Ηταν Μάης, του 1936. Ηταν ένα μάθημα γραμμένο με αίμα στο σχολείο της εργατικής τάξης. Σήμερα το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα στηρίζεται σ' αυτό για να προχωρήσει μπροστά. Αξιοποιώντας τις ιστορικές και ηρωικές παραδόσεις και παρακαταθήκες που άφησαν όλοι εκείνοι που έδωσαν τη ζωή τους και έχυσαν το αίμα τους, οι εργαζόμενοι και ο λαός συνεχίζουν την πάλη για την υπεράσπιση και διεύρυνση των κατακτήσεών τους.

Αυτό το μήνυμα αναδείχτηκε πανίσχυρο, μέσα από τη χτεσινοβραδινή εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε λίγα μέτρα πιο πέρα από το Μνημείο του Εργάτη, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Την εκδήλωση διοργάνωσαν το Παγκαπνεργατικό Σωματείο Θεσσαλονίκης, το ΠΑΜΕ, η ΕΔΥΕΘ και η «Δράση: Θεσσαλονίκη 2003». Ηταν φορτισμένη συναισθηματικά μα κυρίως ιδεολογικά. Η πάλη συνεχίζεται ανειρήνευτη.

Ο Μανώλης Ανδρουλιδάκης (κιθάρα), ο Στάθης Σαββίδης (μπουζούκι) και ο Απόστολος Σωτηρούδης (τραγούδι) ερμήνευσαν 8 μελοποιημένα ποιήματα από τον «Επιτάφιο» του Γιάννη Ρίτσου. Ο ηθοποιός του Κρατικού Θεάτρου Βόρειας Ελλάδας (ΚΘΒΕ) Δημήτρης Καρέλης για λόγους αντικειμενικούς δεν μπόρεσε να παραστεί στην εκδήλωση. Ο ηθοποιός Θανάσης Παπαδημητρίου απήγγειλε λόγια από το μοιρολόι της μάνας:

«Γλυκέ μου, εσύ δε χάθηκες, μέσα στις φλέβες μου είσαι.

Γιε μου, στις φλέβες ολουνών, έμπα βαθιά και ζήσε».

«Γιε μου στ' αδέρφια σου τραβώ και σμίγω την οργή μου,

σου πήρα το τουφέκι σου, κοιμήσου, εσύ, πουλί μου».

Αποδόθηκε φόρος τιμής. Πρέπει να υπάρξει και συνέχεια. «Η εξέγερση του Μάη του '36 δείχνει το δρόμο: Ξεσηκωθείτε», ήταν το κάλεσμα. Και οι εργαζόμενοι ανταποκρίνονται. Μέσα από τις μεγαλειώδεις απεργιακές κινητοποιήσεις της περασμένης και της φετινής άνοιξης. Επόμενο βήμα η πανεργατική συμμετοχή στην πανελλαδική απεργία στην οποία καλεί το ΠΑΜΕ στις 29 του Μάη.

«Συνεχίζουμε. Οργανώνουμε την πάλη μας, για την υπεράσπιση των ασφαλιστικών και κοινωνικών μας δικαιωμάτων, για καλύτερα μεροκάματα, μισθούς και συντάξεις, που θα ανταποκρίνονται στις σημερινές σύγχρονες ανάγκες της εργατικής οικογένειας, για ένα σύγχρονο σύστημα Υγείας, για ένα αναβαθμισμένο δωρεάν σύστημα Παιδείας, για συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλιάς», είπε στην ομιλία της η Γιώτα Σιδηροπούλου, πρόεδρος του Παγκαπνεργατικού Σωματείου. Και κάλεσε να δώσουν όλοι τις δυνάμεις τους για την επιτυχία της απεργιακής κινητοποίησης στις 29 του Μάη 2002.

Νωρίτερα, αναφέρθηκε στα κοινά χαρακτηριστικά της εποχής εκείνης με το σήμερα, αναδεικνύοντας την αναγκαιότητα έντασης της πάλης: «Και τότε ο φασισμός και ο ναζισμός της Γερμανίας βομβάρδιζε τον δημοκρατικό λαό της Ισπανίας. Και σήμερα οι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές και το ΝΑΤΟ έσφαξαν το λαό της Γιουγκοσλαβίας, του Αφγανιστάν, και σήμερα το Ισραήλ σφάζει το λαό της Παλαιστίνης.

Και τότε με τα "ιδιώνυμα", όπως και σήμερα με τους "τρομονόμους" και "ευρωτρομονόμους", θέλουν να αφαιρέσουν και να περιορίσουν τις λαϊκές ελευθερίες και τα δημοκρατικά δικαιώματα των εργαζομένων και του λαού.

Και τότε το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα όπως και τώρα το ΠΑΜΕ πάλευε για την υπεράσπιση και διεύρυνση της Κοινωνικής Ασφάλισης, για καλύτερα μεροκάματα, για την προστασία των ανέργων, για συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλιάς».