Με ταχείς ρυθμούς συνεχίζονται οι διεργασίες στους κόλπους της αμαρτωλής σοσιαλδημοκρατίας στο πλαίσιο της αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος, μπροστά στην προσπάθεια να στηθεί ο έτερος πόλος εγκλωβισμού της λαϊκής δυσαρέσκειας «εντός των τειχών» του συστήματος.

Ετσι, σε συνθήκες κλιμάκωσης της πολεμικής εμπλοκής και με επίδικο τη διασφάλιση της αντιλαϊκής σταθερότητας που έχει ανάγκη το κεφάλαιο, η ξινισμένη σούπα ανακατεύεται με «κουτάλα» σε αυτή τη φάση το ανάχωμα Τσίπρα. Γύρω του, ανακυκλώνεται όλο εκείνο το πολιτικό προσωπικό που με «εχέγγυο» την προσφορά του στην εξασφάλιση της «κοινωνικής συνοχής» στα χρόνια 2012 - 2015 δηλώνει ξανά «παρών» σε μια ακόμα κρίσιμη φάση για την αστική τάξη: 'Αλλοι ενισχύοντας τα κάλπικα διλήμματα και παρουσιάζοντας ως «πολιτική αλλαγή» οτιδήποτε μπορεί να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη του λαού στο σημερινό σάπιο σύστημα και το κράτος του και άλλοι δηλώνοντας διαθέσιμοι για συγκολλήσεις και κυβερνητικές συνεργασίες με βάση το κοινό τους πρόγραμμα, τη στρατηγική δηλαδή του κεφαλαίου. Αλλοι παριστάνοντας τα «συνεπή» και με «αρχές» αναχώματα εγκλωβισμού και άλλοι κρατώντας στάση αναμονής για την επόμενη φάση των διεργασιών.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, αποχώρησαν 150 στελέχη από τη Νέα Αριστερά (που ήταν μια ακόμα διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ), ανάμεσά τους και 7 βουλευτές που όλοι τους είχαν θητεύσει στην κυβέρνηση Τσίπρα, βάζοντας έτσι τέλος στην κοινοβουλευτική της ομάδα. Συγκεκριμένα, αποχώρησαν οι βουλευτές Αλέξης Χαρίτσης, Νάσος Ηλιόπουλος, Θεανώ Φωτίου, Μερόπη Τζούφη, Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, Δημήτρης Τζανακόπουλος και Εφη Αχτσιόγλου. Εναπομείναντες βουλευτές στη Νέα Αριστερά είναι για την ώρα η Σία Αναγνωστοπούλου, η Πέτη Πέρκα, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος και ο Θοδωρής Δρίτσας.

Γνωστοποιώντας την παραίτησή τους οι 150 ξεκινούσαν με την απαίτηση να μην έχει «τρίτη θητεία» η κυβέρνηση Μητσοτάκη, και ότι για να γίνει αυτό χρειάζεται «κοινή πορεία», «μεγάλη πολιτική και κοινωνική συσπείρωση» κλπ. Τα γνωστά δηλαδή που επιστρατεύονται για να προπαγανδίζεται η κυβερνητική εναλλαγή σαν διέξοδος καλώντας τον λαό να «αναμένει» τους σωτήρες που θα συνεχίσουν την ίδια πολιτική με «προοδευτική» προβιά, όπως άλλωστε αποτυπώνεται και στις θέσεις του μορφώματος Τσίπρα και όλων αυτών των πρώην υπουργών και στελεχών της κυβέρνησής του.

Η δε ηγεσία της Νέας Αριστεράς απάντησε στους παραπάνω αποχωρήσαντες επικαλούμενη ότι το κόμμα Τσίπρα είναι «προσωποπαγές, αρχηγικό, χωρίς εσωτερικές διαδικασίες», περιγράφοντας δηλαδή τον οργανωτικό εκφυλισμό που πάει χέρι - χέρι με την πολιτική την οποία υπηρετούν αυτά τα μορφώματα, όπως ο «όλος ΣΥΡΙΖΑ» στον οποίο συμμετείχαν. Παραπονέθηκαν δε ότι «προϋποθέτει τη διάλυση κομμάτων» και «αποκλείει τις συνεργασίες», προτάσσοντας άλλου είδους συγκολλήσεις των «όμορων χώρων».

Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ, με το βλέμμα στραμμένο στην επερχόμενη συνεδρίαση της ΚΕ, εμφανίζεται να κρατάει ανοιχτό τον δίαυλο με το νέο κόμμα Τσίπρα, αφού ο Φάμελλος θέτει ως «ζητούμενο» την «ενότητα και ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου», όπως άλλωστε πιέζουν κορυφαία στελέχη του κόμματος, στην προσπάθεια να διασφαλίσει τον ρόλο του.

Ενδεικτική προς αυτήν την κατεύθυνση είναι η απόφαση Φάμελλου να σπάσει τη «σιγή ιχθύος» που τηρούσε μέχρι πρότινος περί συνεργασίας με τον Αλ. Τσίπρα, σημειώνοντας σε συνέντευξή του την περασμένη βδομάδα ότι η ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος Τσίπρα δημιουργεί «τη βάση για την ενωτική προοπτική».

Στο ίδιο πλαίσιο ο ιδρυτής και γραμματέας του κόμματος «Κόσμος», Πέτρος Κόκκαλης, ανακοίνωσε την παραίτησή του από τη θέση του γραμματέα, προαναγγέλλοντας παράλληλα την αποχώρησή του από το πολιτικό σχήμα που ο ίδιος ίδρυσε τον περασμένο Ιούλη. Στη δήλωσή του αναφέρει ότι «έχω αποφασίσει να συμβάλω προσωπικά σε ευρύτερες προγραμματικές και πολιτικές διεργασίες στον προοδευτικό χώρο».

Την ίδια στιγμή στο στρατόπεδο του ΠΑΣΟΚ, εν μέσω σκληρού «μπρα ντε φερ» με το κόμμα Τσίπρα στις δημοσκοπήσεις, την προσοχή έχουν τραβήξει δηλώσεις του Χ. Δούκα για «διάλογο μεταξύ των προοδευτικών πόλων», που σύμφωνα με τον ίδιο «δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αποκλειστεί». Ερωτηθείς μάλιστα για το ενδεχόμενο κοινής καθόδου σε ενιαίο ψηφοδέλτιο σε επερχόμενες εκλογές, δεν το απέκλεισε, αφήνοντας ορθάνοιχτο «παράθυρο» συνεργασίας με το κόμμα Τσίπρα και αποδεικνύοντας τα «συγκοινωνούντα δοχεία» των αστικών πολιτικών δυνάμεων, στο έδαφος της κοινής τους στρατηγικής. Αυτό το κοινό έδαφος προσπάθησε να κουκουλώσει και η απάντηση της Τρικούπη στα λεγόμενα Δούκα, η οποία ήρθε διά στόματος Α. Διαμαντοπούλου, υπεύθυνης πολιτικού σχεδιασμού του ΠΑΣΟΚ, η οποία αναφέρει μεταξύ άλλων ότι «το ΠΑΣΟΚ δεν παρακαλεί κανέναν για συνεργασίες (πόσο μάλλον όσους μας προσβάλλουν, μας απορρίπτουν και δεν έχουν καν πολιτικό σύνορο μαζί μας)».

Τέλος, όσον αφορά το ανάχωμα Τσίπρα, ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ονόματα των 300 που υπέγραψαν την ιδρυτική διακήρυξη της ΕΛΑΣ, ως προς την «ανθρωπογεωγραφία» που στηρίζει το ανάχωμα Τσίπρα. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται «παλιοί γνώριμοι» του αστικού πολιτικού στερεώματος, όπως η Αννα Παπαδοπούλου, πρώην στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, η Ζωρζέτα Λάλλη, πρώην στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πλειάδα πρώην στελεχών της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, όπως οι Σ. Γιαννακίδης, Δ. Λιάκος, Α. Καϊδατζής κ.ά., ο γνωστός αντικομμουνιστής - απολογητής των ταγμάτων ασφαλείας Μαραντζίδης κ.α.

Στο μεταξύ, μήνυση κατά του εκδότη Βαξεβάνη προανήγγειλε ο Μαραντζίδης μετά από δημοσίευμα του «Documento» σύμφωνα με το οποίο ο δεύτερος βρίσκεται σε μισθοδοσία βρετανικών υπηρεσιών.

Με μια απαράδεκτη δήλωση, το State Department εκφράζει «τη βαθιά απογοήτευση» των ΗΠΑ «για την απόφαση του Εφετείου Πειραιά να αποφυλακίσει τον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο» και καλεί την ελληνική κυβέρνηση «να πράξει ό,τι είναι δυνατόν ώστε να επιστρέψει στη φυλακή». Πρόκειται για ωμή παρέμβαση, που κρούει βέβαια ανοιχτές πόρτες. Η στάση τους είναι εξοργιστική. Η λεγόμενη «ατομική τρομοκρατία» αξιοποιήθηκε και αξιοποιείται από το αστικό κράτος, την ΕΕ και τις ΗΠΑ για να συκοφαντούν και να στοχοποιούν τους λαϊκούς αγώνες, την επαναστατική ιδεολογία και δράση, να θεσπίζουν «τρομονόμους», με στόχο την ένταση της καταστολής σε βάρος του «εχθρού λαού». Η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος είναι η παρέμβαση του State Department για να επηρεάσει ακόμα και δικαστικές αποφάσεις. Απαρατήρητα πάντως δεν περνάνε ούτε τα αντανακλαστικά που επέδειξε η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου που έσπευσε άμεσα να επανεξετάσει το ζήτημα και να ζητήσει την αναίρεση της απόφασης αποφυλάκισης.