Εχοντας σταθερά στραμμένο το βλέμμα στους μαθητές, η ΚΝΕ έχει ξεκινήσει αυτό το διάστημα ειδική καμπάνια για τα ΕΠΑΛ.

Θυμίζουμε ότι η τεχνικοεπαγγελματική εκπαίδευση διαφημίζεται ως προτεραιότητα των κυβερνήσεων τα τελευταία χρόνια, που όλες τους μιλούσαν διαρκώς για αναβάθμισή της, επιδιώκουν τη μαζικοποίησή της, για να πιάσουν και τους σχετικούς στόχους της ΕΕ, ωστόσο η πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν οι μαθητές στα ΕΠΑΛ δεν ανταποκρίνεται καθόλου στα μεγάλα λόγια περί αναβαθμίσεων.

Απέναντι σε αυτά οι Οργανώσεις της ΚΝΕ σε όλη την Ελλάδα συζητούν πλατιά με τους μαθητές και τις μαθήτριες των ΕΠΑΛ την ανάγκη να δυναμώσει ο αγώνας για την ουσιαστική αναβάθμιση της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, για να μαθαίνουν ολοκληρωμένα την ειδικότητά τους και το πτυχίο ειδικότητας που παίρνουν να είναι η μόνη προϋπόθεση για εργασία με δικαιώματα. Να αναβαθμιστεί ο τρόπος πραγματοποίησης της μαθητείας με πλήρη κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα, για να εξυπηρετείται πραγματικά η μάθηση και η επαφή με το αντικείμενο εργασίας. Να συναντηθούν σε αυτόν τον αγώνα με τους εργαζόμενους, τα σωματεία και τις ενώσεις τους για το παρόν και το μέλλον τους με δικαιώματα σε μόρφωση, εργασία, ζωή.

Ο «Ριζοσπάστης» μίλησε με αφορμή την καμπάνια με τις μαθήτριες - μέλη της ΚΝΕ: Νίκη Κωτσαδάμ, που πάει στη Γ' τάξη στον τομέα Οικονομικών σε ΕΠΑΛ της Αττικής και Ευαγγελία Μήνου, που πάει στη Β' τάξη στον τομέα Πληροφορικής σε ΕΠΑΛ της Θεσσαλίας. Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκαν η κατάσταση στα σχολεία τους, οι ανάγκες και τα δικαιώματά τους και η καμπάνια της ΚΝΕ.

Αρχικά ρωτήσαμε και τα δυο κορίτσια για την απόφασή τους να πάνε μετά το Γυμνάσιο σε ΕΠΑΛ. Η Νίκη εξηγεί: «Είχα αποφασίσει να δώσω πανελλαδικές εξετάσεις και θεωρώ ότι είναι πιο εύκολο να πετύχω τον στόχο μου από το ΕΠΑΛ. Είναι πιο εύκολο το διάβασμα, με λιγότερη ύλη και θεωρώ ότι θα περάσω πιο εύκολα στις πανελλαδικές. Θέλω να πετύχω στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, την πρώην ΑΣΟΕΕ. Ωστόσο σαν τελευταία επιλογή έχω και το χαρτί του ΕΠΑΛ, που δίνει πρόσβαση σε επάγγελμα, όμως ο μισθός είναι ο κατώτατος, με ανεπαρκή δικαιώματα». Η Ευαγγελία από την πλευρά της μας λέει: «Από μικρή έβλεπα την μάνα μου που δίδασκε σε ΕΠΑΛ και έβλεπα ότι μπορείς να μάθεις και μια τέχνη παραπάνω. Ελεγα αφού έχουν και εργαστήρια, κάτι παραπάνω σου δίνουν, και έχεις και ένα χαρτί με το οποίο μπορείς να αναζητήσεις δουλειά».

Εύλογα η επόμενη ερώτηση ήταν αν οι προσδοκίες αυτές που είχαν τα κορίτσια επιβεβαιώθηκαν αφού πήγαν στα σχολεία τους. «Προφανώς και όχι», ήταν η άμεση απάντηση της Ευαγγελίας, που εξήγησε με παραδείγματα από τη φετινή χρονιά: «Μέχρι και τον Οκτώβρη είχαμε λίγους καθηγητές και δεν είχαν επιλέξει ποια μαθήματα θα κάνουμε. Αποτέλεσμα ήταν άλλα ΕΠΑΛ να έχουν προχωρήσει την ύλη μπροστά κι εμείς δεν ξέραμε τι σημαίνει αλγόριθμος! Τα βιβλία είναι πολύ παλιά (π.χ. μιλάνε για ρούτερ 802,2, ενώ τα σημερινά είναι 802,11) και ο εξοπλισμός αντίστοιχα. Για παράδειγμα μαθαίνουμε για τις καλωδιώσεις και πώς να φτιάξουμε καλώδια, αλλά στα εργαστήρια δεν υπάρχουν καλώδια και ανέλαβε ο καθηγητής να μας φέρει δικά του, το ίδιο και με την οπτική ίνα για να δούμε εξωτερικά πώς είναι... Ασε που μιλάμε για Εργαστήριο Πληροφορικής με ακριβό εξοπλισμό που πρέπει να κλειδώνεται, αλλά σπάσανε το λουκέτο, εδώ και μήνες ζητάμε να αντικατασταθεί και ακόμα να γίνει»...

Εικόνα υποβάθμισης μας δίνει για το σχολείο της και η Νίκη: «Οταν πήγα στο ΕΠΑΛ αντίκρισα ένα σχολείο παρατημένο», λέει χαρακτηριστικά. Προσθέτει ότι η έλλειψη εργαστηρίων στο σχολείο της έχει σαν αποτέλεσμα συμμαθητές της να παρακολουθούν θεωρητικά μαθήματα στο σχολείο τους, αλλά να πηγαίνουν σε άλλες μονάδες για τα εργαστήρια, σε άλλα ΕΠΑΛ, ΙΕΚ, αναγκαζόμενοι και σε διαδημοτική μετακίνηση χωρίς να τους καλύπτονται καν τα έξοδα για τη συγκοινωνία. Μιλάει ακόμα για τα απαρχαιωμένα βιβλία: «Στον δικό μου τομέα των Οικονομικών, υπάρχουν ακόμα βιβλία που μιλούν για τις δραχμές! Και να φανταστεί κανείς ότι είμαστε μια γενιά που δεν τις έχει προλάβει καν τις δραχμές»... Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι, όπως λέει, «να νιώθουν οι μαθητές ότι δεν έχουν πλήρη γνώση του αντικειμένου, στο οποίο θα δουλέψουν, γιατί πρέπει να πούμε ότι είναι πολλά παιδιά που επιλέγουν τα ΕΠΑΛ για να εργαστούν αμέσως μετά με το χαρτί που τους δίνει το ΕΠΑΛ».

Η συζήτηση πάει και στο πρόγραμμα της μαθητείας που έχει θεσμοθετηθεί για τους αποφοίτους, ως τέταρτο έτος ΕΠΑΛ για όσους την επιλέγουν. Η Νίκη μιλάει για την εμπειρία που της μεταφέρουν παλιότεροι συμμαθητές της που κάνουν μαθητεία, σημειώνοντας: «Οι περισσότεροι βάζουν το θέμα του μισθού που είναι πολύ χαμηλός. Αλλα περιμένουν και άλλα βλέπουν στην πράξη, ενώ και οι θέσεις μαθητείας δεν βρίσκονται εύκολα». Θυμίζουμε δε ότι τη φετινή χρονιά προέκυψε κι άλλο πρόβλημα για τους μαθητευόμενους, γιατί λόγω έλλειψης εκπαιδευτικών πολλά ΕΠΑΛ δεν μπορούσαν να στηρίξουν το πρόγραμμα που έχει κι ένα εβδομαδιαίο μάθημα στο σχολείο. «Κενά εκπαιδευτικών είχαμε και για τη μαθητεία, αλλά και για βασικά μαθήματα. Στο ΕΠΑΛ της Πετρούπολης π.χ. υπήρχε έλλειψη μαθηματικού», λέει η Νίκη και εξηγεί ότι γίνονται πολύ πιεστικά τα πράγματα για την Α' Λυκείου, όπου εφαρμόζεται πλέον η Τράπεζα Θεμάτων και πρέπει να καλυφθεί όλη η ύλη, αλλά με τις ελλείψεις αυτό είναι αμφίβολο. Προσθέτει ότι τα μορφωτικά κενά που δημιουργούνται πάνε αλυσιδωτά στην επόμενη τάξη, αργούν για μήνες να έρθουν οι εκπαιδευτικοί κι όταν έρχονται, βλέπουν ότι δεν έχει καλυφθεί ύλη της προηγούμενης χρονιάς που πρέπει να καλύψουν κ.ο.κ.

Η Ευαγγελία συμπληρώνει ότι στο δικό της σχολείο ακόμα και τώρα, Μάρτη μήνα, δεν έχει σταθεροποιηθεί το πρόγραμμα λόγω ελλείψεων εκπαιδευτικών. «Ασε που όταν συζητάμε για τις ελλείψεις καλλιεργείται η αντίληψη ότι είμαστε μια επαρχιακή κωμόπολη, άρα θα αργήσουν να καλυφθούν οι θέσεις», φωτίζοντας το πρόβλημα των μειωμένων απαιτήσεων που συχνά καλλιεργούνται στους μαθητές των ΕΠΑΛ.

Αυτή την κατάσταση όμως η ΚΝΕ την αντιπαλεύει σθεναρά. Η Ευαγγελία αναφέρεται σε πρόσφατες κινητοποιήσεις, σε κατάληψη που έκαναν οι μαθητές στο σχολείο τους, σε συντονισμό με τη Συντονιστική Επιτροπή Μαθητών της Λάρισας, προτάσσοντας αιτήματα για μέτρα προστασίας από την πανδημία, κατάργηση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής και της Τράπεζας Θεμάτων και άλλα ζητήματα δυσλειτουργιών που προκύπτουν, όπως π.χ. ότι στο σχολείο τους δεν έχουν επιστάτη. «Προσπαθούμε να συνειδητοποιήσουμε τους μαθητές για την κατάσταση και η κατάληψη αυτή ήταν ένα σημαντικό βήμα», λέει όταν η συζήτηση πάει στην καμπάνια της ΚΝΕ για τα ΕΠΑΛ και προσθέτει ότι «όταν ανοίγουμε ζητήματα, γίνονται συζητήσεις, υπάρχουν μαθητές που ακούνε και ανταποκρίνονται».

«Προσπαθούμε να δρούμε μέσα στο σχολείο μας όχι μόνο με λόγια αλλά με πράξεις», συμπληρώνει από την πλευρά της η Νίκη, προσθέτοντας ότι παλεύουν για επιπλέον και σύγχρονο εργαστηριακό εξοπλισμό, όλο το απαραίτητο διδακτικό προσωπικό, βιβλία σύγχρονα, μέτρα κατά της πανδημίας, κατάργηση της Τράπεζας Θεμάτων και της ΕΒΕ κ.ά. και εξηγεί: «Επιδιώκουμε να οργανώσουμε συσκέψεις, συλλογικά όλα τα σχολεία να ενωθούμε, να προχωρήσουμε σε κινητοποιήσεις, να κερδίσουμε όλα τα δικαιώματα που μας αξίζουν. Παλεύουμε για το μέλλον μας!».