ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Τετάρτη 7 Νοέμβρη 2012
Σελ. /32
«Οι κερασιές θ' ανθίσουνε»

Σ' ένα κείμενο του θεάτρου σκιών ο τελάλης φώναζε:

«όποιος αντέξει τα νέα μέτρα θα πάρει μπαξίσι εκατό ομόλογα»

Πριν σώσει τα λόγια του, έπεφτε η σφαλιάρα σύννεφο.

***

Πέρασαν χρόνια και καιροί, ο τελάλης άλλαξε στέκι, τώρα πια εκπέμπει από τη συχνότητα του τηλεοπτικού «Σκάι», αλλά επιμένει να διαλαλεί την ίδια πραμάτεια.

Κάποιος εφοπλιστής «Νομικός εκ Λονδίνου» εμφανίστηκε από τη συχνότητα του «Σκάι» να προτείνει ως «εγώ κι ο Μαρινάκης» (ναι, αυτός του Ολυμπιακού) να αγοράσουν οι Ελληνες τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου ως «100 τα εκατό πατριωτική κατανάλωση» για να διαγραφεί το χρέος. Δεν είναι τίποτα, διαβεβαίωνε: 24.500 ευρώ χρωστάει ο κάθε Ελληνας, αν ο καθένας μας αγοράσει τα ομόλογα στη δευτερογενή αγορά, πάει, διαγράφηκε το χρέος!

Θεϊκό! Πού να τον είχε άραγε κρυμμένο τόσο καιρό ο Αλαφούζος τον σωτήρα και μας άφηνε να βράζουμε - ένας ολόκληρος λαός - στην αγωνία μας τι θα γίνει μ' αυτό το χρέος των καπιταλιστών, πώς θα το βγάλουμε απ' την πλάτη μας...

***

Σε πείσμα της τηλεοπτικής πραγματικότητας (μια κατασκευή που... κατασκευάζει πραγματικότητα στις συνειδήσεις όσων ακόμα παραμένουν στο σπίτι, ελπίζοντας στον ερχομό κάποιου Μεσσία) η χτεσινή διαδήλωση του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου εξελίχθηκε με χαρακτηριστικά «από 'δώ εμείς κι από αυτοί». «Αυτοί» είναι μια χούφτα καπιταλιστές που περνάνε ζωή χαρισάμενη με τον αρπαγμένο - από την παραγωγή των εργατών - πλούτο.

Η διαδήλωση καθόρισε τη ρότα της από 'δώ και πέρα εξέλιξης.

***

Μέσα (στον περίφημο «ναό της δημοκρατίας»): με επιλογή τους, «τυφλοί τα τ' ώτα, τον τε νουν, τα τ' όμματι» διάφοροι «πατέρες του έθνους» αποφάσιζαν το τσάκισμα του λαού.

Εξω: Χιλιάδες και χιλιάδες τραγουδάγανε: «να με ξεριζώσεις δεν μπορείς, σ' αντιστέκομαι σα δρυς».

Απέναντι: Τεράστιος πλούτος συσσωρευμένος απ' την εκμετάλλευση των εργατών, σχεδιάζει πώς θ' αυγατίσει κι άλλο τα κέρδη, ξέρει το δρόμο: να πιέσει ώσπου να λιώσει, ώσπου να γονατίσει το υποζύγιο, ο εργάτης.

Στο πλάι: Πολλοί π' ακόμα ψάχνουν απάντηση σε λάθος ερώτηση: «πω πω τι πάθαμε, τι θ' απογίνουμε;»

Από μέσα απ' τη διαδήλωση, η απάντηση:

«κι έρχεται η στιγμή για ν' αποφασίσεις, με ποιους θα πας και ποιους θ' αφήσεις».

Πάνω, στα ιερά δώματα, οι γραφίδες δεν μπορούν να στρώσουν κώλο στις δερμάτινες πολυθρόνες τους. Τη μια κοιτούν από ψηλά το πόπολο να διαδηλώνει και την άλλη γράφουν μιαν αράδα για το χρέος του πόπολου να βάλει πλάτη να σωθούν τ' αφεντικά (διορθώνουν γρήγορα τη φράση που τους ξέφυγε «η χώρα πρέπει να σωθεί» είναι η τελική γραφή τους).

Κάτω: Το πόπολο που ποτέ δεν έμαθε να περιμένει σωτηρία μπροστά στην οθόνη ενός κομπιούτερ, διαδηλώνει:

«Εργατιά μπροστά, τώρα μια γροθιά, γκρέμισε μνημόνια και αφεντικά».

Την ανάγκη φιλοτιμία ποιών ο «επί τόπου» ρεπόρτερ περιγράφει το απρόσμενο: τόσες δόσεις ηττοπάθειας τους ρίξαμε, τόσες και τόσες σελίδες αναλύσεις περί χάους τους πετάξαμε στη μούρη, τόσα σκιάχτρα τρόμου απλώσαμε... και τίποτα! αυτοί διαδηλώνουν και διαδηλώνουν, μα πού τους είχανε κρυμμένους όλους αυτούς;

Στο δρόμο: Κανένας ανώνυμος! Ολοι ένας προς έναν: Είμαι ο και λέγομαι, παράγω και δε ζω. Τ' αφεντικού μου το χαλκά άλλο δε βαστώ.

***

Εδώ είμαστε.

Αγάντα!

Τώρα αρχίζει η μεγάλη μάχη. Οχι μόνο για να μην εφαρμοστούν στη πράξη τα βάρβαρα μέτρα, αλλά για ν' αλλάξουν ριζικά οι συσχετισμοί έτσι που να μην μπορούν να σταθούν οι εκμεταλλευτές, να γκρεμιστούν, να χαθούν!

***

Η διαδήλωση δεν άφηνε περιθώριο αυταπάτης. Γι' αυτό είναι η διαδήλωση: μέσα σ' αυτήν - συνολικά στην οργανωμένη ταξική πάλη - διαμορφώνεται η συνείδηση. Ο άνθρωπος - μάθαμε - είναι οι κοινωνικές του σχέσεις - άλλος είναι ο άνθρωπος του καναπέ που τη συνείδησή του τη διαμορφώνει η τηλεόραση του αφεντικού κι άλλος αυτός που έχει συναντήσει τα ταξικά αδέρφια του και παλεύει για να γκρεμίσει τ' αφεντικά.

***

Στις ηλεκτρονικές σελίδες του αστικού Τύπου, ακόμα και χτες, τη μέρα της μεγάλης απεργίας, αναγνώστες με ειλικρινή - αλλά κακόμοιρη - αγωνία έγραφαν: «Πείτε μας επιτέλους την αλήθεια».

Ζητάνε απ' το δυνάστη τους να ομολογήσει ότι είναι δυνάστης. Αφελείς; Οχι. Είναι απλά κάτοχοι μιας ψευδούς συνείδησης στο πλαίσιο της οποίας αφεντικά κι εργάτες είναι ένα, «πατριώτες όλοι».

Θα 'ρθει η ώρα - είναι βασανιστική αυτή η πορεία - που κι αυτοί θα αναγνωρίσουν τον αντίπαλο στο πρόσωπο αυτουνού που τους χαϊδεύει την πλάτη, θα μάθουν από την ίδια την εμπειρία τους, ότι τελικά σύντροφός σου στη ζωή είναι μόνο αυτός που αξιώνει να σταθείς πλάι του, στο μετερίζι μιας μάχης που κι αν ακόμα χάσεις τη ζωή σου, θα είσαι ήδη νικητής στο μεγάλο τεφτέρι που καταγράφονται τα δύσκολα βήματα της ανθρωπότητας από τη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης στο μόνο πραγματικό βασίλειο της ελευθερίας, αυτό που η εκμετάλλευση είναι παρελθόν, αυτό όπου οι άνθρωποι - αυτή η καταπληκτική κατάκτηση της εξέλιξης - πράγματι χωρίς δεσμά θα έχουν εκτιναχτεί σ' ένα φωτεινό μέλλον.

Ονειρα; Οχι! Στρατηγική είναι. Αναγκαία για να δώσουμε τις καθημερινές μάχες, όχι για να απαλύνουμε τις πληγές, αλλά για να μην υπάρξει ποτέ ξανά περιθώριο σ' εκμεταλλευτή να ...υπάρχει.


ΕΧΘΡΟΙ ΝΤΥΜΕΝΟΙ «ΦΙΛΟΙ»

Η ΥΠΟΥΛΗ ΣΥΜΠΑΘΕΙΑ: «Η τρέχουσα πολιτική τάξη δυστυχώς φέρει ολόκληρη το τραύμα της ήττας (...) και είτε δεν μπορεί, είτε δεν θέλει, είτε δεν είναι ικανή να κάνει το άλμα (...) Αντιστοίχως και η επιχειρηματική τάξη παραπαίει. Ολοι αυτοί οι σπουδαίοι επιχειρηματίες και οι επενδυτές που τα προηγούμενα χρόνια εμφανίζονταν ως πρότυπα ανάπτυξης και προόδου (...) είναι σήμερα εξαφανισμένοι (...) κανένας εθνικός καημός δε συνεπαίρνει την τάξη των εχόντων (...) Την ίδια ώρα συμπολίτες μας πένονται, οι άστεγοι πολλαπλασιάζονται, οι άνεργοι περισσεύουν, οι νέοι είναι απογοητευμένοι, ο κόσμος στην πλειονότητά του είναι οργισμένος για όσα έχασε και όσα χάνει, η ελληνική κοινωνία γενικά ζει μέσα στην αγωνία, στην αμφιβολία και στην αμφισβήτηση. Οι περισσότεροι των πολιτών είναι αλήθεια πως υπομένουν τα βάρη (...) βεβαίως είναι και εκείνοι που δεν μπορούν, δεν δύνανται να αντεπεξέλθουν, που έχουν χάσει τους πάντες και τα πάντα κινδυνεύοντας να περιθωριοποιηθούν, να μείνουν κυριολεκτικά στο δρόμο. Ωστόσο η χώρα δεν μπορεί να σβήσει. Εστω φτωχότερη και πληγωμένη πρέπει να βρει δυνάμεις ανασύνταξης και ανασυγκρότησης (...) έρχονται προς ψήφιση στη Βουλή τα μέτρα του νέου μνημονίου. Αν ψηφισθούν και εφαρμοσθούν σωστά ίσως να προσφέρουν μια ευκαιρία ανασυγκρότησης (...) Οι αρχές του λιτού βίου θα επικρατήσουν σε κάθε περίπτωση (...) Κύριο καθήκον από εδώ και πέρα για όλους τους Ελληνες δεν μπορεί να είναι άλλο από το πώς θα (...) δημιουργήσουν νέο πλούτο» (από άρθρο στο ΒΗΜΑ).

ΚΑΙ Η «ΔΙΑ ΤΗΣ ΠΛΑΓΙΑΣ» ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ: «Το σενάριο είναι απλό και θα εκδηλωθεί μέσω της ανεργίας, που το πρώτο εξάμηνο του 2013 θα έχει φτάσει το 30% (...) Με τον έναν στους τρεις άνεργο και τους άλλους δύο κακοπληρωμένους ή και απλήρωτους, η απαίτηση για νέα λιτότητα θα είναι ό,τι μια δάδα σε φορτίο πυρίτιδας. Η Ελλάδα βρίσκεται εγκλωβισμένη σε ναρκοπέδιο χρέους και αναζητεί εναγωνίως μια νέα πορεία (...) Δυστυχώς, στον αγώνα αυτό εισέρχεται με παρωχημένους και ως επί το πλείστον απαξιωμένους πολιτικούς. Για να προλάβει την έκρηξη, θα ζητάει απεγνωσμένα νέα δάνεια, τα οποία όμως κανένα κράτος δε θα εγκρίνει, αφού θα έχει μόλις διαπιστώσει ότι η Ελλάδα "δεν πληρώνει". Η χώρα θα αναγκαστεί να κηρύξει στάση πληρωμών και εν μέσω ανεξέλεγκτων κοινωνικών αναταραχών θα ζητήσει να φύγει από το ευρώ. Τέλος παιχνιδιού» (από άρθρο στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).

ΤΑ ...ΕΞΑΣΤΗΛΑ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: ΟΛΟΙ ΣΤΗ 48ΩΡΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Υστατη ώρα

REAL NEWS: Πολιτικός τυφώνας

ΤΑ ΝΕΑ: Η χώρα στο παρά 5

ΤΟ ΠΑΡΟΝ: Κολασμένο 48ωρο

ΗΜΕΡΗΣΙΑ: Ολα κρίνονται την Τετάρτη

ΤΟ ΒΗΜΑ: Το μεγάλο κραχ σε πολιτική, οικονομία, κοινωνία

Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ: Ωρες κυβερνητικής αγωνίας στο δρόμο της ψηφοφορίας

ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ: Μήνυμα ενότητας σε λαό και βουλευτές

Η ΕΛΛΑΔΑ: Πολιτική εκτροπή

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ: Τα τρία συνεταιράκια

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Θρίλερ με Βουλή και τρόικα

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ: Τρόικα εναντίον δικαστών

ΕΘΝΟΣ: ΔΗΜΑΡ...τον

Η ΑΥΓΗ: Με τον λαό για άλλη λύση

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Οι τελευταίες προσλήψεις για το 2012

Η ΒΡΑΔΥΝΗ: Φοροαπαλλαγές, ποιες θα κοπούν και ποιες θα διατηρηθούν

ΥΠΟ-ΓΡΑΜΜΙΣΕΙΣ
Ενα μεγάλο βήμα

«Ολα δείχνουν ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια μεγάλη ταξική αναμέτρηση. Από την έκβαση αυτής της μάχης θα εξαρτηθούν πολλά. Κρίνεται η ζωή και το μέλλον του λαού μας, η ίδια η επιβίωσή του. Οι εργάτες και οι εργάτριες, οι άνεργοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι φτωχοί αγρότες, οι σπουδαστές και οι συνταξιούχοι μπορούμε με την πάλη μας, με τη μαζική και αποφασιστική συμμετοχή στη 48ωρη απεργία και στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ, να ραγίσουμε την κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή, μπορούμε να δώσουμε ένα ισχυρό χτύπημα στην πλουτοκρατία και στους υπηρέτες της. Μπορούμε να τους σταματήσουμε! Να παρεμποδίσουμε τα μέτρα. Να σπάσουμε το μπλοκ των μνημονίων και της αντιλαϊκής πολιτικής, να κάνουμε ένα μεγάλο βήμα στο δρόμο της λαϊκής αντεπίθεσης. Σήμερα, δεν υπάρχει το παραμικρό περιθώριο για αναμονή. Να δώσουμε τέλος στις αυταπάτες μιας άλλης "διαχείρισης" στο λάκκο των λεόντων της καπιταλιστικής "ανάπτυξης"».

Να μη λείψει κανείς

«Η εργατική τάξη, πρέπει να σηκώσει το μπόι της, να δείξει τη δύναμή της. Τα μονοπώλια και οι κυβερνήσεις τους δεν είναι ανίκητοι. Τώρα, με το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, με το ΠΑΜΕ, την ΠΑΣΕΒΕ, την ΠΑΣΥ, το ΜΑΣ, την ΟΓΕ, όλοι στην Απεργία, όλοι στους δρόμους και στις πλατείες. Να "νεκρώσει" η χώρα, τίποτα να μη δουλέψει. Κανένας να μη λείψει απ' αυτή τη μεγάλη μάχη».

Ανοίγουμε το δρόμο για κοινωνία άλληνε

«Με όπλο μας την οργάνωση, τη μεγάλη κατάκτηση της εργατιάς, το ΠΑΜΕ, να τραβήξουμε μπροστά, ενάντια σε μνημόνια, συμβάσεις και αφεντικά. Να απαιτήσουμε αποφασιστικά τη διαγραφή του χρέους, δεν είναι του λαού μας, δεν το αναγνωρίζουμε. Να κλιμακώσουμε την πάλη ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ενωση, για να βγει ο λαός μας από την απάνθρωπη στρούγκα της λυκο-συμμαχίας, να ανοίξουμε το δρόμο για μια άλλη οικονομία και κοινωνία χωρίς μονοπώλια και εκμετάλλευση» (από το κεντρικό θέμα στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ).




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org