικά μέτρα, εγκαλώντας τη ΝΔ ότι κάνει μόνο «ένα στα δέκα», ενώ εστιάζοντας στις ενδοομιλικές συναλλαγές και ζητώντας «αυστηρή ρύθμιση», το ΠΑΣΟΚ ουσιαστικά λέει ότι ένας «πιο οργανωμένος» καπιταλισμός μπορεί να υπηρετεί ταυτόχρονα και τα λαϊκά συμφέροντα. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Απόστολος Πάνας μίλησε για την ενεργειακή κρίση που πλήττει την παραγωγή - με έγνοια βασικά τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου - αποφεύγοντας βέβαια να θίξει την πολιτική της «απελευθέρωσης» και της «πράσινης μετάβασης» της ΕΕ και την «απελευθέρωση» της Ενέργειας, που το κόμμα του υπηρέτησε ως κυβέρνηση και στηρίζει ως αντιπολίτευση.

Στον ΣΥΡΙΖΑ, ο Σωκράτης Φάμελλος και ο Διονύσης Τεμπονέρας επιχείρησαν να παρουσιάσουν ως «διέξοδο» ένα πακέτο μέτρων (μείωση ΕΦΚ, αναστολή ΦΠΑ, φορολόγηση «υπερκερδών») που δεν θίγει στο ελάχιστο τους μηχανισμούς της αγοράς και τα «συνηθισμένα» κέρδη, ενώ δεν έλειψε και η επίκληση του «διεθνούς δικαίου» για τον πόλεμο από τον Σ. Φάμελλο, αποτελεί το γνωστό «ευχολόγιο» που αφήνει στο απυρόβλητο τη συμμετοχή της χώρας στους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου χαρακτήρισε το πλαφόν «αντιπερισπασμό του Μητσοτάκη», σε άλλον έναν δικό της «αντιπερισπασμό» για την επί της ουσίας συμφωνία της στην πολιτική που υλοποιεί η κυβέρνηση. Επιτέθηκε στις ενεργειακές συμφωνίες της κυβέρνησης, όπως εκείνη με τη «Chevron», χαρακτηρίζοντάς τες «λάθος deals», πλασάροντας τις γνωστές αυταπάτες ότι αν αλλάξει ο διαχειριστής ή αν γίνουν πιο «καθαρές» συμφωνίες, θα αλλάξει και η ουσία για το λαϊκό νοικοκυριό, που ματώνει από την πολιτική που υπηρετεί τους ενεργειακούς ομίλους, την κερδοφορία τους και την πρόσδεση στους επικίνδυνους σχεδιασμούς.

Από τη Νέα Αριστερά, ο Αλέξης Χαρίτσης υποστήριξε ότι η κυβέρνηση «εξαγγέλλει μέτρα χωρίς να εξαγγέλλει τίποτα», παρουσιάζοντας το πλαφόν ως μέτρο χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα, ενώ επανέφερε το γνωστό πακέτο παρεμβάσεων στα όρια των αντοχών της καπιταλιστικής οικονομίας. Και φυσικά, για την πολιτική της ΕΕ στην Ενέργεια και για την εμπορευματοποίηση των βασικών αγαθών ούτε λέξη.