Υλοποιώντας κατά γράμμα τον ευρωατλαντικό σχεδιασμό που κάνει πλάτες στο κράτος - δολοφόνο, και ενώ στην περιοχή έχει ανάψει φιτίλι ακόμα και γενικευμένης σύγκρουσης, ήδη από τις 10/10 η φρεγάτα «Ψαρά» εντάχθηκε στη ναυτική δύναμη του ΝΑΤΟ, SNMG2, που βρίσκεται στην περιοχή. Ταυτόχρονα, η ίδια η κυβέρνηση αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο - εφόσον «υποβληθεί αίτημα» - η SNMG2, άρα και η ελληνική φρεγάτα, να ενταχθεί στην αρμάδα συνοδείας του αεροπλανοφόρου «USS Gerald R. Ford», που έχει αναπτυχθεί στα ανοιχτά της Παλαιστίνης.

Εξάλλου, έτερη φρεγάτα, η «Σαλαμίς», είναι στην ίδια περιοχή, ενταγμένη στην επιχείρηση UNIFIL, η οποία επισήμως από το 2006 «επιβλέπει» την τήρηση της λεγόμενης Συμφωνίας του Λιβάνου, με πρόσχημα το να μην περάσουν όπλα στη Χεζμπολάχ, άρα και αυτή βρίσκεται στο επίκεντρο των εξελίξεων. Στην ευρύτερη περιοχή βρίσκεται επίσης η φρεγάτα «Αιγαίον», ενταγμένη στην «IRINI», επιχείρησης της ΕΕ η οποία επισήμως «τρέχει» για την τήρηση του εμπάργκο όπλων του ΟΗΕ στη Λιβύη.

Οι υπηρεσίες της κυβέρνησης απλώνονται και στο πεδίο των διευκολύνσεων με τις αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις σε όλη την Ελλάδα. Στη Σούδα ελλιμενίστηκαν ήδη τα αμερικανικά αντιτορπιλικά «USS Roosevelt» και «USS Thomas Hudner», που ανήκουν στην αρμάδα συνοδείας του «USS Gerald R. Ford», προκειμένου να ανεφοδιαστούν σε καύσιμα και να λάβουν υλικοτεχνική υποστήριξη, ενώ αγκυροβόλησε στη Σούδα και το θηριώδες φορτηγό πλοίο των ΗΠΑ «Cape Vincent», ενταγμένο στη Διοίκηση Μεταφορών του US Navy (Military Sealift Command - MSC). Παλαιότερα είχε πάρει μέρος σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις - «επιχειρήσεις», όπως στην «Iraqi Freedom» το 2003.

Προηγουμένως, στις 9 και 10 Οκτώβρη, το «Cape Vincent» ξεφόρτωσε στη Θεσσαλονίκη συνολικά 335 τεμάχια εξοπλισμού, ανάμεσά τους και 35 ελικόπτερα, για παραπέρα προώθησή τους στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, καθώς οι ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις μαίνονται από Μέση Ανατολή μέχρι Ουκρανία.

Ταΐζουν έτσι τη φωτιά του πολέμου και ταυτόχρονα προετοιμάζουν τη λεγόμενη κοινή γνώμη ακόμα και για γενίκευση της σύγκρουσης με άμεση εμπλοκή της Ελλάδας, αναπαράγοντας όλη τη χυδαία ευρωατλαντική προπαγάνδα περί «δικαιώματος του Ισραήλ στην αυτοάμυνα», όπως επαναλαμβάνουν σε όλες τις τοποθετήσεις τους και μ' αυτόν τον τρόπο ξεπλένουν τα διαχρονικά εγκλήματα του κράτους του Ισραήλ απέναντι στον παλαιστινιακό λαό.

Αλλωστε, δίνοντας πλήρη κάλυψη στα φριχτά σχέδια του Ισραήλ και του ευρωατλαντικού παράγοντα σε βάρος του παλαιστινιακού λαού, έφτασαν στο σημείο να ζητάνε «διαλεύκανση της τραγωδίας» στο βομβαρδισμένο νοσοκομείο στη Γάζα, μέχρι και να κάνουν «γαργάρα» την επιδρομή της ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας κατά της εκκλησίας του Αγίου Πορφυρίου στη Γάζα (βλέπε και σχετικό θέμα).

Σε αυτό το κλίμα, αυτό το Σάββατο ο πρωθυπουργός μεταβαίνει στο Κάιρο για πολυμερή Διάσκεψη την οποία συγκαλεί η Αίγυπτος με αντικείμενο το Παλαιστινιακό. «Η Ελλάδα έχει λόγο σε αυτήν τη νέα "έκρηξη" στη Μέση Ανατολή και μάλιστα με τη δική της σφραγίδα», είπε σχετικά ο Κυρ. Μητσοτάκης, αναζητώντας, πάνω σε πτώματα, πάτημα για τη γεωστρατηγική αναβάθμιση των ντόπιων επιχειρηματικών ομίλων.

Ο δε κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε ότι «η χώρα μας έχει τη σωστή, την υπεύθυνη στάση, τη διαχρονική μάλιστα στάση, που δεν την έχει μόνο η τωρινή κυβέρνηση. Είναι μια θέση η οποία κρατάει στον χρόνο και συνεχίζει και την υποστηρίζει» καθότι διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις, και του ΣΥΡΙΖΑ, πρόταξαν το δόγμα της «στρατηγικής συνεργασίας» με ΗΠΑ και Ισραήλ, για τα συμφέροντα της ελληνικής άρχουσας τάξης, εξ ου και κράτησαν στα συρτάρια τους την ομόφωνη απόφαση της ελληνικής Βουλής το 2015 για αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης.

Αλλά και σήμερα η στοίχιση ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ - Ελληνικής Λύσης στο πλευρό του κράτους - δολοφόνου και των ευρωατλαντικών σχεδιασμών «έλαμψε» στην Ευρωβουλή. Εκεί, μέσα στη βδομάδα, όλοι μαζί υπερψήφισαν ένα ελεεινό ψήφισμα που βγάζει λάδι την ισραηλινή κατοχή και την εξόντωση του παλαιστινιακού λαού, αναπαράγει τα περί «άγνωστης προέλευσης» ισοπέδωσης του νοσοκομείου στη Γάζα και ζητάει νέα μέτρα απέναντι σε Ιράν, Κατάρ και Ρωσία, ρίχνοντας κι άλλο λάδι στη φωτιά μιας γενικευμένης σύγκρουσης.