ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Τετάρτη 8 Ιούνη 2011
Σελ. /56
Ο αστάθμητος παράγοντας

«Καινούριο κοσκινάκι μου και πού να σε κρεμάσω».

Ετσι αξιοποιείται το νέο φρούτο, η θέση για δημοψήφισμα που δήθεν θα δώσει στο λαό τη δυνατότητα να πάρει θέση, ενώ θα έχει ήδη χειραγωγημένη συνείδηση από ένα χοντρό εκβιασμό. Κουβέντα για το κρίσιμο: Την ίδια την καπιταλιστική κρίση και την συνακόλουθη γενική επίθεση των καπιταλιστών και των κυβερνήσεών τους για το τσάκισμα της εργατικής τάξης, για να επιτευχθεί η πολυπόθητη γι' αυτούς αύξηση της ανταγωνιστικότητας, δηλαδή να επιβληθούν συνθήκες που με βουλιαγμένα τα εργατικά δικαιώματα θα μπορούν οι καπιταλιστές καλύτερα να ανταγωνίζονται ως προς το ποιος μπορεί να βγάλει περισσότερο κέρδος.

Μια τέτοια συζήτηση δεν γίνεται γιατί η εξέλιξή της είναι ικανή να βάλει κάθε κατεργάρη στον πάγκο του, να πετάξει στα σκουπίδια τα περί «εθνικού κινδύνου», να δείξει ξανά ότι ο πόλεμος γίνεται ανάμεσα σε καπιταλιστές και εργάτες, ότι τα αστικά κόμματα κάθε απόχρωσης την ώρα που κοκορομαχούν είναι ταγμένα στο πλευρό του αντίπαλου των εργατών. Η συζήτηση αυτή δεν γίνεται για να μην δοθεί χρόνος στον εργάτη να σκεφτεί έστω και μια στιγμή ότι αυτό που του φταίει δεν είναι γενικά τα κόμματα, αλλά τα κόμματα της αστικής τάξης, οι ίδιοι οι καπιταλιστές.

***

Την ίδια ώρα η εντολή από την αστική τάξη είναι συγκεκριμένη: Εφαρμόστε τα μέτρα χωρίς καθυστέρηση, χωρίς καμία παρέκκλιση.

Η αστική τάξη ξέρει τι θέλει και για την οικονομία και για το πολιτικό σύστημα. Αξιοποιεί και τις εξελίξεις στην Πορτογαλία για να δείξει το δρόμο. Δεν διστάζει να παρουσιάσει ακόμα και ως προοδευτική την εξέλιξη εκεί για να βάλει φρένο σε διάφορες «παρασπονδίες» εδώ, καθώς τα κόμματα που την υπηρετούν συμφωνούν μεν με τα μέτρα, αλλά κάνουν παιχνίδι με βάση και τους ειδικούς εκλογικούς στόχους τους.

***

Στη χώρα μας, σε πίκρα της αστικής τάξης, όσο και αν είναι κυρίαρχες οι δυνάμεις του ευρωμονόδρομου, ο κόσμος διατηρεί υψηλά τα ποσοστά της αντίθεσης στην Ευρώπη των μονοπωλίων, έχει πιο καθαρό σήμερα ότι χάνει όλο και περισσότερα όσο μένει στην ΕΕ και φλερτάρει με την έξοδο από αυτήν. Η επιμονή του ΚΚΕ σ' αυτήν τη γραμμή έχει αφήσει καρπούς.

Εδώ είμαστε: Στην ανάγκη να ενταθεί η πάλη, να οξυνθεί το πολιτικό αδιέξοδο, να αναπτυχθούν οι αγώνες για να σωθούν όσα μπορούν να σωθούν, αλλά κύρια για να αποκτά μέσα από την αγωνιστική δράση η λαϊκή συσπείρωση χαρακτηριστικά τέτοια που να οδηγούν την πάλη σ' άλλο δρόμο, για μια ανάπτυξη σε όφελος των λαϊκών αναγκών, στη λαϊκή εξουσία.

Γι' αυτό και η τιτάνια προσπάθεια των αστών να καναλιζαριστεί η λαϊκή αγανάκτηση έτσι που να γίνει αγνώριστη. Να μορφοποιηθεί ένα κίνημα που θα ταιριάζει «στον καθένα», αλλά θα είναι ακίνδυνο για την αστική εξουσία. Ενα κίνημα που δεν θα είναι «του καθενός», γι' αυτό και οι οργανωτές της «πλατείας» επιμένουν «έξω τα κόμματα, έξω τα συνδικάτα». Τα «κόμματα», που δεν θέλουν οι ανώνυμοι διοργανωτές της πλατείας στα πόδια τους και οι αστοί που με τα ΜΜΕ τους πατρονάρουν, είναι ...το ΚΚΕ!

***

Δεν τρέφουν, βέβαια, αυταπάτες ότι μπορούν να κρατήσουν μακριά την πολιτική του ΚΚΕ από τον φυσικό της αποδέκτη, την εργατική τάξη. Με τις εντυπώσεις παίζουν. Οπως στην Πορτογαλία, έτσι κι εδώ. Στην καλύτερη των περιπτώσεων ελπίζουν σε κάτι από Ισπανία: Να μείνουν στο τέλος κάποιοι λίγοι στην πλατεία να παριστάνουν τη συνέλευση και οι υπόλοιποι να έχουν ξανά μαντρωθεί στις στρούγκες των αναβαπτισμένων στην πλατεία αστικών κομμάτων με όποια μορφή αυτά θα έχουν τότε.

Ο αστάθμητος παράγοντας για τους υπολογισμούς της αστικής τάξης είναι και πάλι το ΚΚΕ. Που έγκαιρα έδειξε την κρίση και το χαρακτήρα της. Εγκαιρα διέταξε τις δυνάμεις του έτσι που να ανταποκρίνονται τόσο στις επίκαιρες ανάγκες της λαϊκής πάλης όσο και στις ανάγκες που πηγάζουν από την προοπτική ενός αγώνα που δεν εκτονώνεται με μερικά «ουστ», δεν αθωώνει τον ένοχο φωνάζοντας «κλέφτες», αξιώνει να φύγουν από τη μέση οι πραγματικοί ένοχοι, οι καπιταλιστές - όλο το σύστημά τους.

Η πάλη για το αν οι διαδηλώσεις θα έχουν τα ταξικά χαρακτηριστικά που απαιτεί ο καιρός ή θα γίνουν το καζάνι για μια μετεκλογική σούπα, όπως αυτή που ευαγγελίζονται οι οπαδοί του ευρωμονόδρομου, είναι σε εξέλιξη.


ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:
Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ


ΜΙΑ ΣΟΥΠΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΧΡΗΣΗΣ

ΟΠΩΣ ΤΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ Η ΝΔ: «Η δυναμική παρουσία στο Σύνταγμα και σε πλατείες άλλων πόλεων, εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών (...) κάνει καθημερινά το γύρο του κόσμου, στέλνοντας το μήνυμα ότι ο ελληνικός λαός έχει αγανακτήσει (...) ότι η Ελλάδα δεν συμβιβάζεται και μπορεί να αντιστέκεται στις επιβουλές ενός καθεστώτος ιδιότυπης οικονομικής κατοχής που έχει επιβληθεί στη χώρα με την αποδοχή και συνεργασία της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου (...) δίνουν ηχηρή απάντηση σε αυτούς οι οποίοι συνειδητά οδήγησαν τη χώρα στο ΔΝΤ, φουσκώνοντας στην αρχή τεχνητά το έλλειμμα και απαξιώνοντας την ελληνική οικονομία, την οποία ουσιαστικά παρέδωσαν στο έλεος των κερδοσκοπικών κεφαλαίων με παλινωδίες και δηλώσεις περί «διεφθαρμένης" χώρας ή επερχόμενου "Τιτανικού"» (από το κύριο άρθρο στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ).

ΟΠΩΣ ΤΗ ΘΕΛΕΙ Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ: «Το κίνημα των πλατειών απασχολεί ιδιαίτερα τα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ και του ΣΥΝ (...) Οπως είπε σχετικά ο Αλ. Τσίπρας: "Δεν είναι όλη η αριστερά αμήχανη, το ΚΚΕ είναι ..." (...) ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ (...) είπε ότι εκτός από την κυβερνητική πολιτική, αμφισβητούνται και δύο τακτικές που ακολουθούνται από δυνάμεις του ευρύτερου κινήματος (...) αναφέρθηκε στο ΚΚΕ, λέγοντας ότι (...) χτίζει γύρω του ένα τοίχο (...) επανέλαβε την πρότασή του (...) "Να κάτσουμε όλες οι αριστερές δυνάμεις σε ένα τραπέζι, να κουβεντιάσουμε, να βρούμε σε ποια κοινά σημεία μπορούμε να συμφωνήσουμε, να δούμε και τον κόσμο που φεύγει μαζικά από το ΠΑΣΟΚ. Η κοινωνική πλειοψηφία να μετατραπεί και σε μια πολιτική πλειοψηφία"» (το θέμα στην ΑΥΓΗ).

ΤΑ ...ΕΞΑΣΤΗΛΑ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ κόντρα στην επιβολή των φρικτών μέτρων

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: Σφαγή εφάπαξ 30% και αναδρομικά

Ο ΛΟΓΟΣ: Μειώνονται οι μισθοί αυξάνονται οι φόροι

Η ΒΡΑΔΥΝΗ: Περικόπτουν παροχές των ΑμεΑ

ΕΘΝΟΣ: Ενστάσεις για απολύσεις - αφορολόγητο

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Φορτώνουν την αποτυχία ο ένας στον άλλον

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Εμμονή Παπανδρέου σε δημοψήφισμα

ΗΜΕΡΗΣΙΑ: 9ωρο θρίλερ στο Υπουργικό

ΤΑ ΝΕΑ: Στηρίξτε με! ζητάει ο Γιώργος

Η ΑΥΓΗ: Πανικόβλητος κινδυνολογεί με το ευρώ

ΑΥΡΙΑΝΗ: Να παραιτηθούν όσοι βουλευτές διαφωνούν με το κατάντημα της χώρας

ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ: Ελλάδα - Κίνα όλο και πιο κοντά

ΥΠΟ-ΓΡΑΜΜΙΣΕΙΣ
Η εντολή

«Πάνω από ένα χρόνο τώρα το ελληνικό πολιτικό σύστημα, η κοινωνία στο σύνολό της αρνούνται να αναγνωρίσουν τη σκληρή πραγματικότητα: H Eλλάδα είναι ουσιαστικά μια χρεοκοπημένη οικονομία, η οποία συνεχίζει να "αναπνέει" με τεχνική υποστήριξη που μας παρέχει η Eυρώπη και το Διεθνές Nομισματικό Tαμείο (...) Tο πρόβλημα ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας και των κομμάτων είναι η άρνηση της πραγματικότητας (...) αυτή η στάση δεν οδηγεί τη χώρα σε διέξοδο. Iδεοληψίες και μικροκομματικές επιδιώξεις ορθώνουν νέα εμπόδια στην προσπάθεια ανακοπής του κατήφορου της οικονομίας και καταργούν την αξιοπιστία της (...) Eίναι η ώρα να αποκτήσουμε αυτογνωσία (...) η κυβέρνηση πρέπει (...) να προχωρήσει στην εφαρμογή των μέτρων μέχρι κεραίας» (από το κύριο άρθρο στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ).

Η επιλογή

«Δεν είναι κολακευτικό για τους Ελληνες ότι το κόμμα που κέρδισε τις εκλογές την Κυριακή στην Πορτογαλία κατέβηκε με βασικό σύνθημα: "Να μη γίνουμε σαν την Ελλάδα" (...) σε αυτές τις εκλογές αναδείχθηκε μια πολιτική κουλτούρα από την οποία πρέπει να παραδειγματιστούν τα ελληνικά πολιτικά κόμματα (...) οι Πορτογάλοι προβάλλουν εδώ και τρεις δεκαετίες ως μέτρο σύγκρισης για τους Ελληνες (...) το πολιτικό σύστημα της Πορτογαλίας δίνει τώρα και μαθήματα πολιτικού ρεαλισμού (...) ο ως χθες αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κέρδισε τις εκλογές υποσχόμενος... περισσότερο Μνημόνιο (...) Οι Πορτογάλοι ψηφοφόροι πείστηκαν από την Κεντροδεξιά. Είναι λυπηρό ότι στη νότια πλευρά των Βαλκανίων η συντηρητική παράταξη αντιλαμβάνεται τα πράγματα εντελώς διαφορετικά από τους ομοϊδεάτες της στην Ιβηρική Χερσόνησο» (από το κύριο άρθρο στα ΝΕΑ).

Το παράπονο

«Είμαστε ένας μεσογειακός λαός, που καταλαμβάνεται ενίοτε από συναισθηματικό ενθουσιασμό και πάθος. Αυτά είναι χαρακτηριστικά τα οποία οδηγούν πολλές φορές σε πράξεις γενναιότητας και μεγαλείου. Ενίοτε, όμως, οδηγούν και σε «εθνική τύφλωση» και αδιέξοδα (...) Τα ζητήματα του χρέους, του ελλείμματος και της ανταγωνιστικότητας είναι πολύ σοβαρά για να συζητούνται με ποδοσφαιρικούς όρους (...) Οι φωνές του λαϊκισμού κλιμακώνονται και κερδίζουν έδαφος, αφού η μεν κυβέρνηση παραπαίει, η δε αξιωματική αντιπολίτευση δεν καταλαβαίνει πόσο δηλητηριώδες και σάπιο θα είναι το πολυπόθητο ώριμο φρούτο της εξουσίας. Ετσι ο κοινός νους και η λογική παραμένουν είδη εν ανεπαρκεία. Είναι πραγματικά κρίμα που δεν μάθαμε τίποτα από το παράδειγμα της όχι και τόσο μακρινής, Πορτογαλίας» (από το κύριο άρθρο στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org