Σάββατο 27 Φλεβάρη 2021 - Κυριακή 28 Φλεβάρη 2021
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 14
21ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΚΕ ΠΡΟΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ
Πιο ικανοί και διεισδυτικοί στην αντιμετώπιση καθοδηγητικών αδυναμιών

Το πρώτο κείμενο των Θέσεων αποτελεί μια σημαντική εξέλιξη της συλλογικής μας αντίληψης για το Κόμμα, ως βασικό ζήτημα που αφορά την ετοιμότητα και την πορεία ωρίμανσης του υποκειμενικού παράγοντα στην πάλη για την ανατροπή, ζήτημα ιδιαίτερα σύνθετο δεδομένου ότι αυτός διαμορφώνεται και επιδρά στο φόντο σύνθετων εξελίξεων στον ιστορικό χρόνο.

Στη θεωρία μας για την επιτυχία της επαναστατικής ανατροπής και οικοδόμησης της νέας κοινωνίας η ύπαρξη ΚΚ δεν είναι αρκετή. Χρειάζεται Κόμμα με επαναστατικά χαρακτηριστικά. Μεταξύ άλλων αφορούν την ικανότητα να εξελίσσει τη Μ-Λ θεωρία, να αντανακλάται ο χαρακτήρας του στη συγκρότηση - λειτουργία του, στην ανάπτυξη δεσμών με την εργατική τάξη, στοιχεία που μας απασχολούν. Επομένως εύστοχα διαμορφώνεται ως ζήτημα επεξεργασίας το πώς μπορεί γίνει αντιληπτός πιο διακριτά ο ρόλος του ΚΚΕ ως ισχυρής οργανωμένης ιδεολογικοπολιτικής πρωτοπορίας, ως φορέα νέων ιδεών της επαναστατικής κοινωνικής προοπτικής.

Είναι ειδικό καθήκον για τα στελέχη της ΚΝΕ η μελέτη της πορείας ωρίμανσης των επαναστατικών χαρακτηριστικών του Κόμματος, δεδομένου ότι στο έδαφος της «επόμενης πιο δύσκολης φάσης», αποκτούν σύγχρονη χρησιμότητα τα συμπεράσματα για τα κριτήρια δράσης και στάσης του Κόμματος απέναντι σε προκλήσεις και σημαντικές δυσκολίες της κάθε περιόδου. Αποτελούν πηγή επαναστατικής γνώσης και πρακτικής που θα χρειαστούμε αντικειμενικά.

Τονίζεται πως σε αυτές τις συνθήκες αποδείχτηκε σύνθετο και απαιτητικό το καθήκον για το ολόπλευρο ατσάλωμα του Κόμματος και της ΚΝΕ. Προκύπτει η ανάγκη για μια συνολικότερη βελτίωση στα ζητήματα του «καθοδηγητικού πνεύματος» και της ίδιας της λειτουργίας μας, πρωτίστως των Οργάνων. Είναι ζήτημα που ενώ έχουμε πείρα δεν είναι κατακτημένο ως σταθερός τρόπος δουλειάς.

Η μάχη για την ισχυροποίηση του Κόμματος και της ΚΝΕ είναι απαιτητικό, αλλά εφικτό καθήκον. Εφικτό διότι χρειάζεται να συνειδητοποιηθεί πως η ίδια εξέλιξη της ταξικής πάλης έχει τη δική της δυναμική, ακόμη και σε συνθήκες οπισθοχώρησης του επαναστατικού κινήματος. Η πείρα του τελευταίου διαστήματος, τα μεγάλα γεγονότα και οι εξελίξεις αφήνουν το στίγμα τους και αποδεικνύουν πως η στρατηγική μας μπορεί να διαμορφώσει ρωγμές, να αξιοποιήσει τις αντιφάσεις του καπιταλισμού, να δώσει προωθημένες απαντήσεις για τη διέξοδο, να σπείρει την αμφισβήτηση. Φυσικά αυτό δεν αρκεί, αφού εκφράζεται αντιφατικά, μπορεί και αντιδραστικά.

Κάποιες σκέψεις σε σχέση με την καθοδηγητική δουλειά:

1. Διανύουμε μια περίοδο που έχουν συντελεστεί σημαντικές αλλαγές στη θεώρηση του κόσμου και της κοινωνικής πραγματικότητας απ' τους νέους. Ο νέος κομμουνιστής δεν καλείται να «θέλει» να αλλάξει τον κόσμο ή να αναδεικνύει «τη σαπίλα του», αλλά να τον ερμηνεύσει διαφωτίζοντας πιο σύνθετα φαινόμενα. Καθήκον διαχρονικό που απαιτεί μια πιο σύνθετη δουλειά της συλλογικής λειτουργίας. Αφορά το κατά πόσο η ίδια οργανωμένη ζωή, το περιεχόμενό της εκπέμπει αυτό το στοιχείο. Χρειάζεται να μας απασχολήσει πώς ενισχύουμε σε αυτές τις συνθήκες στις γραμμές μας το μορφωτικό ρεύμα ως προϋπόθεση για την αντεπίθεση των δυνάμεών μας. Αφορά το τι φωτίζουμε στην καθημερινή παρέμβαση ώστε να διαμορφώνεται το υπόβαθρο της δικής μας αντίληψης. Το στοιχείο της γνώσης και της ασυμβίβαστης αγωνιστικής στάσης μπορούν να συνθέσουν τον πυρήνα της αφομοιωτικής δουλειάς - δημιουργικής καθοδηγητικής ενασχόλησης με τις δυνάμεις μας που διαμορφώνει το έδαφος για τη συνειδητότητα στη δράση. Αυτό σχετίζεται με την ποιότητα της επίδρασής μας στους νέους, της απόκτησης ηγετικών χαρακτηριστικών των μελών μας σε μια περίοδο που έχει ανέβει η απαίτηση τεκμηρίωσης των θέσεών μας στους νέους, αλλά και η βελτίωση της ικανότητας της αστικής τάξης να εγκλωβίζει το ταξικό ένστικτο. Δεν πρέπει να μεταφράζεται παραλυτικά «αν δεν λύσουμε πρώτα ένα ιδεολογικό επίπεδο... δεν θα επιδράσουμε», αφού είναι στοιχείο που αποκτιέται με τη ζωντανή μαχητική δράση, ξεπερνώντας τον στρεβλό διαχωρισμό μεταξύ της δουλειάς με αφορμή την επικαιρότητα με τη δουλειά με τη στρατηγική μας.

2. Κρίσιμο ζήτημα για τα Οργανα είναι μπροστά σε μια σωρεία εξελίξεων (που δεν αρκεί «κάτι να κάνουμε») να ενοποιούνται όλες οι προσπάθειες γύρω από κρίσιμους στόχους του σχεδιασμού που πρέπει να έχουν προσδιοριστεί με συλλογική σκέψη και προσοχή. Ο δρόμος για να ξεπεράσουμε τον πρόχειρο, ανεπεξέργαστο σχεδιασμό, αφορά το «καθοδηγητικό πνεύμα» καταπολέμησης της ρουτίνας (εχθρό της επαναστατικής δράσης), προσεγγίζοντας το καθήκον να γίνουμε πιο διεισδυτικοί. Δεν αφορά μια «καλή ιδέα» ή ένα εύστοχο επιχείρημα, αλλά το παίδεμα της προετοιμασίας της εισήγησης ώστε να εκφράζει την πρόταση δράσης, λύση στο «πρόβλημα» που μελετά το Οργανο συγκεκριμένα. Να μπει στο επίκεντρο το πνεύμα «μελετώ - αναζητώ - δοκιμάζω» λύσεις στα προβλήματα καθοδηγητικής δουλειάς.

Ξεχωρίζουν δύο πλευρές:

Α. η προσπάθεια το Οργανο να ξεχωρίζει ποια ιδεολογικοπολιτικά στοιχεία χρειάζεται να αναδειχθούν σε κάθε μάχη και πώς αυτά αποτυπώνονται στο περιεχόμενο της παρέμβασης αξιοποιώντας τις επεξεργασίες μας.

Β. με τι κριτήρια διαμορφώνουμε πλέγμα πρωτοβουλιών που συμβάλουν στην επαφή με ευρύτερες μάζες που μας ενδιαφέρουν.

Αυτά αφορούν στοιχεία διεισδυτικότητας και σχετίζονται με προβλήματα της δουλειάς μας.

Για παράδειγμα, το χαμηλό άνοιγμα ή η αδυναμία διαμόρφωσης ενός δραστήριου περίγυρου σχετίζεται με το κατά πόσο με την επεξεργασία του περιεχομένου κάθε μάχης διαμορφώνουμε ένα δυναμικό ικανό να δουλεύει με την πολιτική μας στη μέση συνείδηση και να την ανεβάζει. Αρα, να δουλεύει εύστοχα χωρίς την αμηχανία όταν ανεβαίνει η κινητικότητα - διάθεση των νέων, ούτε όμως με μια άγαρμπη προσπάθεια πολιτικοποίησης με άλματα στα συμπεράσματα που οδηγεί σε αδιέξοδο.

Από την άλλη, αυτό εκφράζεται και στην παρέμβασή μας στο κίνημα. Πώς η γραμμή συσπείρωσης είναι η αρχή και όχι τα όρια της δραστηριότητας και ζύμωσής μας. Να ξεπεράσουμε δηλαδή αδυναμίες στο πώς αντιμετωπίζουμε το υπαρκτό ζήτημα του να δουλεύουμε πολιτικά ανώριμους νέους εξελίσσοντας τη συμφωνία τους με το Κόμμα, ξεπερνώντας σχηματοποιήσεις για το πώς εξελίσσεται η πολιτική τους συνείδηση. Π.χ. «πρώτα να συμμετέχει στον αγώνα και μετά να συζητήσουμε για τη διέξοδο και την προοπτική του». Αντίληψη που διαμορφώνει έναν ψεύτικο διαχωρισμό της ενιαίας δράσης του κομμουνιστή στην πάλη, στις μαζικές διεργασίες, δημιουργώντας προβλήματα στη δουλειά μας στις νέες ηλικίες που σε αυτές τις συνθήκες (αντεπανάσταση - οπισθοχώρηση εργατικού κινήματος) η ιδεολογικοπολιτική δουλειά αποτελεί κλειδί της διαμόρφωσης κινήτρων δράσης.

Τα παραπάνω αποτυπώνονται και σε αδυναμίες στη λειτουργία των ΟΒ που δεν αποτελεί σταθερά μια διαδικασία συνένωσης της σκέψης των μελών για το ξεδίπλωμα του σχεδιασμού, δίνοντας τελικά ζωντάνια στην εσωοργανωτική δουλειά, που είναι προϋπόθεση για να αντιστοιχείται σε «ρυθμούς» και «ταχύτητα» με τη νεολαία ώστε να ανταποκρίνεται στους σκοπούς μας.


Βαγγέλης Μαγνήσαλης
Μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ,Γραμματέας της Οργάνωσης Περιοχής Κρήτης της ΚΝΕ


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org