Πέμπτη 6 Μάη 2021
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 8
21ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΚΕ ΠΡΟΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ
Η ευθύνη του καθενός μας

Κάποιες σκέψεις με αφορμή το 1ο κείμενο των Θέσεων με το οποίο συμφωνώ.

Στις σημερινές συνθήκες για τη διασφάλιση και ενίσχυση των επαναστατικών χαρακτηριστικών του Κόμματος, όχι μόνο δεν χωρά επανάπαυση, αλλά απαιτείται συνεχής συλλογική και ατομική προσπάθεια. Δεν αρκεί άλλη μία επεξεργασία με την υπογραφή της ΚΕ, αλλά απαιτείται η «τελευταία» ΚΟΒ και ο «τελευταίος» σύντροφος, να μάθουμε να δρούμε επαναστατικά.

«Το Κόμμα έχει θέσεις για όλα... μπες στο πόρταλ να τα δεις» ή «σιγά μη διαβάσω και γι' αυτό... θα μου το πει η καθοδήγηση», είναι στιγμές από την κομματική ζωή πολλών μας όπου επικαλούμαστε την «αυθεντία» του Κόμματος, την ώρα που καθυστερούμε, δεν προσπαθούμε, διστάζουμε να γίνουμε οι ίδιοι «αυθεντίες».

Το να είμαστε μέλη του Κόμματος στην ουσία, επαναστάτες, είναι μια συνεχής, καθημερινή διαδικασία προς κατάκτηση. Κι αυτό σημαίνει σύγκρουση με προσωπικές δυσκολίες, σωστή οργάνωση του χρόνου, επιμονή στην υλοποίηση των καθηκόντων όχι ως διεκπεραίωση χρεώσεων αλλά αφιερώνοντας σκέψη, παίρνοντας πρωτοβουλίες, σημαίνει αυτοθυσία, σε συνθήκες που γίνονται συνεχώς πιο δύσκολες.

Ομως ο κομμουνιστής δεν δρα μόνος του. Εχει την ΚΟΒ του και έχει ευθύνη να συμβάλει ώστε να λειτουργεί ως πραγματικό επαναστατικό επιτελείο μάχης. Να σχεδιάζει, να βάζει στόχους, να εντάσσει όλους τους συντρόφους στη δράση, να τους βοηθά να ξεπεράσουν δυσκολίες, για «να 'ναι ο καθένας μας πάνω από τον εαυτό του».

Οντως προσπαθούμε να το κάνουμε αυτό. Ομως συχνά το σχέδιο προχωράει βασανιστικά αργά, μας προκαλεί κούραση, εκνευρισμό, γίνεται ρουτίνα. Παλεύουμε συλλογικά και ατομικά να είμαστε επαναστάτες σε αντεπαναστατικές συνθήκες, σε συνθήκες που το κορμί κινδυνεύει πολύ λιγότερο από το μυαλό. Κι αν για το κορμί θα πάρουμε τα κατάλληλα μέτρα, για το μυαλό πρέπει να πάρουμε βιβλίο (και «Ριζοσπάστη», ΚΟΜΕΠ, τις επεξεργασίες του Κόμματος).

Σε συνθήκες υποχώρησης του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος, έντασης του αντικομμουνισμού και της καταστολής, η ζωντάνια της επαναστατικής θεωρίας, οι σύγχρονες επεξεργασίες του Κόμματος, είναι αυτά που μπορούν να ατσαλώσουν, να εμπνεύσουν τη δράση, να σπάσουν τη μονοτονία. Αυτό όχι μόνο δεν έρχεται σε αντίθεση με την ανάγκη να μπαίνουμε μπροστά για κάθε πρόβλημα, αλλά ίσα ίσα η μελέτη των παραγόντων που επιδρούν στις συνειδήσεις, η ερμηνεία των εξελίξεων, η μελέτη της ιστορικής πείρας - τα οποία πρέπει να πηγαίνουν χέρι χέρι με τη δράση, την εξαγωγή συμπερασμάτων, τη γενίκευση πείρας - είναι που μας εξασφαλίζουν το να συνεχίσουμε να μπαίνουμε μπροστά και να γινόμαστε πιο αποτελεσματικοί.

Σχεδιάζοντας την παρέμβασή μας σε ένα χώρο χρειάζεται προσοχή να μην κουκουλώνουμε δικές μας ελλείψεις ή προχειρότητες κάτω από τις γενικές διαθέσεις. Η υποχώρηση του κινήματος είναι πραγματικότητα, είναι μια διαπίστωση, αλλά είναι γενική διαπίστωση. Το πώς αυτή εκφράζεται και με ποιους τρόπους συντηρείται στο χώρο που θέλουμε να παρέμβουμε, είναι ζήτημα που πρέπει να το απαντήσουμε ειδικά κάθε φορά.

Για παράδειγμα, στην προσπάθεια να ανοίξουμε μια δουλειά σε ένα σούπερ μάρκετ, το να πάμε εξόρμηση με μια γενική ανακοίνωση για το εμπόριο είναι ένα πρώτο βήμα. Ομως από εκεί και πέρα το σχέδιο δεν μπορεί να μένει στα γενικά. Χρειάζεται καλή εικόνα της πορείας της καπιταλιστικής οικονομίας και των προτεραιοτήτων της κάθε φορά εφαρμοζόμενης πολιτικής, γνώση των αλλαγών στις εργασιακές σχέσεις και των νέων μεθόδων εργασίας (π.χ. ηλεκτρονικό εμπόριο και διανομές), παρακολούθηση των εξελίξεων στον κλάδο και της δυναμικής της συγκεκριμένης αλυσίδας ώστε να προβλέψουμε εξελίξεις ανάλογα με τη θέση της. Απαιτείται άριστη εικόνα για το χώρο, για το πώς ενσωματώνει η εν λόγω εργοδοσία (μπόνους, «κοινωνικές δράσεις» κ.λπ.). Είναι κομβική ταυτόχρονα η αφομοίωση της συλλογικής πείρας του Κόμματος για τη δουλειά που οδήγησε στο να δημιουργηθούν εστίες αντίστασης ακόμα και σ' αυτές τις συνθήκες (κρίκοι, δουλειά στο έδαφος, αιτήματα, μορφές πάλης κ.λπ.). Με λίγα λόγια, δουλειά που δεν βγαίνει χωρίς μελέτη, αλλά και την ίδια στιγμή ο μοναδικός τρόπος δράσης που μπορεί να εμπλέκει όλη την ΚΟΒ και να ζωντανεύει την καθημερινότητά της και όχι να αφορά μόνο αυτούς που θα πάνε μια εξόρμηση. Εχουμε αντίστοιχη θετική και αρνητική πείρα.

Σε όλη αυτή τη διαδικασία, τα έργα των κλασικών δεν είναι χρήσιμα μόνο για να βρούμε απαντήσεις στα σύγχρονα προβλήματα, αλλά παίζουν καταλυτικό ρόλο και στη διαμόρφωση μιας διαλεκτικής μεθόδου σκέψης, αναντικατάστατης για το σχεδιασμό και την εφαρμογή ενός τέτοιου τρόπου παρέμβασης.

Ολα αυτά δεν είναι δουλειά κάποιων «πεφωτισμένων», αλλά ευθύνη του καθενός μας. Σίγουρα είναι και ατομικό καθήκον η αυτομόρφωση, όμως πρέπει και η ΚΟΒ να τροφοδοτεί αυτήν τη διαδικασία (πέρα από μαθήματα θα μπορούσε π.χ. να καθιερωθεί μια φορά το μήνα η συζήτηση ενός άρθρου ή μιας μπροσούρας το οποίο θα αναλάμβαναν διαφορετικοί σύντροφοι να παρουσιάσουν κάθε φορά, συνεργαζόμενοι 2-3 μαζί).

Σε κάθε περίπτωση τώρα συγκεντρώνουμε τις δυνάμεις μας. Και με βάση αυτό πρέπει να σχεδιάζει και η ΚΟΒ τη δράση της. Πώς συμβάλλει στην ανασύνταξη του κινήματος, στην προώθηση της κοινωνικής συμμαχίας, με κύριο στόχο να στρατολογεί, να διευρύνει τις δυνάμεις του Κόμματος και της ΚΝΕ, αφού αυτός είναι και «αποφασιστικός παράγοντας για τη μαζικοποίηση και μαχητικοποίηση του εργατικού κινήματος» (Θ. 8). Και αν είναι για εμάς αναγκαία η ιδεολογική δουλειά, τότε είναι αναντικατάστατη για να κατανοήσουν τις αιτίες, για να πειστούν ότι υπάρχει και είναι εφικτή άλλη προοπτική, εργάτες που έχουν μάθει να βλέπουν μόνο ήττες, υποχωρήσεις και χειροτέρευση της ζωής τους.

Συνεπώς πρέπει να σχεδιάζεται και να υλοποιείται πολύ αποφασιστικά αυτή η δουλειά. Για παράδειγμα, στα Ανατολικά η πρωτοβουλία των φορέων της περιοχής αυτό το διάστημα να συγκεντρωθούν υπογραφές για την αναβάθμιση της ΠΦΥ κινητοποίησε κόσμο, βρήκε μαζική απήχηση. Ομως, αν μείνουμε στις υπογραφές και σε κάποιες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, θα 'χουμε κάνει τη μισή δουλειά. Αυτή είναι η ώρα να συνεδριάσουν οι ΚΟΒ, οι Κομματικές Ομάδες των φορέων, να ξεχωρίσουν κόσμο που βοηθά σ' αυτήν τη δουλειά, να τον ακούσουμε, να μιλήσει για την πείρα του από τη συλλογή υπογραφών, να συζητήσουμε «πώς σκέφτεται ο κόσμος». Αλλά και να του πούμε, όχι μόνο γιατί δεν επιτάσσεται η Ιδιωτική Υγεία, αλλά για το αν είναι εφικτό ένα σύστημα Υγείας που να «προβλέπει» και τις πανδημίες, αν έχει υπάρξει ιστορικά, τι μπαίνει εμπόδιο για να υπάρξει σήμερα. Στη βράση πρέπει να γίνουν αυτά, τις στιγμές που υπάρχει η κίνηση να δώσουμε το χέρι για να κάνει και το άλμα η συνείδηση. Ετσι θα καταφέρουμε να αξιοποιούμε και «την επικαιρότητα ως σταθμό ελέγχου των στόχων μας» (Θ.27) και δεν θα πούμε ότι μας άλλαξε τον προηγούμενο σχεδιασμό.


Πάνος Καραγιάννης
ΚΟΒ Πάνω Καισαριανής του ΚΚΕ


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org