Την ώρα που στη Θεσσαλία δεν έχει προχωρήσει κανένα αντιπλημμυρικό έργο για την προστασία του λαού, ούτε καν τα απολύτως αναγκαία αναχώματα, ο πρωθυπουργός έφτασε στο σημείο να δηλώσει από την κυβερνητική φιέστα στη Νίκαια ότι «δεν υπάρχουν ατελείωτοι πόροι (...) Αν η ελληνική οικονομία δεν είχε την ανθεκτικότητα που έχει επιδείξει τα τελευταία χρόνια, θα είχαμε μεγάλη δυσκολία να αντεπεξέλθουμε χωρίς δημοσιονομικές συνέπειες για τη χώρα». Συμπλήρωσε μάλιστα ότι «για να μπορούμε να κάνουμε αυτά τα έργα τα οποία μιλάμε, κάποια άλλα έργα κάπου αλλού στη χώρα δεν θα γίνουν». Από τη μία, λοιπόν, ο «κόφτης» που βρίσκει απέναντί του ο λαός σε κάθε του ανάγκη: Η δημοσιονομική πειθαρχία, τα ματωμένα πλεονάσματα και οι περιβόητες «δημοσιονομικές αντοχές» του αστικού κράτους, που «χωράνε» 500.000 ευρώ τη μέρα για φρεγάτες στην Ερυθρά Θάλασσα, αλλά όχι μέτρα για την προστασία του λαού. Και, από την άλλη, η καλλιέργεια κλίματος «κοινωνικού αυτοματισμού», με αθλιότητες του τύπου «μη διαμαρτύρεστε, γιατί κάποιοι άλλοι δεν πήραν ούτε ψίχουλα για να δοθούν σε εσάς»! Βρώμικος «βάλτος» το σύστημά τους και σκέτη «λάσπη» η πολιτική που θεωρεί κόστος την προστασία της ζωής, τα δικαιώματα και τις λαϊκές ανάγκες.