ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Κυριακή 25 Οχτώβρη 2015
Σελ. /32
Το ειδύλλιο...

Το ειδύλλιο ανάμεσα στη γαλλική και την ελληνική κυβέρνηση αναπτύχθηκε το προηγούμενο καλοκαίρι. Ενώ εξελισσόταν η διαπραγμάτευση ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς της ΕΕ και του ΔΝΤ, η γαλλική αστική τάξη «είδε» τον κίνδυνο η Γερμανία να αξιοποιήσει την ελληνική περίπτωση προκειμένου να διαμορφώσει ένα ακόμα πιο αυστηρό μοντέλο λειτουργίας της ΕΕ και της Ευρωζώνης, έτσι όπως επιθυμούν τμήματα του γερμανικού κεφαλαίου. Μια τέτοια εξέλιξη θα σήμαινε ότι μπαίνουν στο στόχαστρο αυτά τα κράτη της ΕΕ που δυσκολεύονται να τηρήσουν τους σημερινούς δημοσιονομικούς κανόνες, που απαιτούν μια χαλάρωση του Συμφώνου Σταθερότητας, που είναι και αυτά υπερχρεωμένα, όπως είναι η Γαλλία και η Ιταλία, προκειμένου να στηρίξουν τις προσπάθειες ανάκαμψης της καπιταλιστικής οικονομίας των χωρών τους. Ετσι, λοιπόν, η Γαλλία με τη συγκατάθεση και των ΗΠΑ ενεπλάκη ενεργά στη διαπραγμάτευση της ελληνικής κυβέρνησης με τους δανειστές της, σε σημείο που να λέγεται ότι η συμφωνία που επετεύχθη τον Ιούλη και το νέο μνημόνιο είναι γραμμένα από χέρια Γάλλων εμπειρογνωμόνων. Η «βοήθεια», λοιπόν, για την οποία ευγνωμονεί ο Τσίπρας τον Ολάντ, δε δόθηκε βεβαίως με κριτήριο τα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα, που άλλωστε δεν ήταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων σε καμιά φάση, αλλά με κριτήριο τη στήριξη των συμφερόντων των γαλλικών μονοπωλίων, στην αντιπαράθεσή τους με τη Γερμανία. Συμφέροντα που συμπίπτουν με αυτά του ελληνικού κεφαλαίου, που διεκδικεί κι αυτό από την πλευρά του μια κάποια χαλάρωση, μια διευθέτηση του ελληνικού χρέους, προκειμένου να μπορούν να στηριχτούν οι προσπάθειες ανάκαμψης των κερδών και των επενδύσεών του.

Η «δουλειά που κάνουνε μαζί»...

«Επιβεβαιώνοντας με ικανοποίηση» ο Αλ. Τσίπρας και ο Φρ. Ολάντ, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στη σχετική ελληνογαλλική Διακήρυξη που συνυπέγραψαν την Παρασκευή, «τις συγκλίνουσες θέσεις και συμφέροντα στο πλαίσιο της ΕΕ και της Ευρωζώνης, καθώς και τους κοινούς στόχους στο ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο», αποφάσισαν «να αναβαθμίσουν τη σχέση αυτή στο επίπεδο της Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης».

Δυο μέρες πριν, η βοηθός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, αρμόδια για Ευρωπαϊκές και Ευρασιατικές Υποθέσεις, Βικτόρια Νούλαντ, στη διάρκεια της δικής της επίσκεψης στην Αθήνα, μιλούσε ανοιχτά για την «ισχυρή επένδυση και υποστήριξη» των ΗΠΑ στη σχέση τους «μ' έναν ισχυρό σύμμαχο του ΝΑΤΟ, την Ελλάδα», καθώς και για «τη δουλειά που κάνουμε μαζί σε ολόκληρη τη Μεσόγειο, τη Συρία κ.λπ.».

Εδώ πια, ούτε καν γίνεται προσπάθεια να κρυφτεί το πράγμα: Οι «κοινοί στόχοι στο ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο» για τους οποίους μιλά η ελληνογαλλική Διακήρυξη, η «δουλειά που κάνουμε μαζί σε ολόκληρη τη Μεσόγειο και τη Συρία» για την οποία μιλά η Β. Νούλαντ, είναι στην πραγματικότητα η βαθύτερη εμπλοκή της χώρας και του λαού στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και τους επικίνδυνους ανταγωνισμούς στην ευρύτερη περιοχή, για λογαριασμό του εγχώριου κεφαλαίου, που προσδοκά να αποσπάσει κομμάτι από τη λεία. Για το λαό, όμως, όλα τα παραπάνω συνιστούν επικίνδυνο μπλέξιμο στο κουβάρι των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, των ανταγωνισμών που ματώνουν τους λαούς της περιοχής και ξεριζώνουν εκατομμύρια ανθρώπους από τον τόπο τους, των ανταγωνισμών που όλο και πιο δύσκολα κουκουλώνονται με προσωρινούς συμβιβασμούς, των ανταγωνισμών που βρωμάνε μπαρούτι όλο και πιο κοντά στη γειτονιά μας!

..και ένα παράδειγμα

Ενα παράδειγμα για το χαρακτήρα αυτής της στρατηγικής συμφωνίας δίνει η αναφορά του κειμένου της ελληνογαλλικής Διακήρυξης, όσον αφορά το Προσφυγικό, που αναφέρεται: «Η Ελληνική Δημοκρατία και η Γαλλική Δημοκρατία τόνισαν την ανάγκη ενίσχυσης των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, σε συνέχεια του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 2015, μέσω της ενίσχυσης των ευρωπαϊκών υπηρεσιών και, πέραν αυτού, μέσω της προοδευτικής ανάπτυξης ενός ευρωπαϊκού συστήματος φύλαξης των συνόρων, με σεβασμό στην εθνική αρμοδιότητα».

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι συμφωνήθηκε, στο πλαίσιο της τελευταίας απόφασης της Συνόδου της ΕΕ, η ενίσχυση των εξωτερικών συνόρων - που στην προκειμένη περίπτωση είναι της Ελλάδας - να περάσει σ' ένα ευρωπαϊκό σύστημα φύλαξης συνόρων, δηλαδή στην παράδοση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας σ' έναν περιφερειακό ιμπεριαλιστικό μηχανισμό. Κι αυτό σε συνθήκες όξυνσης του ανταγωνισμού με την Τουρκία. Η ανάπτυξη στρατιωτικής παρουσίας της ΕΕ στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο δεν αφορά απλώς την ενίσχυση της καταστολής σε βάρος των προσφύγων, αλλά και την ενεργότερο συμμετοχή στα ιμπεριαλιστικά σχέδια στην ευρύτερη περιοχή, με το βλέμμα στραμμένο στη Συρία και τη Μ. Ανατολή. Αν πάρουμε υπόψη ότι την ίδια στιγμή η ελληνική κυβέρνηση συζητά ανάλογα σχέδια και με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, καταλαβαίνουμε πολύ καλά το μπλέξιμο των ανταγωνιστικών συμφερόντων στο επίκεντρο των οποίων βρίσκεται η χώρα μας, με βασική ευθύνη του κεφαλαίου και της κυβέρνησής του, εξέλιξη που ο λαός θα πληρώσει πανάκριβα ως συνήθως.

Μας βγάζουν τη γλώσσα

Κυβέρνηση και εργοδοσία βγάζουν τη γλώσσα στο λαό και με θράσος τού λένε: «Οταν ψήφιζες για κυβέρνηση, ήξερες τι ψήφιζες. Τώρα κάτσε στ' αυγά σου και μη φωνάζεις για τη φορολογία, τα χαράτσια, την Ασφάλιση, τους πλειστηριασμούς!».

Η μια πρόκληση διαδέχεται την άλλη. Από τη μία φορτώνουν με νέα χαράτσια τις συντάξεις και ετοιμάζουν περικοπές στους γέροντες που ζουν με πενταροδεκάρες κι από την άλλη απαλλάσσουν επιχειρηματικούς ομίλους απ' τα ανταποδοτικά τέλη στους δήμους! Από τη μία φορολογούν εξαντλητικά τους αγρότες, ακόμα και για τις καλύβες στα χωράφια και από την άλλη απαλλάσσουν τα ακίνητα και τα δικαιώματα του ΤΑΙΠΕΔ απ' τον ΕΝΦΙΑ!

Επομένως, εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς τι έρχεται πιο κάτω. Αν δεν υπάρξει τώρα μαζική και αποφασιστική απάντηση με την απεργία στις 12 Νοέμβρη...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

1647 Πεθαίνει ο Ιταλός φυσικομαθηματικός Εβαντζελίστα Τοριτσέλι, εφευρέτης του βαρόμετρου.

1822 Ξεκινά η πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου, η οποία διήρκεσε έως τις 31 Δεκέμβρη και έληξε με νίκη των επαναστατών επί των οθωμανικών στρατευμάτων.

1825 Γεννιέται ο Αυστριακός συνθέτης Γιόχαν Στράους (γιος).

1838 Γεννιέται ο Γάλλος συνθέτης Ζορζ Μπιζέ.

1881 Γεννιέται ο Ισπανός κομμουνιστής ζωγράφος Πάμπλο Πικάσο, δημιουργός της «Γκουέρνικα» και άλλων έργων (όπως το περίφημο σκίτσο του Νίκου Μπελογιάννη).

1893 Πεθαίνει ο Ρώσος συνθέτης Πιότρ Ιλιτς Τσαϊκόφσκι.

1920 Δολοφονείται στη Μαύρη Θάλασσα, καθώς επέστρεφε από τη Μόσχα, ως αντιπρόσωπος του ΣΕΚΕ στο 2ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς, ο Δημοσθένης Λιγδόπουλος, ένας από τους πρωτεργάτες του επαναστατικού κινήματος στην Ελλάδα και ιδρυτικό μέλος του ΣΕΚΕ. Μαζί του δολοφονήθηκε επίσης ο κομμουνιστής - επαναστάτης Ωρίων Αλεξάκης, στέλεχος του Κόμματος των Μπολσεβίκων και εκπρόσωπος της Κομμουνιστικής Διεθνούς στα Βαλκάνια.

1920 Πεθαίνει (από δάγκωμα μαϊμούς, όπως είπαν) ο βασιλιάς Αλέξανδρος ο Α'.

1922 Τα ιαπωνικά στρατεύματα που μετείχαν στη διεθνή ιμπεριαλιστική επέμβαση κατά της επαναστατημένης Ρωσίας εγκαταλείπουν το Βλαδιβοστόκ.

1922 Στον απόηχο της Μικρασιατικής Καταστροφής, ο τέως Αρχιστράτηγος της Στρατιάς της Μικράς Ασίας, Γεώργιος Χατζηανέστης, ο υποστράτηγος ε.α. Ξενοφώντας Στρατηγός, ο υποναύαρχος ε.α. Μιχαήλ Γούδας και οι πολιτικοί Δημήτριος Γούναρης, Νικόλαος Στράτος, Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης, Νικόλαος Θεοτόκης και Γεώργιος Μπαλτατζής, παραπέμπονται με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας από την ανακριτική επιτροπή υπό τον Θ. Πάγκαλο.

1925 Στο Σικάγο των ΗΠΑ πραγματοποιείται το πρώτο Συνέδριο των νέγρων εργατών.

1936 Υπογράφεται στο Βερολίνο συμφωνία μεταξύ ναζιστικής Γερμανίας και φασιστικής Ιταλίας για τον καθορισμό των σφαιρών οικονομικής δράσης στα Βαλκάνια και την παραδουνάβια περιοχή, καθώς και για την κοινή πάλη εναντίον της Δημοκρατικής Ισπανίας. Συγκροτείται ο Αξονας Βερολίνου - Ρώμης.

1944 Ο ΕΛΑΣ απελευθερώνει την Ελασσόνα.

1948 Με την καθοριστική συνδρομή των μαχητριών του Δημοκρατικού Στρατού, ιδρύεται στην Ελεύθερη Ελλάδα η Πανελλαδική Δημοκρατική Ενωση Γυναικών (ΠΔΕΓ).

1956 Ο Γιάνος Κάνταρ αναλαμβάνει ΓΓ της ΚΕ του Ουγγρικού Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος.

1973 Πραγματοποιείται στη Μόσχα το Παγκόσμιο Συνέδριο Ειρήνης. Η χούντα απαγορεύει στους Κωτσάκη, Λυμπέρη και Παπανικολάου, που ήταν προσκεκλημένοι, να παρευρεθούν στο Συνέδριο.

1983 Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός επεμβαίνει στρατιωτικά στο μικρό νησιωτικό κράτος της Γρενάδα (Καραϊβική), για την οποία λίγους μήνες πριν ο Πρόεδρος Ρίγκαν είχε δηλώσει ότι... «απειλεί την ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών», προκαλώντας παγκόσμια θυμηδία, αλλά και οργή.




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org