ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σάββατο 26 Μάη 2012 - 2η έκδοση
Σελ. /32
ΕΡΓΑΤΙΚΑ
ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ - ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ - ΓΣΕΕ
Δεν πέρασε το σκηνικό της «συναίνεσης» και της αναμονής

Το προεκλογικό σκηνικό της συναίνεσης και της συνεργασίας των κοινωνικών εταίρων που επιχειρήθηκε να στηθεί χτες στη συνάντηση του υπουργού Εργασίας με τους εργοδοτικούς φορείς και τη ΓΣΕΕ, ώστε μετά τις εκλογές η μεγαλοεργοδοσία να περάσει χωρίς αντιστάσεις στην επίθεση δεν πέρασε.

Η παρέμβαση των στελεχών του ΠΑΜΕ στη συνάντηση χάλασε τη σούπα της συναίνεσης και αποκάλυψε τις πραγματικές επιδιώξεις των εργοδοτικών οργανώσεων, αλλά και των συνδικαλιστικών παρατάξεων ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και «Αυτόνομης Παρέμβασης» (ΣΥΡΙΖΑ). Αντίθετα, έγινε καθαρό και χτες, ότι ο ΣΕΒ, ο ΣΕΤΕ και από κοντά οι ηγεσίες των άλλων οργανώσεων ΓΣΕΒΕΕ και ΕΣΕΕ παραμένουν σταθερά προσηλωμένοι στο στόχο τους να τσακίσουν τους μισθούς, να διαλύσουν τις συλλογικές συμβάσεις και να θεμελιώσουν τη νέα «ανάπτυξη» που ευαγγελίζονται και υπόσχονται τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, πάνω στα ερείπια των εργατικών δικαιωμάτων.

Στην κατεύθυνση της «συναίνεσης» και της «σύμπνοιας» κινήθηκε και ο υπηρεσιακός υπουργός Εργασίας Χ. Ρουπακιώτης, που μιλώντας για το χαρακτήρα της συνάντησης είπε πως «ήρθαμε εδώ για να εκφράσουμε τις κοινές αγωνίες εργαζομένων και εργοδοτών...», προκαλώντας την έντονη αντίδραση των εκπροσώπων του ΠΑΜΕ, ενώ στις δηλώσεις του ζήτησε «Οχι εντάσεις στις εργασιακές σχέσεις μέχρι τις εκλογές»! Αυτό, τη στιγμή που μέσα στις επιχειρήσεις η εργοδοσία θερίζει τους μισθούς και όλα τα εργατικά δικαιώματα.

Ακριβώς γι' αυτό σε δήλωσή του μετά τη συνάντηση ο Γιώργος Πέρρος, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ, υπογράμμισε με έμφαση: «Η ηρεμία και η συναίνεση που μας προτείνουν δεν μας αφορά, όταν στους χώρους εργασίας γίνεται κόλαση. Ο ΣΕΒ απαίτησε μείωση των κλαδικών συμβάσεων, ο ΣΕΤΕ να μειωθεί και το κατώτερο μεροκάματο. Η κυβέρνηση και ο υπουργός Εργασίας εμφανίζονται ως "Πόντιος Πιλάτος". Είναι βαριές οι ευθύνες για τις συνδικαλιστικές ηγεσίες ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ που συζητάνε και αποδέχονται να υπογράφουν μειώσεις μισθών. Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να υποκύψουν στις πιέσεις, ούτε να πιστέψουν στις αυταπάτες. Εδώ και τώρα πρέπει να αντιπαλέψουν τις επιδιώξεις της εργοδοσίας και να απαιτήσουν συλλογικές συμβάσεις που θα κατοχυρώνουν τα δικαιώματά τους».

Καρμανιόλα οι αξιώσεις των βιομηχάνων

Τις αξιώσεις των βιομηχάνων για μείωση των κλαδικών συμβάσεων επανέφερε ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλος, λέγοντας μάλιστα χαρακτηριστικά ότι θα πρέπει «να κοπούν τα σκουλαρίκια, τα περιδέραια και τα χαϊμαλιά των κλαδικών», δείχνοντας έτσι όχι μόνο τις πραγματικές στοχεύσεις του ΣΕΒ, αλλά και το τι θα έχουν απέναντί τους οι εργάτες, μέσα στις επιχειρήσεις την επαύριο των εκλογών. Ταυτόχρονα, εξέφρασε την «ετοιμότητα» του ΣΕΒ «να συζητήσει είτε σε επίπεδο κοινωνικών εταίρων είτε μέσα από την Εθνική Επιτροπή Απασχόλησης, που πρότεινε και η ΓΣΕΕ» αλλά «και την ανάγκη να συζητηθούν τα θέματα του μη μισθολογικού κόστους»! Φάνηκε δηλαδή τι πραγματικά εξυπηρετεί η πρόταση της ΓΣΕΕ για τη σύγκληση των Επιτροπών Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας που ζήτησε η πλειοψηφία της. Οτι ο διάλογος που προωθείται - όποια μορφή και αν πάρει - θα είναι σφαγείο για τους εργάτες.

Απροκάλυπτα εχθρικός προς τα εργατικά συμφέροντα εμφανίστηκε ο πρόεδρος του ΣΕΤΕ κ. Ανδρεάδης, θέτοντας ευθέως όχι μόνο ζήτημα για τις κλαδικές συμβάσεις και τη μείωση του λεγόμενου μη μισθολογικού κόστους, αλλά και για τον κατώτερο μισθό, αφού στη συνάντηση αναφέρθηκε σε μοντέλο Γερμανίας, όπου δεν υπάρχει κατώτερος μισθός. Ο ίδιος μίλησε για την ανταγωνιστικότητα του κλάδου του που τη συνδέει ευθέως με τις συμβάσεις και δήλωσε ότι ο ΣΕΤΕ επιμένει στην καταγγελία της σύμβασης στο χώρο του τουρισμού για να βρεθεί όπως είπε «λογική λύση».

Προτεραιότητα στην «ανάπτυξη» και στο πώς «θα ξαναπάρει μπροστά η οικονομία» ζήτησε ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ Δ. Ασημακόπουλος, ενώ ο πρόεδρος της ΕΣΕΕ Δ. Κορκίδης τάχθηκε και αυτός υπέρ του διαλόγου, κρύβοντας όμως επιμελώς ότι η ηγεσία των εμπόρων την ώρα που ομνύει υπέρ του διαλόγου ζητάει μείωση της κλαδικής σύμβασης στο εμπόριο μέχρι και 15%.

Να, γιατί, μετά από τα παραπάνω, η επιμονή του προέδρου της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλου να γίνει διάλογος μέσα από την Επιτροπή Απασχόλησης δε γίνεται «για να φανεί η αλήθεια», ούτε οι επιδιώξεις των εργοδοτικών φορέων - αυτές είναι πέρα για πέρα καθαρές στους εργάτες - αλλά για να αφοπλιστεί το κίνημα. Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ βρίσκεται στο ίδιο όχημα με αυτό της εργοδοσίας και η συμμετοχή της σε ένα νέο διάλογο εξυπηρετεί την προώθηση των συμφερόντων του κεφαλαίου και όχι της εργατικής τάξης, όπως πάμπολλες φορές αποδείχτηκε στο παρελθόν.

Εξίσου επικίνδυνη είναι και η θέση της «Αυτόνομης Παρέμβασης», ο εκπρόσωπος της οποίας Θ. Βασιλόπουλος με τη θέση για «πάγωμα» της κατάστασης μέχρι τις εκλογές, - για το οποίο δεν έκρυψε την απογοήτευσή του που δεν επετεύχθη και ενώ όπως ομολόγησε η παράταξή του πρωτοστάτησε σε αυτό - εξυπηρετεί και αυτή τα συμφέροντα της εργοδοσίας. Γιατί το ζήτημα δεν είναι τι θα γίνει μέσα σε ένα μήνα, αλλά τι θα γίνει μετά τις εκλογές. Εκτός και αν, όπως είπε ο ίδιος, μετά τις εκλογές το πρόβλημα θα το λύσει η κυβέρνηση...!

Αλλά αυτό που απαιτείται σήμερα, δεν είναι ούτε «διάλογος» με τους σφαγείς, ούτε «πάγωμα» και να περιμένουμε μια κυβέρνηση να μας λύσει τα ζητήματα. Αυτό που απαιτείται είναι οργάνωση μέσα στους χώρους δουλειάς, αντίσταση και πάλη για την υπεράσπιση των συμβάσεων και όλων των εργατικών δικαιωμάτων.

Δήλωση εκ μέρους του ΠΑΜΕ

Σε δήλωσή τους, οι εκπρόσωποι του ΠΑΜΕ Γιώργος Πέρρος και Θοδωρής Κούτρας που συμμετείχαν στη χτεσινή συνάντηση στο υπουργείο Εργασίας, τόνισαν:

«ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ - ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να πάρουν μέτρα που θα θίγουν τους επιχειρηματικούς ομίλους. Αποπροσανατολίζουν και λένε ψέματα στους εργαζόμενους. Αναδείχνουν προεκλογικά ένα επιμέρους πρόβλημα σε μείζον. Η μετενέργεια μπροστά στον ορυμαγδό των αντιλαϊκών μέτρων είναι μια παρωνυχίδα. Το πραγματικό και ουσιαστικό πρόβλημα είναι η απαίτηση της εργοδοσίας και ειδικά των μονοπωλιακών ομίλων που απαιτούν μείωση των μισθών σε όλους τους κλάδους που είναι πάνω από την ΕΓΣΣΕ. Στην ουσία, ζητάνε κατάργηση των κλαδικών ΣΣΕ. Αν παραταθεί 1-2 μήνες η μετενέργεια τι θα γίνει μετά τη λήξη της; Πώς θα ματαιωθεί η αξίωση του ΣΕΒ; Εδώ δε δίνουν οι κύριοι αυτοί απάντηση. Το μορατόριουμ που προτείνει το υπουργείο Εργασίας δεν είναι λύση. Είναι στάση Πόντιου Πιλάτου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αποπροσανατολίζει, κοροϊδεύει, δείχνει ότι δεν έχει ιδέα για το τι γίνεται στους χώρους δουλειάς, όπου επικρατεί κόλαση για την εργατική τάξη με τεράστιες μειώσεις μισθών, με απλήρωτους εργαζόμενους για μεγάλο χρονικό διάστημα, εκ περιτροπής εργασία, ατομικές συμβάσεις, ανασφάλιστη εργασία και επιπλέον άγρια φορολογία και χαράτσια.

Το πρόβλημα είναι ότι οι εργοδότες απαιτούν μειώσεις μισθών των κλαδικών συμβάσεων στα 500 ευρώ. Ζητούν μείωση των εργοδοτικών και ασφαλιστικών εισφορών τη στιγμή που τα ταμεία καταρρέουν. Ζητούν πλήρη επικράτηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας.

Υπάρχουν βαριές ευθύνες στους εργατοπατέρες συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Κανένας νόμος δεν τους υποχρεώνει να υπογράψουν μειώσεις μισθών και ό,τι απαιτεί η εργοδοσία. Τους το επιβάλει ο ευθυγραμμισμός τους με τα συμφέροντα των επιχειρήσεων. Αλλωστε, και πριν την κρίση υπέγραφαν συμβάσεις των 77 λεπτών και του ενός ευρώ.

Η εργατική τάξη να αποτινάξει από πάνω της, τους εργατοπατέρες του ΣΥΝ - ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και να δυναμώσει την οργάνωσή της στους τόπους δουλειάς, την ενότητά της, να ενισχύσει το ταξικό κίνημα.

Να διεκδικήσει:

  • Μισθούς και μεροκάματα με βάση τις σημερινές ανάγκες της εργατικής και λαϊκής οικογένειας.
  • Την κατάργηση του νόμου που μειώνει τα κατώτερα μεροκάματα κατά 22% και 32% για τους νέους κάτω των 25 ετών.
  • Την κατάργηση όλων των ευέλικτων σχέσεων εργασίας.
  • Την επαναφορά της υποχρεωτικότητας της εφαρμογής των ΣΣΕ.
  • Την κατάργηση των ενώσεων προσώπων και των νόμων που επιτρέπουν τη δημιουργία τους.
  • Την κατάργηση όλων των διατάξεων που απαγορεύουν τη μονομερή προσφυγή των εργαζόμενων στον ΟΜΕΔ.
  • Την κατάργηση όλων των νόμων που επιβάλουν μειώσεις μισθών στις πρώην ΔΕΚΟ και στις αστικές συγκοινωνίες.
  • Ολες οι ΣΣΕ να ισχύουν μέχρι την υπογραφή νέων για όλους τους εργαζόμενους ανεξάρτητα από ηλικία και σχέση εργασίας.
  • Την κατάργηση των χαρατσιών και τη φορολογία του μεγάλου κεφαλαίου. Αφορολόγητο όριο για τους μισθωτούς στα 20.000 ευρώ».
ΣΥΡΙΖΑ
Συνεχίζει να σπέρνει αυταπάτες

Διαμαρτύρεται ο ΣΥΡΙΖΑ γιατί δεν «έκατσε» το σκηνικό της συναίνεσης και της ταξικής συνεργασίας που επιχειρήθηκε να στηθεί όταν με έναν -συμπτωματικά;- αξιοσημείωτο συγχρονισμό υπουργείο Εργασίας, ΣΥΡΙΖΑ, ΣΕΒ, ΓΣΕΕ ανακίνησαν τα ζητήματα της μετενέργειας και των μειώσεων σε μισθούς. Ο ΣΥΡΙΖΑ, που έφτασε μέχρι και να ζητωκραυγάζει για την κατάργηση του μνημονίου, εμφανίζεται πως προσγειώνεται ανώμαλα και με ανακοίνωσή του καταγγέλλει το ΣΕΒ και τους ξενοδόχους επειδή έπραξαν όπως επιτάσσει το ταξικό τους συμφέρον.

«Ο ΣΕΒ (...) και ο σύνδεσμος ξενοδόχων (...) έχουν τη βασική ευθύνη για τη μη επίτευξη συμφωνίας για το πάγωμα της άρσης της μετενέργειας των συλλογικών συμβάσεων μέχρι τις εκλογές», αναφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ευλογάει τα γένια του λέγοντας ότι ο ίδιος «πήρε σημαντικές πολιτικές πρωτοβουλίες για το πάγωμα μέχρι τις εκλογές και την κατάργηση μετά από αυτές των αντεργατικών ρυθμίσεων μείωσης μισθών και συντάξεων και βίαιης λήξης των συλλογικών συμβάσεων εργασίας»! Αλλά και αυτά των συμβιβασμένων συνδικαλιστικών ηγεσιών διαπιστώνοντας «θετική κινητικότητα που αναπτύχθηκε στο εσωτερικό του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος»! Που, καταλήγει, «συνέβαλαν στο να ανοίξει και πάλι η συζήτηση για την έμπρακτη αμφισβήτηση του μνημονίου»!!!

Πρώτον, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη δηλώσει ότι δεν πρόκειται να καταγγείλει το μνημόνιο ούτε να πάρει μέτρα που θίγουν τους επιχειρηματικούς ομίλους. Δεύτερον, αναδεικνύει σε μείζον ένα επιμέρους πρόβλημα, αφού η μετενέργεια είναι παρωνυχίδα μπροστά στη χιονοστιβάδα αντεργατικών μέτρων. Τρίτον, οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές πλειοψηφίες μαζί με τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ δεν κούνησαν ούτε το μικρό τους δάχτυλο για την παρεμπόδιση των μέτρων αυτών. Αντίθετα, μαζί παζαρεύουν μειώσεις μισθών με την εργοδοσία. Τέταρτον, δεν δίνουν καμία προοπτική στους εργαζόμενους, καμία ελπίδα, γιατί ευθυγραμμίζονται πλήρως με την εργοδοσία που πάγιος στόχος της είναι η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων.




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org