Παρασκευή 13 Νοέμβρη 2020
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 20
ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ (ΤΕΤΡΑΣΕΛΙΔΟ)
ΚΑΛΠΑΖΕΙ Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ
Αθωράκιστος ο λαός, εξαιτίας της πολιτικής που καταντά την Υγεία εμπόρευμα

Οι υγειονομικοί, εξαντλημένοι, μολύνονται μέχρι και 10 φορές περισσότερο από τον υπόλοιπο πληθυσμό, ενώ 5 στα 10 χειρουργεία αναβάλλονται, για «να αντέξουν τα νοσοκομεία»...

«Ο ασθενής δεν είναι εμπόρευμα, το νοσοκομείο δεν είναι επιχείρηση». Από κινητοποίηση Γάλλων υγειονομικών τον Απρίλη
«Ο ασθενής δεν είναι εμπόρευμα, το νοσοκομείο δεν είναι επιχείρηση». Από κινητοποίηση Γάλλων υγειονομικών τον Απρίλη
Η Γαλλία αποτελεί επίκεντρο της νέας έξαρσης της πανδημίας στην Ευρώπη, καταγράφοντας καθημερινά δεκάδες χιλιάδες νέα κρούσματα και εκατοντάδες θανάτους. Αν και πρόκειται για μια από τις ισχυρότερες καπιταλιστικές οικονομίες του πλανήτη, με σύστημα Υγείας που πολλοί λάνσαραν ως πρότυπο για δεκαετίες, η ασφάλεια και η ζωή των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων απειλούνται όλο και περισσότερο, ακριβώς γιατί η πολιτική που εφαρμόζουν όλες οι αστικές κυβερνήσεις - φιλελεύθερες και σοσιαλδημοκρατικές - αντιμετωπίζει την Υγεία ως εμπόρευμα. Ενα εμπόρευμα που είτε μοσχοπουλιέται απευθείας στον ιδιωτικό τομέα, είτε «προωθείται» και μέσω του δημόσιου συστήματος, με όρους όμως που και πάλι βάζουν στη ζυγαριά του κόστους τόσο τους όρους νοσηλείας και φροντίδας των ασθενών, όσο και τους όρους απασχόλησης των εργαζομένων στα νοσοκομεία.

Η κυβέρνηση Μακρόν αρνείται επίμονα την ουσιαστική επίταξη του ιδιωτικού τομέα, με ένταξη σε έναν πανεθνικό σχεδιασμό όλου του έμπειρου και επιστημονικά καταρτισμένου προσωπικού που απασχολείται σε ιδιωτικές κλινικές και νοσοκομεία. Αντίθετα, επιμένει στην εξάντληση των εργαζομένων στα δημόσια νοσοκομεία, που «γονατίζουν» εξαιτίας των μεγάλων ελλείψεων και της κατακόρυφης αύξησης των ασθενών με Covid-19, ενώ η υπερεντατικοποίηση τους μετατρέπει και σε φορείς διασποράς του ιού. Από την άνοιξη συνδικάτα από το χώρο της Υγείας καταγγέλλουν ότι η μόλυνση των υγειονομικών από τον νέο κορονοϊό φτάνει σε κάποιες περιοχές να είναι και 10πλάσια από τον μέσο όρο. «Η δουλειά είναι πιο δύσκολη και παίρνει περισσότερη ώρα», εξηγούσε πρόσφατα ο επικεφαλής μιας ΜΕΘ στο στρατιωτικό νοσοκομείο Λαβεράν στην περιφέρεια της Μασσαλίας (που παρουσιάζει από τα περισσότερα κρούσματα στη χώρα), μιλώντας για το έργο όσων καλούνται να αντιμετωπίσουν περιστατικά Covid-19. Εξηγούσε ότι μόνο για να γυρίσουν έναν ασθενή από μπρούμυτα ανάσκελα, χρειάζονται 7 μέλη από το 47μελές δυναμικό της Μονάδας. Μόνο και μόνο για να μπει και να βγει στην πτέρυγα καθένας από αυτούς, κανονικά απαιτείται η απολύμανση όλων όσα άγγιξε, η αλλαγή ειδικού εξοπλισμού και μέσων προστασίας κ.τ.λ. Οταν όμως κυριαρχούν η πίεση από τις ελλείψεις και η υπερεντατικοποίηση, αντικειμενικά οι εργαζόμενοι εκτίθενται και μολύνονται πιο συχνά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται...

Βουλώνουν τρύπες ανοίγοντας μεγαλύτερες

Την περασμένη άνοιξη, στη Γαλλία υπολογίζεται ότι μπορούσαν να τεθούν σε λειτουργία περίπου 5.100 Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ), που σήμερα υπολογίζεται ότι φτάνουν τις 5.800, μετά από παρεμβάσεις που η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι έκανε για την ενίσχυση του συστήματος Υγείας. Ομως, η «ενίσχυση» για την οποία περηφανεύεται αφορά κυρίως αποσπάσεις εργαζομένων από τμήματα και μονάδες νοσοκομείων που αποδυναμώθηκαν (με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το επίπεδο των υπηρεσιών στους αντίστοιχους τομείς). Δηλαδή, βουλώνονται τρύπες με το άνοιγμα άλλων, μεγαλύτερων θα μπορούσε να πει κανείς, αφού η διασπορά του νέου κορονοϊού «αντιμετωπίζεται» με τη μετατροπή του συστήματος Υγείας σε «σύστημα μίας νόσου». Ετσι διαμορφώνεται μία εκρηκτική κατάσταση για νοσούντες από πολλές άλλες, λιγότερο και περισσότερο σοβαρές ασθένειες, με επιπτώσεις που μόνο μετά το πέρασμα της πανδημίας θα αποκαλυφθούν.

Την ίδια στιγμή, τόσο η σημερινή κυβέρνηση όσο και όλα τα κόμματα που αντιμετωπίζουν την Υγεία ως εμπόρευμα, μοιράζονται εγκληματικές ευθύνες για την υποστελέχωση και εγκατάλειψη του δημόσιου συστήματος Υγείας: Μόνο μέσα σε μία χρονιά (2018) οι εργαζόμενοι στις δημόσιες δομές Υγείας μειώθηκαν κατά 15.000, στο όνομα πάντα της «εξυγίανσης των δημόσιων οικονομικών», μέσα και από αποχωρήσεις που ποτέ δεν αναπληρώθηκαν. Η ίδια πολιτική έχει οδηγήσει στη μείωση κατά 13.631 των κλινών σε δημόσια ιδρύματα, μόνο την τελευταία 6ετία. Στο διάστημα 2013-2017 έκλεισαν 95 δημόσια ιδρύματα Υγείας, στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης του συστήματος Υγείας, συγχωνεύσεων ιδρυμάτων των οποίων η λειτουργία κρίθηκε ασύμφορη ή / και αχρείαστη. Ο συνολικός αριθμός ΜΕΘ εκτιμάται ότι την τελευταία 30ετία μειώθηκε κατά 40%!

«Να μην αρρωσταίνουμε...»

Στα τέλη Οκτώβρη, ο υπουργός Υγείας, Ολιβιέ Βεράν, επανήλθε με συστάσεις προς τις διευθύνσεις όλων των δημόσιων νοσοκομείων, για αναβολές περιστατικών «που επιτρέπεται», ξεκινώντας από χειρουργεία. «Περάστε χωρίς άλλη αναμονή (...) στα πρώτα επίπεδα αποπρογραμματισμού», ή σε «αυστηρότερα επίπεδα» σε περιοχές «με μεγάλο φόρτο (κρουσμάτων)», «ματαιώνοντας όλες τις δραστηριότητες για τις οποίες αυτό επιτρέπεται...», ανέφερε σχετική επιστολή. Στα περισσότερα νοσοκομεία αναβάλλονται προγραμματισμένα χειρουργεία από 30% μέχρι και 50%, ενώ υπάρχουν και περιοχές (π.χ. πόλη Μανς στα βορειοδυτικά) στις οποίες το ποσοστό αυτό φτάνει το 75%.

Πώς ορίζονται όμως τα «περιστατικά» για «τα οποία επιτρέπεται» αναβολή; Οι μαρτυρίες διαφόρων ασθενών ή / και συγγενών τους είναι χαρακτηριστικές:

-- Καρδιοπαθείς που κατέληξαν μετά από επέμβαση επειδή αυτή αναβλήθηκε και έγινε με καθυστέρηση 1 μήνα, ενώ ο ασθενής ήταν 76 χρονών.

-- Νεφροπαθείς των οποίων οι επεμβάσεις αναστέλλονται 3 μέρες πριν την εισαγωγή τους και περιμένουν νεότερα με συστάσεις για αύξηση της φαρμακευτικής αγωγής. Οταν ρωτούν «τι να κάνω αν προκύψει νέο επεισόδιο», τους απαντούν «τραβάτε στα επείγοντα».

-- Γυναίκες που έχουν υποβληθεί σε μαστεκτομή και απειλούνται από μεταστάσεις, αλλά τα χειρουργεία τους αναβάλλονται.

«Κοιτάζομαι στον καθρέφτη και νιώθω ότι ζω με μια ωρολογιακή βόμβα κάτω από το στήθος μου», δήλωνε πρόσφατα μια 39χρονη από τη Λυών, που μετά από επέμβαση στον ένα μαστό και χημειοθεραπείες μιας ολόκληρης χρονιάς, έμαθε ότι αναβάλλεται η προληπτική αφαίρεση του αριστερού μαστού. Ο γιατρός που την παρακολουθεί έχει διαγνώσει μέχρι και 8 στις 10 πιθανότητες για μετάσταση, εξαιτίας και άλλων προβλημάτων στην υγεία της.

«Λάστιχο» οι ήρωες που χειροκροτούνταν

Κι ενώ η καθημερινότητα επιβεβαιώνει ότι η επάνδρωση του συστήματος Υγείας με το απαραίτητο προσωπικό είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για εκατομμύρια ανθρώπους, η κυβέρνηση Μακρόν, ακόμα και με νέες ρυθμίσεις που επικαιροποίησε το καλοκαίρι - στο όνομα δήθεν θωράκισης του συστήματος Υγείας για να προετοιμαστεί υποτίθεται περισσότερο για το «δεύτερο κύμα» - εστίασε στο πώς θα κάνει ακόμα περισσότερο τους εργαζόμενους «λάστιχο». Πώς θα επιβάλει ακόμα πιο εξαντλητικά ωράρια, πώς θα εγγυηθεί συνθήκες εργασίας ακόμα πιο επικίνδυνες για εκείνους που κάθε φορά χρειάζονται την ιατρική, νοσηλευτική υπηρεσία, δηλαδή τους ίδιους τους ασθενείς.

Το σχέδιο «Segur de la Sante» που με τυμπανοκρουσίες υπερασπίζεται η κυβέρνηση, επιβάλλει μια ασφυκτική, διαρκή αξιολόγηση των εργαζομένων, όχι βέβαια με κριτήριο την ανάπτυξη της σύγχρονης επιστημονικής γνώσης και την αξιοποίηση της τεχνολογικής προόδου που καλπάζει, αλλά με απόλυτο κριτήριο το αν και πόσο καλύτερα εξυπηρετούνται η βιωσιμότητα και η ανταγωνιστικότητα των ιδρυμάτων Υγείας.

Μεταξύ άλλων προβλέπεται: «Να επιτρέπεται στα δημόσια ιδρύματα Υγείας να διαπραγματεύονται και να διευθετούν ανάλογα με το δικό τους επίπεδο το χρόνο εργασίας... Να προσφέρεται το περιθώριο για ελιγμούς ("manoeuvre") όσον αφορά το ωράριο εργασίας για να καθίσταται δυνατή η διαπραγμάτευση τοπικών συμβάσεων... Αυτό θα επιτρέπει και άνοδο του πλαφόν των υπερωριών... Την υπογραφή σύμβασης για ρύθμιση του όγκου πρόσθετων ωρών εργασίας κατ' άτομο και σε ετήσια βάση, με επαναξιολόγηση των πρόσθετων ωρών εργασίας... Ευθυγράμμιση των ημερών ανάπαυσης με το ευρωπαϊκό επίπεδο... Διευθέτηση των ωρών ημερήσιας εργασίας σε ετήσια βάση...».

Ολα δείχνουν ότι μπούσουλας για το εργασιακό τοπίο στην Υγεία είναι οι άθλιες «ευέλικτες» σχέσεις εργασίας που σε άλλους κλάδους είναι ήδη πιο διαδεδομένες. Μόνο που αυτό θα έχει οδυνηρές επιπτώσεις πρώτα απ' όλα για τους ασθενείς. Κι οι «ήρωες» που χειροκροτούνταν την άνοιξη στα μπαλκόνια, δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να υπηρετήσουν την υπεράσπιση της ανθρώπινης ζωής.

Κατά τ' άλλα, ο πρωθυπουργός Ζαν Καστέξ είχε το θράσος να τονίσει σε πρόσφατο διάγγελμά του ότι «επειδή το σύστημα Υγείας πιέζεται, ο καλύτερος τρόπος να βοηθήσουμε είναι να προσπαθήσουμε να μην αρρωσταίνουμε...».


Κορυφή σελίδας

Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org