Με τις ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν στο Δασκαλιό, που πλέον είναι ένα μικρό νησάκι λόγω της ανόδου της στάθμης της θάλασσας, ήρθαν στο φως πλήθος επιβλητικές και πυκνά δομημένες κατασκευές, αποδεικνύοντας πως πρόκειται για μια από τις πιο σημαντικές θέσεις στο Αιγαίο της πρώιμης Εποχής του Χαλκού (3η χιλιετία π.Χ.). Τα νέα ευρήματα δείχνουν ότι το Δασκαλιό καλυπτόταν σχεδόν εξ ολοκλήρου με μοναδικά μνημειακά οικοδομήματα, χτισμένα με πέτρα από τη Νάξο, παρά την απόσταση των περίπου 10 χιλιομέτρων που χωρίζει τα δύο νησιά. Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής αρχαιολόγους από το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, την Εφορεία Κυκλάδων και το Ινστιτούτο Κύπρου, υπολογίζει ότι εισήχθησαν περισσότεροι από 1.000 τόνοι πέτρας. Το νησί ήταν χτισμένο απ' άκρη σ' άκρη, δίνοντας την εντύπωση ενός ενιαίου μεγαλειώδους μνημείου που αναδύεται από τη θάλασσα. Το οικιστικό αυτό συγκρότημα είναι έως σήμερα το μεγαλύτερο γνωστό στις Κυκλάδες από την εποχή εκείνη.

Οι αρχαιολόγοι διαπίστωσαν την προηγμένη τεχνογνωσία και κατασκευαστική δεινότητα αυτού του πολιτισμού, 1.000 ολόκληρα χρόνια πριν από τα φημισμένα ανάκτορα των Μυκηναίων. Κάτω από τα σκαλιά και ανάμεσα στους τοίχους ανακάλυψαν ένα εξελιγμένο σύστημα αποστραγγιστικών αγωγών, που υποδηλώνει μια πολυλειτουργική αρχιτεκτονική, προσεκτικά σχεδιασμένη εκ των προτέρων. Οι αναλύσεις που γίνονται σε υλικό από το εσωτερικό των αγωγών θα δείξουν εάν αυτοί ήταν αποχετευτικοί ή εξυπηρετούσαν τη μεταφορά καθαρού νερού.

Πώς εξηγείται ένα τόσο σύνθετο κατασκευαστικό πρόγραμμα στη συγκεκριμένη θέση; Από τα τελετουργικά δρώμενα που πραγματοποιούνταν μαρτυρείται πως ήδη η θέση είχε ιδιαίτερη σημασία για τους Κυκλαδίτες. Μια άλλη πτυχή της ανάπτυξης του Δασκαλιού εντοπίζεται στη χρήση νέων γεωργικών πρακτικών, για την καλλιέργεια της ελιάς και του σταφυλιού. Ακόμα, με διάφορα στοιχεία που ανακαλύφθηκαν και μελετήθηκαν, επισημαίνεται ότι η Κέρος δεν ήταν αυτοσυντηρούμενη, δηλαδή μεγάλο μέρος των τροφίμων εισαγόταν από αλλού και βάσει αυτών των νέων στοιχείων, όπως σημειώνεται, «πρέπει να αναθεωρηθούν οι γνώσεις μας για τα δίκτυα ανταλλαγών της Εποχής του Χαλκού, προκειμένου να συμπεριλάβουμε σ' αυτά και την ανταλλαγή τροφίμων». Η μεταλλουργία, η πιο σημαντική τεχνολογία της 3ης χιλιετίας π.Χ., έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο. Οι κάτοικοι του Δασκαλιού ήταν έμπειροι μεταλλουργοί, όπως δείχνουν σαφείς ενδείξεις που εντοπίζονται παντού στη θέση. Κοιτάσματα χαλκού δεν υπάρχουν στην Κέρο, οπότε είναι βέβαιο πως όλες οι πρώτες ύλες εισάγονταν από αλλού (από άλλα νησιά του Αιγαίου, όπως η Σέριφος ή η Κύθνος, ή από την ηπειρωτική Ελλάδα).

Το έργο «Πέερ Γκυντ» γράφτηκε το 1867, κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ιταλία. Είναι εμπνευσμένο και διαποτισμένο από τα λαϊκά νορβηγικά παραμύθια, ο ίδιος ο Πέερ Γκυντ άλλωστε είναι και ήρωας λαϊκού παραμυθιού. Ο Ιψεν προόριζε το δραματικό αυτό ποίημα για ανάγνωση και όχι για σκηνική παρουσίαση, όμως τελικά ενέδωσε στις πιέσεις να το προσαρμόσει στο θέατρο (δέκα χρόνια μετά την κυκλοφορία του) και το έργο αναγνωρίστηκε ως αριστούργημα της σκανδιναβικής λογοτεχνίας. Ο Πέερ Γκυντ παλεύει με το όνειρο και τον πειρασμό, επιμένοντας με το πείσμα μικρού παιδιού να ζήσει τη ζωή του «ως αυτοκράτωρ του εαυτού του», μέχρι να συνειδητοποιήσει ότι σε όλη του τη ζωή υποκρινόταν ότι είναι κάποιος άλλος...

Πρόκειται για το τρίτο ανέβασμα του συγκεκριμένου έργου στο Εθνικό, πρωτοπαρουσιάστηκε το 1935 σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη και με τον Αλέξη Μινωτή στον ομώνυμο ρόλο και το 2002 σε σκηνοθεσία Βασίλη Νικολαΐδη και με τον Λάζαρο Γεωργακόπουλο στον ομώνυμο ρόλο.

Ταυτότητα παράστασης: Μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας. Σκηνοθεσία - Διασκευή: Δημήτρης Λιγνάδης. Σκηνικά - Κοστούμια: Απόλλων Παπαθεοχάρης. Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης. Μουσική: Γιάννης Χριστοδουλόπουλος

Παίζουν: Στεφανία Γουλιώτη, Δημήτρης Λιγνάδης, Δημήτρης Μοθωναίος και άλλοι.

Μέρες και ώρες παραστάσεων: Από Τετάρτη έως και Κυριακή στις 20.00.

Ενα μουσικό ταξίδι με ελληνικούς και ξένους σταθμούς, τραγούδια που αγαπήσαμε, σιγοτραγουδήσαμε και κάποια απ' αυτά έγραψαν ιστορία. Τραγούδια από τα «Νέγρικα» του Λοΐζου και του Νεγρεπόντη μέχρι τη μελοποιημένη ποίηση του Μίκη Θεοδωράκη, του Μάνου Χατζιδάκι, του Θάνου Μικρούτσικου και από τις μπαλάντες του Σαββόπουλου και τα ερωτικά της Καραΐνδρου και του Κυπουργού, έως τις μελωδικές στιγμές της Ρεμπούτσικα και του Καλαντζόπουλου, δίνουν το στίγμα αυτής της μουσικής συνάντησης.

Δεν λείπουν όμως και μεγάλα και σπουδαία τραγούδια του διεθνούς μουσικού ρεπερτορίου, με τζαζ αναφορές που τόσο αγαπούν και οι δύο ερμηνεύτριες.

Ο Τάκης Φαραζής στο πιάνο και ο David Lynch στα πνευστά θα απογειώσουν το μουσικό ταξίδι στο χρόνο και στους ήχους.

Συντελεστές: Θεατρικό έργο, σκηνοθεσία: Βασίλης Καλλής. Επιμέλεια κίνησης: Μαργαρίτα Τρίκκα. Παίζουν: Αντώνης Καλομοιράκης, Νίκος Παναγιωτίδης.

Εισιτήρια: 10 ευρώ (κανονικό), 5 ευρώ (μειωμένο), δεκτές οι ατέλειες.