Η υπόθεση: Ελλάδα 1957. Δεκαπενταύγουστος. Εξι γυναίκες, εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους, δουλεύουν σ' ένα μικρό εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας και κατοικούν στις ετοιμόρροπες παράγκες που τους παραχωρεί ο ιδιοκτήτης του εργοστασίου. Τρόμος επικρατεί στην καθημερινότητά τους, καθώς στην παραμικρή αντίδραση απέναντι στο αφεντικό διακυβεύεται η παραμονή τους στο εργοστάσιο και στη στέγη που τους προσφέρει. Διακυβεύεται η επιβίωσή τους. Ωσπου μια σειρά από αναπάντεχα γεγονότα φέρνει τις έξι εργάτριες σε αδιέξοδο και ο μόνος δρόμος που τους μένει είναι η κατά μέτωπο σύγκρουση με το αφεντικό. Στη διάρκεια ενός έτους, η μία ανατροπή διαδέχεται την άλλη και μέχρι τον επόμενο Δεκαπενταύγουστο τίποτα δεν είναι το ίδιο...
Οι ήρωες του έργου είναι σύμβολα. Οι έξι εργάτριες αντιπροσωπεύουν την εργατική τάξη συνολικά και το αφεντικό την κάθε λογής εξουσία, η οποία θα χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε μέσο για να διατηρήσει τη θέση, την ισχύ και την κυριαρχία της.
Το θέμα, η σκηνοθεσία και ο τρόπος παρουσίασης του έργου αγγίζουν όλες τις ηλικίες του κοινού, γιατί διαπερνούν την ιστορία της μεταπολεμικής Ελλάδας, γιατί οι ήρωες θα μπορούσαν να είναι οι δικοί μας άνθρωποι και η ιστορία τους μια από τις ιστορίες που μας διηγήθηκαν οι παλιότεροι...