Η έκδοση διατίθεται δωρεάν και θα περιέχει πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό και πληροφορίες για τις παραστάσεις του ΚΘΒΕ που παρουσιάστηκαν στην Επίδαυρο και περιόδευσαν στα αρχαία θέατρα και τα θερινά φεστιβάλ της Ελλάδας. Με έμφαση στις παραστάσεις του που παρουσιάστηκαν στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος προσφέρει ψηφιακά μια ζωντανή περιήγηση στον αρχειακό πλούτο του. Την καινοτόμα ψηφιακή έκδοση «Το αρχαίο δράμα στο ΚΘΒΕ - Παραστάσεις στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου και άλλες σκηνές» θα μπορεί να κατεβάσει και να αποθηκεύσει καθένας στο τάμπλετ, στο κινητό ή τον υπολογιστή του σε όλο τον κόσμο.
Σαράντα πέντε παραγωγές αρχαίου δράματος, κατά τα 55 χρόνια λειτουργίας του, από το 1961 έως σήμερα, αναπτύσσονται σε 464 ψηφιακές σελίδες με 31 βίντεο, 34 ηχητικά αποσπάσματα, 289 εικόνες και 12 προγράμματα από τις πιο εμβληματικές παραστάσεις του ΚΘΒΕ, τα οποία θα μπορεί ο αναγνώστης να ξεφυλλίσει ολόκληρα.
Η δημοσίευση της πρώτης δοκιμαστικής έκδοσης του λευκώματος έχει γίνει σε ψηφιακή μορφή (ebook-ePub3) και διατίθεται ελεύθερα. Στόχος είναι η αρχική αυτή έκδοση να ενημερώνεται, να διορθώνεται και να τεκμηριώνεται διαρκώς καθώς και να μεταφραστεί το περιεχόμενό της στα Αγγλικά αλλά και σε περισσότερες γλώσσες.
Εργο Γιάννη Γαΐτη |
Η γενιά του 1960 είναι μία ιστορική γενιά της μεταπολεμικής και σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα. Τα ταξίδια και κυρίως η παραμονή καλλιτεχνών στο εξωτερικό, στην Ευρώπη, στη Ρώμη, στο Παρίσι, στο Βερολίνο και αλλού, βοηθούν στο συγχρονισμό των καλλιτεχνικών αναζητήσεων. Για τη συγκεκριμένη έκθεση έχουν επιλεγεί μερικοί από τους πιο αντιπροσωπευτικούς καλλιτέχνες της κάθε γενιάς, και πάντα σε σχέση με τις δυνατότητες των συλλογών του μουσείου.
Από την πρώτη γενιά των ανατροπών, της πρωτοπορίας και της συμπόρευσης με τα διεθνή κινήματα της σύγχρονης τέχνης παρουσιάζονται οι καλλιτέχνες Γιάννης Γαΐτης (1923 - 1984), Δανιήλ (Παναγόπουλος) (1924 - 2008), Βλάσης Κανιάρης (1928 - 2011), Χρίστος Καράς (1930), Νίκος Κεσσανλής (1930 - 2004), Στάθης Λογοθέτης (1925 - 1997), Παύλος (Διονυσόπουλος) (1930) και Κώστας Τσόκλης (1930).
Η γενιά του 1970 ακολουθεί την πορεία της τέχνης στην εποχή της, παρακολουθεί τις διεθνείς καλλιτεχνικές εξελίξεις, έχει μεγάλη σχέση, όπως και η προηγούμενη γενιά, με το Παρίσι και τη γαλλική κουλτούρα, επηρεάζεται από το κλίμα της δικτατορίας και της μεταπολίτευσης και δημιουργεί κινήματα και ομάδες, όπως αυτή των «Νέων Ρεαλιστών». Οι καλλιτέχνες της γενιάς του '70 αναπτύσσουν νέες μορφοπλαστικές αναζητήσεις και πειραματισμούς. Το έργο τέχνης δημιουργείται μέσα από ιδιαίτερες διαδικασίες παραγωγής και πρόσληψης, συχνά με έντονο το στοιχείο της αποδόμησης. Η ιδέα είναι κυρίαρχη και προσλαμβάνει μεγαλύτερη αξία από το ίδιο το αντικείμενο.
Στη δεύτερη γενιά του '70, έχουν επιλεγεί οι Αλέξης Ακριθάκης (1939 - 1994), Δημήτρης Αληθεινός (1945), Βαγγέλης Δημητρέας (1934), Αχιλλέας Δρούγκας (1940), Μάκης Θεοφυλακτόπουλος (1939), Κυριάκος Κατζουράκης (1944), Μιχάλης Κατζουράκης (1933), Χρόνης Μπότσογλου (1941), Γιάννης Μπουτέας (1941), Δημήτρης Μυταράς, (1934), Σωτήρης Σόρογκας (1936), Αλέκος Φασιανός (1935), Γιάννης Ψυχοπαίδης (1945). Τα όρια των δύο διαδοχικών γενεών δεν είναι απόλυτα διακριτά.
Την έρευνα και την επιμέλεια της έκθεσης, όπως και των έξι προηγούμενων, έχει η επιμελήτρια της Εθνικής Πινακοθήκης, Λίνα Τσίκουτα, υπεύθυνη των συλλογών μεταπολεμικής και σύγχρονης τέχνης. Εγκαίνια: 6 Αυγούστου 2014, ώρα 8.30 μ.μ. Τόπος: Παλιό Σχολείο του Κάστρου, Σίφνος. Διάρκεια: έως 30 Σεπτέμβρη.
Από τον υπόκοσμο και τα κακόφημα μπαρ της Μονμάρτης ως τη μεγαλοπρεπή σκηνή του «Olympia Hall», η παράσταση - που εμπνέεται από τη βραβευμένη με Οσκαρ ταινία «Ζωή σαν τριαντάφυλλο» - προσκαλεί τους θεατές σε ένα ταξίδι σε μια ολόκληρη εποχή, φιλοτεχνώντας το πορτρέτο μιας καλλιτέχνιδας που έχει περάσει πια στη σφαίρα του μύθου. Οι μελωδίες της Πιαφ συνοδεύονται από προβολές ανέκδοτου φωτογραφικού υλικού, δημιουργώντας μια μοναδική ατμόσφαιρα. Το ρόλο και τα τραγούδια του «Σπουργιτιού» ερμηνεύει ένα από τα λαμπρότερα ταλέντα της σύγχρονης γαλλικής σκηνής, η Anne Carrere, η οποία έχει χριστεί «κληρονόμος της μουσικής της Πιαφ» και «η ωραιότερη φωνή που τραγούδησε το ρεπερτόριο της Πιαφ τα τελευταία πενήντα χρόνια».
Η παράσταση έκανε την πρεμιέρα της στις αρχές του 2015, τιμώντας την επέτειο των εκατό χρόνων από τη γέννηση της Πιαφ. Εκτοτε, έχει περιοδεύσει σε είκοσι τρεις χώρες συναντώντας ενθουσιώδη υποδοχή από κοινό και κριτικούς, ενώ έχει θριαμβεύσει με soldout εμφανίσεις στις μεγαλύτερες αίθουσες του κόσμου - μεταξύ άλλων στο Symphony Space του Broadway, στο Barbican, στο Theatre Municipal de Rio και στην Οπερα της Νίκαιας. Ξεχωριστή περίσταση υπήρξε η παρουσίασή της στο Theatre Dejazet του Παρισιού στις 19 Δεκέμβρη του 2015, ακριβώς στα εκατοστά γενέθλια της Πιαφ, ενώ μια ακόμα λαμπρή στιγμή αναμένεται να είναι η παράσταση της 6ης του Γενάρη 2017 στο «Carnegie Hall», στη συμπλήρωση εξήντα χρόνων από την ιστορική συναυλία της Πιαφ στον ίδιο χώρο (6 Γενάρη 1957).
Για δύο ώρες στο πιάνο του και παντού ο Σταμάτης Κραουνάκης, συντροφεμένος με τρεις εξαιρετικούς συνεργάτες, τους Αρη Βλάχο (μουσική διεύθυνση, πλήκτρα), Βάιο Πράπα (λαϊκά έγχορδα, κιθάρα), Γιώργο Ταμιωλάκη (βιολοντσέλο) και πέντε συμπαραστάτες - δυνατούς καλλιτέχνες, τους Χρήστο Γεροντίδη, Σάκη Καραθανάση, Κώστα Μπουγιώτη, Γιώργο Στιβανάκη και Χάρη Φλέουρα.