ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Κυριακή 6 Αυγούστου 2000
Σελ. /28
ΡΕΠΟΡΤΑΖ
ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ
Ατιμωρησία...

Το θέμα των γερμανικών επανορθώσεων για τα θύματα των ναζιστικών θηριωδιών έχει αρχίσει να παίρνει πανευρωπαϊκές διαστάσεις. Ετσι, η γερμανική εφημερίδα «JUNGE WELT», πριν από λίγο καιρό δημοσίευσε δισέλιδα άρθρα με πλούσιο φωτογραφικό υλικό, με τίτλο: Ατιμωρησία...! και υπότιτλο: Μαζικές δολοφονίες της Βέρμαχτ (ναζιστικός στρατός) στην Ελλάδα, από το 1941-1944, γραμμένο από το Μάρτιν Σέκεντορφ.

Στα άρθρα αυτά γίνεται λεπτομερής αναφορά στις θηριωδίες των ναζιστών σε βάρος του ελληνικού λαού κατά τη διάρκεια της κατοχής, «το Δίστομο δεν είναι μεμονωμένη περίπτωση», αναφέρεται στο συγκεκριμένο άρθρο. Και συνεχίζει: «στις 16/6/1944, οι Γερμανοί στρατιώτες κατέστρεψαν και καταλήστεψαν το Δίστομο, δολοφονώντας 218 κατοίκους του, στην πλειοψηφία τους γυναίκες και παιδιά, με τον πιο αποτρόπαιο τρόπο».

Παρακάτω στο άρθρο γίνεται αναφορά των δικαστικών αποφάσεων και του Αρείου Πάγου: «εκατοντάδες είναι τα χωριά της Ελλάδας που καταληστεύτηκαν, διαλύθηκαν και στις περισσότερες περιπτώσεις οι κάτοικοί τους δολοφονήθηκαν. Ο στρατηγός Ρίνγκελ, διοικητής της 5ης ορεινής ταξιαρχίας, έδωσε εντολή για κάθε τραυματισμό Γερμανού στρατιώτη να εκτελούνται δέκα Κρητικοί πολίτες, και αυτό γιατί για πρώτη φορά στον πόλεμο αυτό, η Βέρμαχτ είχε τόσες μεγάλες απώλειες.

Για πρώτη φορά οι Γερμανοί αντιμετώπισαν στην Κρήτη ένα λαϊκό πόλεμο». Στη συνέχεια αναφέρεται στην καταστροφή της ΚΑΝΔΑΝΟΥ, ως αντίποινα για τη θανάτωση 25 Γερμανών στρατιωτών.

Οαρθρογράφος μιλάει για το ΚΚΕ, το οποίο «εξαιτίας των διωγμών από τη δικτατορία του Μεταξά, έχει αποδυναμωθεί αριθμητικά» και συνεχίζει: «το κόμμα αυτό ήταν η πρωτοπορία και ο καθοδηγητής του απελευθερωτικού αγώνα. Στης 1/7/1941, αποφασίστηκε από το ΚΚΕ, η δημιουργία του Εθνικού Μετώπου. Ετσι θεμελιώθηκε η ίδρυση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ) στις 27/9/1941, το οποίο μέχρι το Νοέμβρη του 1944 είχε πάνω από 1,6 εκατομμύρια μέλη, σε έναν πληθυσμό σχεδόν 7 εκατομμυρίων. Ετσι, το ΕΑΜ έγινε η μεγαλύτερη οργάνωση στην ιστορία της Ελλάδας.

Το Φεβρουάριο του 1942, το ΕΑΜ ιδρύει τον Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (ΕΛΑΣ). Οι δύο αυτές οργανώσεις εξελίχθηκαν στους δύο πιο βασικούς παράγοντες στο στρατιωτικό και πολιτικό τομέα, του απελευθερωτικού αγώνα». «Οι αστοί πολιτικοί βλέποντας τη μεγάλη επιρροή των κομμουνιστών, μέσω των οργανώσεων του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, δημιούργησαν τον Αστικό Αντιστασιακό Πόλο, της Εθνικής Δημοκρατικής Ενωσης (ΕΔΕΣ), η οποία με τη βοήθεια των Αγγλων από τα τέλη του Ιούλη του 1942 είχε δημιουργήσει ένα μικρό, εντελώς ελεγχόμενο από τους Αγγλους, απελευθερωτικό στρατό που δρούσε στη βορειοδυτική Ελλάδα». Και συνεχίζει: «η μανία των κατακτητών στρεφόταν ενάντια στα μέλη του ΚΚΕ, του ΕΑΜ, και του ΕΛΑΣ».

Πιο κάτω γίνεται αναφορά στη Νιγρίτα Θεσσαλονίκης και στη σύλληψη 97 πατριωτών, με την κατηγορία της «κομμουνιστικής δραστηριότητας». Η πόλη της Θεσσαλονίκης είχε μετατραπεί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης από τις συνεχείς συλλήψεις.

Οι εκτελέσεις ήταν στην ημερήσια διάταξη «σε αναφορά του προς τον Φίρερ ο στρατηγός Κρεντζκ, υπεύθυνος για τη στρατιωτική διοίκηση της περιοχής Θεσσαλονίκη - Αιγαίο, γράφει: με ιδιαίτερη σκληρότητα τα στρατεύματά μας επιβάλλουν την τάξη στην περιοχή. Τα χωριά που έκρυβαν αντάρτες πυρπολήθηκαν. Ετσι, τον Οκτώβρη του 1941 στη Θεσσαλονίκη και τη γύρω περιοχή, εκτελέστηκαν 800 Ελληνες και τουλάχιστον δέκα χωριά καταστράφηκαν».

Συνεχίζει: «από το φθινόπωρο του 1943, ο μοναδικός αντίπαλος των Γερμανών κατακτητών στην Ελλάδα ήταν ο ΕΛΑΣ και ο αστικός ΕΔΕΣ δεν έπαιζε πια κανένα στρατιωτικό ρόλο. Οι αρχηγοί της οργάνωσης αυτής στα τέλη του 1943 συνεργάστηκαν με το Γερμανό κατακτητή.

Ηκατάσταση που είχε δημιουργηθεί στην Ελλάδα είχε φέρει τη Βέρμαχτ σε δύσκολη θέση, 90% του απελευθερωτικού αγώνα γινόταν από τους κομμουνιστές και 10% από τους εθνικιστές, όπως αυτοπροσδιορίζονταν. Με διαταγή του αρχηγού των δυνάμεων κατοχής, στρατηγού Γιοντλ, οι Γερμανοί στρατιώτες θα μπορούσαν να κάνουν ό,τι θέλουν ακόμα και με τα γυναικόπαιδα, δηλαδή να τους εκτελούν στην κρεμάλα, να τους κρεμούν ανάποδα για βασανισμό, ή να τους τεμαχίζουν». Γίνεται αναφορά σε μαζικές δολοφονίες πολιτών όπως π.χ.: «16/8/1943, ένας λόχος της ορεινής ταξιαρχίας καταστρέφει το χωριό Κομμένο και δολοφονεί 317 από τους 600 κατοίκους του.

Στις 15/9/1943, μια διμοιρία της 22ης μεραρχίας τεθωρακισμένων, δολοφονεί 500 κατοίκους της κρητικής κοινότητας Βιάμος.

Στις 23/9/1943, μονάδες του 22ου ορεινού σώματος, δολοφονούν 4.000 Ιταλούς στρατιωτικούς στην Κεφαλονιά, κατηγορώντας τους ότι είχαν καταθέσει τα όπλα.

Την 1/10/1943, η 1η ορεινή ταξιαρχία δολοφονεί 250 πολίτες και καταστρέφει πάνω από μια ντουζίνα χωριά για το θάνατο ενός Γερμανού αξιωματικού, στην περιοχή της Αρτας.

Στις 26/11/1943, κατόπιν διαταγής του στρατηγού Φέλμι δολοφονούνται 100 πολίτες της Τρίπολης.

Στις 5-14/12/1943, επιχείρηση Καλαβρία. Ομάδες της 117ης ταξιαρχίας των ΛΟΚ καταστρέφει τη μικρή πόλη Καλαβρία στην Πελοπόννησο. Καταστρέφονται 24 χωριά της γύρω περιοχής, 2 μοναστήρια και δολοφονούνται παραπάνω από 1.300 Ελληνες.

Ολα αυτά μόνο το δεύτερο εξάμηνο του 1943. Αυτά ήταν μερικά από τα εγκλήματα των Γερμανών αξιωματικών, όπως του επιτελάρχη στρατηγού Τίλο, που αμέσως μετά το 1945, ανέλαβε ατιμώρητος βέβαια, τη δημιουργία των σωμάτων των ΛΟΚ. Διετέλεσε για πολλά χρόνια διοικητής της 1ης ορεινής ταξιαρχίας της Μπούντεσβερκ (ομοσπονδιακός στρατός), την οποία αποκαλούν και η "ταξιαρχία της ορχιδέας", ακριβώς όπως και την εποχή της ναζιστικής Γερμανίας».

Αυτά γράφει ο Γερμανός Μάρτιν Σέκεντορφ, που ετοιμάζει μια τρίτη συνέχεια στην ίδια εφημερίδα, για το ίδιο θέμα.


Επιμέλεια:
Σωκράτης ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ


Οι συκοφαντίες των στρατηγών

Στις 9 Ιούλη, στις 11 το βράδυ, μεταδόθηκε ένα ντοκουμέντο - φιλμ, που αναφερόταν στην περίοδο του εμφυλίου πολέμου και ειδικά στη δράση και στη ζωή του ΔΣΕ (Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας). Στο φιλμ προβάλλονταν μερικοί στρατηγοί (Κόρκας κ.ά.) επικεφαλής διαφόρων μονάδων του εθνικού στρατού που πολέμησαν τον ΔΣΕ. Ολες οι ομιλίες τους διακρίνονταν από την υπεροψία του νικητή, και περιείχαν συκοφαντίες ενάντια στον ΔΣΕ, αποκαλώντας τον τρομοκράτη, ότι όλοι οι αγωνιστές μαχητές και διοικητές πολεμούσαν κάτω από τρομοκρατικό καθεστώς!

Είναι λυπηρό που οι κύριοι στρατηγοί εκφράζονται έτσι, γιατί ένιωσαν οι ίδιοι την ηθική υπόσταση, τη δύναμη και μαχητικότητα, την αυτοθυσία και τους ηρωισμούς των μαχητών του ΔΣΕ. Πολλές φορές στο πεδίον της μάχης, παρά την υπεροπλία τους, ένιωσαν τον πανικό και το φόβο της κατάρρευσής τους.

Στη Μουργκάνα, το Φλεβάρη 1948, ο κυβερνητικός στρατός, εφαρμόζοντας το σχέδιο «Πελαργός», επιτέθηκε να την καταλάβει με την 8η Μεραρχία, με 7 τάγματα πεζικού, τη Γ Μοίρα των ΛΟΚ (10 λόχοι) και δύο ουλαμούς πυροβολικού. Το Μάρτη δέχτηκε την ορμητική αντεπίθεση 5 ταγμάτων του ΔΣΕ. Η Μεραρχία ανατράπηκε και το 'ριξε στη φυγή, το 611ο τάγμα και μία διλοχία των ΛΟΚ διαλύθηκαν μέσα σε πανικό στη θέση Ταβέρα. Δύο ταξιαρχίες της κυκλώθηκαν και απειλήθηκαν με πλήρη καταστροφή. Στις 6 Μάρτη 1948, η επιχείρηση «Πελαργός» εγκαταλείφθηκε με πολλές απώλειες.


Στις 30 Μάρτη, με βάση το σχέδιο «Ιέραξ», επιτέθηκε ξανά η 8η Μεραρχία, ενισχυμένη με πυροβολικό και αεροπορία. Τα τάγματά της προωθούμενα μπλέχτηκαν σε ναρκοπέδια του ΔΣΕ. Στη σύγχυσή τους και στον πανικό τους, δέχτηκαν την αντεπίθεση των τμημάτων του ΔΣΕ. Μονάχα με την άτακτη φυγή τους, πετώντας όπλα και πυρομαχικά, και σε πλήρη διάλυση, τα τμήματα της 8ης Μεραρχίας γλίτωσαν από την εξόντωση και την αιχμαλωσία.

Η Μουργκάνα έμεινε στο ΔΣΕ.

Πολεμούσαν για λαμπρά ιδανικά

Για την κατάληψη του Γράμμου σε 10 μέρες. Μήπως το σχέδιο «Κορωνίς» δεν τινάχτηκε στον αέρα, απ' την ηρωική άμυνα των τμημάτων του ΔΣΕ; Τον ηρωικό Κλέφτη επί 40 μέρες τον υπεράσπισαν με αυτοθυσία τμήματα του ΔΣΕ, με επικεφαλής τον Τομπουλίδη Παύλο, διοικητή της 105ης Ταξιαρχίας. Δημιούργησαν το θρύλο του ολοκαυτώματος του Κλέφτη.

Μαχητές, μαχήτριες, διοικητικά στελέχη εμπνευσμένα απ' τα λαμπρά ιδανικά του αγώνα μας να διώξουμε τους Αγγλοαμερικάνους κατακτητές. Για Ελλάδα λεύτερη, δημοκρατική. Για λαϊκή κυριαρχία. Ενωμένοι, αδελφωμένοι, με την ακατάβλητη επαναστατική φλόγα έδωσαν όλες τις δυνάμεις τους και έγραψαν με το αίμα τους την εποποιία του Γράμμου.

Αλησμόνητη μένει στη μνήμη μας η συντρόφισσα Σουβλή Μαίρη, που πολεμούσε στον Πύργο Κοτύλης. Βρισκόμενη στον κίνδυνο της αιχμαλωσίας, για να την αποφύγει, ρίχτηκε στον γκρεμό του Πύργου και σώθηκε.

Στις 19 Αυγούστου ο κυβερνητικός στρατός καταλαμβάνει την Αλεβίτσα - Γκίνοβα. Κλείνοντας τις δυνάμεις μας σε έναν κλοιό πανηγύριζε την επιτυχία του και ανέμενε την παράδοσή μας. Τα τμήματά μας του Γράμμου συμπτύσσονται στην περιοχή Σλιμνίτσα, Γιαννοχώρι - Λιβαδωτό.

20 Αυγούστου, το βράδυ, τα τμήματά μας αιφνιδιάζουν τον εχθρό. Επικεφαλής των δυνάμεων ήταν η 16η ταξιαρχία Παλαιολόγου, με το τάγμα Αλευρά κρούσης, με αστραπιαία επίθεση εξοντώνουν Γκίνοβα - Χελώνα, απομονώνουν τα τμήματα τα κυβερνητικά στον Αυχένα Αλεβίτσας. Τις πρωινές ώρες της 21ης Αυγούστου, χωρίς απώλειες, περνούν στο Βίτσι.


Ακόμη και σήμερα οι στρατηγοί τους θα το θυμούνται. Αντί να μας αιχμαλωτίσουν, τους κυρίεψε η θλίψη, η απογοήτευση. Το ερώτημα προς τους στρατηγούς είναι: Ολα αυτά τα κατορθώματα του ΔΣΕ έγιναν από την τρομοκρατία, που κατά τη γνώμη τους δέσποζε στους αγωνιστές, οι οποίοι, αγωνιζόμενοι με αυτοθυσία και αυταπάρνηση, κουρέλιασαν τα σχέδια των στρατηγών «Κορωνίς», «Ιέραξ», «Πελαργός»;

Τσακισμένο το ηθικό των μοναρχοφασιστών

Τα τμήματά μας στο Βίτσι, παρά τη σκληρή δοκιμασία στο Γράμμο, με ακατάβλητες τις δυνάμεις τους και αναπτερωμένο ηθικό, ρίχτηκαν στην ανασυγκρότηση, επανεξοπλίστηκαν και πήραν θέσεις άμυνας, έτοιμοι για αγώνα, περιμένοντας τον αντίπαλο.

30 Αυγούστου, ο αντίπαλος άρχισε τις επιθετικές ενέργειες, βομβαρδίζοντας απ' το πρωί μέχρι τη νύχτα τις θέσεις μας, στον τομέα Δενδροχώρι, Ιεροπηγή, Μπούτσι, Ραμποτίνα, Πόποβο, Μάλι - Μάδι.

9 Σεπτέμβρη, μια διλοχία κάνει διείσδυση στα μετόπισθεν του αντιπάλου και χτυπούν το σταθμό διοίκησης. Ολες οι δυνάμεις μας επιτίθενται σε όλο το μέτωπο, αιφνιδιάζουν το στρατό και τον ανατρέπουν. Μισοδιαλυμένος εγκαταλείπει Μάλι - Μάδι, Ραμποτίνα, Μπούτσι. Πανικόβλητος πετά όπλα, εγκαταλείπει όλον τον πολεμικό εφοδιασμό. Ο στρατηγός Κιτριλάκης γλίτωσε την αιχμαλωσία ως εκ θαύματος.

Τα τμήματά μας κατέλαβαν το Βίτσι. Ο Κιτριλάκης καθαιρέθηκε. Για να σταματήσουν τον πανικό και τη διάλυση των τμημάτων τους, εκτέλεσαν περί τους 100 στρατιώτες. Κύριοι στρατηγοί, γιατί δε μιλήσατε γι' αυτή τη σφαγή; Γιατί δε μιλήσατε για την κατάρρευσή σας, τη διάλυσή σας στο Βίτσι από το ΔΣΕ; Μήπως, ίσως, γιατί συμπεριλαμβάνεστε κι εσείς σ' αυτούς τους πανικόβλητους;

Σας θυμίζουμε πώς περιγράφουν οι δικοί σας διοικητές τον πανικό και την ηθική κατάπτωσή σας στο Βίτσι:

Ζαφειρόπουλος: Η διαρροή ήταν άνευ προηγουμένου και η κατάρρευση της Ραμποτίνας εξελίχθη δίκην πυροτεχνήματος εις ελάχιστον χρονικό διάστημα.

Τσακαλώτος: Λείπει κάθε μαχητική θέλησις, η επιθετική δράσις δεν παρουσιάζεται πουθενά, ο πέπλος της απαισιοδοξίας καλύπτει από άκρου εις άκρον τας μονάδας και ανωτάτας διοικήσεις του Β` σώματος στρατού. Γεγονός, τέλος, είναι ότι η κατάστασις του μετώπου είναι επικίνδυνος διά κατάρρευση.

Στην Καστοριά έτρεξαν λαχανιασμένοι όλοι, ο πρωθυπουργός Σοφούλης με τον υπουργό Ρέντη, ο οποίος ρωτούσε τον σύνδεσμο Λευτεράκη «μήπως θα 'χουμε μικρασιατική καταστροφή;».

Στρατηγός Πετζόπουλος: Αντί να εκκαθαρίζετε το Βίτσι, κινδυνεύει η Καστοριά.

Ο Βαν Φλιτ, στρατηγός, αρχηγός της αμερικανικής στρατιωτικής αποστολής, όταν έφτασε στις 28 Φλεβάρη 1948 στην Αθήνα, στην παταγώδη συνέντευξη Τύπου προκλητικά υπογράμμισε: «Εχω την πεποίθηση ότι με την αύξουσαν βοήθειαν ο ελληνικός στρατός θα είναι νικητής εντός του θέρους»! Φαίνεται ότι ήρθε από την Αμερική με μελετημένο σχέδιο δράσης.

Απογοητευμένος, έφτασε κι αυτός στην Καστοριά και μίλησε σε συγκέντρωση ανωτέρων αξιωματικών (πιστεύω ότι θα ήσασταν παρόντες κάποιοι από εσάς, κύριοι επικριτές του ΔΣΕ), κατηγόρησε τον υπουργό στρατιωτικών Στράτο ότι χρησιμοποίησε την αμερικανική βοήθεια χωρίς να συντρίψει τον εχθρό και διερωτήθη, αν δεν «έμενε πλέον στους Αμερικανούς παρά να αποχωρήσουν»!...

Ευάγγελος Αβέρωφ: Περί τα μέσα Οκτωβρίου ο υπουργός Εξωτερικών (ΗΠΑ) Μάρσαλ, συνοδευόμενος από τον υπουργό Εθνικής Αμυνας με αρκετούς βοηθούς του έφθανε στην Αθήνα για να εξετάσει επί τόπου την κακή πορεία των επιχειρήσεων.

Οι διαπιστώσεις των δικών σας στελεχών δε δείχνουν, κύριοι, την ανώτερη ηθική ποιοτική υπεροχή του ΔΣΕ έναντί σας; Δε δείχνουν την υπεροχή στη μαχητικότητα της οργανωμένης δράσης του, τη συνειδητή ατσάλινη αγωνιστική πειθαρχία; Δεν καταλάβατε μέχρι σήμερα ότι τα πατριωτικά ιδανικά του Αγώνα του ΔΣΕ ήταν αυτά που τον ενέπνευσαν σ' όλη τη δράση του, αυτά τον συσπείρωναν σε μια άκαμπτη δύναμη που οδηγούσε στην αυταπάρνηση, στον ηρωισμό, στην αυτοθυσία και στα ανδραγαθήματα; Πιστοί οι αγωνιστές στον όρκο που έδωσαν στο λαό μας για την Πατρίδα μας, τη Λευτεριά - Δημοκρατία. Αξιοι συνεχιστές της δοξασμένης Εθνικής Αντίστασης.

Μήπως, κύριοι στρατηγοί, ξεχάσατε τι έπαθαν οι δυνάμεις σας στη Νάουσα, όταν ο ΔΣΕ την κατέλαβε στις 11 του Γενάρη 1949; Την κράτησε 3 μέρες παρά τη σφοδρή χιονοθύελλα! Μήπως η κατάληψη απ' το ΔΣΕ του Καρπενησιού στις 20 Γενάρη, που κατατρόπωσε κυριολεκτικά τις κυβερνητικές δυνάμεις και το κράτησε 20 μέρες, δε δείχνει την ανωτερότητα του ΔΣΕ; Ολα αυτά έγιναν, γιατί επικρατούσε τρομοκρατική πίεση στους μαχητές - μαχήτριες;

Η ανωτερότητα του ΔΣΕ

Να μερικά ακόμα παραδείγματα ηρωισμού και αυτοθυσίας, που δείχνουν την ανωτερότητα του ΔΣΕ.

ΕΠΟΝίτης Φρονιμόπουλος Γιάννης απ' την Κατερίνη. Βγήκε στο ΔΣΕ στα 16 χρόνια του, το 1946. Για τη δράση του ονομάστηκε το 1948 ανθυπολοχαγός. Ανιχνευτής, σαμποτέρ. Εκπληρώνοντας την αποστολή του μαζί με δυο άλλους στα μετόπισθεν του αντιπάλου, κυκλώθηκε και τραυματίστηκε θανάσιμα. 14 μέρες ο ήρωας ΕΠΟΝίτης και νέος κομμουνιστής σερνόταν για να φτάσει στα τμήματά μας. Η αιμορραγία τον είχε εξαντλήσει, οι σκουληκιασμένες πληγές του τον παραμόρφωσαν. Οσες φορές περνούσε πλησίον του ο εχθρός, κατάπινε τους πόνους του για να μην τον αντιληφθούν. Την 14η μέρα τον βρήκαν οι ανιχνευτές του, που τον έψαχναν τόσες μέρες. Σε ημιαφασία άφησε την τελευταία πνοή του στα χέρια τους.

Ελένη Γεωργιάδου - Δελάκη: ΕΠΟΝίτισσα από τη Θεσσαλονίκη. Βγήκε αντάρτισσα στην Πιερία. Τραυματίστηκε βαριά στις μάχες στην Κερασιά Πέλλας. Το φθινόπωρο του 1947 έχασε το ένα μάτι της και έμεινε ανάπηρη. Παρά την αναπηρία της ζήτησε και πήγε ξανά στα τμήματα σε βοηθητικές υπηρεσίες.

Γεωργιάδης Γιώργος: Στέλεχος της ΕΠΟΝ Κατερίνης. Πήρε μέρος στις μάχες Γράμμου - Βίτσι. Ανθυπολοχαγός. Τραυματίστηκε βαριά στις μάχες του Βίτσι 1948 και έχασε το ένα μάτι του. Ανάπηρος επέστρεψε στη μονάδα του σε βοηθητικές υπηρεσίες - διαβιβάσεις.

Η Κωνσταντινίδου Σοφία έμεινε ανάπηρη - τυφλή.

Χαρακτηριστικό είναι το τηλεγράφημα των υπερασπιστών του Πύργου Στρατσάνης 25-30 Απρίλη 1949 στη Διεύθυνση επιχειρήσεων Γράμμου, με το οποίο ζητούσαν: «Να μας επιτραπεί να παραμείνουμε μέχρι τον έναν και να θυσιαστούμε». Ο Πύργος Στρατσάνης έπεσε στις 30 Απρίλη.

Οι μαχητές -τριες του ΔΣΕ είχαν αγωνιστικές σχέσεις με τους κατοίκους των περιοχών της ελεύθερης Ελλάδας. Υπήρχε συναγωνιστική αλληλοβοήθεια. Οι μαχητές -τριες βοηθούσαν τους κατοίκους στις αγροτικές δουλιές τους, λειτουργούσαν τα σχολεία για τα παιδιά. Οι κάτοικοι βοηθούσαν τους τραυματίες, μεταφέροντάς τους στον ώμο στα αναρρωτήρια. Η λαϊκή εξουσία έδειχνε το μεγαλείο της.

Ολα αυτά, κύριοι στρατηγοί, γίνονταν υπό καθεστώς τρομοκρατίας; Εκφραζόμενοι έτσι, κύριοι, αποκαλύπτετε τη δική σας νοοτροπία. Εξ ιδίων κρίνετε τα αλλότρια. Το τρομοκρατικό καθεστώς, η βάναυση συμπεριφορά σας εκφράστηκε σε πολλές δραστηριότητές σας. Ξεκληρίσατε όλα τα χωριά της υπαίθρου και καταστρέψατε τον κοσμάκη και τις περιουσίες τους. Τους μαζέψατε στα στρατόπεδά σας, άλλους φυλακίζατε και άλλους τους σκοτώνατε, κάνατε ακόμη και εμπόριο παιδιών (Φρειδερίκη) που έφτασαν στην Αμερική. Να μια εικόνα από το χωριό Συκιά Ημαθίας, πάνω από τα Παλατίτσια και Βεργίνα. Το χωριό το ρημάξατε κυριολεκτικά το καλοκαίρι του 1947. Δεν αφήσατε τις μωρομάνες να μαζέψουνε ακόμη και τα πανιά και τα ρουχαλάκια των παιδιών τους που έμειναν στους φράχτες απλωμένα. Τις θυμωνιές με τα σιτάρια στα αλώνια! Το βιος τους σκορπισμένο! Οσα γιδοπρόβατα δεν καταφέρατε να τα περιμαζώσετε, τριγύριζαν στα χωριά και στα δάση. Τέτοιες καταστροφές μονάχα βάνδαλοι κάνουν.

Τον Κυριάκο Τσιμουρίδη (Παπαφλέσσα) απ' την Ολυμπιάδα Ελασσόνας. Αντάρτης του ΕΛΑΣ. Στο ΔΣΕ οικογενειακώς. Το 1946 στα Πιέρια. Βαριά τραυματισμένος στη μάχη Τσούκα Ασπροκλησιά Χασίων τον πιάσατε αιχμάλωτο και αφού τον διαπομπεύσατε στα Τρίκαλα, δικάστηκε στη Λάρισα ισόβια. Φυλακίζεται. Τον αρπάξαν από τη φυλακή και τον εκτέλεσαν στο Μεζούρλο Λάρισας στις 10 ή 12-5-49.

Τι έγιναν οι αιχμάλωτοι, που πιάσατε στη μάχη της Φλώρινας; Η Μακρόνησος ακόμη βογκά απ' τους αγωνιστές που βασανίζατε και εκτελούσατε. Τα στρατοδικεία σας μέρα - νύχτα καταδίκαζαν τους αγωνιστές σε θάνατο και τους εκτελούσατε.

Λαϊκοδημοκρατικός ο αγώνας

Εμείς αγωνιζόμασταν για την Πατρίδα, πολεμώντας τους καταχτητές Γερμανούς, είχαμε εγκαταστήσει τη Λαϊκή Κυριαρχία, τη Λαϊκή εξουσία. Εσείς υπηρετούσατε τα αγγλικά και αμερικάνικα συμφέροντα. Ησασταν και είστε υπηρέτες, όργανά τους. Δημιουργήσατε τα Δεκεμβριανά με τη συμμετοχή των Αγγλων, πήρατε στις γραμμές σας όλα τα τάγματα Ασφαλείας που πολεμούσαν μαζί με τους Γερμανούς το Απελευθερωτικό Κίνημα. Η ορεινή σας Ταξιαρχία, η άκαπνη, που βαφτίστηκε Σύνταγμα από τους Αγγλους που είχαν αποβιβαστεί εκεί και πήρε μέρος για να αποκτήσει τον τίτλο ότι πολέμησε τους Γερμανούς φασίστες και ήρθε στην Ελλάδα στρατοπεδευμένη στο Γουδί, μαζί με τους Γερμανοτσολιάδες και πολεμούσε στα Δεκεμβριανά μαζί με τους Αγγλους το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα, αφήνοντας τους Γερμανούς στην Κρήτη.

Εσείς κηρύξατε τον ακήρυχτο εμφύλιο πόλεμο μετά τη Βάρκιζα, σφαγιάζοντας πάνω από 2 χιλ., πολλές χιλιάδες τραυματίες και δεκάδες χιλιάδες φυλακισμένους. Οι ευθύνες για τον εμφύλιο πόλεμο είναι ολοκληρωτικά δικές σας. Πολεμήσατε με κάθε τρόπο την ειρηνική εξέλιξη και βυθίσατε τη χώρα στον αλληλοσπαραγμό.

Ολες οι προσπάθειες - προτάσεις του ΚΚΕ στην περίοδο του Αγώνα του ΔΣΕ για ειρηνική λύση και το σταμάτημα του εμφυλίου απορρίπτονταν. Η άρχουσα τάξη με τις κυβερνήσεις της απέρριπταν κάθε συμφιλίωση. Ηθελαν την ολοκληρωτική συντριβή, εξόντωση του ΔΣΕ. Ετσι τον Αύγουστο του 1949, με μια πανστρατιά από 8 μεραρχίες, 2 ανεξάρτητες μεραρχίες, 14 ελαφρά συντάγματα, 150 πεδινά και ορειβατικά κανόνια, 200 άρματα μάχης, 100 αεροπλάνα, 150.000 συνολική δύναμη, κάνατε τις επιθέσεις στο Γράμμο - Βίτσι.

Ο ΔΣΕ πολέμησε σκληρά. Η ηγεσία του αγώνα του ηρωικού ΚΚΕ αποφάσισε να σταματήσει τον ένοπλο αγώνα, και στις 29 Αυγούστου οργανωμένα πέρασε στην Αλβανία.

Οι αντίπαλοι πανηγύρισαν την πύρρειο νίκη τους, αλλά τις δυνάμεις του ΔΣΕ δεν κατόρθωσαν να τις εξοντώσουν. Πέρασαν στις Λαϊκές Δημοκρατίες. Μαχητές - μαχήτριες του ΔΣΕ συνεχίζουν και σήμερα τον αγώνα από τα μετερίζια του Λαϊκού Κινήματος.


Θανάσης ΑΝΑΓΝΟΥ




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org