Στην εκδήλωση θα γίνουν τα αποκαλυπτήρια μνημείου της ΚΕ του ΚΚΕ, φιλοτεχνημένου από την Εύα Μελά. Χαιρετισμό θα απευθύνει η Χριστίνα Σκαλούμπακα, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.

Θα ακολουθήσει παρουσίαση του βιβλίου «Η ιστορία αυτή δεν θα ξεχαστεί... Στρατόπεδο εξόριστων γυναικών Χίου 1948-1949» από τον Στρατή Δουνιά, μέλος του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ, και τον Γιάννη Αμπαζή από το παράρτημα Χίου της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ.

Η εκδήλωση θα κλείσει με μουσικοαφηγηματικό αφιέρωμα που έχει επιμεληθεί η ΚΟ Χίου.

Το πρωί της ίδιας μέρας θα πραγματοποιηθεί ιστορικός περίπατος στα κτίρια των στρατώνων που ήταν επίσης φυλακισμένες οι εξόριστες γυναίκες την περίοδο 1948-1949. Το ραντεβού είναι στις 10 π.μ. στην είσοδο της Ταξιαρχίας (στρατόπεδο Γκιάλα).

Το Παράρτημα Χίου της Πανελλήνιας Ενωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας απευθύνει ιδιαίτερη πρόσκληση στους απογόνους και τους συγγενείς των αγωνιστριών που ήταν εξόριστες στη Χίο την περίοδο 17 Μάρτη 1948 μέχρι 13 Απρίλη 1949, να συμμετέχουν στην εκδήλωση τιμής και μνήμης. Τηλ. επικοινωνίας: 6977858798.

Μπροστά στην εκδήλωση η ΤΕ Χίου κυκλοφορεί σειρά ιστορικών αναμνηστικών καρτών.

Η Ρόζα Ιμβριώτη με τις μαθήτριές της στους Στρατώνες Χίου

Ο ερχομός της Πανελλήνιας Ενωσης Κρατουμένων Αγωνιστών Μακρονήσου στη Χίο στις 14 Ιούνη 1997, προσκαλεσμένη του παραρτήματος Χίου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, έφερνε στο νησί αγωνίστριες γυναίκες, αφενός για να αποτίσουν φόρο τιμής σε μια γενιά που κατάθεσε τα διαπιστευτήριά της στο ιστορικό γίγνεσθαι και βγήκε με ψηλά το κεφάλι και με όπλο τα ιδανικά και τις αξίες της σοσιαλιστικής προοπτικής και αφετέρου να κρατήσουν στη μνήμη της νέας γενιάς ότι εδώ στη Χίο τις «φιλοξένησε» η αστική τάξη στους «ΣΤΡΑΤΩΝΕΣ», την περίοδο 1948-1949.

Η παραίνεση των δεκάδων αλύγιστων αγωνιστριών «Η ιστορία αυτή να μην ξεχαστεί...» οδήγησε τα βήματά μας να την κάνουμε πράξη, για να αναδειχθεί η συλλογική και σχεδιασμένη δράση των γυναικών απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και για όλες τις εκφάνσεις της ζωής τους.

Τα «τετράδια ημερολογίων» που δημιούργησε η Οργάνωση Συμβίωσης Πολιτικών Εξόριστων στο Τρίκερι με ευθύνη της σ. Ρόζας Ιμβριώτη, αποτέλεσαν τα αδιάσειστα τεκμήρια αγώνα για τους τόπους εκτοπισμού τους, δείχνοντας τη δυναμική εξέλιξη της κοινωνικής ιστορίας και τροφοδοτώντας με αναγκαία συμπεράσματα για τις σημερινές συνθήκες.

Εξόριστες γυναίκες διδάσκονται Γεωμετρία στο Παράρτημα Β' του Αγίου Θωμά, καλοκαίρι 1948

Ως μελέτη, επιχειρεί ιστορική προσέγγιση με στόχο την εμβάθυνση σε πτυχές της δράσης και λειτουργίας του ΚΚΕ, σε περιόδους κλιμάκωσης των ταξικών συγκρούσεων, μέσα και από την κορύφωση της πολιτικής και στρατιωτικής αντιπαράθεσης των λαϊκών στρωμάτων με το αστικό κράτος και τους διεθνείς συμμάχους του.

Στο Στρατόπεδο της Χίου γυναίκες, σ' ένα σύμπλεγμα τραγικό, θύματα ενός ανήκουστου διωγμού, αφού αρπάχτηκαν από τους τόπους τους με μια «κατηγορία»: Γιατί θεώρησαν ότι πρέπει να συμμετέχουν «στη γιορτή του κόσμου τη μεγάλη», αντιδρώντας στη «στοιχειωμένη νύχτα» του Β' Παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού Πολέμου, κι «ας ήταν παντού τα σκοτάδια της φασιστικής νύχτας» μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ και των απελευθερωτικών οργανώσεων του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ και της Εθνικής Αλληλεγγύης.

Στους ιστορικούς τόπους ΣΤΡΑΤΩΝΕΣ - ΑΓΙΟΣ ΘΩΜΑΣ - ΑΠΟΘΗΚΕΣ σε κάθε γωνιά, τοίχο, συρματόπλεγμα, όροφο, θάλαμο των ιστορικών χώρων κρύβονται μικρές ιστορίες της τιτάνιας πάλης ανάμεσα στην αστική και την εργατική τάξη, που εκφράστηκε πολύμορφα, αναδεικνύοντας από τη μια τον κόσμο του καπιταλισμού που σαπίζει και, από την άλλη, τον κόσμο της νιότης και της ελευθερίας, που χτίζεται για να σταματήσει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Μια πάλη που έδειξε τη δύναμη της συλλογικής συνείδησης ως εργαλείου ελευθερίας της ανθρώπινης λειτουργίας και δράσης στη σύγκρουση με τα όργανα της κρατικής εξουσίας, αφού η βία και η τρομοκρατία ήταν παρούσες σε καθετί και απέκτησε περιεχόμενο και μορφή δύο αντίθετων κόσμων.

Οι μικρές καθημερινές στιγμές της εξορίας που παρουσιάζονται βρήκαν την επιβεβαίωσή τους στα ιστορικά τεκμήρια της Βιβλιοθήκης «Κοραής», των ΓΑΚ, των αρχείων του νοσοκομείου και ζωντανεύουν μέσα από άρθρα, κείμενα, επιστολές, ανακοινώσεις, ομιλίες, όλα εκείνα τα ιστορικά στοιχεία που μετέτρεψαν το κολαστήριο της Χίου σε «Κάστρο Αντίστασης» του λεύτερου στη συνείδηση Ανθρώπου.

Οι στιγμές συμβολικές, των γυναικών στο κάτεργο της Χίου αναδεικνύουν πτυχές που εμπεριέχουν το στοιχείο της αυτοπεποίθησης και της πίστης στον τελικό σκοπό, γίνονται αηδόνια της άνοιξης και τραγουδούν το φωτεινό αύριο, τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

Οι λαϊκές αγωνίστριες στα αλώνια της ταξικής πάλης μπόλιαζαν τις συνειδήσεις με πράξεις αλληλεγγύης, ανθρωπιάς και συντροφικότητας, όταν τα γεγονότα έρχονταν να ταράξουν τη ζωή τους, χτίζοντας μια δημιουργική σχέση που τροφοδοτούσε και έδινε αντοχή και πείσμα απέναντι στην καθημερινή βία της κρατικής εξουσίας. Η συνείδηση της κοινής πορείας και ζωής αποτέλεσε τη δύναμη αντίστασης και δράσης και έδινε ιδεολογικό περιεχόμενο στη σύγκρουση.

Ο κάθε διαβάτης στο πέρασμά του από τους τόπους μαρτυρίου της Χίου πρέπει να γνωρίζει ότι εδώ γράφτηκε μία ακόμα σελίδα του συλλογικού αγώνα των γυναικών, για να υπερασπιστούν το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της έκφρασης και του καινούργιου που έρχεται...

Η νέα γενιά στους ιστορικούς χώρους μπορεί να βρει τα στοιχεία που θα «χτίσουν» τη δικιά της ζωή, θα δει καθημερινές στιγμές της διάπλασης της ανθρώπινης προσωπικότητας και θα την εφοδιάσουν για τον μακρύ δρόμο προς τη δική της Ιθάκη.

Η συγγραφική ομάδα μας μέσα από την προσπάθειά της τιμά επίσης την δημοσιογράφο Αγγελική Χατζηδημητρίου, που πρωτοστάτησε στην υλοποίηση των εκδηλώσεων τιμής και μνήμης, στα 1997, γιατί αποτελεί αυθεντικό παράδειγμα της καθημερινής προσφοράς των γυναικών της εργατικής τάξης στις σημερινές συνθήκες.

Το βιβλίο «Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΥΤΗ ΔΕ ΘΑ ΞΕΧΑΣΤΕΙ...» έχει βαθιά διαπαιδαγωγητικό χαρακτήρα γιατί δίνει - πέρα από ιστορικά τεκμηριωμένα στοιχεία - απαντήσεις στο σήμερα για το πού βρίσκεται η διέξοδος απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα... Δίνει την προοπτική για το σήμερα και το αύριο του λαού μας, με τη σχεδιασμένη και συλλογική δράση για αυτά που καθορίζουν τη ζωή μας.

Η ποίηση του Φώτη Αγγουλέ στέλνει το δικό της διαχρονικό μήνυμα:

Αβουλος μη σταθείς στιγμή

μπρος στής ζωής τη στράτα

κι είν' όμορφα τα γηρατειά

κι είναι γλυκά τα νιάτα.

......

Ποιόν περιμένετε ναρθεί;

Ποιόν καρτεράτε να σας σώσει;

......

Εσείς οί ίδιοι, με τα χέρια σας

με το μυαλό σας, με την πράξη,

αν δεν αλλάξτε τη μοίρα σας,

ποτέ της δεν θ' αλλάξει.