Τρίτη 20 Νοέμβρη 2018
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 17
100 ΧΡΟΝΙΑ ΚΚΕ
ΤΟΜΕΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΚΚΕ
Εχουμε πολλά να διδαχτούμε από την κληρονομιά της ηρωικής γενιάς του Κόμματός μας

Σε κλίμα συγκίνησης πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση τιμής στον Ρουμελιώτη κομμουνιστή αντάρτη Γιώργη Μωραΐτη

Ο Κ. Παπασταύρου
Ο Κ. Παπασταύρου
Εκδήλωση τιμής για τον Ρουμελιώτη κομμουνιστή, μαχητή του ΕΛΑΣ και του Δημοκρατικού Στρατού, δημοσιογράφο του «Ριζοσπάστη» και συγγραφέα, Γιώργη Μωραΐτη, που πρόσφατα «έφυγε» από τη ζωή, οργάνωσε την Κυριακή 18/11 η ΤΕ Φθιώτιδας του ΚΚΕ.

Στην αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου της Λαμίας, που φιλοξένησε την εκδήλωση, σύντροφοι που γνώρισαν τον Γιώργη Μωραΐτη και μοιράστηκαν κοινά μετερίζια, μαζί με νεότερους που παίρνουν τη σκυτάλη του ίδιου αγώνα σε διαφορετικές συνθήκες στα χέρια τους, τίμησαν στο πρόσωπό του τα 100 χρόνια του Κόμματος. «Οι μαχητές της Ρούμελης δε λύγισαν ποτέ, δόξα και τιμή στο ΚΚΕ», ήταν ένα από τα χαρακτηριστικά συνθήματα που ακούστηκαν στην αίθουσα.

Στην εκδήλωση παρευρέθηκε αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ, με επικεφαλής τον Γενικό της Γραμματέα, Δημήτρη Κουτσούμπα.

Ιδιαίτερη ήταν η συγκίνηση ανάμεσα στους παρευρισκόμενους όταν η συντρόφισσα του Γιώργη, Ολγα, παρέλαβε τιμητική πλακέτα της ΤΕ Φθιώτιδας από τα χέρια του Δημήτρη Κουτσούμπα.

Την εκδήλωση παρακολούθησε επίσης αντιπροσωπεία της Ενωσης Φίλων Μνήμης Διαμαντή, καθώς και εργαζόμενοι από τον «Ριζοσπάστη», που αναχώρησαν από την Αθήνα το πρωί της Κυριακής.

Η εκδήλωση άνοιξε με σύντομο καλωσόρισμα από την Ανδριάνα Μπαφούτσου, εκ μέρους της ΚΟ Ανατολικής Στερεάς - Εύβοιας του ΚΚΕ, που αναφέρθηκε στο πλούσιο αγωνιστικό βιογραφικό του Γ. Μωραΐτη.

Ακολούθησε βίντεο με φωτογραφίες από τα χρόνια της φυλακής, της παράνομης δουλειάς, από τη δράση στο πλευρό των εργατών, των απεργών της ΛΑΡΚΟ, μέχρι την πιο πρόσφατη δράση του, όπως την ομιλία του σε νέους στο πλαίσιο Αντιιμπεριαλιστικού Διημέρου της ΚΝΕ. Το βιογραφικό πλαισιώθηκε από αποσπάσματα συνέντευξης στα οποία ο ίδιος μιλά για τη δράση του στο αντάρτικο στην Εύβοια με τον Καπετάν Ανάποδο, για τον αγώνα στις γραμμές του Δημοκρατικού Στρατού. Ιδιαίτερο χρώμα έδωσαν τα γραπτά του στις σελίδες της «Αδούλωτης Αθήνας», του «Ριζοσπάστη», των βιβλίων του, που διαβάστηκαν.

«Αναδρομή με τη σκέψη στο μέλλον»


Για τον Γιώργη Μωραΐτη μίλησε, παρουσιάζοντας παράλληλα το τρίτομο συγγραφικό έργο «Αναμνήσεις ενός αντάρτη», ο Κύριλλος Παπασταύρου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. «Να λοιπόν που μας ξανάφερε ο σύντροφος στη Ρούμελη του αντάρτικου και των λαϊκών αγώνων, χωρίς όμως να είναι ο ίδιος μαζί μας», σχολίασε το στέλεχος του Κόμματος και συνέχισε, λέγοντας μεταξύ άλλων για το έργο του:

«Το κριτήριο με το οποίο ο σ. Γιώργης κρίνει τα ιστορικά γεγονότα είναι το σωστό κριτήριο, το κριτήριο που βάζει μπροστά το Κόμμα μας, τι προώθησε, τι έφερε πιο μπροστά την ταξική πάλη στη χώρα μας, τι έσπρωξε στην κατεύθυνση επίλυσης του κύριου ζητήματος της ταξικής πάλης, το ζήτημα της εξουσίας, και τι είναι αυτό που δυσκόλεψε, το πήγε πίσω, το εμπόδισε. Αυτό το κριτήριο είναι σταθερό, γι' αυτό άλλωστε δεν δυσκολεύεται να παρακολουθήσει τα βήματα στη σκέψη του Κόμματος, που με έναν τρόπο αποτυπώνονται και στα βιβλία του, ειδικά στον Β' και Γ' τόμο. Αυτό άλλωστε είναι το κριτήριο με βάση το οποίο το Κόμμα "γράφει" την αποτίμηση της Ιστορίας του, όπως αποτυπώνεται στον Α' τόμο του Δοκιμίου Ιστορίας του ΚΚΕ για την περίοδο 1918-1949 που κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες, προϊόν πολύχρονης δουλειάς και συλλογικής επεξεργασίας του Κόμματος. (...)

Ο σύντροφος ο Γιώργης είδε το Κόμμα να κάνει βήματα στην αποτίμηση της Ιστορίας του. Να μελετά λάθη και αδυναμίες. Είδε να παίρνει ο ΔΣΕ τη σωστή του θέση στην Κομματική Ιστορία ως κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στην Ελλάδα για τον 20ό αιώνα. Είδε να αναγνωρίζεται ως απαράδεκτο λάθος η παράδοση των όπλων και η Συμφωνία της Βάρκιζας. Είδε την επίσημη δικαίωση από το Κόμμα του Αρη Βελουχιώτη, κάτι που αντιμετώπισε με μεγάλη χαρά, τόσο όσον αφορά την πολιτική αποκατάσταση το 2011 και πολύ περισσότερο με την πλήρη κομματική αποκατάσταση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του καλοκαιριού του 2018. Σε όλα αυτά ο σ. Γιώργης με έναν τρόπο συνέβαλε και ο ίδιος, ενώ βεβαίως παρακολούθησε με προσοχή τα βήματα αυτά στην ιστορική αποτίμηση. Αλλωστε, και ο ίδιος αναφέρει ότι τα βιβλία του είναι "Αναδρομή με τη σκέψη στο μέλλον", δεν πρόκειται δηλαδή για παρελθοντολογία. (...)

Η σύντροφος του Γ. Μωραΐτη, Ολγα, παραλαμβάνει την τιμητική πλακέτα από τον Δ. Κουτσούμπα
Η σύντροφος του Γ. Μωραΐτη, Ολγα, παραλαμβάνει την τιμητική πλακέτα από τον Δ. Κουτσούμπα
Ο Γ. Μωραΐτης έδειξε μια φοβερή ικανότητα "να γράφει την ιστορία με τα μικρά ονόματα". Η γραφή του αποτελεί απάντηση σε μια ολόκληρη αστική σχολή ιστορικής διαστρέβλωσης, που τα προηγούμενα χρόνια είχε μεγάλη πέραση και υποστήριζε ότι τα ιστορικά γεγονότα δεν μπορούν να κατανοηθούν παρά μόνο ως σύνθεση των μερικών ατομικών θελήσεων και προθέσεων. (...) Ο σ. Γιώργης όμως με τη γραφή του απέδειξε ακριβώς το ανάποδο. Οτι οι διαθέσεις, τα ανθρώπινα πάθη, η ανθρώπινη ψυχολογία, τα ατομικά θέλω "εντάσσονται" στην κοινωνική νομοτέλεια, υποτάσσονται στους νόμους της ιστορικής κίνησης, γίνονται μορφές έκφρασής τους στο συγκεκριμένο. Τίποτα το καθοριστικό για την ιστορική κίνηση δεν είναι τυχαίο. Οι ήρωες του Γιώργη Μωραΐτη δεν είναι προϊόντα μυθοπλασίας, είναι ήρωες πραγματικοί, καθημερινοί, με ονοματεπώνυμο, καταγεγραμμένοι στις λίστες των αγωνιστών ο καθένας με το δικό τους μερίδιο προσφοράς και ταυτόχρονα ήρωες με "η" κεφαλαίο. Είναι οι απλοί άνθρωποι που συμμετέχουν στον πολιτικό και ένοπλο αγώνα. Θέλει μεγάλη ικανότητα να το δώσεις αυτό χωρίς ωραιοποιήσεις, χωρίς αποθεώσεις, όμορφα, απλά και αληθινά. Και αυτή η ικανότητα αποτυπώνεται στα γραπτά του σ. Γιώργη. (...)

Ο Διαμαντής, ο Γιώτης, ο Ανάποδος, οι θρύλοι της Ρούμελης και των Αγράφων... μέσα από τις σελίδες του βιβλίου τους γνωρίζεις κι αλλιώς, κανονικούς, ανθρώπινους, καθισμένους γύρω απ' τη φωτιά τη μια στιγμή και πολέμαρχους στην άλλη.

Την ίδια στιγμή, με το ίδιο ακριβώς βάρος αντιμετωπίζει και τους αγωνιστές που σε άλλη περίπτωση θα περνούσαν ξεχασμένοι. Δεκάδες ονόματα χωριό το χωριό, λημέρι το λημέρι παρελαύνουν απ' το βιβλίο, όπως στην πορεία από την ώρα που παίρνει εντολή να περάσει στην Εύβοια έως την ώρα που φτάνει και παίρνει επαφή με την ομάδα. (...)

Αλύγιστη θέληση, μήνυμα ζωής

Δεν είναι δευτερεύον ζήτημα το πώς και πού γράφτηκαν αυτά τα βιβλία. Ξεκίνησαν να γράφονται στις φυλακές του Ιτζεδίν και σε όλη την περίοδο της φυλάκισής του μέχρι το 1966. Και στη συνέχεια, στα κάτεργα της Χούντας. Εχει μεγάλη διδακτική αξία η στάση αυτή του Μωραΐτη. Είναι τρόπος να μην λυγίσει, να μην υποχωρήσει, συνεχίζει την αντίσταση μέσα στη φυλακή, την κάνει αναγνωστήριο, γραφείο. Συνεχίζει την "παράνομη δουλειά", η μνήμη δε φυλακίζεται, δε διώκεται, δεν μπορεί να κατασταλεί άμα θελήσεις να την κρατήσεις ζωντανή. Και αυτό κάνει. Κρατάει τη μνήμη ζωντανή, βάζει τα πράγματα σε τάξη, για να μπορεί και αυτός να σταθεί όρθιος, να ξεδιαλύνει, να μη χαθεί κάτω από το βάρος της ήττας και των αποτυχιών της ταξικής πάλης, να κρατάει το νήμα, να παλεύει ενάντια στο "βασίλειο της λήθης". Αναφέρει ο ίδιος στον πρώτο του τόμο: "...Γράφω τη νύχτα. Απ' έξω περιφέρονται οι δεσμοφύλακες. Γράφω και ξαγρυπνώ. Οι έρευνες είναι συχνές. Μπορεί αυτές οι σελίδες να μην φτάσουν στα χέρια σας. Μπορεί να μου τις αρπάξουν. Μα θα συνεχίσω. Εχω χρέος, πήρα την απόφαση. Είναι και αυτή μια μάχη. Μάχη δύσκολη και άνιση. Ακόμα και κάπως αμφίβολη. Μα θα τη δώσω. Εμείς παλεύουμε πάντα. Και μέσα από τα κάτεργα. Και κάτω από την κρεμάλα. Τη θέλησή μας τίποτα δεν μπορεί να λυγίσει. Και το μήνυμά μας δεν είναι μήνυμα θανάτου. Είναι μήνυμα ζωής". (...)

(...) Είναι προφανές ότι η σημερινή εκδήλωση ξεπερνάει τα απλά όρια της βιβλιοπαρουσίασης του βιβλίου του συντρόφου Γιώργη. Εχει τον χαρακτήρα της τιμής σε όλη τη δρακογενιά της ΕΑΜικής Αντίστασης και του ΔΣΕ, στη γενιά της παρανομίας, της πολιτικής προσφυγιάς, της αντιδικτατορικής δράσης, της γενιάς που "ξανάστησε" το Κόμμα από την αρχή στις συνθήκες της Χούντας και μετά το 1974 και που έπαιξε καθοριστικό ρόλο να κρατηθεί το Κόμμα κόντρα στην αντεπαναστατική θύελλα της δεκαετίας του 1990. Είναι λοιπόν βαρύ το φορτίο και το χρέος των δικών μας σημερινών και αυριανών γενιών του Κόμματος, έχουμε μια πολύ βαριά κληρονομιά, έχουμε να διδαχτούμε από σπουδαίες προσωπικότητες της Ιστορίας μας, απλούς ανθρώπους του λαού που γίνανε μαχητές, αγωνιστές και ήρωες. Εχουμε να διδαχτούμε τη σταθερότητα, την πίστη στο Κόμμα, την πάλη σε όλες τις συνθήκες. Ολα αυτά μας δίνουν τη δύναμη να συνεχίσουμε σήμερα, σε συνθήκες πολύ διαφορετικής δράσης, αργόσυρτες, αργής, βασανιστικής δράσης. Οι δικές μας γενιές δεν έχουν ζήσει τις ιστορικές θύελλες που, όπως έλεγε ο σ. ο Γιώργης, σε τραβάνε από το μανίκι στη δράση. Εμείς ζούμε ακόμα και μαθαίνουμε να δουλεύουμε σε συνθήκες του λίγο - λίγο, των σιγανών ποταμών και των υπόγειων ρευμάτων. Μια δουλειά όμως που πρέπει να αντιμετωπίζουμε με την ίδια σταθερότητα, με τον δικό μας ηρωισμό, με τη δικιά μας αυταπάρνηση και θυσία, γιατί ξέρουμε ότι αυτή η δουλειά είναι πολύ σπουδαία, πολύ σημαντική, γιατί μέσα από μικρές και μεγαλύτερες μάχες του σήμερα θα κριθούν οι αυριανές, οι μάχες του μέλλοντος. Και σε αυτές επιδιώκουμε να βρεθούμε σε καλύτερη θέση για να δικαιώσουμε τους αγώνες των προηγούμενων γενιών.

Οπως λέει και το σύνθημά μας: "Γράψαμε Ιστορία, συνεχίζουμε. Θα νικήσουμε"».


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org