ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Κυριακή 6 Αυγούστου 2000
Σελ. /28
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΥΓΕΙΑ
Δραματικές ανατροπές σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων

Η κυβέρνηση με την πολιτική της απαξίωσε τα δημόσια νοσοκομεία και δημιούργησε καταστάσεις αίσχους σαν κι αυτές στη φωτογραφία - που τραβήχτηκε προχτές - και δείχνει ιατρικά ιστορικά και εξετάσεις ασθενών
Η κυβέρνηση με την πολιτική της απαξίωσε τα δημόσια νοσοκομεία και δημιούργησε καταστάσεις αίσχους σαν κι αυτές στη φωτογραφία - που τραβήχτηκε προχτές - και δείχνει ιατρικά ιστορικά και εξετάσεις ασθενών
Στις 28.7.2000 ανακοινώθηκε το σχέδιο θέσεων του Υπουργικού Συμβουλίου, για την ανατροπή του συστήματος Υγείας, με τίτλο «Υγεία για τον πολίτη».

Οι εξαγγελίες της κυβέρνησης αλλάζουν ριζικά τη μέχρι σήμερα δομή του υγειονομικού συστήματος, ανοίγοντας το δρόμο για το πιο σκληρό νεοφιλελεύθερο, αμερικανικό μοντέλο υγείας, που σημαίνει ότι ο δημόσιος τομέας θα λειτουργεί ως πτωχοκομείο και μόνο όσοι έχουν χρήματα θα μπορούν να αγοράζουν υπηρεσίες υγείας από τον ιδιωτικό τομέα.

Ολες οι προτάσεις κινούνται στη λογική της ελεύθερης αγοράς (προσφορά - ζήτηση), προτάσεις που αλλάζουν εκ βάθρων τη μέχρι σήμερα οργάνωση, λειτουργία και χρηματοδότηση του συστήματος υγείας.

Γι' αυτό λέμε ότι δεν είναι κάποια επιμέρους μέτρα, όπως προβάλλεται, που θα βελτιώσουν τα κακώς κείμενα στο υπάρχον δημόσιο σύστημα, αλλά είναι μια δέσμη συστηματοποιημένων μέτρων στρατηγικής σημασίας για το κεφάλαιο και την αστική τάξη (ΑΤ) της χώρας μας.

Από εδώ απορρέει και η δήλωση πυγμής του υπουργού ότι τα μέτρα θα εφαρμοστούν οπωσδήποτε, «ο κόσμος να έρθει τα πάνω - κάτω».

Εξάλλου το έδαφος για την εφαρμογή τους η κυβέρνηση έχει αρχίσει να το προετοιμάζει εδώ και χρόνια, απαξιώνοντας το δημόσιο σύστημα και αναδεικνύοντας τον ιδιωτικό τομέα σε πρωταγωνιστή, σε κυρίαρχο πυλώνα άσκησης πολιτικής για την Υγεία. Παραθέτουμε ορισμένα παραδείγματα που αποδεικνύουν αυτό το γεγονός.


Ο ιδιωτικός τομέας ισχυροποιείται . Το '98 ο τζίρος των εταιριών στο χώρο της Υγείας έφθασε τα 100 δισ. Μέχρι το '96 τα διαγνωστικά κέντρα έχουν μέσο ετήσιο ρυθμό αύξησης κερδών 26%. Το α΄ εξάμηνο του '99 τα κέρδη των εισηγμένων στο Χρηματιστήριο αυξήθηκαν έως και 710%. Μεταξύ '97-'98 τα κέρδη των ασφαλιστικών εταιριών αυξήθηκαν κατά 82,68%, ενώ το 51,2% του τζίρου τους αποτελούν οι ασφάλειες ζωής.

Ο δημόσιος τομέας συρρικνώνεται . Στα δημόσια νοσοκομεία μεγάλο μέρος κρεβατιών δεν έχει αναπτυχθεί και παραμένει μόνο ως νούμερο στους Οργανισμούς. Πχ στο ογκολογικό Κηφισιάς αναπτύχθηκαν μόνο 170 κρεβάτια, έναντι 300 που ορίζονται στον Οργανισμό του, ενώ μετά τις καταστροφές του σεισμού οι κλινικές του μεταφέρθηκαν σε άλλα νοσοκομεία και είναι αμφίβολο αν θα λειτουργήσει ξανά.

Τα τελευταία χρόνια «έκλεισαν», μέσα από τη μεταφορά τους, ορισμένες νοσοκομειακές μονάδες και δραστηριότητες δημόσιου τομέα, όπως πχ το νοσοκομείο «Αγ. Παύλος» στη Θεσσαλονίκη, η κλινική του ΙΚΑ «Ζωοδόχος Πηγή» που είχε ενσωματωθεί στο νοσοκομείο «Τσαγκάρη», μετονομαζόμενο σε «Αμαλία Φλέμιγκ». Ο Σταθμός Πρώτων Βοηθειών στην Αθήνα...

Επίσης μειώθηκαν κρεβάτια, μέσα από ανακαινίσεις των νοσοκομείων. Πχ από τα 535 κρεβάτια στις μονάδες εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) πανελλαδικά, λειτουργούν μόνο τα 298, λόγω έλλειψης προσωπικού. Ο δημόσιος τομέας απαξιώνεται και μέσα από τα καθημερινά φαινόμενα δυσλειτουργίας, γραφειοκρατίας ρουσφετολογίας, με τα φακελάκια, τις μακρόχρονες λίστες αναμονής, την έλλειψη κλινών (ιδιαίτερα στις ΜΕΘ), προσωπικού και μηχανημάτων βιοϊατρικής τεχνολογίας. Λόγω αυτών των ελλείψεων τα δημόσια νοσοκομεία και τα ασφαλιστικά ταμεία πληρώνουν υπέρογκα ποσά στον ιδιωτικό τομέα και έτσι, ουσιαστικά, στηρίζουν τη λειτουργία των ιδιωτικών διαγνωστικών κέντρων και κλινικών, εις βάρος του Δημοσίου και των ασφαλισμένων.

Ορισμένα παραδείγματα που αναδεικνύουν ότι σήμερα το Δημόσιο είναι ο βασικός οικονομικός αιμοδότης του ιδιωτικού τομέα και κυρίως στην πρωτοβάθμια περίθαλψη:

  • Κάθε χρόνο, έξι δημόσια νοσοκομεία στην Αττική χάνουν 5 δισ. δρχ. που πηγαίνουν στον ιδιωτικό τομέα από έλλειψη αξονικών και μαγνητικών τομογράφων.
  • Οι δαπάνες νοσηλίων του Δημοσίου, πλην στρατιωτικών και λιμενικών, του 1999 για παρακλινικές εξετάσεις στον ιδιωτικό τομέα ήταν 32,2 δισ. δρχ. και για νοσοκομειακή περίθαλψη σε ιδιωτικές κλινικές 8,7 δισ. δρχ.
  • Το ΙΚΑ πλήρωσε για το 1998 σε ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα 12,2 δισ. δρχ. και σε ιδιωτικές κλινικές μόνο της Αττικής το ποσό των 3,9 δισ. δρχ.

Αλλο παράδειγμα διαπλοκής δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, που επιφέρει τεράστια κέρδη στα μονοπώλια είναι η πολιτική προμηθειών του δημόσιου συστήματος.

Αυτά τα αρνητικά δεδομένα του δημόσιου τομέα προκαλούν δυσαρέσκεια κι αγανάκτηση σε μισθωτούς, συνταξιούχους, άνεργους, αυτοαπασχολούμενους, αγρότες. Το γεγονός αυτό προσπαθεί η κυβέρνηση να εκμεταλλευτεί για να υποκλέψει τη συναίνεσή τους, ώστε να εφαρμόσει χωρίς μεγάλες δυσκολίες την αντιλαϊκή της πολιτική. Πατάει πάνω στην άσχημη κατάσταση για να κρύψει τις πραγματικές της προθέσεις.

Ετσι η προπαγάνδα της στηρίζεται, αφ' ενός μεν στην ανάδειξη των αρνητικών φαινομένων του σημερινού δημόσιου συστήματος υγείας (λίστες αναμονής, φακελάκια κλπ) και των ασφαλιστικών ταμείων και αφ' ετέρου στην προβολή των μέτρων που θα πάρει για τη δήθεν διόρθωσή τους. Πχ Στην προβληματική και ανεπαρκή υπάρχουσα Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ) αντιπροτείνει και προβάλλει το θεσμό του προσωπικού γιατρού του Κέντρου Υγείας Αστικού Τύπου, τη λειτουργία απογευματινών ιατρείων κλπ, για να πείσει ότι θα δημιουργήσει δήθεν ένα σύγχρονο σύστημα ΠΦΥ προς όφελος του λαού.

Επίσης η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι θέλει να βάλει περιορισμούς στην ανεξέλεγκτη δράση του ιδιωτικού τομέα. Η αλήθεια όμως είναι ότι το ΠΑΣΟΚ ποτέ δεν αντιμετώπισε την υγειονομική περίθαλψη ως αποκλειστική υποχρέωση του κράτους, βάζοντας έστω φραγμούς στον ιδιωτικό τομέα. Το αντίθετο μάλιστα. Τα είκοσι τελευταία χρόνια λειτούργησε το δημόσιο τομέα με τέτοιο τρόπο, ώστε να δρα όχι μόνο ως δίαυλος προς τον ιδιωτικό, αλλά και υποστηρικτικά του.

Με τις νέες εξαγγελίες όχι μόνο δεν υπάρχει αλλαγή στην κατεύθυνση, αλλά όλα αυτά που εφαρμόζονταν τα τελευταία χρόνια στον ιδιωτικό τομέα, χωρίς να 'ναι θεσμοθετημένα - πχ λειτουργία ιδιωτικών κλινικών και διαγνωστικών κέντρων, συμβάσεις με ιδιώτες γιατρούς - τώρα η κυβέρνηση επιδιώκει να τα θεσμοθετήσει, να διευκολύνει την επέκταση της δράσης του ιδιωτικού κεφαλαίου στο χώρο της υγείας και ταυτόχρονα, ασκώντας περιοριστική πολιτική, να μειώσει την κρατική χρηματοδότηση προς το δημόσιο τομέα υγείας.

Η κυβέρνηση με τις προτάσεις της θέλει να υλοποιήσει τις νεοφιλελεύθερες θέσεις, όπως αυτές εκφράστηκαν και πρόσφατα στη σύνοδο της Φέιρα στη βάση ότι ουσιαστικά υπεύθυνος είναι ο κάθε άνθρωπος για τον κλονισμό της υγείας του και πρέπει να πληρώσει για την αποκατάστασή της!

Τα μέτρα της κυβέρνησης
  • Το νέο σύστημα υγείας οργανώνεται περιφερειακά και δημιουργείται το Περιφερειακό Σύστημα Υγείας (ΠΕΣΥ), που είναι ΝΠΔΔ. Ενα όργανο που διοικείται από τον πρόεδρο ή γενικό διευθυντή και δύο αναπληρωτές γενικούς διευθυντές και θα έχει την ευθύνη λειτουργίας για όλα τα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας, θα συντονίζει, εξειδικεύει και θα ασκεί την πολιτική υγείας στην περιφέρειά του.

Επίσης συνιστά ανώνυμες εταιρίες ή ανώνυμες τεχνικές εταιρίες για τη διαχείριση των προμηθειών, τη συντήρηση, την τροφοδοσία, την καθαριότητα, την ασφάλεια κλπ. Ετσι επεκτείνεται η ιδιωτικοποίηση και σ' άλλες βασικές υπηρεσίες και τομείς, που σήμερα ανήκουν στο δημόσιο σύστημα υγείας.

Χαρακτηριστικό της νέας οργανωτικής δομής είναι η κατάργηση από τα όργανα διοίκησης των αιρετών εκπροσώπων (Τοπική Αυτοδιοίκηση-εργαζόμενοι). Ετσι καταργείται και ο στοιχειώδης έλεγχος που υπάρχει από τους κοινωνικούς φορείς. Είναι ένα μονοπρόσωπο, αυταρχικό όργανο, που ουσιαστικά διορίζεται από την κυβέρνηση και υλοποιεί την πολιτική της.

Με τον τρόπο αυτό διοίκησης η κυβέρνηση επιδιώκει τον καλύτερο και ασφυκτικότερο έλεγχο και πίεση για την εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής της στον τομέα της υγείας, αλλά και στις εργασιακές σχέσεις των υγειονομικών. Θέλει να εφαρμόσει τις ευέλικτες μορφές απασχόλησης, όπου ο εργαζόμενος δε θα απασχολείται μόνιμα σε μια υπηρεσία υγείας, αλλά θα αλλάζει εργασιακό χώρο σε περιφερειακό επίπεδο σύμφωνα με τις εντολές της διοίκησης. Βεβαίως αλλάζουν και οι εργασιακές σχέσεις των εργαζομένων στις ανώνυμες εταιρίες που θα δημιουργηθούν. Για να υλοποιηθούν αυτές οι αντεργατικές επιλογές καταργούνται τα αιρετά υπηρεσιακά συμβούλια και διορίζονται πειθαρχικό συμβούλιο και κάποιες επιτροπές για τις κρίσεις και επανακρίσεις.

  • Δημιουργείται ενιαίος χρηματοδοτικός φορέας, ο Οργανισμός Διαχείρισης Πόρων Υγείας (ΟΔΙΠΥ) και αποτελεί ΝΠΙΔ. Η βάση της χρηματοδότησης θα είναι οι εισφορές των ασφαλιστικών ταμείων, ΙΚΑ, ΟΓΑ, Δημόσιο, ΟΑΕΕ, και σε εθελοντική βάση των άλλων Ταμείων. Λαμβάνοντας υπόψη την τακτική της κυβέρνησης για τη συνεχή μείωση της επιδότησης από τον κρατικό προϋπολογισμό των ασφαλιστικών ταμείων και τις οφειλές των εργοδοτικών εισφορών, μοιραία το βάρος της χρηματοδότησης θα μεταφερθεί ουσιαστικά στις πλάτες των εργαζομένων.

Το νέο Ταμείο θα αγοράζει ελεύθερα υπηρεσίες υγείας και από το δημόσιο και από τον ιδιωτικό τομέα με κριτήρια ποιότητας και κόστους.

Κριτήρια ποιότητάς του εισηγείται ένα άλλο ΝΠΙΔ, το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας. Το κόστος θα διαμορφώνει ο ιδιωτικός τομέας μια και θα λειτουργεί σε αγαστή συνεργασία με το δημόσιο.

Στα πλαίσια αυτά καταργείται ακόμη και αυτή η ανεπαρκής πολιτική πρόνοιας που υπήρχε μέχρι σήμερα. Με το νέο σύστημα χρηματοδότησης της υγείας δε θα υπάρχει δωρεάν υγειονομική περίθαλψη σε ανασφάλιστους, όπως μπορεί να είναι οι μακροχρόνια άνεργοι, οι αλλοδαποί εργάτες κλπ.

Για όλους αυτούς προβλέπεται το εξής: Τα Κέντρα Υγείας (ΚΥ) έχουν τη δυνατότητα παροχής υπηρεσιών σε μη δικαιούχους (ασφαλισμένους Ταμείων, που δεν έχουν ενταχθεί στον ΟΔΙΠΥ, αλλοδαπούς κλπ.), οι οποίοι θα καταβάλλουν αμοιβή κατά πράξη και με βάση προκαθορισμένο τιμολόγιο.

Με τις προτάσεις της κυβέρνησης τα ΚΥ θα μείνουν για άλλη μια φορά στα χαρτιά αλλά και ο κίνδυνος να κλείσουν πολλά δημόσια νοσοκομεία είναι ορατός, γιατί δεν προβλέπεται η χρηματοδότησή τους για τον ιδιαίτερο ρόλο που παίζουν σε περιπτώσεις έξαρσης επιδημιών, εκτάκτων αναγκών και της μορφολογίας της χώρας.

  • Η οργάνωση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ) θα στηριχτεί στα Κέντρα Υγείας,(ΚΥ), που υπάρχουν στην ύπαιθρο και στα Κέντρα Υγείας των αστικών κέντρων που θα προέλθουν από την αναμόρφωση των πολυιατρείων του ΙΚΑ, των δήμων κλπ., αλλά και από την αξιοποίηση μικρών νοσηλευτικών μονάδων που θα αλλάξουν χρήση. Σύμφωνα με τις εξαγγελίες του υπουργού, η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, (ΠΦΥ), δε χρειάζεται χρηματοδότηση γιατί θα είναι αυτοχρηματοδοτούμενη.

Ετσι, για άλλη μια φορά η ΠΦΥ θα χρησιμοποιηθεί από την κυβερνητική προπαγάνδα ως μέσο περάσματος της αντιλαϊκής πολιτικής της. Ο λαός θα εξακολουθήσει να ακούει για ανάπτυξη ΠΦΥ αλλά ΠΦΥ δε θα βλέπει. Γιατί τα ήδη υπάρχοντα πολυιατρεία των ασφαλιστικών ταμείων, και κυρίως του ΙΚΑ, αλλά ακόμη και τα μετονομασθέντα μικρά νοσοκομεία, δε θα επαρκούν να καλύψουν τις σημερινές ανάγκες των ασθενών.

Γι' αυτό έχουμε σήμερα μεγάλες λίστες αναμονής όχι μόνο για τα νοσοκομεία ή για εργαστηριακές εξετάσεις, αλλά ακόμα και για μια απλή ιατρική εξέταση. Τα ΚΥ της υπαίθρου είναι γνωστό ότι και αυτά υπολειτουργούν από την έλλειψη προσωπικού, ιατρικού και τεχνολογικού εξοπλισμού. Ετσι οι περισσότεροι ασθενείς θα κατευθύνονται προς τα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα.

Ο θεσμός του προσωπικού γιατρού, που εισάγει, ουσιαστικά είναι επέκταση και σε άλλους ασφαλισμένους του ήδη υπάρχοντος θεσμού του οικογενειακού γιατρού του ΙΚΑ. Θεσμός που έχει κριθεί αποτυχημένος γιατί λειτουργεί ουσιαστικά στην υπηρεσία των φαρμακοβιομηχάνων μέσω της συνταγογραφίας, αδιαφορώντας για την αποκατάσταση της υγείας των ασθενών που τον επισκέπτονται. Τα φαινόμενα αυτά θα ενταθούν τώρα μάλιστα με τις αρμοδιότητες που δίνει στον προσωπικό γιατρό, ο οποίος είναι αποκλειστικά υπεύθυνος να παραπέμπει τον ασθενή για νοσοκομειακή περίθαλψη, σε γιατρούς άλλων ειδικοτήτων, για εργαστηριακές εξετάσεις σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

  • Τα νοσοκομεία αλλάζουν νομική μορφή και θα είναι αυτοτελείς αποκεντρωμένες μονάδες. Θα διοικούνται από το διοικητή (manager) και από Συντονιστικό Συμβούλιο που θα το αποτελούν 4 διευθυντές του νοσοκομείου. Η νέα αυταρχική-αντιδραστική μορφή διοίκησης των νοσοκομείων έχει άμεση σχέση με το μέλλον που ετοιμάζουν σε πολλά νοσοκομεία.

Οι νέοι οργανισμοί εκπονούνται μεταξύ άλλων και με βάση τη συγχώνευση, κατάργηση ή μεταφορά κλινικών και διοικητικών δραστηριοτήτων, την κατάργηση νοσοκομείων, τη μετατροπή άλλων σε γηριατρικά, αποκατάστασης, ΚΥ κλπ. Ενώ σήμερα ο δημόσιος τομέας καλύπτει μόνο το 60,4% των αναγκαίων κρεβατιών η κυβέρνηση σκοπεύει να ξεφορτωθεί μεγάλο μέρος από αυτά και το κενό να το καλύψουν οι ιδιώτες.

Οι επιστημονικές επιτροπές καταργούνται. Η κυβέρνηση για να πετύχει τους στόχους της διασπά το ιατρικό προσωπικό. Οι νεοεισερχόμενοι γιατροί για 15 χρόνια θα είναι με σύμβαση ορισμένου χρόνου ιδιωτικού δικαίου και ανά 5ετία θα κρίνονται.

Στους διευθυντές και επιμελητές Α΄ επιτρέπεται μέσα στο νοσοκομείο να έχουν ιδιωτικό ιατρείο. Με αυτόν τον τρόπο καταργείται η αποκλειστική απασχόληση των γιατρών και νομιμοποιούν το χρηματισμό τους.

Αποδεσμεύεται το πτυχίο ιατρικής από την αγορά εργασίας και καθιερώνονται εξετάσεις για την έναρξη ειδικότητας. Με αυτό τον τρόπο η κυβέρνηση κάνει αποδεκτό το αίτημα του μεγαλοϊατρικού κατεστημένου για την αντιμετώπιση του πληθωρισμού των γιατρών για να το έχει με το μέρος της στην εφαρμογή του αντικοινωνικού συστήματος υγείας, που θέλει να επιβάλει. Υποστήριξη περιμένει και από όλους τους «ειδικούς» επιστήμονες υγείας, γι' αυτό και προβλέπει πολλές θέσεις ειδικών επιστημονικών συνεργατών.

Οι θέσεις των άλλων κομμάτων

Η αντίδραση των κομμάτων της αντιπολίτευσης βοηθάει την κυβέρνηση στη γρήγορη εφαρμογή των θέσεών της.

Η εξαγγελία των θέσεων της ΝΔ πριν τις εξαγγελίες της κυβέρνησης δημιουργεί ερωτηματικά για το ποιος υιοθέτησε τις θέσεις του άλλου. Η ΝΔ του ΠΑΣΟΚ ή το ΠΑΣΟΚ της ΝΔ;

Η ΝΔ προτείνει τη δημιουργία αυτόνομων νοσηλευτικών ιδρυμάτων, με τη νομική μορφή ΝΠΙΔ μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Δηλαδή, τη μετατροπή των δημόσιων νοσοκομείων σε επιχείρηση.

Προτείνει αύξηση των νοσηλίων - δηλαδή ακόμη περισσότερη συμμετοχή του ασθενή, μέσα από την «αναγνώριση του πραγματικού ημερήσιου νοσηλίου».

Προτείνει μια σειρά διοικητικών διαχειριστικού τύπου μέτρων, όπως την εφαρμογή των μάνατζερ και την κατάργηση του δημόσιου λογιστικού.

Οι θέσεις, οι προτάσεις και η τακτική της ΝΔ συνιστούν μια μορφή πίεσης προς την κυβέρνηση, να προχωρήσει στις ανατροπές στην υγεία, με πιο ολοκληρωμένο και βίαιο τρόπο. Ετσι, η ΝΔ δίνει άλλοθι στην κυβέρνηση να δημαγωγεί ότι, δήθεν, ασκεί φιλολαϊκή πολιτική και περιορισμό στη δράση του ιδιωτικού κεφαλαίου.

Ο ΣΥΝ, μέσα από τη δήλωση του προέδρου του Ν. Κωνσταντόπουλου, προσπαθεί να υποτιμήσει το ρόλο και το χαρακτήρα των μέτρων, ότι, δήθεν, δεν είναι και τίποτα καινούριο και σπουδαίο, ότι είναι «ένα πακέτο προθέσεων που και στο παρελθόν έχουν εξαγγελθεί, χωρίς ποτέ να εφαρμοστούν».

Η ανακοίνωση, όμως, του Τμήματος Υγείας του ΣΥΝ κάνει ένα βήμα παραπέρα πλησιάσματος προς την πολιτική της κυβέρνησης και σημειώνει ότι έπρεπε ήδη (αυτά) να έχουν εφαρμοστεί προ πολλού». Γιατί είναι «διορθωτικές παρεμβάσεις με μέτρα τεχνοκρατικού περιεχόμενου». Κατά τα άλλα, συνεχίζει να μιλάει για την ανάγκη αναβάθμισης, διαφύλαξης του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της υγείας.

Το ΔΗΚΚΙ, στην ανακοίνωση που εξέδωσε, διαπιστώνει ότι τα κυβερνητικά μέτρα οδηγούν στη σταδιακή ιδιωτικοποίηση του συστήματος υγείας και ότι δε δίνουν λύσεις στα σημερινά προβλήματα.

Ταυτόχρονα όμως, την ιδιωτικοποίηση τη χαρακτηρίζει ως «άκριτη». Με τον τρόπο αυτό, δεν ξεκαθαρίζει ποια είναι η θέση του απέναντι στην επιχειρηματική δράση στον τομέα υγείας.

Οι θέσεις του ΚΚΕ

Το ΚΚΕ θεωρεί ότι η υγεία είναι κατ' εξοχήν ταξικό ζήτημα. Μπορούμε να πούμε ότι, στα πλαίσια του καπιταλισμού, η ανάπτυξη του δημόσιου τομέα της υγείας ήταν από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις των εργαζομένων. Με την έννοια ότι ήταν αρκετά προωθημένη ως κατάκτηση, μέσα σ' αυτό το αντιδραστικό σύστημα. Επίσης, στον τομέα αυτόν έχει συντελεστεί τεράστια πρόοδος μέσω της επιστημονικοτεχνικής εξέλιξης.

Αποτέλεσμα αυτής της προόδου είναι να αυξηθεί ο μέσος όρος και η ποιότητα ζωής των ανθρώπων. Υπάρχει μεγαλύτερη δυνατότητα έγκαιρης διάγνωσης και πρόληψης, θεραπείας ακόμη και δύσκολων ασθενειών. Ολα αυτά οδηγούν στην αύξηση της ζήτησης για υπηρεσίες υγείας, γεγονός που καθιστά σήμερα τον τομέα αυτό ιδιαίτερα κερδοφόρο.

Για όλους αυτούς τους λόγους, η θέση μας δεν μπορεί να είναι άλλη, παρά μόνο η δημιουργία ενός σύγχρονου κρατικού συστήματος υγείας, που θα παρέχει δωρεάν και υψηλού επιπέδου υπηρεσίες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στους εργαζόμενους, στους ανέργους, στους αλλοδαπούς εργάτες, στους αγρότες, στους αυτοαπασχολούμενους και σε όλες τις βαθμίδες υγείας, πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας, τριτοβάθμιας, που θα προστατεύει τη δημόσια υγεία, με μέτρα πρόληψης και με εξασφάλιση ανάλογων υπηρεσιών στους χώρους εργασίας, κατοικίας και στους χώρους εκπαίδευσης.

Προϋπόθεση για να υπάρξει δημόσια, δωρεάν υγεία, είναι η κατάργηση της ιδιωτικής δράσης και όχι η συνύπαρξη. Η συνύπαρξη, ελεγχόμενη ή μη, οδηγεί στο να υπάρχει πάντα ένας συρρικνωμένος, υποβαθμισμένος δημόσιος τομέας υγείας για την πλειοψηφία του ελληνικού λαού και ένας ιδιωτικός, εύρωστος, που απομυζά το δημόσιο τομέα. Διότι σήμερα η δράση του ιδιωτικού τομέα δεν περιορίζεται όπως 20 χρόνια πριν σ' ένα μικρό ιδιωτικό ιατρείο και σε μερικές ιδιωτικές κλινικές. Τώρα ο ιδιωτικός τομέας άνθισε, διογκώθηκε, απλώθηκε παντού και δημιουργήθηκαν επιχειρηματικοί όμιλοι.

Γι' αυτό απαιτείται η κατάργηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας στο χώρο της υγείας και, ταυτόχρονα, η ανάπτυξη κρατικής βιομηχανίας φαρμάκου, ιατρικής και βιοϊατρικής τεχνολογίας.

Μέσα στις συνθήκες του καπιταλισμού, η πάλη για τέτοια προωθημένα αιτήματα είναι, αφ' ενός μεν, αντικειμενική ανάγκη, αφ' ετέρου δε, υπάρχει πρόσφορο έδαφος στο λαό για την αποδοχή τους στο συγκεκριμένο τομέα. Σήμερα, οι λαϊκές μάζες στον τομέα της υγείας είναι πιο ευαισθητοποιημένες και πιο απαιτητικές, άρα υπάρχουν περισσότερες δυνατότητες για να ξεσηκωθούν ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης σ' αυτόν τον τομέα. Επίσης, το ΚΚΕ πιστεύει ότι πρέπει να δημιουργηθεί ένα κρατικό γενικευμένο σύστημα πρόληψης και προστασίας της δημόσιας υγείας, με τη λήψη μέτρων για την υγιεινή και ασφάλεια στους χώρους δουλιάς, κατοικίας και εκπαίδευσης, που θα παρέχεται από υπηρεσίες του δημόσιου συστήματος πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και από γιατρούς, νοσηλευτές και λοιπό προσωπικό μόνιμης, αποκλειστικής απασχόλησης και με καλές αμοιβές.

Οι θέσεις αυτές του ΚΚΕ για τον τομέα της υγείας και για το ρόλο που διαδραματίζει ο γιατρός και η νοσηλεύτρια είναι τέτοιες που βοηθάνε τη δημιουργία ευρύτατων συμμαχιών και συσπειρώσεων και όχι μόνο των εργαζόμενων στο χώρο της υγείας. Είναι ένα σοβαρό μέτωπο πάλης, ταξικό και προωθημένο πολιτικά. Γιατί, για να εφαρμοστούν οι παραπάνω θέσεις και προτάσεις που ικανοποιούν τα λαϊκά συμφέροντα, προβάλλεται το ερώτημα ποιος θα τις εφαρμόσει, δηλαδή, το ζήτημα της λαϊκής εξουσίας και της λαϊκής οικονομίας.


Κείμενα
Γιάννης ΙΩΑΝΝΟΥ
Μέλος του Τμήματος Υγείας - Πρόνοιας της ΚΕ του ΚΚΕ




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org