Τετάρτη 11 Σεπτέμβρη 2019
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 8
20 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΕΙΣΜΟ ΤΟΥ 1999 ΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ
Κανένας συμβιβασμός με τη λογική «κόστους - οφέλους» κυβερνήσεων και κεφαλαίου

Αποσπάσματα από την ομιλία του Γιάννη Πρωτούλη στην εκδήλωση στο Μενίδι

Από την εκδήλωση στο Μενίδι
Από την εκδήλωση στο Μενίδι
Συμπληρώνονται φέτος 20 χρόνια από τον ισχυρό σεισμό μεγέθους 5,9 Ρίχτερ που έπληξε την Αθήνα στις 7 Σεπτέμβρη 1999, με 143 νεκρούς, 700 τραυματίες, 100.000 άστεγους, πάνω από 30 καταρρεύσεις κτιρίων (...)

Η πλειοψηφία των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους βρίσκονταν σε χώρους δουλειάς, όπως η «Ρικομέξ», η «Φαράν», η «Φιλοπλάστ ΕΠΕ» και το εργοστάσιο «ΒΙΟΚΥΤ». Συνολικά 56 νεκροί σε εργοστάσια.

Εργοδοτικά εγκλήματα με δεκάδες νεκρούς

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι, τα χρόνια που ακολούθησαν στο εδώλιο δεν κάθισε κανένας από τους ιδιοκτήτες της επιχείρησης, ενώ και όσοι αντιμετώπισαν κατηγορίες είτε απαλλάχθηκαν είτε αθωώθηκαν (...)

Η ίδια η επιχείρηση κατέθεσε αίτηση πτώχευσης και δεν κατέβαλε καμία αποζημίωση, ενώ οι ιδιοκτήτες της προχώρησαν σε μια σειρά από επιχειρηματικές κινήσεις, όπως πώληση της εταιρείας σε πολυεθνική, ίδρυση και λειτουργία άλλων εταιρειών σε Ελλάδα και Τουρκία.

Στη φαρμακοβιομηχανία «ΦΑΡΑΝ» 8 εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους και πάνω από 10 τραυματίστηκαν σοβαρά, καθώς μεγάλο τμήμα του κτιρίου που στέγαζε την παραγωγική δραστηριότητα κατέρρευσε.

Και στην περίπτωση αυτής της επιχείρησης αποτυπώθηκε με τραγικό τρόπο το γεγονός ότι η ασφάλεια και η ζωή των εργαζομένων δεν έχουν καμία αξία μπροστά στα κέρδη. Υπάρχουν και σήμερα άνθρωποι από τις δυνάμεις της Πυροσβεστικής που πάσχιζαν να απεγκλωβίσουν εργαζόμενους, να σχολιάζουν πως τα σίδερα στον οπλισμό του κτιρίου ήταν κατάλληλα «για σουβλάκια».

Ο Γ. Πρωτούλης
Ο Γ. Πρωτούλης
Δεν υπήρχε ούτε έξοδος κινδύνου! Οι εργαζόμενοι που γλίτωσαν από το σεισμό βρέθηκαν πολύ σύντομα μετά από αυτόν στην ανεργία, καθώς η εταιρεία απέλυσε σχεδόν όλο το προσωπικό της παραγωγικής μονάδας.

Η δίκη που ακολούθησε ολοκληρώθηκε το 2004, με το δικαστήριο να μετατρέπει τις κατηγορίες, για όσους τελικά διώχθηκαν, από ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο, σε ανθρωποκτονία από αμέλεια και να επιβάλλει ποινές ...τροχαίου (...)

Εξι νεκροί εργαζόμενοι ανασύρθηκαν από τα συντρίμμια του κτιρίου της εταιρείας «Φουρλής». Εξι εργαζόμενοι σκοτώθηκαν στην επιχείρηση «ΒΙΟΚΥΤ» και 3 στη «Φιλοπλάστ ΕΠΕ».

Ενας νεκρός εργαζόμενος ήταν ο απολογισμός του σεισμού στο εργοστάσιο της επιχείρησης «Παπουτσάνης».

Ποια είναι η κατάσταση σήμερα στους εργασιακούς χώρους;

Το ζήσαμε έντονα στον πρόσφατο σεισμό, του Ιούλη. Χιλιάδες εργαζόμενοι σε κτίρια ακατάλληλα, που δεν έχουν ελεγχθεί ποτέ και από κανέναν, όπως οι εκατοντάδες αποθήκες, βιοτεχνίες, εργοστάσια και γραφεία εδώ στο Μενίδι, στον Ασπρόπυργο και τα Ανω Λιόσια. Οι εργοδότες δεν άφηναν να βγουν οι εργαζόμενοι έξω από τους χώρους δουλειάς, δεν υπήρχε κανένα σχέδιο για το πού να πάνε, σε ποιο χώρο. Φυσικά δεν μιλάμε για προετοιμασία, ασκήσεις και άλλα. Σε επιχειρήσεις τούς εκβίαζαν να ξαναμπούν για δουλειά μετά το σεισμό. Είναι ζήτημα ζωής οι διεκδικήσεις που πρόβαλαν τα συνδικάτα και οι Ομοσπονδίες που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, οι διεκδικήσεις που κατέθεσε το Κόμμα στη Βουλή και την Ευρωβουλή, στην Περιφέρεια, στους δήμους, παντού! Είναι μεγάλο και σοβαρό μέτωπο πάλης.

Κράτος, κυβέρνηση και δήμαρχοι στάθηκαν απέναντι στους πληγέντες

Ας θυμηθούμε τι ζήσαμε πριν από 20 χρόνια και δεν πρέπει να ξαναζήσουμε. Οι σεισμόπληκτοι ήρθαν αντιμέτωποι με ένα απίστευτο μπάχαλο και χιλιάδες άστεγοι προσπαθούσαν να συνεχίσουν τη ζωή τους στους καταυλισμούς που στήθηκαν την επομένη του σεισμού για την προσωρινή στέγασή τους, που μόνο προσωρινή δεν ήταν, όπως φάνηκε στην πορεία (...)

Το κράτος, με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, στάθηκε απέναντι στους πληγέντες. Ποιος δεν θυμάται τον εμπαιγμό με τις αποζημιώσεις; Η κυβέρνηση και οι δήμοι έστειλαν τους άστεγους στα νύχια των κατασκευαστικών ομίλων και στον τραπεζικό δανεισμό. Η επιδότηση του δανείου δεν έφτανε, με αποτέλεσμα ακόμα και σήμερα να υπάρχουν χρεωμένα νοικοκυριά. Το κράτος επιδότησε τους μεγαλοεργολάβους και όχι τους πληγέντες, όμως εμείς δεν μείναμε με σταυρωμένα χέρια.

Από την πρώτη στιγμή που έγινε ο σεισμός, αναπτύχθηκε η διεκδίκηση για καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, για όλα όσα απασχολούσαν τους πληγέντες. Εγιναν μεγάλες κινητοποιήσεις για την κάλυψη με σκηνές, για τρόφιμα, για οικοσκευές, για ρεύμα και νερό, για τα σχολεία που άνοιγαν, για τα παιδιά, για τα πάντα, έως και την αποκομιδή των μπαζών. Κάπως έτσι καλυτέρεψαν σε έναν βαθμό τα πράγματα. Μετά από δύο χρόνια συνεχών κινητοποιήσεων δεν κατάφεραν να αποκλείσουν τα μισά νοικοκυριά από την αποζημίωση που δικαιούνταν, όπως σχεδίαζε τότε η κυβέρνηση. Ολοι θυμόμαστε ότι τα χαρακτηρισμένα ως ακατάλληλα με κόκκινο χρώμα σπίτια, βάφονταν κίτρινα και από κίτρινα πράσινα για να μειωθούν οι δικαιούχοι της αποζημίωσης! Δηλαδή, σκόπιμα έβγαζαν σπίτια που ήταν κατεστραμμένα, με σοβαρές ζημιές, επικίνδυνα, κατοικήσιμα.

Οι δήμαρχοι έπαιζαν το παιχνίδι της κυβέρνησης, καλλιεργώντας τον εφησυχασμό ότι «θα λυθούν τα προβλήματα» (...) Πρωτοστάτησαν όμως στη δημιουργία ενός γιγαντιαίου μηχανισμού εξαγοράς συνειδήσεων, ρουσφετολογικής βοήθειας, δικτύου οικονομικής και πολιτικής εξάρτησης φτωχών λαϊκών οικογενειών που στήθηκε με άγρια εκμετάλλευση πάνω στις ασφυχτικές ανάγκες επιβίωσης. Να σταθούμε λίγο σε αυτό, σε ένα αθέατο δίκτυο χειραγώγησης συνειδήσεων. Με το δίκτυο της σίτισης, των σκηνών και των κοντέινερ, του νερού, του ρεύματος, της θέρμανσης και του κλιματισμού, της δουλειάς, της άδειας για το αυθαίρετο που δεν υπήρχε και χρειαζόταν για να υπάρξει αποζημίωση, της εγγύησης των δήμων για να παρθούν χαμηλότοκα δάνεια από τις τράπεζες, με πάσης φύσεως ενισχύσεις «ημετέρων» και όλους τους τρόπους που μεταχειρίζεται το σύστημα με τους ανθρώπους του και τους μηχανισμούς του για να χειραγωγεί φτωχούς, ανήμπορους ανθρώπους που πιάνονται από όπου βρουν με τη λογική της ατομικής διεξόδου και ψευτοβολέματος, που δεν πιστεύουν στη δύναμη του συλλογικού οργανωμένου αγώνα και την προοπτική του (...)

Η προστασία της ζωής του λαού στο ζύγι «κόστους - οφέλους»

Τότε μιλούσαν για την «προχειρότητα» του ελληνικού κράτους. Ας δούμε τι γίνεται 20 χρόνια μετά. Στα ίδια ακριβώς πλαίσια, η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης περί «κόστους - οφέλους» καθορίζει την προστασία της ζωής του λαού. Θεωρείται προτιμότερο να δοθούν αποζημιώσεις σε εργατικές - λαϊκές συνοικίες, ακόμα και εάν χαθούν ανθρώπινες ζωές, από το να δημιουργηθούν υποδομές για να αποφευχθούν καταστροφές. Είναι συνειδητή επιλογή των κυβερνήσεων διαχρονικά να μην παίρνουν σχετικά μέτρα σε μια κατεξοχήν σεισμογόνο χώρα, την 6η πιο σεισμογόνο στον κόσμο (...)

Ο καπιταλισμός μετατρέπει τις λαϊκές ανάγκες σε ατομική υπόθεση και προσπαθεί να βγάλει και από τη μύγα ξίγκι, για τα συμφέροντα των λίγων. Η γη και οι κατασκευές αντιμετωπίζονται ως εμπορεύματα για την ενίσχυση της κερδοφορίας των κατασκευαστικών και άλλων επιχειρηματικών ομίλων και όχι ως κοινωνικό αγαθό.

Η προστασία και η ασφαλής στέγαση του πληθυσμού μπορεί να εξασφαλισθούν με βάση το κατακτημένο επίπεδο της επιστήμης και της τεχνικής, αλλά απαιτείται ένας ριζικά διαφορετικός δρόμος οργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνίας, που θα έχει στο επίκεντρο τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες.

Αυτός ο δρόμος, που είναι ο μοναδικός προς όφελος του λαού, μπορεί να ανοίξει με την ισχυροποίηση του ΚΚΕ και την οικοδόμηση μιας ισχυρής κοινωνικής συμμαχίας εργατών, αυτοαπασχολούμενων, με τη συμμετοχή γυναικών και νεολαίας, δυναμώνοντας την πάλη για όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, βάζοντας στο στόχαστρο το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα.

Τραβάμε προς τα μπρος!

Λένε να μάθουμε να ζούμε με το σεισμό!

Ε λοιπόν, όχι. Η επιστήμη, η τεχνολογία επιτρέπουν να ζούμε σε σπίτια και πόλεις με υποδομές και ασφάλεια, με αναγκαία αντιπυρική, αντιπλημμυρική και αντισεισμική θωράκιση. Η ακόρεστη δίψα για κέρδος, η αναρχία της παραγωγής, η εκμετάλλευση της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού από λίγα παράσιτα εμποδίζουν την πρόοδο, φορτώνουν βάσανα και πίκρες (...)

Χρειάζεται να σκεφτούμε σοβαρά αυτό που συμβαίνει στην περιοχή μας, στις εργατικές - λαϊκές συνοικίες της ευρύτερης περιοχής της δυτικής Αθήνας και Αττικής.

Θύματα και τεράστιες καταστροφές από τους σεισμούς, μικρότερους ή μεγαλύτερους, νεκροί και καταστροφή από τις πλημμύρες, αγωνία και ανασφάλεια στην πρώτη δυνατή βροχή. Το καλοκαίρι να καιγόμαστε.

Εδώ να ζούμε μέσα στις μονάδες επεξεργασίας επικίνδυνων αποβλήτων, να ταΐζουν τα παιδιά μας και να πηγαίνουν σχολείο μέσα στις πιο ρυπογόνες βιομηχανικές δραστηριότητες. Δίπλα στα σπίτια μας να φέρνουν μία νέα χωματερή, που όλο κλείνει αλλά τελικά όλο μεγαλώνει και επεκτείνεται.

Είμαστε η περιοχή με τη μεγαλύτερη αύξηση θανάτων από καρκίνο, που ξεπερνά το 30%. Στην περιοχή ανθεί το λαθρεμπόριο ναρκωτικών, όπλων. Εδώ ωθούν με σχέδιο κάθε παράνομη δραστηριότητα που στο σύστημα της εκμετάλλευσης του καπιταλισμού συμπληρώνει και αναπαράγεται μαζί με τη νόμιμη κλοπή. Στον αστικό σχεδιασμό για την Αττική, η Δυτική Αττική έχει επιλεγεί για να γίνει η πίσω αυλή.

Μπροστά η Αττική Ριβιέρα και το ιστορικό κέντρο, όπου οι μεγαλοξενοδόχοι, οι tour operators, οι μεγαλέμποροι θα κάνουν χρυσές δουλειές με άγρια εκμετάλλευση των πολλών που θα δουλεύουν χωρίς κανένα δικαίωμα και εδώ θα μένουν αυτοί που τα δουλεύουν όλα και δεν θα μπορούν να πληρώνουν τα πανάκριβα νοίκια, να συντηρούνται.

Θα δεχτούμε το σχεδιασμό τους; Δεν υπάρχει προοπτική μέσα σε αυτό το σύστημα. Δεν πρέπει να υπάρχει κανένας συμβιβασμός στη λογική του εφικτού. Αυτό είναι το εφικτό γι' αυτούς. Μαζικά άνθρωποι να πετιούνται στα σκάρτα.

Τραβάμε προς τα εμπρός! Παλεύουμε χωρίς αναμονή για τη ζωή μας. Συγκεντρώνουμε δύναμη για μία μεγάλη αντεπίθεση.

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ
Πολλές οι ζημιές σε σπίτια από τον πρόσφατο σεισμό(25/7/2019)
Να παρθούν τώρα μέτρα για τους σεισμόπληκτους στη Λέσβο(14/7/2017)
Να παρθούν μέτρα για αποζημιώσεις και αποκατάσταση των ζημιών(15/6/2017)
15 χρόνια μετά το σεισμό που στοίχισε τη ζωή σε 143 ανθρώπους(7/9/2014)
Εγκληματικές ευθύνες(20/1/2006)
Η Δικαιοσύνη «σκεπάζει» στα συντρίμμια τις ευθύνες(28/9/2005)

Κορυφή σελίδας

Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org