Αντί για ουσιαστικά μέτρα στήριξης των ατόμων με αναπηρία, η κυβέρνηση προχώρησε στην ενσωμάτωση Οδηγίας της ΕΕ η οποία, αντιμετωπίζοντας την αναπηρία ως εμπόρευμα, ενισχύει την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων που δραστηριοποιούνται στο χρυσοφόρο πεδίο δράσης της προσβασιμότητας των ΑμεΑ. Πρόκειται για την Οδηγία 2019/882 «σχετικά με τις απαιτήσεις προσβασιμότητας προϊόντων και υπηρεσιών και άλλες επείγουσες διατάξεις για την ενίσχυση της ανάπτυξης», η οποία ψηφίστηκε χτες στην Ολομέλεια της Βουλής.

Το νομοσχέδιο ψήφισαν από κοινού ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και Ελ. Λύση, ενώ το ΜέΡΑ25 ψήφισε «παρών».

Οι βουλευτές του ΚΚΕ, τόσο ο ειδικός του αγορητής Γιώργος Λαμπρούλης όσο και η Διαμάντω Μανωλάκου ως κοινοβουλευτική εκπρόσωπος του Κόμματος, καταψηφίζοντας το νομοσχέδιο ανέδειξαν ότι καθώς τα άτομα με αναπηρία αποτελούν μια τεράστια «αγορά» σε επίπεδο ΕΕ, άνω των 120 εκατομμυρίων, ενώ στην Ελλάδα υπολογίζονται σε πάνω από 500 χιλιάδες οι βαριά ανάπηροι, στόχος της Οδηγίας είναι η απρόσκοπτη πρόσβαση των επιχειρηματικών ομίλων σε αυτήν την «αγορά». Δηλαδή να διαμορφωθούν οι ενιαίοι κανόνες και προδιαγραφές στην παραγωγή εμπορευμάτων και υπηρεσιών, όπως τεχνικά βοηθήματα, νέες τεχνολογίες, προϊόντα κ.λπ. που θα αγοράζουν αυτά τα άτομα, προκειμένου να είναι αυτόνομα και αξιοποιήσιμα από το κράτος και τις επιχειρήσεις για να δουλεύουν. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι περίοπτη θέση στην Οδηγία έχει η πολιτική της ΕΕ για τη λεγόμενη «ενεργό γήρανση».

«Βγαίνει δηλαδή στην επιφάνεια όλη η απανθρωπιά αυτού του εκμεταλλευτικού συστήματος. Η αναπηρία αντιμετωπίζεται ως πεδίο κερδοφορίας και εκμετάλλευσης. Εξάλλου, η ίδια η Οδηγία δεν αναφέρει πουθενά οικονομική συμβολή του κράτους γι' αυτές τις κοινωνικές ανάγκες. Παράλληλα, το κράτος αναδεικνύεται σε ρόλο τροχονόμου και ρυθμιστή των κανόνων» ανάμεσα στους επιχειρηματικούς ομίλους που θα διεισδύσουν σε αυτήν την «αγορά», ανέφερε ο Γ. Λαμπρούλης.

Και πρόσθεσε: «Σε όλους τους τομείς που αφορούν την ικανοποίηση των αναγκών των ΑμεΑ και των ηλικιωμένων δεν χωράει καμία επιχειρηματική δράση, καμία εμπορευματοποίηση. Ολα πρέπει να είναι κατοχυρωμένα και δωρεάν από το κράτος. Εμείς δεν μιλάμε για πρόσβαση η οποία εξαρτάται από την οικονομική δυνατότητα του καθενός, αλλά για καθολικό και δωρεάν δικαίωμα, εξασφαλισμένο από το κράτος».

Ενώ η Δ. Μανωλάκου ανέφερε αναλυτικά πώς αντιμετωπίζονταν τα ΑμεΑ στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, φέρνοντας συγκεκριμένα παραδείγματα για τη δωρεάν θεραπεία και αποκατάσταση, εκπαίδευση, ένταξη στην αγορά εργασίας ανάλογα με τις δυνατότητές τους. Επεσήμανε ότι στην ΕΣΣΔ από το 1960 ήταν εξασφαλισμένη η καθολική εξέταση όλων των παιδιών από 12 διαφορετικές ειδικότητες και ότι τα ΑμεΑ εντάσσονταν σε εξειδικευμένα κέντρα για την αποκατάστασή τους, τη μόρφωση και την εκπαίδευσή τους, με όλα να καλύπτονται δωρεάν από το κράτος. Αλλά και μετά την αποφοίτησή τους από τα Ειδικά Σχολεία, τα ΑμεΑ εργάζονταν ανάλογα με τις δυνατότητές τους, από εργάτες σε εργοστάσια μέχρι επιστημονικά στελέχη.

Στο μεταξύ, κατά τη διαδικασία της ακρόασης εξωκοινοβουλευτικών φορέων στην Επιτροπή τοποθετήθηκε για το νομοσχέδιο ο Χάρης Χουρδάκης, εκπρόσωπος της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα Αναπήρων (ΣΕΑΑΝ), και ανέδειξε ότι οι ανάπηροι και χρονίως πάσχοντες κινδυνεύουν αυτήν την περίοδο να μην έχουν ρεύμα και τρόφιμα, λόγω της ενεργειακής φτώχειας και της ακρίβειας.

Σχετικά με το νομοσχέδιο, τόνισε ότι το κράτος δεν έχει εξασφαλίσει τα άκρως απαραίτητα τεχνολογικά βοηθήματα για τους ανάπηρους, για την καθημερινή ζωή τους, την εκπαίδευση και την ένταξη στην παραγωγή.

Χαρακτηριστικά ανέφερε ότι μόνο οι ασφαλισμένοι καλύπτονται για ένα μικρό μέρος, π.χ. για ένα αναπηρικό αμαξίδιο, ενώ οι ανασφάλιστοι είναι πλήρως αποκλεισμένοι.

«Απευθύνεστε μόνο σε αυτούς που έχουν να αγοράσουν», είπε χαρακτηριστικά για την Οδηγία, ενώ κλείνοντας επεσήμανε ότι το αγωνιστικό αναπηρικό κίνημα κινητοποιείται και καλεί σε ετοιμότητα, καθώς «μόνο με συλλογικό αγώνα μπορούμε να υπερασπίσουμε τις ζωές μας».