Στις 13/7 | Δεκάδες φορείς, πρωτοβάθμια σωματεία και σύλλογοι «αγκαλιάζουν» καθημερινά την πρωτοβουλία
Τη σημαντική αυτή πρωτοβουλία παίρνουν από κοινού τα Εργατικά Κέντρα Λάρισας, Τρικάλων, Καρδίτσας, το ΝΤ Καρδίτσας της ΑΔΕΔΥ, οι Ομοσπονδίες Αγροτικών Συλλόγων Λάρισας, Καρδίτσας, Τρικάλων και Μαγνησίας, η Ομοσπονδία Επαγγελματιών - Βιοτεχνών και Εμπόρων Λάρισας και η Ομοσπονδία Ενώσεων Γονέων και Κηδεμόνων Θεσσαλίας. Αποτελεί συνέχεια της πολύμορφης δράσης που ανέπτυξαν το προηγούμενο διάστημα οι συγκεκριμένοι φορείς μαζί με δεκάδες πρωτοβάθμια σωματεία, σωματεία αυτοαπασχολούμενων εμπόρων και βιοτεχνών, φορείς της νεολαίας κ.λπ. Σε αυτό το πλαίσιο μάλιστα είχε διακινηθεί πλατιά κείμενο συλλογής υπογραφών ενάντια στην πολεμική εμπλοκή, το οποίο στηρίχτηκε από εκατοντάδες ανθρώπους και δεκάδες φορείς. Στόχος είναι επίσης, μέσα και από τη δράση που έχει προηγηθεί, στη σύσκεψη να συγκροτηθεί Πανθεσσαλική Επιτροπή ενάντια στις Βάσεις, η οποία θα συντονίζει και θα οργανώνει τον αγώνα του λαού της περιοχής ενάντια στη μετατροπή της σε αμερικανοΝΑΤΟικό προγεφύρωμα πολέμου και μαγνήτη αντιποίνων.
Σε αυτό το πλαίσιο οι φορείς απευθύνουν κάλεσμα συμμετοχής στη σύσκεψη σε κάθε σωματείο, σε κάθε συνδικαλιστή, σημειώνοντας: «Αξιοποιούμε το δικό μας όπλο! Το όπλο της αλληλεγγύης, που έσωσε κόσμο την περίοδο των πλημμυρών, που τράνεψε σαν παράδειγμα την περίοδο των μεγαλειωδών αγροτικών κινητοποιήσεων. Είμαστε μαζί και αλληλέγγυοι για άλλη μια φορά με τους μαχόμενους αγρότες, που καλούνται στα αστικά δικαστήρια, που επιχειρείται να ποινικοποιηθούν ξανά οι αγώνες τους, με στόχο να φοβηθεί όλος ο εργαζόμενος λαός».
«Το καρότο - η εξαγορά - και το μαστίγιο - η καταστολή - είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, ιδιαίτερα αναγκαίο ειδικά το δεύτερο σε περίοδο που τα τύμπανα βαράνε πολεμικά εμβατήρια», συνεχίζουν, εξηγώντας παράλληλα ότι «είναι τώρα που θα επιχειρήσουν να επικρατήσει "σιγή ιχθύος" στα συνδικάτα, στους μαζικούς φορείς, που τα κελεύσματα της "εθνικής ομοψυχίας και ενότητας" θα παίρνουν και θα δίνουν. Είναι τώρα που εμείς πρέπει ακόμα πιο μαχητικά να χαράξουμε τον δικό μας δρόμο. Γιατί ο πόλεμος είναι η άλλη όψη του συστήματος, είναι η "κανονικότητα" όταν τα πράγματα δυσκολεύουν, όταν οι αντιθέσεις των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων οξύνονται».
Καλούν τα σωματεία και τους φορείς να αξιοποιήσουν τη σπουδαία αγωνιστική παρακαταθήκη που έχει συγκεντρώσει το εργατικό - λαϊκό κίνημα τα προηγούμενα χρόνια ενάντια στους πολέμους των Αμερικανών, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που σφάξανε λαούς, διαμελίσανε χώρες, στη Γιουγκοσλαβία, στο Ιράκ, στο Ιράν, στο Αφγανιστάν, στη Συρία. Πόλεμοι και επεμβάσεις που γίνανε για να αξιοποιήσουν την πλουτοπαραγωγική υποδομή αυτών των περιοχών, να διαμορφώσουν νέο τοπίο στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Μεσόγειο και όπου Γης.
Προσθέτουν δε πως «η 28η Φλεβάρη, με την επίθεση των ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν, αποδεικνύει ότι το βέλος των εξελίξεων δείχνει γενίκευση του πολέμου. Οι "στιγμές" ανακωχής θα προετοιμάζουν απλά τους επόμενους γύρους μακελειού, ήδη 65 πολεμικά μέτωπα είναι ενεργά σε 35 χώρες και ολοένα ανοίγουν κι άλλα σε χώρες όπου Γης. Από τον Φλεβάρη του 2022 η νέα μοιρασιά του κόσμου ξεκίνησε. Στο φόντο της αντιπαράθεσης οι μεγάλοι "παίκτες" του συστήματος, ΗΠΑ - Κίνα, ήδη κονταροχτυπιούνται, με νέες συμμαχίες να αναδιατάσσονται, νέα κυβερνητικά σχήματα θα δημιουργούνται σε αυτήν τη βάση σε κάθε χώρα, με στόχο να "κοντρολάρουν" τον λαϊκό παράγοντα».
«Παλέψαμε και παλεύουμε για να μη νομιμοποιείται ο πόλεμος στην συνείδηση των εργατών, των υπαλλήλων, των βιοπαλαιστών της πόλης και της υπαίθρου, για να φτιάχνονται κάστρα αντίστασης στους τόπους δουλειάς μας, στα χωριά μας που ερημώνουν, στα μαγαζιά μας που κλείνουν, στα σχολεία, στις σχολές. Παλέψαμε και παλεύουμε "για τις ζωές μας ενάντια στα κέρδη τους" και αυτό δεν είναι μόνο σύνθημα, αλλά ο δρόμος της διεκδίκησης, που δείχνει τον αληθινό αντίπαλο, για να κερδίζουμε ό,τι μπορούμε σήμερα, για μια καλύτερη ζωή αύριο», τονίζουν οι μαζικοί φορείς.
Αναλυτικότερα, εξηγούν την ανάγκη αυτή η πάλη να κλιμακωθεί υπογραμμίζοντας: «Συνεχίζουμε να πληρώνουμε τον λογαριασμό, με πάνω από 30 δισ. ευρώ για τις ανάγκες της πολεμικής οικονομίας, με ένα ματωμένο πρωτογενές πλεόνασμα 5,185 δισ. ευρώ μέσα σε μόλις ένα τετράμηνο, αυξημένο κατά 3 δισ. ευρώ σε σχέση με τις προβλέψεις. Αύξηση που προέρχεται κυρίως από τους έμμεσους φόρους εξαιτίας της ακρίβειας που καλπάζει στα τρόφιμα, στα καύσιμα και στα βασικά είδη διαβίωσης, ως αποτέλεσμα και της πολεμικής εμπλοκής.
Γιατί η πολεμική οικονομία δεν είναι μόνο τα κανόνια, οι φρεγάτες, τα αεροπλάνα και οι ΝΑΤΟικές μπίζνες. Είναι ο καθημερινός πόλεμος στη ζωή της εργατικής τάξης και όλου του λαού, με τα εργατικά "ατυχήματα" να είναι κανονικότητα, με πλειστηριασμούς λαϊκών κατοικιών, με το ξεκλήρισμα των βιοπαλαιστών της πόλης και της υπαίθρου. Την ένταση της καταστολής, με τα δεκάδες "αγροτοδικεία" και την τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς.
Γιατί από την ίδια μας την πείρα βλέπουμε πως ό,τι κερδήθηκε, κερδήθηκε με μεγάλο αγώνα, που στοχεύει τον αληθινό αντίπαλο, αυτό το σύστημα, το κράτος και την κυβέρνησή του, όλους όσοι συμφωνούν με την κυβέρνηση στα στρατηγικά, στα μεγάλα ζητήματα, κι ας παριστάνουν ότι γκρινιάζουν για τα δευτερεύοντα. Γιατί είναι βασικό ότι το ίδιο το κράτος που μας έπνιξε το 2023, το ίδιο κράτος με την περιφερειακή αρχή και δημοτικές αρχές μάς αφήνει ακόμη ανοχύρωτους. Τα έργα αυτά βέβαια δεν προκρίνονται από τις Οδηγίες της ΕΕ, γιατί δεν έχουν κέρδος».
Οι φορείς στο κάλεσμά τους τονίζουν ακόμα: «Η θέση της περιοχής μας ως ΝΑΤΟικού προγεφυρώματος προσαρμόζει όλες τις υποδομές, στρατιωτικές και πολιτικές, σε αυτόν τον στόχο. Η 110 ΠΜ, βάση εφόδου drones εναντίον άλλων λαών, η 111 ΠΜ στη Νέα Αγχίαλο, το Ευρωστρατηγείο στη Λάρισα, που διευθύνει την επιχείρηση "Ασπίδες", το στρατόπεδο "Γεωργούλα", το λιμάνι του Βόλου, όλα αυτά αποτελούν κομμάτια ενός "παζλ" που ενισχύει την επικίνδυνη και για τον θεσσαλικό λαό εμπλοκή, μας καθιστά στόχο αντιποίνων. Την ίδια στιγμή μετατρέπουν προκλητικά την περιοχή μας σε χώρο "αναψυχής και ξεκούρασης" των δολοφόνων των IDF!».
Σε αυτό το φόντο, επισημαίνουν ότι «ο αγώνας μας όχι μόνο χαμένος δεν πάει, αλλά κατατίθεται στο κίνημα, για να δυναμώνει, για να χειραφετείται, για να συντονίζεται από κάτω προς τα πάνω, και τοπικά και περιφερειακά και πανελλαδικά, για να ανασυντάσσεται. Γι' αυτό παλέψαμε και παλεύουμε ενάντια στη ΝΑΤΟική εμπλοκή και στην περιοχή μας. Ολες οι στρατιωτικές και πολιτικές υποδομές και στη Θεσσαλία προσαρμόζονται στις επιταγές της πολεμικής οικονομίας.
Γιατί για όλους αυτούς που κρατάνε τα κλειδιά της οικονομίας στα χέρια τους, βιομήχανοι μεταποίησης, μετάλλου, τροφίμων, εφοδιαστικών αλυσίδων, τουρισμού, κατασκευών κ.λπ., ο πόλεμος είναι μια μεγάλη μπίζνα, που οι πιο ισχυροί οικονομικά θα κερδίσουν, θα ανοικοδομήσουν, θα επενδύσουν. Από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή, από τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ μέχρι τον πόλεμο στο Ιράν και τις απειλές ενάντια στην Κούβα, οι λαοί πληρώνουν με αίμα, φτώχεια και ξεριζωμό τα κέρδη των μονοπωλίων».
«Το κάλεσμά μας, τα αιτήματα που διαμορφώνουμε όλα αυτά τα χρόνια, η συλλογική και συντονισμένη δράση μας για μια σειρά μεγάλα λαϊκά προβλήματα, είναι η βάση για να δράσουμε αύριο ακόμη πιο συλλογικά, ακόμη πιο οργανωμένα», επισημαίνουν, καλώντας στη μεγάλη σύσκεψη όλα τα σωματεία, τους εκατοντάδες συνδικαλιστές, μέλη διοικήσεων μαζικών φορέων που «δρούμε από κοινού για το σύνολο των λαϊκών προβλημάτων, που έχουν κοινή αιτία και ρίζα, την οικονομία που βασίζεται στην εκμετάλλευση».