Συνηθισμένος από τέτοια ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός... Ομως η σημερινή εποχή δεν έχει σχέση με καμιά προηγούμενη και το διακύβευμα είναι τεράστιο για τα συμφέροντα των ΗΠΑ, που είναι μανιασμένο «θηρίο στο κλουβί». Το γεγονός εξάλλου ότι η κυβέρνηση αντιμετώπισε «χλιαρά» τις διαρροές, χωρίς στην πραγματικότητα να τις διαψεύσει, δείχνει ότι μάλλον την βολεύουν κιόλας: Από τη μια θωρακίζει εκβιαστικά το αφήγημα της «σταθερότητας» με την ίδια στο τιμόνι, αφού είναι «ψυχή και σώμα» δοσμένη στον αμερικάνικο ενεργειακό (και όχι μόνο) σχεδιασμό, επειδή αυτό υπηρετεί την αστική τάξη και την αναβάθμιση της χώρας σε κόμβο του αμερικάνικου LNG. Από την άλλη, κατευθύνει τις αμερικάνικες προειδοποιήσεις εκεί που πραγματικά απευθύνονται, δηλαδή στον λαό. Σ' αυτόν κουνάνε το δάκτυλο να κάτσει στ' αβγά του και να μην αμφισβητεί τη «σταθερότητα» στρατηγικών επιλογών του κεφαλαίου, γιατί θα μπει σε περιπέτειες. Αλλη μια απόδειξη ότι η «σταθερότητα» της εμπλοκής στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και πολέμους είναι αυτή που πρέπει να γκρεμίσει με την πάλη του ο λαός, για να αποκρούσει εκβιασμούς και την καταστροφή που τον σπρώχνουν το κεφάλαιο, τα κόμματα και οι σύμμαχοί του.
Ως «μεγαλύτερη προστασία για τους οφειλέτες» διαφημίζει η κυβέρνηση το νέο πλαίσιο για τους servicers. Βάζει προθεσμίες στις απαντήσεις, όρια στις προκαταβολές, πρόστιμα και υποχρεωτική πρόταση ρύθμισης πριν από τον πλειστηριασμό. Μόνο που ο πλειστηριασμός μένει εκεί, στο τέλος της διαδρομής, ως ο ισχυρότερος εκβιασμός στον οφειλέτη που δεν μπορεί να πληρώσει. Αυτό είναι το πραγματικό όριο της κυβερνητικής «προστασίας». Το χρέος παραμένει κερδοφόρο εμπόρευμα, τα funds διατηρούν τις απαιτήσεις τους, οι servicers τις διαχειρίζονται και τις εισπράττουν και όταν τα νούμερα δεν βγαίνουν, η λαϊκή κατοικία βγαίνει στο σφυρί. Οι νέοι κανόνες δεν ξηλώνουν αυτόν τον μηχανισμό. Τον κάνουν πιο «τακτοποιημένο» για να διασφαλίσουν ότι οι δόσεις θα καταβάλλονται και οι εισπράξεις θα συνεχίζονται από αυτά που δεν έχει να δώσει η λαϊκή οικογένεια. Γι' αυτό η ουσιαστική προστασία δεν μετριέται με το πόσους μήνες νωρίτερα θα έρθει η πρόταση του servicer. Μετριέται με το αν θα μπει φραγμός στους πλειστηριασμούς και στις εξώσεις για τη λαϊκή κατοικία, αν θα ανακουφιστούν πραγματικά τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Αυτή η προστασία δεν χαρίζεται από όσους έστησαν τον μηχανισμό και υπηρετούν την κερδοφορία των τραπεζών και των άλλων ομίλων που μαζεύονται σαν τα κοράκια πάνω από τη λαϊκή στέγη. Κερδίζεται με οργάνωση και αγώνα, με το «κανένας μόνος απέναντι στον πλειστηριασμό», σε σύγκρουση με την πολιτική του κέρδους, τα κόμματα και την ΕΕ που την υπηρετούν.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη πρέπει να λειτουργεί «με τον τρόπο που όλοι εμείς σκοπεύουμε», έλεγε ο επικεφαλής της «Anthropic» μετά τη σύσκεψη του Τραμπ με τα αφεντικά των τεχνολογικών κολοσσών στον Λευκό Οίκο. Ποιοι «εμείς»; Η απάντηση δόθηκε εκεί, στο ίδιο τραπέζι. Οι όμιλοι που ελέγχουν μοντέλα, τσιπ, δεδομένα και τεράστιες υποδομές συμφώνησαν σε «αυτορύθμιση», με τον Τραμπ να εξηγεί γιατί μπορεί κανείς να τους εμπιστεύεται: Επειδή είναι «εξαιρετικοί άνθρωποι». Και δίπλα σ' αυτά, το πραγματικό μέτρο της ...«υπεύθυνης» ανάπτυξης. Οι ΗΠΑ «δεν μπορούν να χάσουν από την Κίνα», αφού «όποιος κερδίσει» στην ΤΝ «θα κερδίσει». Να λοιπόν ποιοι γράφουν τους «κανόνες» και μέσα σε ποιο πλαίσιο. Οι ίδιοι επιχειρηματικοί όμιλοι που ανταγωνίζονται για αγορές και κέρδη, μαζί με το κράτος τους που παλεύει για την πρωτοκαθεδρία απέναντι στους ανταγωνιστές του. Απέναντι σ' αυτό το «εμείς» υπάρχουν οι εργαζόμενοι που παράγουν τον πλούτο και τη γνώση και έχουν κάθε συμφέρον να παλέψουν ενάντια στην εξουσία των μονοπωλίων, που βάζει και την ΤΝ στην υπηρεσία του κέρδους και των ανταγωνισμών τους. Για να γίνουν οι τεράστιες δυνατότητές της δύναμη για λιγότερο εργάσιμο χρόνο, καλύτερες συνθήκες δουλειάς και διευρυμένη κάλυψη των κοινωνικών αναγκών. Για να αποφασίζουν αυτοί που παράγουν και όχι αυτοί που κερδίζουν.
1783 Η Βρετανία αναγνωρίζει την ανεξαρτησία των πρώην αποικιών της, των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (Συνθήκη του Παρισιού).
1843 Ξεσπά στην Αθήνα το κίνημα της 3ης του Σεπτέμβρη, που εξαναγκάζει τον βασιλιά Οθωνα να παραχωρήσει Σύνταγμα.
1929 Η Ασφάλεια συλλαμβάνει δύο συντάκτες, δύο τυπογράφους και έναν διορθωτή του «Ριζοσπάστη» με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας.
1939 Δύο μέρες μετά την εισβολή της ναζιστικής Γερμανίας στην Πολωνία η Βρετανία και η Γαλλία της κηρύσσουν τον πόλεμο, δίχως ωστόσο να ρίξουν τουφεκιά. Είναι ο λεγόμενος «παράξενος πόλεμος», ο οποίος στην πραγματικότητα δεν ήταν καθόλου παράξενος, αφού οι ιμπεριαλιστές ευελπιστούσαν σε μια προέλαση της φασιστικής πολεμικής μηχανής προς Ανατολάς (δηλαδή τη Σοβιετική Ενωση).
1943 Η Ιταλία συνθηκολογεί και ο πόλεμος συνεχίζεται με τις γερμανικές δυνάμεις που παραμένουν στην ιταλική χερσόνησο.
1954 Η κυβέρνηση Παπάγου ανακοινώνει τη σύλληψη πάνω από 60 στελεχών του ΚΚΕ (μεταξύ των οποίων ο Χαρίλαος Φλωράκης, ο Λεωνίδας Τζεφρώνης, ο Κυριάκος Τσακίρης, κ.ά.). Ο Γ. Παπανδρέου συγχαίρει τα Σώματα Ασφαλείας.
1954 Πεθαίνει η ηθοποιός Μαρίκα Κοτοπούλη.
1974 Ιδρύεται το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ).
1984 Πεθαίνει ο κομμουνιστής ηθοποιός Μάνος Κατράκης.
1882 Με το πάτημα ενός κουμπιού, ο Τόμας Εντισον ηλεκτροφωτίζει μια ολόκληρη συνοικία της Νέας Υόρκης.
1936 Στην Ισπανία σχηματίζεται κυβέρνηση υπό τον Σοσιαλιστή Φρανσίσκο Λάργκο Καμπαλέρο, στην οποία λαμβάνουν μέρος όλα τα κόμματα του Λαϊκού Μετώπου, μεταξύ αυτών και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας.
1951 Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της εβδομαδιαίας εφημερίδας της Ενιαίας Δημοκρατικής Νεολαίας Ελλάδας (νεολαία της ΕΔΑ) «Φρουροί της Ειρήνης».
1953 Η ΚΕ του ΚΚΣΕ εκλέγει τον Νικήτα Σεργκέγιεβιτς Χρουστσόφ Α' Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΣΕ.
1962 Ο Κένεντι κλιμακώνει την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα ενάντια στην ΕΣΣΔ και την Κούβα. Τον επόμενο μήνα θα ξεσπάσει η «κρίση των πυραύλων».
1970 Ο Σοσιαλιστής υποψήφιος Σαλβαδόρ Αλιέντε συγκεντρώνει το 36,63% των ψήφων στις προεδρικές εκλογές της Χιλής και με την υποστήριξη του υποψηφίου του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ραντομίρο Τόμιτς (που ήρθε τρίτος με 28,09%) στο Κογκρέσο αναδεικνύεται σε Πρόεδρο της Χιλής.
1970 Γυάλινη οπτική ίνα, λεπτή σαν τρίχα και ικανή να επιτρέπει τη διέλευση 1.000 διαύλων τηλεόρασης με τη χρήση ακτίνων λέιζερ, ανακοινώνουν ότι κατασκεύασαν Ιάπωνες επιστήμονες.
1986 Βίαιες φυλετικές συγκρούσεις ξεσπούν για μια ακόμη φορά στο Σοβέτο, τη μεγαλύτερη τενεκεδούπολη των μαύρων έξω από το Γιοχάνεσμπουργκ, με αφορμή την απαγόρευση από το ρατσιστικό καθεστώς της κηδείας 20 μαύρων που σκοτώθηκαν πριν από μια βδομάδα από την αστυνομία.