ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σάββατο 9 Οχτώβρη 2021 - Κυριακή 10 Οχτώβρη 2021
Σελ. /40
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
«Δικαιώματα», «μίση» και λαθροχειρίες

Υπάρχει τελικά και ένα δικαίωμα που υπερασπίζονται με σθένος τα κυβερνητικά στελέχη, τα αστικά επιτελεία και γνωστοί δημοσιολόγοι, όπως μας θύμισαν τις μέρες αυτές: Το «δικαίωμά» τους στον αντικομμουνισμό!

Είναι λογικό αυτοί που δεν αφήνουν πέτρα πάνω στην πέτρα από τα δικαιώματα των εργαζομένων να υπερασπίζονται το ένα και μόνο αυτό «δικαίωμα» του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος, στον αντικομμουνισμό, που πάντα αποτελούσε τον προπομπό για το χτύπημα συνολικά των εργαζομένων και του λαού.

Και, βέβαια, το «δικαίωμα» αυτό το αποδέχονται εμμέσως πλην σαφώς όχι μόνο όσοι το ξεφωνίζουν, αλλά και όσοι προσυπογράφουν την πολιτική της ΕΕ που έχει για επίσημη ιδεολογία της τον αντικομμουνισμό και την ανιστόρητη θεωρία των «δύο άκρων», που επιχειρεί να παραχαράξει την Ιστορία, με το βλέμμα όχι στο παρελθόν αλλά στο μέλλον:

Εχοντας σαν μοναδικό σκοπό τους να καταδικάσουν το νόμιμο δικαίωμα των λαών να υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους με όλες τις μορφές πάλης που διαθέτουν, και πάνω απ' όλα το δικαίωμα και τον αγώνα για μια καλύτερη ζωή, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, της πάλης για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

Αυτό ακριβώς στοχεύουν και όσοι αναρωτιούνται τις τελευταίες μέρες, πονηρά πονηρά, αν τάχα δεν είναι το ίδιο οι φασιστοσυνάξεις όπου «παρευρίσκονται και χαιρετίζουν» χρυσαυγίτες μαχαιροβγάλτες, βασιλόφρονες, οπαδοί της χούντας, απόγονοι συνεργατών των ναζί κατακτητών και συμμοριών που αιματοκύλισαν τον ελληνικό λαό, με τις εκδηλώσεις που οργανώνει σε όλη την Ελλάδα το ΚΚΕ, φέρνοντας χιλιάδες νέους σε επαφή με κορυφαίες στιγμές της πάλης του λαού μας, δίνοντας με ιδεολογικούς και πολιτικούς όρους την αντιπαράθεση γύρω από αυτές.

Αντιπαράθεση που δεν έχει καμία σχέση με τα «κομμουνιστοφαγικά» παραληρήματα τύπου Μπογδάνου περί «διαχρονικά αντεθνικού ΚΚΕ», επειδή αυτό αρνείται (όπως το έκανε σε όλη την πορεία της Ιστορίας του) να βάλει πλάτη στην εμπλοκή της χώρας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ για λογαριασμό της αστικής τάξης, επιδεικνύοντας για άλλη μια φορά πραγματικά πατριωτική στάση για τα συμφέροντα του λαού η οποία είναι ταυτόχρονα και διεθνιστική...

Το ΚΚΕ κοιτάζει την Ιστορία του εργατικού - λαϊκού κινήματος και τη δική του, όπως και την κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στην Ελλάδα τον 20ό αιώνα, την τρίχρονη εποποιία του ΔΣΕ, κατάματα: Ούτε την ωραιοποιεί, ούτε «λαθολογεί» - τη μελετά με τα θετικά και τα αρνητικά της, με τα λάθη και τις αδυναμίες της.

Δεν κραυγάζει σε γιορτές μισανθρωπισμού που ζητάνε «κεφάλια», παινεύονται για εκτελέσεις, αναπαράγουν χυδαιότητες περί «εαμοβούλγαρων» και «κομμουνιστοσυμμοριτών», ονειρεύονται και προαναγγέλλουν δολοφονικές επιθέσεις απέναντι σε κομμουνιστές και άλλους αγωνιστές.

Αυτό άλλωστε εκφράζεται και στο περιεχόμενο των εκδηλώσεών του, όπου κυριαρχούν τα παραδείγματα ηρωισμού, αυτοθυσίας, συλλογικής δράσης στον αγώνα για το δίκιο, στην πάλη για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, φτώχεια και πολέμους, και όχι κηρύγματα μίσους.

Το ΚΚΕ διδάσκεται, αντλεί συμπεράσματα από την Ιστορία των αγώνων του λαού, για να γίνει πιο ικανό σήμερα στην ταξική πάλη, η οποία δεν σταματάει κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες.

Ανοιχτά λέει ότι ο καπιταλισμός δεν είναι το «τέλος της Ιστορίας», αλλά ότι ο τροχός θα κυλήσει ξανά προς τα εμπρός με την επαναστατική πάλη των λαών, παρά τα προσωρινά ιστορικά πισωγυρίσματα και φυσικά παρά τη θέληση των εκμεταλλευτών.

Οτι παλεύει για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό, που είναι η κοινωνική πρόοδος απέναντι στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού, που οργανώνει τον καθημερινό πόλεμο απέναντι στους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα για τα κέρδη μιας μειοψηφίας.

Ακριβώς επειδή παλεύει για μια τέτοια κοινωνία, ακριβώς επειδή αυτή θα είναι έργο της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας με επικεφαλής την εργατική τάξη, το ΚΚΕ έχει γραμμή πάλης που επιδιώκει να ενώσει τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας: Εργαζόμενους, αυτοαπασχολούμενους, αγρότες, νέους και νέες, σε μια μεγάλη Κοινωνική Συμμαχία που στοχεύει τη ρίζα των σημερινών δεινών τους, το καπιταλιστικό σύστημα.

Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα που ακολουθούν τα αστικά κόμματα, «δεξιά», «αριστερά» ή «κεντρώα», στην πραγματικότητα δεν έχουν καμιά θέση σε αυτούς τους σχηματισμούς.

Ολοι και όλες αυτοί οι απλοί άνθρωποι του λαού μας έχουν εδώ τη θέση τους στη μεγάλη Κοινωνική Συμμαχία, στο ΚΚΕ και μαζί με το ΚΚΕ στην πάλη για τις σύγχρονες ανάγκες τους.

Το «ταξικό μίσος» στρέφεται απέναντι στους εκμεταλλευτές, απέναντι σε ένα σύστημα, μια τάξη, ένα κράτος, και τις ιμπεριαλιστικές πολεμοχαρείς λυκοσυμμαχίες τους που ματοκυλάνε τους λαούς. Πηγάζει από την οργή και αγανάκτηση του εργαζόμενου, του νέου, της γυναίκας, του βιοπαλαιστή αγρότη και επαγγελματία, που βλέπουν τις ζωές τους να συνθλίβονται για τα συμφέροντα των λίγων. Γι' αυτό και στις συνθήκες του εμφυλίου δεν στράφηκε ποτέ κατά όσων νέων λαϊκής καταγωγής επιστρατεύτηκαν και αναγκάστηκαν να πολεμήσουν κάτω από ξένες για τα συμφέροντά τους σημαίες, στις τάξεις του αστικού στρατού. Ακόμα και μέσα στη φλόγα της μάχης, ο ΔΣΕ έκανε σταθερή προσπάθεια διαφώτισης προκειμένου οι νέοι αυτοί να συνειδητοποιήσουν πως το συμφέρον τους είναι στην άλλη όχθη, κάτι άλλωστε που απέδωσε, με εκατοντάδες που εγκατέλειψαν τις γραμμές του αστικού στρατού.

Σε αντίθεση με όλους τους υπόλοιπους, που θεωρούν τον λαό «άμορφη μάζα», τον φοβούνται και θέλουν να τον ξεγελάνε, το ΚΚΕ κάτω απ' όλες τις συνθήκες δεν έχασε ποτέ την εμπιστοσύνη του στη δύναμη του λαού, στη δυνατότητά του να βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις, κυριολεκτικά να μεγαλουργήσει, όπως απέδειξε κάθε φορά που συμπορεύτηκε με το ΚΚΕ.

Μόνο στα αρρωστημένα μυαλά των παρατρεχάμενων του συστήματος μπαίνουν όλα αυτά σε κάποια ζυγαριά με τα κηρύγματα μίσους, με τον ρατσισμό, που διαχωρίζει τους ανθρώπους με βάση το χρώμα, τη φυλή, τη θρησκεία και το φύλο, το κάθε είδους «διαίρει» των εργαζομένων για να «βασιλεύει» το κεφάλαιο, με τον εθνικισμό που βάζει «να σκοτώνονται οι λαοί για τ' αφέντη το φαΐ».

Με όλα όσα γεννάει δηλαδή το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα.

Αυτό το σάπιο σύστημα που επιστρατεύει τις βρωμιές περί «δύο ολοκληρωτισμών», θυμίζοντας τα επίκαιρα λόγια του Μπρεχτ για τον κομμουνισμό: «Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό. Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα. Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν. Αλλά εμείς ξέρουμε: Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος».


Πατριδογνωμόνιο
Η Κλαν

Βγήκαν με σουγιάδες, λοστάρια και κουκούλες. Χτύπησαν μετανάστες κι αντιφασίστες. Φόρεσαν κουστούμια και γραβάτες, ξύρισαν κεφάλια ή άφησαν μαλλιά μέχρι τη μέση και μπήκαν στη Βουλή. Πούλησαν την πραμάτεια τους ως εθνοκάπηλοι, πατριδοκάπηλοι, μισάνθρωποι και παθολογικά αντικοινωνικοί. Πάτησαν στην κουλτούρα της εύλογης ανέχειας των μαζών που καλλιεργήθηκε στην Ευρώπη από το Μάαστριχτ και μετά και στην Ελλάδα οξύνθηκε και κορυφώθηκε μετά τα τρία μνημόνια, δεξιά κι αριστερά. Είναι η Κλαν (όπως λέμε Κου Κλουξ Κλαν) των νεοναζί, των ακροδεξιών, των εθνικιστών, των όπως διάολε αυτοαποκαλούνται.

Η Κλαν, από το ιρλανδοσκωτσέζικο clann, είναι ομάδα ατόμων που σχηματίζεται με βάση είτε υποτιθέμενη συγγένεια, είτε καταγωγή, αλλά ακόμα και ένα ιδρυτικό μέλος, όπως παλιός πρόγονος. Η «συγγένεια» σε μια Κλαν μπορεί να έχει συμβολικό χαρακτήρα. Για παράδειγμα σήμερα μπορείς να βρεις μια ομάδα παικτών σε video game που σχηματίζουν κλαν, για να παίζουν με την αντίπαλη. Υστερα απ' όλα αυτά τα εγκυκλοπαιδικά είναι πια ορατό ότι μετά τη Χρυσή Αυγή που κλανίζεται στα κελιά της, ξεφύτρωσαν κι άλλες πολλές. Ημιεπίσημοι, ανεπίσημοι, κι εντελώς επίσημοι πλόκαμοι του ναζιστικού χταποδιού, κατάμαυροι, που ξεδιάντροπα προβάλλουν σε σχολεία, τηλεπαράθυρα κι εσχάτως και σε βουλευτικά έδρανα. Κι έχουν συγκεκριμένη αποστολή. Εδώ και τώρα. Να τροφοδοτήσουν εκ νέου ένα φρέσκο ρεύμα αντικομμουνισμού, ώστε οι μάζες να μην έχουν από πού να πιαστούν, για να αντισταθούν στον πόλεμο, που είναι κυριολεκτικά επί θύραις. Συμφερόντων όπως πάντα, για τις μεγάλες μπίζνες όπως πάντα, και με θύματα τους λαούς όπως πάντα και ποτέ τις τσέπες.

Η μπογδανολογία των ημερών έκρυψε δυο φράσεις του υπουργού, που σε δραματικό τόνο μίλησε για «επιβίωση της χώρας στο μέλλον», αλλά και την «εθνική απειλή», με την οποία βρίσκεται αντιμέτωπη η χώρα, επιβεβαιώνοντας στην ουσία από τη δική του, αντίθετη με το ΚΚΕ, ταξική σκοπιά την επισήμανση του Κόμματος ότι οι επιλογές της άρχουσας τάξης βάζουν τον τόπο μας στο στόχαστρο μιας σφόδρα επικείμενης σύρραξης στην περιοχή μας. Και η Κλαν δρα ως υπεργολάβος της παραπληροφόρησης. Αυτής που θέλει τον πατριωτισμό να μην αφορά τον λαό, που είναι και ο φυσικός του φορέας. Οπότε οι κομμουνιστές, που επιμένουν ότι μόνον ο λαός σώζει τον λαό, χαλάνε τα σχέδια ενός πολέμου που αφορά νέτα - σκέτα αναδιανομή συμφερόντων, γαιών και λεφτών.

Θέλει προσοχή αυτό το καινούριο προπαγανδιστικό βιντεοπαιχνίδι του αντικομμουνισμού, που οι νεόκοπες Κλαν και οι γραφικοί φιρερίσκοι τους αποφάσισαν να παίξουν σε μια πίστα με συμπαίκτες, που λόγω αισχρής ευνοϊκής συγκυρίας, όπως η πανδημία, φοράνε μαζί με τα φαιά σεντόνια της Κλαν, πότε ράσο, πότε πανεπιστημιακή τήβεννο, πότε ρόμπα γιατρού, και πότε μάσκα αθλητή, χουλιγκάνου στην κερκίδα...

Η ενεργειακή κρίση «απελευθερώνει» τόνους ανασφάλειας, παγωμάρας, οικονομικής ασφυξίας και πολιτισμικής αποχαύνωσης. Την ίδια στιγμή, στο Κάλεσμα του ΚΚΕ για συμπόρευση, είναι φανερό ότι πολύ περισσότερα και μυαλά και αυτιά είναι ανοιχτά. Οπότε η Κλαν, που τρόμαξε από έναν Θεοδωράκη, επειδή θέλησε να πεθάνει σαν κομμουνιστής, κι έστησε και την απαραίτητη προβοκάτσια, τώρα πρέπει να δράσει μπας και πολύ περισσότεροι θελήσουν να ζήσουν και να πεθάνουν σαν κομμουνιστές. Τα τραγούδια μας φοβούνται. Αυτά που βγήκαν από τον λαό και τραγουδιούνται απ' αυτόν. Υπερόπλο σε μια βάρκα, πιο απαραίτητο κι απ' τη φρεγάτα.


Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org