Σάββατο 29 Ιούνη 2019 - Κυριακή 30 Ιούνη 2019
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 14
ΕΚΛΟΓΕΣ ΙΟΥΛΗΣ 2019
Θανάσης ΜΑΝΙΑΤΗΣ

Καθηγητής στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του ΕΚΠΑ, υποψήφιος βουλευτής Β' Πειραιά

Οι εκλογές της 7ης Ιούλη διεξάγονται καθώς κλείνουν δέκα χρόνια κρίσης, μνημονίων και οικονομικής στασιμότητας. Ολη αυτή η κοινωνική καταστροφή δεν ήταν φυσικό φαινόμενο, ή αποτέλεσμα λαθεμένης πολιτικής, ήταν η περιοδική εκδήλωση μιας βαθύτερης κακοδαιμονίας που έχει να κάνει με την ίδια τη φύση του συστήματος, ένα σύστημα παράλογο, ανορθολογικό, εκμεταλλευτικό, βασισμένο στο καπιταλιστικό κέρδος και όχι στις ανθρώπινες ανάγκες.

Τη διαχείριση αυτού του συστήματος υπόσχονται ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ με άλλον ένα γύρο καπιταλιστικής ανάπτυξης βασισμένο στη συσσώρευση κεφαλαίου μέσω της ακόμη χαμηλότερης φορολογίας του, χαμηλούς μισθούς (μέχρι να δεήσουν οι καπιταλιστές να τους αυξήσουν) και επισφαλή εργασία. Η ΝΔ εκφράζει ανοιχτά την πιο επιθετική στρατηγική του κεφαλαίου, ο ΣΥΡΙΖΑ αφού τη νομιμοποίησε και την ανέδειξε ως μονόδρομο με την τετραετή κυβερνητική πρακτική του την υιοθετεί πλήρως και απλώς εμφανίζεται να νοιάζεται περισσότερο από τη ΝΔ για τα πιο περιθωριοποιημένα κοινωνικά στρώματα καθώς κάποιες μικροδιαφορές πρέπει να παρουσιάζονται μεταξύ των αστικών κομμάτων για να διευκολύνεται η παραπλάνηση του λαού. Μόνο που η ανάπτυξη δεν πετυχαίνεται με το πάτημα ενός κουμπιού ούτε είναι δοκιμασμένη συνταγή που εκτελείται με περισσότερη ή λιγότερη ακρίβεια. Εδώ και καιρό μάλιστα ακόμη και αυτοί οι αναιμικοί ρυθμοί καπιταλιστικής ανάπτυξης που χαρακτηρίζουν το σύστημα πατάνε βάναυσα πάνω στα δικαιώματα και το βιοτικό επίπεδο της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.

Η απονομιμοποίηση των παραδοσιακών αστικών κομμάτων και η ανάγκη πολιτικής σταθεροποίησης του συστήματος γέννησαν τα τελευταία χρόνια μια πληθώρα νέων κομμάτων, που λειτούργησαν ως πολιτικά στηρίγματα, αναχώματα ή υποδοχείς του κοινωνικού ριζοσπαστισμού. ΛΑ.Ο.Σ., ΑΝΕΛ, Ποτάμι, ΔΗΜΑΡ, ΛΑΕ, Ενωση Κεντρώων έπαιξαν αυτούς τους ρόλους ενώ τώρα η ακροδεξιά Ελληνική Λύση και το ΜέΡΑ25, με το απροσδιόριστο και ασαφές πολιτικό στίγμα, το θολό πρόγραμμα μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας, δηλαδή ουσιαστικά υπέρ του κεφαλαίου, και την παντελή απουσία κοινωνικής γείωσης, διεκδικούν την ψήφο των ακροδεξιών, από τη μια, και των δυσαρεστημένων από τον ΣΥΡΙΖΑ, από την άλλη. Κανείς από όλους αυτούς δεν θα βρεθεί στους δρόμους την 8η Ιούλη για να υπερασπιστεί τα δίκια της εργατικής τάξης και του λαού, σχεδόν κανένας δεν είναι αθώος του αίματος της μνημονιακής διακυβέρνησης στο πρόσφατο παρελθόν, κανένας δεν προτείνει κάτι ριζικά διαφορετικό από την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Γι' αυτό θα συνεχίζουν να εναλλάσσονται στους ρόλους των κυβερνητικών στηριγμάτων και των ακίνδυνων εναλλακτικών για το σύστημα.

Μόνο η ψήφος στο ΚΚΕ είναι δοκιμασμένη καιρό τώρα στους αγώνες στο δρόμο και στο Κοινοβούλιο. Είναι ψήφος ενάντια στο σύστημα, ψήφος που είναι σίγουρο ότι δεν θα αλλάξει στρατόπεδο, πηγαίνει και μένει εγγυημένα στην πλευρά των αδυνάτων αλλά αριθμητικά και κοινωνικά ισχυρών, είναι ποιοτικά διαφορετική από όλες τις άλλες γιατί είναι η μόνη που μπορεί να φτιάξει και να στηρίξει την πλειοψηφία που θα αλλάξει ριζικά αυτό το σύστημα, είναι η ψήφος που θα ανοίξει το δρόμο του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού της κοινωνίας, κάτι που υπάρχει άμεση και επιτακτική ανάγκη να συμβεί για να ξεφύγει ο κόσμος όσο γίνεται πιο γρήγορα από τον καπιταλιστικό μεσαίωνα.


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org