Πέμπτη 21 Γενάρη 2021
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 6
ΒΟΥΛΗ
ΚΥΡ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ
Μέρος της πολιτικής της εμπλοκής η επέκταση

Πίσω από τους γνωστούς πανηγυρισμούς ότι «η Ελλάδα μεγαλώνει» επιχείρησε ο πρωθυπουργός, μιλώντας χτες στη Βουλή, να κρύψει ότι η επέκταση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο των παζαριών της αστικής τάξης, στους σχεδιασμούς των ενεργειακών ομίλων, στις διευθετήσεις που δρομολογούνται στην περιοχή υπό τις ευλογίες των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, μεγαλώνοντας κατακόρυφα τους κινδύνους για το λαό και για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Αλλωστε, χαιρετίζοντας και τη «διακομματική σύμπλευση μεταξύ των περισσότερων κομμάτων» πάνω στα προτάγματα της αστικής τάξης, επιβεβαίωσε το γεγονός αυτό λέγοντας πως «η εξέλιξη δεν προέκυψε τυχαία» αλλά ως αποτέλεσμα των προσπαθειών «που ξεδιπλώθηκαν σε όλη τη σκακιέρα της διεθνούς σκηνής. Σε διμερές και σε βαλκανικό επίπεδο, στην Ευρώπη, στη Μεσόγειο, στο ΝΑΤΟ, στον αραβικό κόσμο, με μία πολιτική ενιαία, που ασκείται μάλιστα ταυτόχρονα στους στίβους της διπλωματίας από τη μία και της εθνικής άμυνας από την άλλη».

Επικαλέστηκε σε αυτό το πλαίσιο τις διαδοχικές συμφωνίες με Ιταλία και Αίγυπτο για οριοθέτηση ΑΟΖ, και τη συμφωνία για παραπομπή των «διαφωνιών» με την Αλβανία στη Χάγη, ανοίγοντας έτσι «με τόλμη» - και με επικίνδυνες υποχωρήσεις, που αποτελούν μπούσουλα και για τα παζάρια με την τουρκική αστική τάξη - «ένα νέο κεφάλαιο τόσο στις διμερείς μας σχέσεις όσο και στην πολυμερή συνεργασία σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο».

Ο ίδιος άλλωστε τοποθέτησε τις εξελίξεις αυτές και στο πλαίσιο των αμερικανοΝΑΤΟικών σχεδιασμών, φτάνοντας να ισχυριστεί ότι το αυτονόητο δικαίωμα για «διεύρυνση των δικαιωμάτων μας στη θάλασσα θα είχε παραμείνει χίμαιρα αν η Ελλάδα δεν είχε δρομολογήσει (...) ένα ευρύ σύστημα συμμαχιών σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο», παραπέμποντας στις συμμαχίες με Ισραήλ, Αίγυπτο και χώρες του Κόλπου, και στο γεγονός ότι «η Ελλάδα έχει πλέον καταστεί κομβικός σύμμαχος των ΗΠΑ στην περιοχή», χαιρετίζοντας τη «συνεργασία» που είχε με την κυβέρνηση Τραμπ - «έφερε πολύ θετικά αποτελέσματα», είπε - και προεξοφλώντας ότι με Μπάιντεν «η σύμπλευση αυτή θα γίνει ακόμα αποτελεσματικότερη».

Στο ίδιο πλαίσιο ενέταξε και τους εξοπλισμούς με βάση τις ΝΑΤΟικές προτεραιότητες, προαναγγέλλοντας μάλιστα «ένα πολύ φιλόδοξο, μεγάλο πρόγραμμα 105 διαφορετικών πρωτοβουλιών, ύψους 11,5 δισεκατομμυρίων ευρώ».

Στα δε «ατού» της αστικής τάξης ενέταξε τη συστράτευση όλων των αστικών κομμάτων στους στόχους αυτούς, τονίζοντας πως «διαμορφώνεται η συνθήκη για μία ουσιαστική διακομματική σύμπλευση στα θέματα εξωτερικής πολιτικής μεταξύ των περισσότερων κομμάτων της εθνικής αντιπροσωπείας».

«Μήνυμα προς ανατολάς»

Σημειωτέον, με το βλέμμα στις διερευνητικές με την Αγκυρα, που ξεκινούν τη Δευτέρα, χαρακτήρισε την επέκταση δικαίωμα «το οποίο η Ελλάδα προφανώς μπορεί να ασκήσει και σε άλλες περιοχές. Προφανώς και στην Κρήτη, αλλά και αλλού». «Ομως σε χρόνο, με τρόπο και υπό συνθήκες που η ίδια θα το επιλέξει», πρόσθεσε, δείχνοντας και το πώς το δικαίωμα αυτό συνθλίβεται περνώντας από τις «συμπληγάδες» των παζαριών της αστικής τάξης.

Διαβεβαίωσε άλλωστε ότι «για την Ελλάδα η διάθεση κυριαρχίας δεν σημαίνει βούληση επικυριαρχίας. Η άσκηση εθνικού δικαιώματος αποτελεί ταυτόχρονα και άσκηση διεθνούς συνεργασίας, και η επέκταση των υδάτων προς δυσμάς στέλνει αναπόφευκτα και ένα μήνυμα προς ανατολάς», εξ ου και κάλεσε «στο ίδιο πνεύμα και με το ίδιο νομικό πλέγμα (...) να ρυθμίσουμε και τη μεγάλη μας διαφορά με την Τουρκία (...) στο τραπέζι των συνεννοήσεων».

Συνεχίζοντας είπε ότι η ελληνική πλευρά προσέρχεται στις διερευνητικές «με αισιοδοξία, με αυτοπεποίθηση, αλλά και με ελπίδες», κάνοντας δε το μαύρο άσπρο για το ρόλο των ΗΠΑ και της ΕΕ παρουσίασε ως εχέγγυο για την ελληνική πλευρά «το κεκτημένο των ρητών αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου», όπως και την «ανάλογη αποφασιστική στάση των ΗΠΑ, με συνέπειες πια όχι μόνο διπλωματικές αλλά και οικονομικές, γεωστρατηγικές».

Χαρακτηριστική ήταν και η αποστροφή του ότι «πρόθεσή» του «είναι μία συνολική προσέγγιση που θα εξυπηρετούσε τελικά και τη λύση άλλων σοβαρών ζητημάτων, όπως το Προσφυγικό και το Μεταναστευτικό. Αλλωστε κάθε διμερές θέμα στην περιοχή μας είναι τελικά και θέμα ευρωπαϊκό, είναι ζήτημα διεθνούς σταθερότητας», όπως είπε, κρύβοντας βέβαια ότι στο πλαίσιο της «σταθερότητας» της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, στο τραπέζι των ιμπεριαλιστικών παζαριών μπαίνουν και οι εφ' όλης της ύλης διεκδικήσεις της τουρκικής αστικής τάξης.

Διόλου τυχαία, άλλωστε, ο πρωθυπουργός υποστήριξε ότι «οι διερευνητικές επαφές είναι άτυπες, μη δεσμευτικές συναντήσεις», και ότι «καμία συζήτηση δεν μπορεί να αφορά την εθνική κυριαρχία και τα δικαιώματα της χώρας (...) να αμφισβητεί διεθνείς συνθήκες και κανόνες Διεθνούς Δικαίου», καταλήγοντας πως «αν δεν καταφέρουμε να συμφωνήσουμε, τότε πρέπει να είμαστε έτοιμοι να συμφωνήσουμε για τον τρόπο με τον οποίο θα παραπέμψουμε τη διαφωνία μας στα διεθνή δικαιοδοτικά όργανα».


Κορυφή σελίδας

Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org