Σάββατο 20 Απρίλη 2019 - Κυριακή 21 Απρίλη 2019
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 22
2019 ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ
Τα δημόσια νοσοκομεία ως «αυτοτελείς επιχειρηματικές μονάδες»

Αποκαλυπτικά στοιχεία για την υποχρηματοδότησή τους από όλες τις κυβερνήσεις και τη σημερινή του ΣΥΡΙΖΑ

Ορισμένα αποκαλυπτικά στοιχεία για τη χρηματοδότηση των δημόσιων νοσοκομείων στην Ελλάδα έρχονται να επιβεβαιώσουν ότι όλες οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου ακολουθούν την ίδια πολιτική υποχρηματοδότησης και μεταφοράς του κόστους της Υγείας στις τσέπες των ασθενών, που γίνεται ολοένα και πιο δυσβάσταχτο από χρόνο σε χρόνο.

Ενδεικτικά, στη χώρα μας από το 2013 (συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ) μέχρι και το 2019 (ΣΥΡΙΖΑ) η κρατική χρηματοδότηση των δημόσιων νοσοκομείων μειώθηκε κατά 30,3%. Μόνο επί συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ο κρατικός προϋπολογισμός έχει περικοπεί κατά 432 εκατ. ευρώ. Ο πρώτος «μεταμνημονιακός» προϋπολογισμός για το 2019, μειώνει την κρατική χρηματοδότηση προς τα δημόσια νοσοκομεία κατά 65 εκατ. ευρώ, ενώ διατηρεί την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών των συνταξιούχων για υγειονομική περίθαλψη κατά 780 εκατ. ευρώ.

Η μείωση της κρατικής χρηματοδότησης πρακτικά σηματοδοτεί την επιδείνωση των τεράστιων ελλείψεων - που υπήρχαν και πριν από την κρίση - σε προσωπικό (2015 - 2018 αποχώρησαν από την Υγεία 7.097 μόνιμοι εργαζόμενοι που βέβαια δεν αντικαταστάθηκαν), εξοπλισμό, φάρμακα, αναλώσιμα. Οι ελαστικές σχέσεις απασχόλησης διευρύνονται και σήμερα κυμαίνονται περίπου στο 25% του συνόλου του προσωπικού. Τμήματα και κλινικές κλείνουν, γιατί δεν καλύπτουν το «κόστος λειτουργίας τους», ενώ ολόκληρο το 2018, δεν προκηρύχθηκε ούτε μία θέση μόνιμου προσωπικού στα δημόσια νοσοκομεία.

Τα παραπάνω εντάσσονται στον σχεδιασμό για λειτουργία των δημόσιων νοσοκομείων με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, ως «αυτοτελείς επιχειρηματικές μονάδες» που θα καλύπτουν το κόστος λειτουργίας με την «πώληση» υπηρεσιών στους ασθενείς και τα ασφαλιστικά ταμεία. Για να μπορούν να αντεπεξέλθουν τα νοσοκομεία, θα πρέπει να έχουν όσο το δυνατό λιγότερο και φθηνότερο προσωπικό, με πετσοκομμένα δικαιώματα.

Σύμφωνα εξάλλου με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ:

  • Ενώ το 2017 υπήρξε αύξηση του ΑΕΠ κατά 1,4% (187,1 δισ. το 2017 - 184,6 δισ. το 2016) από αυτήν την αύξηση δεν πήγε απολύτως τίποτα για την Υγεία. Αυτό είναι το παραμύθι της «δίκαιης ανάπτυξης», της «ανάπτυξης για τους πολλούς», που λανσάρει ο ΣΥΡΙΖΑ.
  • Η συνολική χρηματοδότηση για δαπάνες Υγείας (δημόσιες και ιδιωτικές) ως ποσοστό του ΑΕΠ το 2013 ήταν 8,41% και το 2017 8,04%, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική μείωση (απ' όλες τις κυβερνήσεις) του ποσοστού που δίνεται για δαπάνες Υγείας από την «πίτα» του παραγόμενου πλούτου.
  • Μέσα σε 4 χρόνια (2013 - 2017) η Δημόσια Δαπάνη στην Υγεία (ΔΔΥ) μειώθηκε κατά 6,7%, στοιχείο που επιβεβαιώνει την επιδείνωση της χρηματοδότησης των δημόσιων παροχών (κράτος και ασφαλιστικά ταμεία), αποδομώντας την προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ περί «φρένου» στην πορεία καταστροφής του δημόσιου συστήματος Υγείας.
  • Αποκαλυπτική είναι και η σχέση μεταξύ των κρατικών δαπανών και των αντίστοιχων των ασφαλιστικών ταμείων την ίδια χρονική περίοδο, που σαν σύνολο συνιστούν τις ΔΔΥ. Οι Δαπάνες Γενικής Κυβέρνησης (κρατικός προϋπολογισμός κ.λπ.) για το 2016 ήταν 4.519 εκατ. ευρώ και για το 2017 ήταν 3.984,9 εκατ. ευρώ. Δηλαδή, μειώθηκαν σε δύο χρόνια κατά 11,9% και μεταξύ 2013 - 2017 κατά 14,1%. Οι Δαπάνες Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης (ΟΚΑ), το 2016 ήταν 4.404,8 εκατ. ευρώ και το 2017 4.830,9 εκατ. ευρώ. Δηλαδή αυξήθηκαν σε δύο χρόνια κατά 9,6% και μεταξύ 2013 - 2017 κατά 0,5%, αποτυπώνοντας σε αριθμούς τη στρατηγική της ΕΕ για μείωση των δαπανών στην Υγεία από τους κρατικούς προϋπολογισμούς και αύξηση της συμμετοχής των ασθενών άμεσα και έμμεσα μέσω των ασφαλιστικών ταμείων.
Το παράδειγμα της Γερμανίας και της Κύπρου

Στην πιο ισχυρή καπιταλιστική οικονομία της Ευρώπης, στη Γερμανία, όλα τα νοσοκομεία (εκκλησιαστικά, πανεπιστημιακά, αυτά που ανήκουν σε κάποιον φορέα) δεν χρηματοδοτούνται από το κράτος και λειτουργούν με επιχειρηματικά κριτήρια.

Μέσα σε 20 χρόνια (1991 - 2010) ο αριθμός των δημόσιων νοσοκομείων μειώθηκε κατά 45,9% (996 το 1991, 539 το 2010, το 2017 560) και των ιδιωτικών νοσοκομείων αυξήθηκε κατά 74,2% (330 το 1991, 575 το 2010 και 720 το 2017). Την ίδια περίοδο οι δημόσιες κλίνες μειώθηκαν κατά 39,2% και οι ιδιωτικές αυξήθηκαν κατά 211,4%. Συνολικά το 1991 υπήρχαν 2.164 νοσοκομεία, το 2017 μόνο 1.942!

Ορισμένα άλλα ενδεικτικά στοιχεία είναι τα εξής:

  • Οποιος εισάγεται σε νοσοκομείο της Γερμανίας, υποχρεούται να καταβάλει το πόσο των 10 ευρώ ανά μέρα.
  • Εως το 2003 τα Ταμεία χορηγούσαν σε ασφαλισμένους που είχαν πρόβλημα όρασης και χρειάζονταν γυαλιά. Από το 2003 έως το 2016 γυαλιά χορηγούνταν μόνο σε ασφαλισμένους που έχουν δυνατότητα όρασης λιγότερο από 30% (!), όσοι έχουν πάνω από αυτό το ποσοστό αναλαμβάνουν όλα τα έξοδα. Σε θεραπείες με λέιζερ ο ασφαλισμένος αναλαμβάνει όλα τα έξοδα. Στην εξέταση για γλαύκωμα τα Ταμεία αναλαμβάνουν μόνο τα έξοδα για διαβητικούς και ασθενείς υψηλού κινδύνου.
  • Για τεστ προστάτη ο ασθενής αναλαμβάνει μόνος του τα έξοδα, που κυμαίνονται γύρω στα 20 ευρώ, ενώ το «πακέτο» μπορεί να κοστίσει και 50 ευρώ αν συνοδευτεί και από άλλες εξετάσεις.

Αλλά και στην Κύπρο, μετά την πρόσφατη μεταρρύθμιση για την Υγεία, όλοι οι ασθενείς ανεξαρτήτου ηλικίας και εισοδήματος, όταν προσέρχονται στα επείγοντα περιστατικά των δημόσιων νοσοκομείων καταβάλλουν 10 ευρώ. Στους γιατρούς και τους νοσηλευτές υπάρχουν τριών ειδών συμβάσεις, το μόνιμο/κυβερνητικό προσωπικό, αορίστου χρόνου και συμβασιούχοι.

Οσο για την «ανησυχία» της ΕΕ και των αστικών κομμάτων για τους ανασφάλιστους, αυτή αφορά στη συντήρηση της εργατικής δύναμης, μέσα από ένα ελάχιστο πακέτο υπηρεσιών Υγείας, ώστε να είναι διαθέσιμη ανά πάσα στιγμή προς εκμετάλλευση. Βασική προϋπόθεση που θέτουν είναι το όποιο μέτρο παρθεί να μην επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό. Σήμερα, στην Ελλάδα η κάλυψη των αναγκών τους γίνεται χωρίς ούτε ένα ευρώ από το κράτος, αλλά από τους υπόλοιπους εργαζόμενους και συνταξιούχους, που καταβάλλουν αυξημένες εισφορές.


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org