ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Τετάρτη 5 Αυγούστου 2026
Σελ. /20
ΡΕΠΟΡΤΑΖ
Η ιδιωτικοποίηση του νερού είναι θάνατος

RIZOSPASTIS

Η ιδιωτικοποίηση του νερού είναι θάνατος. Σ' αυτόν τον αργό θάνατο το οδήγησαν όλες οι κυβερνήσεις. Το χειρίστηκαν σαν ανάπηρο. Του στέρησαν στην αρχή τα πόδια, τα χέρια, τα μάτια, πριν επιφέρουν τον τελειωτικό θάνατο. Και όπως λέει και το δημοτικό τραγούδι, το νερό μπορεί να είναι αμίλητο αλλά όχι κι ο λαός. Τη ζωή δεν μπορούμε να την εκχωρήσουμε σε ιδιώτες. Γιατί το νερό είναι ζωή.

Η συγγραφέας και φιλόσοφος Μαργαρίτα Γιουρσενάρ το 1965 έγραφε: «Στη δυστυχισμένη εποχή μας, όπου κάθε στιγμή που ζούμε είναι σημαδεμένη από φριχτά πολεμικά "κατορθώματα", όπου τα χρήματα, που θα τα είχαμε τόσο ανάγκη για να βελτιώσουμε το έδαφος, γίνονται από τα κράτη καπνός με την κάλυψη δήθεν επιστημονικών σχεδίων που δεν κατορθώνουν να κρύψουν τον στόχο τους να αυξήσουν τη στρατιωτική τους ισχύ και τη μελλοντική τους καταστροφική δύναμη, όπου ρυπαίνουμε τον αέρα και το νερό και καταστρέφουμε τον αθώο κόσμο των ζώων και, με ακόμη μεγαλύτερη δολιότητα, τον εαυτό μας...». Αυτά υποστήριζε το 1965 μια φιλόσοφος του 20ού αιώνα.

Ομως ο Ηρόδοτος (522 - 486 π.Χ.) περιγράφει σε ένα αρχαίο κείμενο που δημοσιεύεται για πρώτη φορά τα εξής: Ο Δαρείος ο Μέγας ως απόλυτος μονάρχης, ελέγχοντας τη ροή των ποταμών και στερώντας το νερό από ολόκληρους λαούς, τους υποχρέωνε να πληρώνουν πολλά χρήματα πέρα από τον προκαθορισμένο φόρο. Αυτό προκάλεσε εξέγερση των ανθρώπων και αναγκάστηκε να παρέχει νερό σε έναν κάθε φορά που είχε μεγαλύτερη ανάγκη. Εβαζε τον έναν λαό να ανταγωνίζεται τον άλλον. Ετσι επιβεβαίωνε την απόλυτη εξουσία του. Η δίψα για νερό συνδέεται με τη δίψα για δύναμη και εξουσία.

Διαβάζοντας τα κείμενα της Γιουρσενάρ και του Ηρόδοτου θυμήθηκα ένα ντοκιμαντέρ πριν από καιρό που παρακολούθησα στην ΕΡΤ για την πόλη Κοτσαμπάμα της Βολιβίας, που είναι απλωμένη στην οροσειρά των Ανδεων. Εκεί οι πολυεθνικές ιδιωτικοποίησαν το νερό. Αυξήθηκαν οι λογαριασμοί. Κάθε μήνα πλήρωναν περίπου 300 ευρώ. Εβλεπες τους κατοίκους να περιμένουν στη σειρά για να γεμίσουν δύο μπουκάλια. Πούλησαν μέχρι και τα ποτάμια, τις λίμνες, δημιουργώντας διαχωριστικούς φράχτες. Οπου υπήρχε νερό, έγινε οικόπεδο. Δεν μπορούσαν οι κάτοικοι να πλυθούν, ούτε να ψαρέψουν.

Σε λίγα χρόνια ξέσπασε ο «πόλεμος του νερού». Επαναστάτησε ο λαός, έτσι 90 πόλεις πήραν πίσω το νερό αφού το είχαν ιδιωτικοποιήσει.

Ολες οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων θυμίζουν περιστρεφόμενο κάτοπτρο με είδωλα μονάχα τον εαυτό τους και τα συμφέροντά τους. Είναι σαν να ακούς το ίδιο κοντσέρτο να παίζεται σε διαδοχικούς χρόνους. Εχουμε όμως και τις κακές εκτελέσεις ενός κοντσέρτου. Οπως την εκτέλεση της σημερινής κυβέρνησης που σε κορνιοτοποιεί, σε κομματιάζει, σε αποτελματώνει.

Τον Απρίλη του 2018 το ΚΚΕ οργάνωσε μια σημαντική ημερίδα για το νερό, με θέμα «Νερό κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα». Εγιναν σημαντικές παρεμβάσεις και ομιλίες που αναφέρθηκαν στα σοβαρά προβλήματα που θα οδηγήσουν το νερό σε ιδιωτικοποίηση. Μεταξύ άλλων τονίστηκε: «Αλλαξαν τόσες κυβερνήσεις, υπουργοί, διοικήσεις, κι όμως ποτέ δεν υλοποιήθηκε ένα ολοκληρωμένο Σχέδιο Ασφαλείας, που να περιλαμβάνει προληπτική συντήρηση, διαρκή εκτίμηση της κατάστασης των υποδομών, σχέδια έκτακτης ανάγκης για σενάρια καταστροφής - και όχι μόνο - από φυσικά αίτια, αν σκεφτούμε στοιχειωδώς την σημερινή συγκυρία.

(...) Οι κομμουνιστές επιμένουμε, και δεν σταματάμε να δρούμε σε αυτήν την κατεύθυνση, ότι οι σημερινοί αγώνες ενάντια σε κάθε μορφή άμεσης ή έμμεσης ιδιωτικοποίησης της διαχείρισης του νερού, οι αγώνες για φτηνό, ποιοτικό νερό για όλους τους εργαζόμενους, για πλήρη σταθερή εργασία των εργαζομένων στον κλάδο, με διασφάλιση των δικαιωμάτων τους, πρέπει να στοχεύουν στην ανατροπή της πολιτικής εμπορευματοποίησης του νερού και του καπιταλιστικού συστήματος που την παράγει».

Ολες οι διαφωτιστικές γενικές διαπιστώσεις αυτής της ημερίδας κυκλοφορούν σε ένα βιβλιαράκι από τη «Σύγχρονη Εποχή».

Το «όχι» στην ιδιωτικοποίηση του νερού δεν είναι η άρνηση ενός αντιρρησία που πολεμάει τα πάντα, που προσπαθεί να πλάσει ένα ατομικό πεπρωμένο. Το «όχι» στην ιδιωτικοποίηση πρέπει να είναι σταθερό, αμετακίνητο, συλλογικό. Είναι απόφαση ζωής. Είναι κραυγή απέναντι σε μια κυβέρνηση που μεταμορφώνει τα πάντα σε στάχτη.

Ο λαός να γίνει χείμαρρος, απέραντη θάλασσα, να ακολουθήσει το ρεύμα ενός ποταμού για να σταματήσει τη νεκρική διαδρομή αυτής της νεκρόπολης που ζούμε και την κατάντησαν κοιμητήρι ψυχών.

Να γίνει το νερό η εξέγερση που δεν έγινε ποτέ. Ενα ταξίδι από τον θάνατο στη ζωή. Τι μεγαλείο κρύβει ο στίχος του Μπωντλαίρ: «Ω θάνατε, γέρικε καπετάνιε, έφτασ' η ώρα! Ας σηκώσουμε άγκυρα...».


Εύα ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ

ΑΜΠΕΛΟΥΡΓΙΚΗ ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΑΣ
Να ακυρωθεί η εγκατάσταση φωτοβολταϊκού πάρκου στην περιοχή

Ανακοίνωση της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Παιονίας

Να ακυρωθεί η εγκατάσταση φωτοβολταϊκού πάρκου στην αμπελουργική ζώνη της Γουμένισσας, ζητά η «Λαϊκή Συσπείρωση» Παιονίας και χαιρετίζει τις πρωτοβουλίες των κατοίκων της Γουμένισσας, που στέκονται κόντρα στην απόφαση της δημοτικής αρχής να παραχωρήσει τη χρήση δημοτικής έκτασης για την εγκατάστασή του.

Σημειώνει ότι η σημερινή τοπική διοίκηση Σιωνίδη, σε συνέχεια όλων των προηγούμενων, πίνει νερό στο όνομα αυτής της πολιτικής της «απελευθέρωσης» - ιδιωτικοποίησης της Ενέργειας, που αποτελεί διακαή πόθο των επιχειρηματικών ομίλων και την υπηρέτησαν πιστά όλες οι κυβερνήσεις, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, και όλα τα κόμματα της βολικής - συστηματικής αντιπολίτευσης.

Αναδεικνύει ότι «η ΔΕΥΑΠ παίζει τον ρόλο του "λαγού" για την προώθηση "πράσινων επενδύσεων" και στην περιοχή της Γουμένισσας. Είναι κοινό μυστικό ότι είναι η μόνη περιοχή της Παιονίας που δεν έχει κορεστεί το ηλεκτρικό δίκτυό της, ήδη επιχειρηματικά συμφέροντα έχουν βάλει στο μάτι την περιοχή και εύλογα οι κάτοικοι αντιδρούν θέλοντας να υπερασπιστούν τον τόπο τους, την Ιστορία του».

Καλεί δε τους κατοίκους της Γουμένισσας να μετατρέψουν την οργή, τον θυμό και την αγανάκτησή τους σε διαρκή αγώνα που δεν θα εγκλωβιστεί μόνο σε διαχειριστικές λύσεις με κίνδυνο να εκτονωθεί. Εξηγεί:

«Ο λαός της περιοχής δεν έχει να προσμένει και πολλά από προσφυγές στα δικαστήρια, από την υπεράσπιση των όποιων περιορισμών στην υπάρχουσα νομοθεσία για την εγκατάσταση ΑΠΕ. 9 στις 10 φορές κερδίζουν τα επιχειρηματικά συμφέροντα. Ακόμα κι αν δικαιωθείς, έχει αποδειχθεί ότι τέτοια εμπόδια και αποφάσεις εύκολα παρακάμπτονται όταν πρόκειται για τη διασφάλιση του καπιταλιστικού κέρδους. Το αστικό κράτος και όλοι του οι μηχανισμοί είναι βαθιά αντιλαϊκοί, δεν μπορεί να τους χρησιμοποιήσει ο λαός για να βρει το δίκιο του. Πρόκειται για μηχανισμούς κομμένους και ραμμένους στα συμφέροντα των λίγων και κόντρα στις ανάγκες των πολλών, της κοινωνίας. Την επικίνδυνη πολιτική του κέρδους μόνο ο λαός με τον αγώνα του μπορεί να την οδηγήσει στο σκαμνί του κατηγορουμένου και να την καταδικάσει.

Προτάσεις που κατατέθηκαν στον δημόσιο διάλογο για κυβερνήσεις που δήθεν μπορούν να φέρουν μια πιο "δίκαιη" ανάπτυξη, με ΑΠΕ που θα υλοποιούνται από συνεργατικά σχήματα και κοινότητες, μέσα από έναν χωροταξικό σχεδιασμό που δήθεν θα σέβεται τη φυσιογνωμία της περιοχής και μπορεί να προστατέψει και τα κέρδη των μονοπωλίων της Ενέργειας και να διασφαλίσει την επιβίωση των βιοπαλαιστών αγροτών, έχουν δοκιμαστεί και αργά ή γρήγορα οδηγούν τελικά σε ακόμα μεγαλύτερη συγκέντρωση τόσο της παραγωγής Ενέργειας όσο και της αγροτικής παραγωγής. Αυτοί είναι οι κανόνες του παιχνιδιού και υπηρετούνται πολλές φορές καλύτερα αυτοί οι στόχοι μέσα από τέτοιες πολιτικές, που στόχο όμως έχουν την ακόμη μεγαλύτερη κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων σε συνδυασμό με το μεγαλύτερο ξεζούμισμα των εργαζομένων και των καταναλωτών. 'Η τα κέρδη τους λοιπόν ή οι ζωές μας, μέσος δρόμος δεν υπάρχει».

Τέλος, τονίζει την ανάγκη να πολλαπλασιαστούν οι εστίες αντίστασης, να αποκαλύπτεται η εχθρική πολιτική ΕΕ - κυβερνήσεων. Για να σταματήσει η Ενέργεια να είναι πανάκριβο εμπόρευμα με σκοπό να πουληθεί με όσο μεγαλύτερο κέρδος γίνεται, και να μετατραπεί σε κοινωνικό αγαθό που θα υπηρετεί τις κοινωνικές ανάγκες. «Σε έναν τέτοιο αγώνα, με τέτοια κατεύθυνση, πρωτοστατούμε ως "Λαϊκή Συσπείρωση", ως ΚΚΕ, μέσα και έξω από το Δημοτικό Συμβούλιο, και αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε με όλες μας τις δυνάμεις».

Προφυλακίστηκε ο 41χρονος για τη δολοφονία της διασώστριας

Αλλη διάσταση παίρνει το θρίλερ με τη δολοφονία της 41χρονης διασώστριας στη Σύρο, καθώς, χτες το μεσημέρι αποφασίστηκε η προφυλάκιση του 41χρονου βασικού κατηγορούμενου. Σε μια υπόθεση γεμάτη ερωτήματα, ο άνδρας οδηγήθηκε σήμερα ενώπιον του δικαστικού συμβουλίου, το οποίο και αποφάσισε την προφυλάκισή του μέχρι να ολοκληρωθεί η έρευνα και να αποσαφηνιστούν πλήρως οι συνθήκες θανάτου της διασώστριας.

Υπενθυμίζεται ότι η ανακρίτρια είχε εισηγηθεί την προσωρινή κράτηση του 41χρονου, όμως η εισαγγελέας είχε προτείνει τον κατ' οίκον περιορισμό, επικαλούμενη αμφιβολίες που εξακολουθούν να υπάρχουν ως προς την υπόθεση. Μετά από τη διαφωνία τους είχε αποφασιστεί να τεθεί σε κατ' οίκον περιορισμό και τις τελικές αποφάσεις να τις λάβει το δικαστικό συμβούλιο.

Για συνέργεια στον θάνατο της διασώστριας κατηγορείται και η σύζυγος του 41χρονου, η οποία παραμένει ελεύθερη με περιοριστικούς όρους.


Μακάβριο εύρημα

Αντιμέτωποι με ένα μακάβριο εύρημα βρέθηκαν χτες αστυνομικοί στον Μυστρά Λακωνίας. Κατά τη διάρκεια ελέγχου που πραγματοποίησαν σε κλειστό ξενοδοχείο το οποίο βρίσκεται στην είσοδο της περιοχής, εντόπισαν τη σορό ενός ηλικιωμένου άνδρα μέσα σε καταψύκτη, στο υπόγειο των εγκαταστάσεων. Ο συγκεκριμένος άνδρας είχε να δώσει σημεία ζωής σχεδόν πέντε χρόνια.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, το θύμα ήταν συνταξιούχος δάσκαλος. Οι αρχές εξετάζουν το ενδεχόμενο ο γιος του εκλιπόντος να διατηρούσε σκόπιμα το πτώμα του πατέρα του στην κατάψυξη του ξενοδοχείου, προκειμένου να συνεχίσει να εισπράττει παράνομα τη σύνταξή του όλο αυτό το διάστημα. Το νήμα της υπόθεσης άρχισε να ξετυλίγεται έπειτα από σχετική καταγγελία που έφτασε στην αστυνομία, η οποία διεξήγαγε έρευνα και διαπίστωσε ότι ο θάνατος του ηλικιωμένου δεν είχε δηλωθεί ποτέ στο αρμόδιο Δημοτολόγιο Κυνουρίας.



Διακήρυξη της ΚΕ του ΚΚΕ για τα 80 χρόνια από την έναρξη της εποποιΐας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας
Μνημεία & Μουσεία Αγώνων του Λαού
Ο καθημερινός ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 1 ευρώ