ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Τρίτη 8 Ιούνη 2010
Σελ. /64
Σε πόλεμο ήδη...

Οσα προγραμματίζονται από την κυβέρνηση να γίνουν (ασφαλιστικό, εργασιακό, ιδιωτικοποιήσεις) είναι ικανά να προκαλέσουν μαζικές μαχητικές ταξικές εργατικές αντιδράσεις τέτοιες που να τρομάξουν την πολιτική και οικονομική εξουσία.

Η αστική τάξη, η κυβέρνησή της και τα κόμματα που τη στηρίζουν, έχει κηρύξει πόλεμο στην εργατική τάξη, συνολικά στα λαϊκά στρώματα.

Επειδή έχουνε μαζί τους ορισμένες κρίσιμες κατηγορίες του πληθυσμού (κάτι κρατικο - και εταιρο - δίαιτους διανοούμενους, δημοσιογράφους και συνδικαλιστές) νομίζουν ότι μπορούν να επιβάλουν την επιδιωκόμενη αύξηση των καπιταλιστικών κερδών, πατώντας επί πτωμάτων χωρίς αντιστάσεις.

Ξέρουν, όμως, πως η αντίσταση θα είναι, ήδη είναι, έντονη ως και το σημείο «ή εσείς ή εμείς».

Μεγάλα τμήματα της εργατικής τάξης, που δεν ασπάζονται ακόμα το σύνολο της στρατηγικής του ΚΚΕ, ακουμπάνε στα ταξικά συνδικάτα, μεγάλες μάζες εργατοϋπαλλήλων παίρνουν μέρος - ίσως και για πρώτη φορά - στις κινητοποιήσεις που οργανώνει το ΠΑΜΕ.

Το ίδιο το πολιτικό σύστημα είναι υποχρεωμένο να μην αγνοεί τη λαϊκή αντίδραση κι έτσι την ίδια στιγμή αυξάνει τρομακτικά τον αριθμό των ένστολων για την αντιμετώπιση του λαϊκού παράγοντα που σημαίνει ένταση της κρατικής βίας.

Σ' αυτό το σημείο, παρεμβαίνει για να συνδράμει και το βαρύ πυροβολικό των διανοουμένων της αστικής τάξης και καλεί την κυβέρνηση της αστικής τάξης να συμπεριφερθεί όπως αρμόζει σ' έναν πόλεμο τάξης απέναντι σε τάξη. Τους θυμίζει ότι το κράτος είναι δικό τους. Κι ότι αυτό το κράτος είναι το μόνο που έχει δικαίωμα στη βία (αυτή είναι η «νόμιμη βία», που λέει ο Καλύβας και την οποία ζητά να ασκηθεί για να ξεπεραστεί το πρόβλημα που εντοπίζουν οι Βότσης και Μαραντζίδης).

Δεν είναι παράδοξο που σ' αυτήν τη στιγμή ο Βότσης, ο Μαραντζίδης και ο Καλύβας λένε ακριβώς τα ίδια πράγματα, συμπληρώνοντας ο ένας τον άλλον. Είναι η στιγμή που η αστική τάξη απαιτεί από κάθε έναν - που έχει σιτίσει ως τώρα - να ανταποδώσει.

Το θέμα δεν είναι για να το προσπερνάμε, αλλά αναλύοντάς το να επιμείνουμε σε ένα προς ένα τα στοιχεία που συγκροτούν τη στρατηγική μας. Κι αυτή καθορίζεται από την επιλογή να οργανώσουμε την εργατική τάξη, ώστε να αντιμετωπίσει τους καπιταλιστές ως τάξη απέναντι σε τάξη. Δηλαδή, να γίνει ικανή να τους καταργήσει.

Οι αστοί το γνωρίζουν και ήδη οργανώνονται.

Στα καθημερινά αυτής της διαπάλης δεν πρέπει να ξεφεύγουμε - ξεχνάμε αυτά που είναι ήδη «ένα το κρατούμενο» για την επίθεση που δέχονται οι εργάτες και που πρέπει να αντιμετωπιστούν: Παράδειγμα: Με βάση το Μνημόνιο - και το νόμο που προωθείται - «Σύνταξη», πλέον, λογίζεται μόνο η αναλογική, δηλαδή αυτή που υπολογίζεται με 40 χρόνια κολλημένα ένσημα, με ποσοστό αναπλήρωσης 1,2% που δίνει στο χέρι κάτι πολύ κάτω από το μισό συντάξιμο μισθό. Μετά απ' αυτό, η κυβέρνηση θα καθορίζει «εισοδηματικά κριτήρια» και ανάλογα θα δίνεται ένα βοήθημα (με σημερινές τιμές ορίζεται στα 360 ευρώ) ολόκληρο, τμήμα του, ή καθόλου. Αν, δηλαδή, κρίνεται ότι μια αναλογική σύνταξη, συν την ύπαρξη ιδιόκτητου σπιτιού, συν κάποιο χωραφάκι στο χωριό, συγκροτούν ένα «ικανοποιητικό εισόδημα», τότε τα 360 ευρώ πάνε περίπατο! Αυτός ο νόμος δεν πρέπει να περάσει!

Κοντός ψαλμός. Το αργότερο μέχρι το τέλος του Ιούνη θα κατατεθεί το σχετικό νομοσχέδιο που πρέπει να λέει αναλυτικά τι θα παίρνουν οι εργάτες μετά από 40 χρόνια ένσημα κι αφού έχουν συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας τους. Το ήδη δεδομένο είναι πως όσοι δεν έχουν καταθέσει μέχρι το τέλος του χρόνου που διανύουμε, το 2010, αίτηση για σύνταξη, από τον επόμενο χρόνο και μετά για ένα μόνο πρέπει να φροντίζουν: να μαζεύουν χρήματα για την κηδεία τους. Γιατί σύνταξη για να ζήσουν δεν πρόκειται να δουν! Αυτό διατάσσει το μνημόνιο. Αυτό έχουν συναποφασίσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ο ΛΑ.Ο.Σ. του Καρατζαφέρη που ψήφισε το μνημόνιο και η ΝΔ που συμφωνεί αλλά το «παίζει» αντιπολίτευση. Ε, αυτούς πρέπει οι εργαζόμενοι να τους δείχνουν με το δάχτυλο κάθε μέρα κι ανάλογα να τους αντιμετωπίζουν σε όλα τα επίπεδα (π.χ. στις εκλογές που έρχονται...).

Ασχετο: Διαβάζουμε κι εμείς την αγωνία του Ψυχογιού στο ΒΗΜΑ για το πώς είναι δυνατόν μια κινητοποίηση να βάζει στόχο να προστατευτεί από προβοκάτορες. Θα προτιμούσε - ο εν λόγω - οι απεργοί να αφήνουν τον κάθε πράκτορα να οργώνει στις διαδηλώσεις. Δε θα του κάνουμε τη χάρη.


ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:
Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ


ΟΤΑΝ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΑΙΝΕΣΕΙΣ

Ο ΓΝΩΣΤΟΣ «ΠΑΛΙΟΣ»: «η κοινωνία (...) θυμώνει όταν σε περίοδο άγριας δυσπραγίας εμποδίζονται οι τουρίστες στον Πειραιά. Αποστρέφεται τη βεβήλωση του Ιερού Βράχου με προπαγανδιστικά πανό (...) Η κοινωνική αντίσταση (...) δεν θα παρασυρθεί από τα κόμματα μιας αναχρονιστικής γραφειοκρατικής αριστεράς που μπόλιασε με τον αυταρχισμό της ολόκληρο το αντιπροσωπευτικό πολιτικό σύστημα» (ο Γ. Βότσης στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).

Ο ΝΕΟΣ «ΒΙΑΣΤΙΚΟΣ»: «δεν υπάρχει πλέον αμφιβολία πως λόγω της ηγεμονίας της ριζοσπαστικής αριστερής ιδεολογίας κατά τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης κυριάρχησαν στερεότυπες αντιλήψεις και πρότυπα συμπεριφοράς που έβλαψαν τη χώρα σε πολλούς τομείς (...) οι συνέπειες της δράσης της οδηγούν τη χώρα σε επικίνδυνη ακαμψία, καθώς οι ιδέες της έχουν ηγεμονεύσει στο πολιτικό σύστημα όλα αυτά τα χρόνια» (ο αναπληρωτής καθηγητής του ΠΑ.ΜΑΚ. Ν. Μαρατζίδης στο ΒΗΜΑ).

Ο «ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ»: «το φαινόμενο το οποίο έχουμε μπροστά μας μπορει να περιγραφεί μόνον ως μερική κατάλυση του κράτους. Είναι γνωστός ο κλασικός ορισμός που έδωσε ο Μαξ Βέμπερ για το κράτος: πρόκειται για τον οργανισμό εκείνο που διαθέτει το "μονοπώλιο" της νόμιμης βίας σε συγκεκριμένο έδαφος (...) το ερώτημα που παραμένει είναι αν η αναπόφευκτη διαδικασία ανασυγκρότησης ενός βεμπεριανού κράτους στη χώρα μας θα γίνει ομαλά και συντεταγμένα ή αν θα πάρει άναρχο και βίαιο χαρακτήρα» (ο καθηγητής του Yale, ιδεολογικός προϊστάμενος του προηγούμενου, Σ. Καλύβας, στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).

ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟ:«Σε περιόδους κρίσης ο λαός δεν έχει τίποτα πια να ελπίζει από τους υπαλλήλους της συναίνεσης και του στρογγυλέματος (...) η κρίση βάζει ξεκάθαρα τον τραπεζίτη απέναντι στον πολίτη, το αφεντικό απέναντι στον εργάτη, την κυβέρνηση απέναντι στον άνεργο. Και τότε καταρρέουν τα στρογγυλέματα και οι συναινέσεις. Οι συνασπισμοί του "ναι και όχι". Απομένει μονάχα το "ναι ή όχι". Και ο λαός απολύει τους υπαλλήλους της συναίνεσης και προσλαμβάνει τους προφήτες της ρήξης» (ο Ρ. Βρανάς στα ΝΕΑ).

ΤΑ ...ΕΞΑΣΤΗΛΑ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΧΗ οι τοπικές και περιφερειακές εκλογές

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: ΤΕΛΟΣ στην κοροϊδία του ΠΑΣΟΚ ΑΡΧΙΖΕΙ το δράμα των συνταξιούχων

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: Κόλπο - καρότο πριν το μαστίγιο

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: ΣΥΝΤΑΞΗ ΣΤΑ 65 και για τις μητέρες του ιδιωτικού τομέα

ΕΘΝΟΣ: ΣΚΟΤΣΕΖΙΚΟ ντους στο ασφαλιστικό

ΤΑ ΝΕΑ: Οι νέες συντάξεις το ύψος και τα όρια ηλικίας

ΤΟ ΒΗΜΑ: Δεν ζητήσαμε να κοπούν στο μισό οι συντάξεις

ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ: Κανείς δεν ζήτησε να κοπούν στο μισό οι συντάξεις

ΑΥΡΙΑΝΗ: ΕΚΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ

ΗΜΕΡΗΣΙΑ: Ιός ανασφάλειας στις αγορές

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Ωρα μηδέν για την αγορά λόγω σπάταλου κράτους

Η ΑΥΓΗ: Ζητούμενο η υπέρβαση

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ: ΠΟΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΚΛΗΘΗΚΑΝ ΣΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΜΠΙΛΝΤΕΜΠΕΡΓΚ

ΤΟ ΠΑΡΟΝ: ΑΠΕΙΛΕΙ ΣΗΜΙΤΗ ο Μαντέλης

ΥΠΟ-ΓΡΑΜΜΙΣΕΙΣ
Δεδομένη η κατεδάφιση

«Το Μνημόνιο ορίζει ότι η βασική σύνταξη των 360 ευρώ ως εγγυημένο εισόδημα από το κράτος θα δίδεται στο 65ο έτος (...) Οι σκληροί όροι του Μνημονίου παραμένουν (...) Οσοι θα βγαίνουν στη σύνταξη - χωρίς 40 χρόνια ασφάλισης - πριν από το 65ο έτος θα την παίρνουν μειωμένη κατά 6% για κάθε χρόνο που θα τους λείπει ως τα 65. Επίσης, στο 60ό έτος θα διαμορφωθεί το ελάχιστο όριο εξόδου και στα βαρέα επαγγέλματα, ενώ και οι γυναίκες θα συνταξιοδοτούνται στο 65ο έτος. Γενικά, με τις προβλέψεις του Μνημονίου, οι οποίες δεν παζαρεύονται ούτε και μπορεί να παρερμηνευτούν, όλοι οι όροι για τη συνταξιοδότηση γίνονται δυσμενέστεροι. Ουσιαστικά δηλαδή το σύστημα των κοινωνικών ασφαλίσεων κατεδαφίζεται και δεν σώζεται με επικοινωνιακά παιχνίδια και κόλπα» (από το κύριο άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).

Δεδομένη και η απώλεια

«Προκύπτει με σαφήνεια ότι όσοι θα συνταξιοδοτούνται νωρίτερα (από τα 60 και μετά) δεν θα παίρνουν τη βασική σύνταξη των 360 ευρώ. Θα μπορούν να λαμβάνουν την αναλογική και θα έχουν δικαίωμα στη βασική μόνο μετά τα 65 και μάλιστα με όρους (...) Δεν έχει διευκρινιστεί εάν θα παίρνουν το σύνολο των 360 ευρώ όλοι οι συνταξιούχοι μετά τα 65 ή εάν θα δικαιούνται ένα μέρος αυτής, ανάλογα με τα συνολικά εισοδήματά τους» (το θέμα στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ).

Δεδομένος και ο εμπαιγμός

«Σε αυτή την κυβέρνηση έχουν μελετήσει πολύ καλά τις ιστορίες του Χότζα. Οπως π.χ. αυτή που ο χωρικός διαμαρτύρεται ότι το σπίτι του είναι πολύ μικρό και δεν χωράει η οικογένειά του. Θυμάστε τι του πρότεινε ο Χότζας; Κάθε μέρα να βάζει μέσα στο σπίτι του κι ένα από τα ζώα του! Κι όταν τελικά δεν χωρούσαν ούτε να κάνουν μπρος - πίσω μέσα στο σπίτι, ο Χότζας του έδωσε την εντολή να βγάλει όλα τα ζώα έξω. Και τότε ο χωρικός ανακουφισμένος αναφώνησε: "Τι άνετο που είναι το σπίτι μας"! Ετσι, λοιπόν, ο κ. Λοβέρδος και οι συν αυτώ στην κυβέρνηση θεωρούν πως οι Ελληνες πολίτες είναι οι χωρικοί του Χότζα και έτσι τους αντιμετωπίζουν» (η Γ. Αντωνοπούλου στην ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ).




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org