ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Πέμπτη 25 Φλεβάρη 2016
Σελ. /24
Συνέχεια και κλιμάκωση της πάλης με εναλλασσόμενες και πιο πλούσιες μορφές

Συνέντευξη με τον Γιάννη Πρωτούλη, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνο του Τμήματος της ΚΕ για την εργατική - συνδικαλιστική δουλειά

Για την πείρα από τις κινητοποιήσεις του τελευταίου διαστήματος, τη συμβολή των κομμουνιστών στην ανάπτυξη των αγώνων, τη στάση της κυβέρνησης και τη διαπάλη στο κίνημα, ο «Ριζοσπάστης» συζήτησε με τον Γιάννη Πρωτούλη, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνο του Τμήματος της ΚΕ για την εργατική - συνδικαλιστική δουλειά.

***

-- Από τον περασμένο Σεπτέμβρη μέχρι σήμερα, και ιδιαίτερα μετά τις εκλογές του Γενάρη, διανύουμε μια περίοδο ανόδου της δραστηριότητας στο εργατικό λαϊκό κίνημα. Ποια στοιχεία θα ξεχωρίζατε από τις κινητοποιήσεις που έχουν γίνει έως τώρα;

-- Πρώτα από όλα, είναι φανερό ότι αυτές οι κινητοποιήσεις έχουν προκαλέσει προβλήματα στην γραμμή της πολιτικής συναίνεσης που είχαν επιτύχει τα αστικά κόμματα, ψηφίζοντας όλα μαζί το 3ο μνημόνιο. Παρότι έχουν συμφωνήσει και ψηφίσει, παρότι τα μέτρα είναι στρατηγική επιλογή τους, είναι αναγκασμένοι να παίρνουν υπόψη τις αντιδράσεις, τη γενικευμένη δυσαρέσκεια, τους αγώνες που αναπτύσσονται, την μαζικότητα και μαχητικότητα. Ετσι εμφανίζονται ότι διαφωνούν με το ασφαλιστικό.

Τα μέτρα είναι μεγάλης σκληρότητας, δεν αφήνουν κανένα κλάδο απέξω, χτυπούν όλα τα φτωχά λαϊκά στρώματα, εργάτες, φτωχούς αγρότες, αυτοαπασχολούμενους, ελευθεροεπαγγελματίες επιστήμονες. Ερχονται να προστεθούν στην τεράστια μάζα των ανέργων, στην απλήρωτη ανασφάλιστη δουλειά για εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένους, στους μισθούς πείνας, στην όξυνση όλων των προβλημάτων της εργατικής λαϊκής οικογένειας.

Ο Γιάννης Πρωτούλης
Ο Γιάννης Πρωτούλης
Προσπαθούν επομένως να ξεγελάσουν, να μην αποκοπούν και κυρίως να παρέμβουν στο περιεχόμενο των κινητοποιήσεων από την στιγμή που δεν τους βγήκε η «σιγή νεκροταφείου» που προσπαθούσαν.

Επίσης, οι κινητοποιήσεις χάλασαν πολύ γρήγορα το κλίμα συναίνεσης και ανοχής μετά τις πρόσφατες εκλογές...

-- Τι ακριβώς εννοείτε;

-- Εχουν δημιουργήσει σοβαρές δυσκολίες στην υλοποίηση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων από την κυβέρνηση, στο να περάσει δηλαδή το ασφαλιστικό, το φορολογικό, τα μέτρα που ακολουθούν, όπως τα εργασιακά. Δεν είναι τυχαίο ότι η κυβέρνηση αναζητά τρόπους κάνει τακτικισμούς, προσπαθεί να διασπάσει, συκοφαντεί.

Παρά τις υπαρκτές αντιπαραθέσεις επιχειρηματικών συμφερόντων, η κυβέρνηση έχει την στήριξη του ΣΕΒ, άλλων τμημάτων του κεφαλαίου και των υποστηρικτών τους στην ΕΕ που παρεμβαίνουν ενεργά με τοποθετήσεις, πρωτοβουλίες, δράση υπεράσπισης των μέτρων που είναι μεγάλης σημασίας για την ανάπτυξη των κερδών τους. Χωρίς αυτές τις κινητοποιήσεις το σίγουρο είναι ότι ήδη τα μέτρα θα ήταν ψηφισμένα.

Επιπλέον τα συλλαλητήρια, οι απεργιακές κινητοποιήσεις, οι δεκάδες κλαδικές κινητοποιήσεις που συνεχίζονται, με ξεχωριστής σημασίας τη γενική απεργία στις 4 Φλεβάρη, το πανελλαδικό αγροτικό συλλαλητήριο με την στήριξη των εργατικών σωματείων της Αθήνας, όλα αυτά δίνουν πλούσιο υλικό για χρήσιμα συμπεράσματα σχετικά με την ανάπτυξη των αγώνων, για την ανασύνταξη του κινήματος, για τις πολιτικές εξελίξεις, δείχνουν το δρόμο για να γίνει ο λαός «κυρίαρχος του πλούτου που παράγει».

Από την απεργία στις 12 Νοέμβρη, στη Θεσσαλονίκη
Από την απεργία στις 12 Νοέμβρη, στη Θεσσαλονίκη
-- Η κυβέρνηση επικαλείται τη λαϊκή ψήφο στις τελευταίες εκλογές και ισχυρίζεται ότι το αντιλαϊκό της πρόγραμμα έχει την έγκριση του λαού, άρα κανείς δεν πρέπει να διαμαρτύρεται. Πώς απαντάτε;

-- Αυτά που λένε δείχνουν και τα ζόρια τους. Στην αρχή, μπροστά στον ΣΕΒ και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, αυτοπαρουσιάζονταν ως οι ικανότεροι για την βρώμικη δουλειά, για να περάσουν μέτρα που δεν μπορούσαν οι προηγούμενοι. Εμφανίζονταν ως οι «άφθαρτοι», οι «φρέσκοι» και κυρίως οι καταλληλότεροι να χειριστούν την κοινωνική δυσαρέσκεια, το εργατικό λαϊκό κίνημα.

Εφταναν στο σημείο να δηλώνουν στήριξη και συμμετοχή στις απεργίες που γίνονταν ενάντια στα μέτρα της κυβέρνησής τους. Ελεγαν ότι αυτοί δεν είναι σαν τους άλλους, δεν φοβούνται τις κινητοποιήσεις, τις θέλουν, είναι στήριξη στην κυβέρνησή τους. Αυτά τα κόλπα, είδατε, δεν κράτησαν πολύ. Τώρα ξανακουνάνε το δάκτυλο, συκοφαντούν τους αγώνες, απειλούν όπως και οι προηγούμενοι.

Οι εργαζόμενοι, τις δυσκολίες τους να μην τις φοβηθούν, αλλά να τις διευρύνουν με την άνοδο της συμμετοχής τους στην πάλη. Τα μέτρα θα αφήσουν πολύ βαθιά σημάδια, οι ανατροπές θα είναι μόνιμες, δεν έχουν προσωρινό χαρακτήρα. Να μην επιτρέψουμε από φόβο να ριζώσει η δουλειά χωρίς δικαιώματα ως τα βαθιά γεράματα, χωρίς κοινωνική ασφάλιση, υγεία πρόνοια, προστασία των ανέργων, η δουλειά χωρίς συλλογικές συμβάσεις, η ζωή χωρίς μέλλον.

Στιγμιότυπο από την απεργιακή συγκέντρωση των ταξικών δυνάμεων στη Αθήνα, στις 4 Φλεβάρη
Στιγμιότυπο από την απεργιακή συγκέντρωση των ταξικών δυνάμεων στη Αθήνα, στις 4 Φλεβάρη
Για αυτό και η απάντηση μπορεί να είναι μόνο μία: Κλιμάκωση με ανεβασμένες, εναλλασσόμενες και πιο πλούσιες μορφές πάλης, κάθε μέρα να νιώθουν την ανάσα του αγωνιζόμενου λαού, προετοιμασία για γενικό πανελλαδικό ξεσηκωμό αν τολμήσουν και τα φέρουν στη Βουλή, με 48ωρη απεργία και πανελλαδικό συλλαλητήριο. Ηδη οι αγρότες με την πανελλαδική συντονιστική επιτροπή των μπλόκων από τη Νίκαια πήραν τέτοια απόφαση: Με τα πούλμαν ξανά στην Αθήνα, αν τολμήσει και το φέρει στη Βουλή.

Αγώνες με αντοχή, συνέπεια και προοπτική

-- Τι περιθώρια έχει το κίνημα και με ποιες προϋποθέσεις μπορεί σήμερα να πετύχει την απόσυρση του αντιασφαλιστικού σχεδίου, όπως είναι το σύνθημα που έχει κυριαρχήσει;

-- Ο αγώνας είναι μπροστά. Το αποτέλεσμα θα κριθεί από την μαζικότητα, την αντοχή, την μαχητική συμμετοχή των εργαζόμενων κατά κλάδο και χώρο δουλειάς. Να γίνουν μαζικές διαδικασίες μέσα στους χώρους δουλειάς, συνελεύσεις, συγκεντρώσεις. Χωρίς χάσιμο χρόνου να οργανωθούν κλαδικές και άλλες κινητοποιήσεις. Να πάρουν το λόγο οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Με αποφάσεις μέσα από μαζικές διαδικασίες να βγουν στο δρόμο του αγώνα περισσότεροι.

Μπροστά στους εργαζόμενους να ανοίξει η αντιπαράθεση με τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, τις δυνάμεις των αστικών κομμάτων που έχουν θέσεις που μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό με το σχέδιο της κυβέρνησης, αποδέχονται την είσοδο των ασφαλιστικών εταιρειών, την κατάργηση του κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης, φέρνουν τις θέσεις των εργοδοτών και των κορακιών των ασφαλιστικών εταιρειών μέσα στα συνδικάτα, όπως για παράδειγμα η θέση για επαγγελματικά ταμεία. Και αυτό θα κρίνει το αποτέλεσμα, δηλαδή η ήττα της άποψης που λέει να πληρώσουν οι εργαζόμενοι.

Από το μεγαλειώδες συλλαλητήριο των μικρομεσαίων αγροτών και των συνδικάτων στο Σύνταγμα, στις 13/2
Από το μεγαλειώδες συλλαλητήριο των μικρομεσαίων αγροτών και των συνδικάτων στο Σύνταγμα, στις 13/2
Είναι όρος για την άνοδο της αγωνιστικότητας και τελικά για το αποτέλεσμα ενός αγώνα οι εργαζόμενοι να ενημερωθούν, να συζητήσουν για τον χαρακτήρα των μέτρων και να αποφασίσουν ότι δεν θα επιτρέψουν να περάσουν, ότι θα φτάσουν μέχρι τέλος.

Εμείς δεν θέλουμε αυτές οι κινητοποιήσεις να μείνουν ένα ξέσπασμα. Θέλουμε να έχουν διάρκεια, να αφήσουν παρακαταθήκη, για αυτό δεν περιορίζουμε το κίνημα στο ασφαλιστικό ή το φορολογικό.

Ασφαλώς και ιεραρχήσαμε -και σωστά- ως αιχμή το ασφαλιστικό, το χαρακτηρίσαμε «αιτία πολέμου», δουλέψαμε με σχέδιο και συνέπεια για αυτό. Εχει μεγάλη σημασία στην κυριολεξία κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα να ματώσουν και ακόμα και αν καταφέρουν να το περάσουν, να βγουν ανεπανόρθωτα τραυματισμένοι, απαξιωμένοι στην λαϊκή συνείδηση, με μεγαλύτερη αστάθεια από ότι έχουν σήμερα και το κίνημα πιο δυνατό.

-- Στις κινητοποιήσεις για το ασφαλιστικό βλέπουμε ότι συμμετέχουν στρώματα που δεν είναι ενιαία, υπάρχει μεγάλη διαστρωμάτωση στο εσωτερικό τους και σε πολλές περιπτώσεις αντικρουόμενα συμφέροντα, όπως για παράδειγμα στους αγρότες. Πώς μπορεί επομένως το κίνημα να πάρει την κατεύθυνση που περιγράψατε πιο πάνω;

-- Καθοριστικής σημασίας ζήτημα για την αποτελεσματικότητα του αγώνα είναι σε αυτόν να βάλει τη σφραγίδα της η εργατική τάξη με τις διεκδικήσεις της, τα συμφέροντα και τη μαζική - μαχητική συμμετοχή της.

Αυτό το στοιχείο είναι που θα δώσει και αντοχή και προοπτική στον αγώνα ακόμα και άμεση προσωρινή νίκη, που την έχει ανάγκη το κίνημα. Γιατί μόνο η εργατική τάξη μπορεί να ενώσει με τις γενικές διεκδικήσεις της, όπως για παράδειγμα τώρα για την κοινωνική ασφάλιση, τα αιτήματα όλων των καταπιεζόμενων λαϊκών στρωμάτων. Μόνο η εργατική τάξη μπορεί να ενώσει στον αγώνα για την ανατροπή αυτής της πολιτικής όλα τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα που πλήττονται. Να κάνει πράξη τη Λαϊκή Συμμαχία.

Δείτε ένα μικρό παράδειγμα: Ακόμα και σήμερα, στα μπλόκα των αγροτών και στα χωριά μεταφέρεται από στόμα σε στόμα η εκτίμηση και ο θαυμασμός των αγροτών για την βοήθεια των εργατικών σωματείων στην οργάνωση, διεξαγωγή, φιλοξενία και περιφρούρηση της μεγάλης πανελλαδικής τους κινητοποίησης, που έγραψε ιστορία.

Οπως επίσης, καθοριστικής σημασίας ζήτημα είναι να κλείσει ο δρόμος προς τα πίσω. Να μην επιτρέψουμε να ξαναγίνει η πλάτη των εργαζόμενων, το κίνημα τους, σκαλοπάτι για να ανεβοκατεβαίνουν αντιλαϊκές κυβερνήσεις. Τονίζουμε δηλαδή ότι για να διαμορφώσει προϋποθέσεις νίκης το εργατικό λαϊκό κίνημα, τώρα και στο μέλλον, είναι ανάγκη να χρεοκοπήσει εντελώς η αντίληψη ότι με μια κυβερνητική εναλλαγή, χωρίς ρήξη και ανατροπή με την εξουσία του κεφαλαίου, μπορεί να υπάρξει αλλαγή υπέρ των λαϊκών συμφερόντων.

Αυτή η αντίληψη δυστυχώς κυριάρχησε τα προηγούμενα χρόνια και έκανε μεγάλη ζημιά. Σήμερα, κάθε εργαζόμενος μπορεί να καταλάβει ότι η στάση του ΚΚΕ, η άρνησή του να πάρει μέρος σε κυβέρνηση διαχείρισης της αστικής εξουσίας, η άρνησή του να γίνει κλακαδόρος της κυβερνητικής πολιτικής, στηρίζοντας τις δήθεν «κόκκινες γραμμές» της κυβέρνησης, αυτή η στάση του ΚΚΕ έγινε ασπίδα για το εργατικό - λαϊκό κίνημα, το προστάτευσε από θανατηφόρα χτυπήματα.

Περιορισμένα περιθώρια ελιγμών από την κυβέρνηση

-- Βλέπουμε ωστόσο ότι η κυβέρνηση ανοίγει και άλλα μέτωπα, όπως το φορολογικό, τα εργασιακά και έπεται συνέχεια. Δεν θα μπορούσε να ελιχθεί και να αναβάλλει κάποια από τα μέτρα μπροστά στην ανάγκη να περάσει το ασφαλιστικό; Γιατί επιλέγει να τα ανοίξει όλα τώρα;

-- Η κυβέρνηση, όπως και τα άλλα κόμματα που ψήφισαν την συμφωνία του καλοκαιριού, έχουν δεσμευτεί σε συγκεκριμένα μέτρα, με συγκεκριμένο χρόνο ψήφισης και υλοποίησης. Η κυβέρνηση έχει ψηφίσει μάλιστα και προϋπολογισμό που τα περιλαμβάνει. Τα περιθώρια ελιγμών είναι περιορισμένα. Προτεραιότητα για την κυβέρνηση είναι η ανάκαμψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου, πράγμα που απαιτεί πριν απ' όλα φτηνή εργατική δύναμη.

Επιπλέον, οι δυσκολίες της ανάκαμψης, οι εξελίξεις στην Ευρωζώνη που επαναφέρουν παλιότερα σενάρια, η όξυνση των αντιθέσεων, περιορίζουν ακόμα περισσότερο τους κυβερνητικούς ελιγμούς σε συνδυασμό με την τεράστια δυσαρέσκεια και λαϊκή οργή για την πολιτική εξαπάτηση, που τα στελέχη τους την εισπράττουν. Γνωρίζουν όμως και την αποστολή που έχουν αναλάβει, ότι δηλαδή επιλέχθηκαν για την βρώμικη δουλειά. Μην ξεχνάμε ότι και αυτή η κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενοι, έχουν φέρει πακέτα αντιλαϊκών μέτρων με ένα νόμο και ένα άρθρο και με την μορφή του «κατεπείγοντος».

Μεγαλώνει η ευθύνη του Κόμματος απέναντι στο κίνημα

-- Στις αρχές Γενάρη, δημοσιεύτηκε η Απόφαση της Ευρείας Ολομέλειας της ΚΕ για την πορεία ανασύνταξης του εργατικού - συνδικαλιστικού κινήματος και την κομματική οικοδόμηση. Τι πείρα προκύπτει αυτή την περίοδο, σε σχέση με τα συμπεράσματα και τους στόχους που θέτει η Απόφαση;

-- Εχουμε μπροστά μας πολύ κρίσιμες εξελίξεις σε όλα τα επίπεδα, με τη συνέχιση της καπιταλιστικής κρίσης στην Ελλάδα και την Ευρωζώνη, την όξυνση των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων και ανταγωνισμών στην περιοχή, με ορατό το ενδεχόμενο ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Η Απόφαση της ΚΕ αναδεικνύει το καθήκον των κομμουνιστών για τη συγκέντρωση δυνάμεων, με την ανασύνταξη του εργατικού - λαϊκού κινήματος, με το χτίσιμο γερών Οργανώσεων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, την αύξηση της πολιτικής επιρροής του ΚΚΕ, με τη διαμόρφωση της λαϊκής συμμαχίας με απόφαση και θέληση να έρθει σε ρήξη και σύγκρουση με το κεφάλαιο και την εξουσία του και τα στηρίγματά του, ΕΕ και ΝΑΤΟ.

Αυτός είναι ο δρόμος απαλλαγής από θυσίες χωρίς τέλος, που θα διαδέχονται η μία την άλλη. Αυτή η θέληση και η αποφασιστικότητα θα προετοιμαστούν μέσα στους σημερινούς αγώνες. Γι' αυτό και συλλογικά επεξεργαζόμαστε την πείρα μέσα από το πρίσμα καθηκόντων μεγάλης σημασίας.

Οι κινητοποιήσεις που προηγήθηκαν, έδωσαν ζωντανά παραδείγματα για τη μεγάλη δύναμη που έχει η εργατική τάξη, τη μεγάλη δύναμη της λαϊκής συμμαχίας. Η απεργία στις 4 Φλεβάρη έδειξε σε ένα βαθμό τι σημαίνει να νεκρώσουν τα πάντα και κυρίως ανέδειξε πόσο μεγαλύτερη δύναμη θα φανέρωνε η εργατική τάξη, αν σταματούσαν τελείως χώροι όπως οι Τηλεπικοινωνίες, η Ενέργεια, άλλοι χώροι παραγωγής.

Είναι, δηλαδή, ένα ζωντανό παράδειγμα για τη σημασία της στρατηγικής επιμονής μας στους χώρους δουλειάς, παραγωγής, που αναλύουμε στην Απόφαση. Της επιμονής μας για την άνοδο του βαθμού οργάνωσης των εργατών, την αλλαγή των συσχετισμών και την απαλλαγή των οργανώσεων της εργατικής τάξης από τον έλεγχο της εργοδοσίας και των κυβερνήσεων.

Επίσης, για τη χρεοκοπία μέσα στους κόλπους των εργατών της λογικής των κοινών συμφερόντων εργαζομένων και εργοδοσίας, του «κοινωνικού εταιρισμού», της ανταγωνιστικότητας και κερδοφορίας των επιχειρήσεων, των θέσεων δηλαδή που εκφράζουν χαρακτηριστικά οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Την άνοδο των αντικαπιταλιστικών - αντιμονοπωλιακών στόχων πάλης πλατιά μέσα στην εργατική τάξη και κυρίως στους στρατηγικούς κλάδους και χώρους δουλειάς.

-- Μέσα στις συγκεκριμένες συνθήκες, πώς μπορεί να εξασφαλιστεί αυτός ο προσανατολισμός;

-- Για παράδειγμα, με τη δράση μας, την παρέμβασή μας, είναι σημαντική επιτυχία ότι κυριάρχησε το σύνθημα «πάρτε πίσω το νόμο - λαιμητόμο». Γύρω από αυτό το σύνθημα συσπειρώθηκαν και βγήκαν στο δρόμο πλατιές εργατικές και λαϊκές μάζες.

Είναι, όμως, καθοριστικής σημασίας για την ανασύνταξη του ίδιου του κινήματος, για τη διάρκεια και την αντοχή του, να αναδειχθεί ο ταξικός χαρακτήρας του προβλήματος, τελικά το πολιτικό πρόβλημα, ότι πρέπει να πληρώσει η μεγαλοεργοδοσία και το κράτος. Το πραγματικό δίλημμα, «ή τα μονοπώλια ή ο λαός». Γι' αυτό μένουν ακόμα πολλά να γίνουν.

Είναι λάθος να αφαιρεθούμε από το γεγονός ότι η αστική τάξη με τους πολυσχιδείς μηχανισμούς της, τα κόμματα που την υπηρετούν, έχει περάσει πλατιά την άποψή της για την κρίση στην εργατική - λαϊκή συνείδηση. Μεγάλες μάζες εργατοϋπαλλήλων δυσανασχετούν, αλλά πιστεύουν ότι αυτό που ζουν είναι μια παρέκκλιση, μια παθογένεια από ένα δήθεν «υγιές» καπιταλιστικό σύστημα. Αυτό είναι ισχυρό εμπόδιο, που παρεμποδίζει τη ριζοσπαστικοποίηση του κινήματος σε συνθήκες παρατεταμένης κρίσης.

Ακόμα ένα συμπέρασμα: Η μαζική συμμετοχή αγροτών, ελευθεροεπαγγελματιών επιστημόνων, αυτοαπασχολούμενων, είναι ένα ζωντανό παράδειγμα της δύναμης της λαϊκής συμμαχίας. Δείχνει όμως και τη μεγάλη απόσταση που θα διανύσουμε για την κοινή δράση τους με την εργατική τάξη, για την ίδια τη συγκρότηση της λαϊκής συμμαχίας, τη διαρκή διαπάλη για τον προσανατολισμό της, τις διεκδικήσεις, τη διαπάλη για την απόσπαση λαϊκών μαζών από την αστική επιρροή, τη διαπάλη ακόμα και για τις μορφές οργάνωσης και πάλης.

Οι διεκδικήσεις και οι επιθυμίες των μεσαίων στρωμάτων δεν είναι ενιαίες γιατί δεν έχουν ενιαία συμφέροντα. Κυριαρχούν, βέβαια, οι αστικές αντιλήψεις και είναι ισχυρά τα συμφέροντα των ανώτερων - μεσαίων στρωμάτων. Η μαζική είσοδός τους στον αγώνα, στη γενική απεργία, σε κοινά συλλαλητήρια με την εργατική τάξη, είναι μια πολύτιμη πείρα που ζήσαμε και μια πρώτη γεύση από αυτά που είναι μπροστά μας.

Επιβεβαιώνεται το συμπέρασμα που αποτυπώσαμε στην Απόφαση της ΚΕ από την προηγούμενη περίοδο: Για να βρεθούμε με ισχυρές δυνάμεις στα κύρια μέτωπα, οι εξελίξεις απαιτούν ανώτερη ιδεολογικοπολιτική, οργανωτική και πρακτική μαζική δράση στις εργατικές και λαϊκές μάζες. Βελτιώνοντας την ικανότητα να δουλεύουμε και να επιδρούμε μέσα στον αγώνα, με λαϊκές μάζες που έχουν διαφορετικό επίπεδο συνείδησης, με βασικό κριτήριο της καθοδηγητικής μας δουλειάς τη διατήρηση αγωνιστικών δεσμών με ανθρώπους που δεν συμφωνούν σε όλα, διατηρούν επιφυλάξεις.

Να κάνουμε τη νύχτα μέρα για τη 48ωρη απεργία

-- Βρισκόμαστε σε φάση προετοιμασίας από τα συνδικάτα μιας 48ωρης απεργίας, σε περίπτωση που η κυβέρνηση φέρει το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο στη Βουλή. Ποια καθήκοντα προκύπτουν για τους κομμουνιστές και τις κομμουνίστριες που δρουν μέσα από τα συνδικάτα, σ' αυτή τη φάση του αγώνα;

-- Οι εξελίξεις σε διεθνές επίπεδο, το Προσφυγικό, με τον ξεριζωμό χιλιάδων ανθρώπων από τις πατρίδες τους και τον εγκλωβισμό τους στην Ελλάδα, οι εξελίξεις στο Αιγαίο, οι εξελίξεις στην ΕΕ, η συνέχιση της καπιταλιστικής κρίσης θα χρησιμοποιηθούν για να ξανατεθούν στους εργαζόμενους τα ίδια τρομοκρατικά διλήμματα, για το συμβιβασμό και την υποταγή.

Οι κομμουνιστές έχουμε καθήκον να κάνουμε τη νύχτα μέρα σε αυτή την κρίσιμη για την κλιμάκωση της πάλης του λαού στιγμή. Οργανώνοντας την προετοιμασία της απεργίας, που είναι σκληρή αναμέτρηση. Για να σπάσει η μοιρολατρία και η ηττοπάθεια, να ξεφοβηθούν περισσότεροι, να οργανωθούν και να πάρουν απόφαση συμμετοχής στην απεργία και άλλοι που δεν πήραν μέρος στην προηγούμενη. Πολλή δουλειά μέσα στα σωματεία, μέσα στους χώρους δουλειάς, στις Επιτροπές Αγώνα, στις Λαϊκές Επιτροπές στις γειτονιές, στις Επιτροπές Ανέργων, μέσα στους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους.

Σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές, καθήκον των κομμουνιστών είναι ο εργαζόμενος λαός να βγει στο προσκήνιο αγωνιστικά, όχι να είναι στη γωνία φοβισμένος.

Διεκδικώντας και συνδέοντας την πάλη να μην περάσει ο νόμος - λαιμητόμος με την πάλη του ενάντια στους μισθούς και τα μεροκάματα πείνας, για αυξήσεις, Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Απαιτώντας να σταματήσει το αίσχος της απλήρωτης ανασφάλιστης δουλειάς, να μην υπάρξει κανένας συμβιβασμός με την απλήρωτη εργασία. Διεκδικώντας επίδομα ανεργίας για όλους, μέτρα προστασίας των ανέργων. Απαιτώντας να επιστρέψουν πίσω όσα δικαιώματα τους αφαίρεσαν, αυτά δεν είναι περασμένα ξεχασμένα. Απαιτώντας δικαιώματα για την εργασία και τη ζωή, με βάση τις ανάγκες της εποχής μας και όχι των αρχών του προηγούμενου αιώνα.




Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org