Στους στόχους, από τη μία, να εμποδιστεί ένα αποτέλεσμα «παντοδυναμίας» της ΝΔ από τις κάλπες της 25ης Ιούνη και, από την άλλη, να διασωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ ως ο βασικός εκφραστής της σοσιαλδημοκρατίας στη χώρα μας, κατέληξε με συνοπτικές διαδικασίες η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος την περασμένη Πέμπτη.

Στο πλαίσιο αυτό, και με την ψήφο στον ΣΥΡΙΖΑ να αξιοποιείται για την «κατοχύρωσή» του έναντι της απειλής από το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ και σε μια κάλπικη «αντιπολίτευση» για το πώς θα εφαρμοστεί το αντιλαϊκό πρόγραμμα της επόμενης μέρας, ο ΣΥΡΙΖΑ επιστρατεύει ξανά κάλπικα διλήμματα του τύπου «πρόοδος - συντήρηση», καλέσματα «δημοκρατικής πανστρατιάς», αλλά και μπόλικο εκφοβισμό για τη «δεξιά που έρχεται εκδικητική».

Ταυτόχρονα, και με βάση την ομιλία του Αλ. Τσίπρα, ο ΣΥΡΙΖΑ εγγυάται τη σταθερότητα ως κόμμα εξουσίας, και όχι «συμπλήρωμα της δεξιάς», σε μια αναφορά τοποθετήσεων στελεχών του ΠΑΣΟΚ για συγκυβέρνηση με τη ΝΔ ή «κόμμα διαμαρτυρίας», σε μια προκλητική αναφορά στο ΚΚΕ.

Η επίθεση του Αλ. Τσίπρα στο ΚΚΕ περιλάμβανε άλλωστε και τη λαθροχειρία ότι το Κόμμα ευθύνεται για την καθίζηση των ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ και τη σταθεροποίηση της ΝΔ, ενώ προειδοποίησε ότι δεν θα υποστείλει αυτήν την κριτική.

Αναφερόμενος στις αιτίες του αρνητικού αποτελέσματος επικαλέστηκε μεταξύ άλλων τη συκοφαντία ότι δέχθηκε «μονομέτωπο» εναντίον του από το ΚΚΕ, κάτι που, όπως ισχυρίστηκε, άνοιξε «διάδρομο» στη ΝΔ. Με τον ΣΥΡΙΖΑ να έχει ανοίξει ...λεωφόρο στην ενίσχυση της ΝΔ αλλά και την επαναφορά του ΠΑΣΟΚ, με την πολιτική που ακολούθησε και ως κυβέρνηση και ως αντιπολίτευση, ο Αλ. Τσίπρας επικαλέστηκε ως αιτία της κατάρρευσης την άρνηση των άλλων δυνάμεων για «κυβέρνηση συνεργασίας». Ετσι, βολικά, φόρτωσε ξανά σε άλλους τα αποτελέσματα της δικαίωσης που παρείχε ως κυβέρνηση και ως αντιπολίτευση στα ματωμένα πρωτογενή πλεονάσματα, στη συνέχιση της εμπλοκής στα πολεμικά σχέδια του ΝΑΤΟ, αλλά και τη στήριξη άνω των μισών νομοσχεδίων της ΝΔ κ.ο.κ.

Υπέδειξε ακόμα ως αιτίες της ήττας το ότι η ΝΔ κατάφερε να επιβάλει δική της ατζέντα στην προεκλογική αντιπαράθεση, αλλά και την έλλειψη συνοχής και συγκρότησης στην εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ.

Στην προσπάθειά του να τονώσει τη συσπείρωση στις γραμμές του κόμματός του φιλοτέχνησε το προφίλ του «θύματος» μεγάλων συμφερόντων, λέγοντας ότι η κυβέρνηση της ΝΔ σχεδιάζει «να προχωρήσει ακόμα και σε αλλαγές στο Σύνταγμα σε βαθιά συντηρητική κατεύθυνση, να ξεμπερδέψει με τον ΣΥΡΙΖΑ που είναι ο μόνος αντίπαλος», και ότι τάχα τον πολεμάνε γιατί δεν είναι ...υποτακτικός ηγέτης.

Εκανε, τέλος, συστάσεις στα στελέχη του να βάλουν τέλος στην αμετροέπεια και τις αντιπαραθέσεις, να φιλοτεχνήσουν προφίλ σοβαρότητας και υπευθυνότητας «όπως αρμόζει σε στελέχη και σε κόμματα που διεκδικούν την κυβερνητική εξουσία», και απαντώντας σε μια εσωκομματική συζήτηση για τον προσανατολισμό που πρέπει να πάρει, είπε ότι δεν πρέπει να στραφούν «ούτε προς το κέντρο ούτε προς τα αριστερά αλλά προς τη σοβαρότητα και την υπευθυνότητα», για να διεκδικήσουν με περισσότερες αξιώσεις κάποιο κυβερνητικό χρίσμα.