ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Κυριακή 24 Δεκέμβρη 2000
Σελ. /32
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΟΙ ΛΑΟΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ

Η ανατολή του 2000 εμφανίστηκε με ένα βαρύ και εκρηκτικό φορτίο από τα προηγούμενα χρόνια. Η διεύρυνση του ΝΑΤΟ, ο πρώτος πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία, οι συζητήσεις για το νέο στρατηγικό δόγμα, η σταδιακή αναθεώρηση και ανατροπή του διεθνούς Δικαίου, αποτελούσαν προκλήσεις και σημείο έντονων συζητήσεων και αντιπαραθέσεων. Ηδη η εικόνα που η ιμπεριαλιστική προπαγάνδα προσπαθούσε να διαμορφώσει για έναν κόσμο της ειρήνης και της «νέας εποχής» στις διεθνείς σχέσεις, άρχισε να ξεθωριάζει.

Η ΝΑΤΟική επίθεση κατά της Γιουγκοσλαβίας γκρέμισε κάθε τέτοια αυταπάτη, αποτέλεσε - σε συνδυασμό με την υπογραφή του νέου στρατηγικού δόγματος του ΝΑΤΟ - το κομβικό σημείο αναφοράς και αφύπνισης της προοδευτικής ανθρωπότητας. Η συνεχιζόμενη σφαγή του παλαιστινιακού λαού, αποτελεί νέα δραματική προειδοποίηση για τους λαούς. Στη Λατινική Αμερική, τα σύννεφα του πολέμου άρχισαν να απλώνονται πάνω από ολόκληρη Ηπειρο και το οπλισμένο χέρι του ιμπεριαλισμού, το ΝΑΤΟ, ετοιμάζει σχέδια επί χάρτου. Η Αφρικανική Ηπειρος, «αργοπεθαίνει» από την πείνα, τις αρρώστιες και τις «κατευθυνόμενες» εμφύλιες συρράξεις. Η Ευρώπη, έχει μετατραπεί σε στρατηγείο του ΝΑΤΟ -που πολύ σύντομα θα διαθέτει και στρατό - από τον οποίο «φεύγουν οι εντολές» για το νέο μοίρασμα του κόσμου, σύμφωνα με τα συμφέροντα της «νέας τάξης πραγμάτων».

Μπροστά σ' αυτή την τραγική κατάσταση, που διαμορφώθηκε όλο αυτό το χρόνο που μας πέρασε και που οι συνέπειές του θα εμφανιστούν στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, το Παγκόσμιο αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, πρόβαλε τη δική του αντίσταση. Στο Παγκόσμιο Συνέδριο, οι εκπρόσωποι των φιλειρηνικών κινημάτων έκαναν τον απολογισμό τους, προχώρησαν σε ανταλλαγή πείρας και παράλληλα καθόρισαν τις προτεραιότητες του κινήματος για το επόμενο διάστημα.

Το Παγκόσμιο Κίνημα Ειρήνης άρχισε να εμφανίζεται με θέσεις σε κινητοποιήσεις, διασκέψεις και σε άλλες δραστηριότητες. Πρόβαλε ως μονόδρομο τη σύγκρουση με τον ιμπεριαλισμό και προσπάθησε να δημιουργήσει τις κατάλληλες προϋποθέσεις προκειμένου να μπουν δυναμικά οι λαοί στο προσκήνιο της πάλης για την ανατροπή αυτής της κατάστασης, δηλώνοντας με περίσσεια αυτοπεποίθηση ότι ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος...

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ ΕΙΡΗΝΗΣ
Συντόνισαν τη δράση τους

Από τις εργασίες του Παγκόσμιου Συνεδρίου Κινημάτων Ειρήνης
Από τις εργασίες του Παγκόσμιου Συνεδρίου Κινημάτων Ειρήνης
Το σπουδαιότερο γεγονός μέσα στη χρονιά που σε λίγες μέρες τελειώνει, για το παγκόσμιο φιλειρηνικό και αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, ήταν αναμφίβολα το Παγκόσμιο Συνέδριο Κινημάτων Ειρήνης, που πραγματοποιήθηκε από τις 10 μέχρι και τις 14 Μάηστην Αθήνα. Με τη συμμετοχή 160 αντιπροσώπων από 44 χώρες του κόσμου, οι εργασίες του συγκεκριμένου συνεδρίου ανέδειξαν ίσως με τον καλύτερο τρόπο την παγκόσμια άνοδο των φιλειρηνικών κινημάτων σε όλο τον πλανήτη. Το Συνέδριο του ΠΣΕ μπορεί να θεωρηθεί και ως σταθμός του κινήματος για το σωστό προσανατολισμό του και τη δημιουργία προϋποθέσεων για την ανάπτυξή του.

Οι τρεις πρώτες μέρες του συνεδρίου ήταν μια ευκαιρία για τους εκπροσώπους να μεταφέρουν τις εμπειρίες τους από τις ιδιαίτερες πατρίδες τους, να καταθέσουν προτάσεις και να βγάλουν χρήσιμα συμπεράσματα. Η πλειοψηφία των συνέδρων, μέσα από τις παρεμβάσεις τους, επισήμαναν ότι τα τελευταία δυο χρόνια αναπτύχθηκε ένα σημαντικό και πολλές φορές πρωτόγνωρο κίνημα ειρήνης, που αντιτάχθηκε με κάθε μέσο στον πόλεμο, στις επεμβάσεις, στα εμπάργκο και σε κάθε μορφή ιμπεριαλιστικής παρέμβασης. Μέσα από αυτόν τον πλούσιο διάλογο, κατέληξαν και στην κοινή υπόσχεση ότι θα συντονίσουν τη δράση τους για την ανατροπή της «νέας τάξης πραγμάτων» και θα δυναμώσουν την πάλη τους κατά της σύγχρονης βαρβαρότητας του ιμπεριαλισμού.

Τα πορίσματα και οι αποφάσεις αυτού του συνεδρίου καταγράφηκαν στη Διακήρυξή του, στο επίσημο κείμενο που συνέταξε το συνέδριο με τίτλο: «Παγκόσμια Δράση κατά της Νέας Τάξης Πραγμάτων για έναν 21ο αιώνα της ειρήνης, της ασφάλειας και της ανάπτυξης». Μέσα σ' αυτό το κείμενο, γίνεται λόγος για την εξάλειψη των πυρηνικών όπλων, για την καταδίκη του ΝΑΤΟ και της νέας στρατηγικής του, αλλά και για τους αγώνες που πρέπει να δώσει το φιλειρηνικό και λαϊκό κίνημα κατά των στρατιωτικών συνασπισμών και των ξένων βάσεων σε όλο τον κόσμο.

Βέβαια, το Παγκόσμιο Συνέδριο των Κινημάτων Ειρήνης κατέληξε και σε μια σπουδαία απόφαση για το ελληνικό φιλειρηνικό κίνημα. Συγκεκριμένα, τα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής του ΠΣΕ, σχεδόν ομόφωνα, ψήφισαν τη μεταφορά της έδρας του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης στην Αθήνα. Επίσης, μέσα από την εκλογική διαδικασία, οι σύνεδροι ανέδειξαν την Εκτελεστική Επιτροπή και τη Γραμματεία του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης, την οποία πλέον απαρτίζουν τα κινήματα ειρήνης της Γαλλίας, της Ελλάδας, της Ιαπωνίας, της Κούβας, της Πορτογαλίας, της Παλαιστίνης. Η Εκτελεστική Επιτροπή του Συνεδρίου αποτελείται από 40 κινήματα ειρήνης. Αντιπρόεδρος του ΠΣΕ εκλέχτηκε ο Ορλάντο Φουντόρα από την Κούβα. Επίτιμοι πρόεδροι ο Ρομές Σάντρα από την Ινδία και ο πρόεδρος της ΕΕΔΥΕ Ευάγγελος Μαχαίρας. Εκτελεστικός γραμματέας του ΠΣΕ, ο ΓΓ της ΕΕΔΥΕ Θανάσης Παφίλης.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΦΙΛΗΣ
Στόχος η συγκρότηση παγκόσμιου αντιιμπεριαλιστικού μετώπου

Ο Εκτελεστικός Γραμματέας του Π.Σ.Ε., Θανάσης Παφίλης, με τον συντάκτη του «Ρ»
Ο Εκτελεστικός Γραμματέας του Π.Σ.Ε., Θανάσης Παφίλης, με τον συντάκτη του «Ρ»
Σημείο σταθμό χαρακτήρισε το Παγκόσμιο Συνέδριο Ειρήνης, που έγινε στην Αθήνα, ο Εκτελεστικός Γραμματέας του ΠΣΕ και ΓΓ της ΕΕΔΥΕ Θανάσης Παφίλης, κατά τη διάρκεια της συνάντησης που είχαμε μαζί του. Στη συζήτηση που κάναμε, ο Θ. Παφίλης υπογράμμισε: «Είχαν προηγηθεί τέσσερα χρόνια, δύσκολα για το φιλειρηνικό κίνημα, που αναζητούσε δρόμους προσανατολισμού, έχοντας να αντιμετωπίσει τις τεράστιες δυσκολίες που προέκυψαν από την αλλαγή του συσχετισμού δύναμης και τις συγχύσεις που δημιουργούσαν διάφορες συμβιβαστικές αντιλήψεις. Η πλήρης αποκάλυψη της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας, σε συνδυασμό με την αισθητή ανάκαμψη του κινήματος, έδωσαν την πρωτοβουλία σε κείνες τις δυνάμεις που επέμεναν στον αντιιμπεριαλιστικό δρόμο».

Ο Θ. Παφίλης, ξεκαθάρισε ότι «στο Παγκόσμιο Συνέδριο συγκρούστηκαν δυο αντιλήψεις οι οποίες συνυπήρχαν. Η μια, που ζητούσε τον ξεκάθαρο αντιιμπεριαλιστικό προσανατολισμό του κινήματος και κατά λογική συνέπεια, το ΠΣΕ σαν ένα όργανο συντονισμού και καθοδήγησης της πάλης των επιμέρους κινημάτων. Η άλλη, που επέμενε στη συνέχιση μιας πασιφιστικής αντίληψης, με το ΠΣΕ σαν ένα άνευρο και σε μεγάλο βαθμό απολίτικο όργανο, με τη δράση του να στρέφεται κυρίως στην παρουσία του, στους Διεθνείς Οργανισμούς. Η συντριπτική αποδοχή της πρώτης αντίληψης διαπέρασε το συνέδριο και εκφράστηκε στα ντοκουμέντα και κατά επέκταση στη δράση του Κινήματος».

Εκφράζοντας, ο ίδιος την αισιοδοξία του για τη χρονιά που μας πέρασε και παράλληλα δίνοντας το στίγμα για την παραπέρα δραστηριοποίηση του παγκόσμιου φιλειρηνικού και αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, τόνισε: «Είναι σημαντικό το στοιχείο ότι η δράση των κινημάτων ειρήνης συνδέθηκε τον τελευταίο χρόνο και με άλλα κοινωνικά κινήματα, διευρύνοντας έτσι τους στόχους και ανοίγοντας τις προϋποθέσεις για μια κοινή συμπόρευση, η οποία θέτει τις βάσεις ενός λαϊκού μετώπου που μπορεί να συσπειρώσει ευρύτερες δυνάμεις». Παράλληλα, επισήμανε ότι «άρχισε πιο συχνά να εμφανίζεται ο συντονισμός σε διεθνές επίπεδο και η απαίτηση για ευρεία δράση σε όλες τις ηπείρους». Στόχος μας, κατέληξε, «είναι η συγκρότηση ενός παγκόσμιου αντιιμπεριαλιστικού μετώπου, το οποίο θα αποτελέσει το αντίπαλό δέος για τη νέα τάξη πραγμάτων».

Εκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου

Προφητικά θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν τα συμπεράσματα των εργασιών της Γραμματείας του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης που έγινε στις 11 και 12 Ιουλίου στην Αθήνα. Εκείνες τις δυο μέρες, τα μέλη της Γραμματείας που συναντήθηκαν για πρώτη φορά μετά το Συνέδριο, συζήτησαν τις εξελίξεις στο διεθνές προσκήνιο, καθόρισαν τις δραστηριότητες των κινημάτων ειρήνης και του ΠΣΕ, ενώ παράλληλα, μέσα από ουσιαστικό διάλογο, προχώρησαν στον καταμερισμό των αρμοδιοτήτων των μελών της Γραμματείας.

Μέσα στην «καρδιά» του καλοκαιριού τα μέλη της γραμματείας, μετά το τέλος των συζητήσεών τους, είχαν βγάλει μια ανακοίνωση, με την οποία «έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου» για τις εξελίξεις που θα ακολουθήσουν σε ολόκληρο τον κόσμο και δυστυχώς δικαιώθηκαν...

Μέσα από το κείμενο της ανακοίνωσής τους, τα μέλη της Γραμματείας του ΠΣΕ έκαναν λόγο για τις προθέσεις της ΕΕ για τη δημιουργία Ευρωστρατού και την περαιτέρω στρατικοποίηση της Ευρώπης και πριν ο χρόνος τελειώσει είχαμε την επικύρωση των προθέσεων αυτών, οι οποίες πλέον αποτελούν αποφάσεις, από τη Σύνοδο Κορυφής των αρχηγών κρατών στη Νίκαια!

Στην ανακοίνωσή τους, επίσης, δήλωναν την αλληλεγγύη τους στους αγώνες των λαών της Λατινικής Αμερικής, ενώ είχαν εκφράσει και την κάθετη αντίθεσή τους σε οποιαδήποτε εξωτερική επέμβαση στην Κολομβία. Σήμερα το «Σχέδιο Κολομβία» έχει μπει σε πλήρη εφαρμογή από τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό...

Και ίσως, η πιο δραματική τους διαπίστωση, που εκφράστηκε και με έκκληση προς τον ΟΗΕ για άμεση αναγνώριση του ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους, σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού και η οποία αγνοήθηκε πλήρως, να αποτελεί και την καλύτερη απόδειξη για τα πραγματικά σχέδια του ιμπεριαλισμού. Τέλος σε εκείνη την ανακοίνωσή τους καλούσαν τους λαούς σε άμεση κινητοποίηση για την αποφυγή της οριστικής διχοτόμησης και την εφαρμογή της απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για Κύπρο ενιαία, ανεξάρτητη και αποστρατιωτικοποιημένη. Οι γύροι των εκ του σύνεγγυς συνομιλιών, που ακολούθησαν, εκείνης της περιόδου, μόνο κάτι τέτοιο δε φανέρωσαν.

Σ' αυτό το σημείο αξίζει να υπενθυμίσουμε τη σύνθεση των χωρών, αλλά και των εκπροσώπων της 6μελούς Γραμματείας του ΠΣΕ. Από την Ελλάδα ο Θ. Παφίλης, από τη Γαλλία η Λιζιάν Αλεζάρντ, από την Κούβα ο Ορλάντο Φουντόρα, από την Ιαπωνία ο Ταντάκι Καουάτα, από την Παλαιστίνη ο Μαρί Αμπντέλ Ράχμαν και την Πορτογαλία ο Μπλάσκο Φερνάντεζ. Στις συνεδριάσεις παραβρέθηκε και ο επίτιμος πρόεδρος του ΠΣΕ, ο Ινδός Ροζέμ Σάντρα.

Ατζέντα φιλειρηνικής δραστηριότητας

Οι δραστηριότητες του παγκόσμιου φιλειρηνικού κινήματος τη χρονιά που μας πέρασε ήταν πάρα πολλές. Κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις έγιναν σε πολλές χώρες του κόσμου με τις οργανώσεις - μέλη του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης να πρωτοστατούν σ' αυτές. Ομως εκτός από τη συμμετοχή σε κινητοποιήσεις έγιναν και μια σειρά από σημαντικές διασκέψεις, συνέδρια, ενώ υλοποιήθηκαν και αρκετές πρωτοβουλίες. Τα σπουδαιότερα από αυτά τα γεγονότα, όπως έγιναν μέσα στους μήνες του 2000, παρουσιάζουμε σήμερα.

Γενάρης:

Πραγματοποιείται συνάντηση των μελών της γραμματείας του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης με μέλη της ΕΕΔΥΕ, προκειμένου να προετοιμαστεί καλύτερα το συνέδριο που έγινε στη χώρα μας το Μάη.

Μάρτης:

Γίνονται οι εργασίες του 18ου Συνεδρίου του Πορτογαλικού Κινήματος Ειρήνης (CPPC).

Μάης:

Από τις 10 μέχρι και τις 14, έγινε στην Αθήνα το Παγκόσμιο Συνέδριο Κινημάτων Ειρήνης, με τη συμμετοχή 160 αντιπροσώπων από 44 χώρες του κόσμου.

Στις 20 του μήνα συνεδριάζει η Διεθνής Ενωση ΔημοκρατικώνΝομικών στο Βουκουρέστι. Μετά το τέλος των εργασιών συντάσσεται κοινή δήλωση οχτώ σημείων για την κατάσταση στα Βαλκάνια. Συμμετέχουν εκπρόσωποι από Αλγερία, Ινδία, Γαλλία, Βουλγαρία, Ελλάδα, Μολδαβία, Βιετνάμ, Κούβα, Ιταλία, Πορτογαλία, ΗΠΑ και άλλες χώρες.

Ιούνης:

Στις 10/6 στη Νέα Υόρκη και ένα χρόνο μετά την τυπική λήξη του πολέμου του ΝΑΤΟ κατά της Γιουγκοσλαβίας και την υπογραφή του Συμφώνου Σταθερότητας για τη ΝΑ Ευρώπη, πραγματοποιείται στο Μανχάταν δίκη για τα εγκλήματα πολέμου των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ σε βάρος του λαού της Γιουγκοσλαβίας.

Στις 10 και 11/6 στη Μαδρίτη γίνεται Διεθνής Διάσκεψη με θέμα: «Η ειρηνευτική διαδικασία στην Κολομβία». Τις ίδιες μέρες στο Λονδίνο πραγματοποιείται σύσκεψη της επιτροπής για την Ειρήνη στα Βαλκάνια. Θέμα της σύσκεψης: «ΝΑΤΟ, Νέα Τάξη Πραγμάτων, ένα χρόνο μετά τη λήξη του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία».

Ιούλης:

Στις 8 και 9/7 στην Ιαπωνία πραγματοποιείται το 50ό Εθνικό Συνέδριο της Ιαπωνικής Επιτροπής Ειρήνης στη Γιοκοχάμα.

Στις 11 και 12 στην Αθήνα έγινε η πρώτη συνάντηση της νέας Γραμματείας του ΠΣΕ, που εξελέγη από το συνέδριο, συζήτησε τις εξελίξεις που ακολούθησαν μετά από αυτό και επισήμανε ότι οι αποφάσεις του Συνεδρίου επιβεβαιώθηκαν από τις διεθνείς εξελίξεις.

Στις 21 και 23 πάλι στην Ιαπωνία, με αφορμή τη συνάντηση της G8 στην Οκινάβα, συλλέγονται από 33 χώρες υπογραφές διαμαρτυρίας. Παράλληλα πραγματοποιούνται συνεντεύξεις Τύπου σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ιαπωνίας και γίνεται μεγάλη κινητοποίηση έξω από τη βάση της Οκινάουα με τη συμμετοχή χιλιάδων ανθρώπων.

Αύγουστος:

Από τις 2 μέχρι τις 9 του μήνα στην Ιαπωνία λαμβάνει χώρα παγκόσμια Διάσκεψη κατά των Ατομικών Βομβών και των βομβών υδρογόνου. Η διάσκεψη γίνεται στις δυο πόλεις - σύμβολα, οι οποίες γνώρισαν τον πυρηνικό όλεθρο τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι.

Στις 4 Αυγούστου πραγματοποιείται στην Ισταμπούλ αποστολή διαμαρτυρίας για τις συνθήκες κρατήσεις των πολιτικών κρατουμένων και τα «λευκά κελιά».

Σεπτέμβρης:

Στην Κορέα στις 5 του μήνα γίνεται εκδήλωση για την 52η επέτειο του Κορέατικου Κινήματος Ειρήνης (DPRK).

Αντιπροσωπείες από πολλές οργανώσεις - μέλη του ΠΣΕ συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις που γίνονται στην Πράγα στις 23 Σεπτέμβρη κατά της ετήσιας συνάντησης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Στις 23 και 24 Σεπτέμβρη στο Μεξικό έγινε το Εθνικό συνέδριο του Μεξικάνικου Κινήματος Ειρήνης «MOMPADE».

Με τη συμμετοχή ερευνητών, πανεπιστημιακών και πολλών προσωπικοτήτων πραγματοποιείται από 26-29 στην Αβάνα διεθνές σεμινάριο με θέμα: «ΟΗΕ, νέα χιλιετία, ειρήνη και ασφάλεια».

Οκτώβρης:

Στις 2 του μήνα στις Βρυξέλλες με πρωτοβουλία της «VREDE» διαδηλωτές πραγματοποιούν συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από την πρεσβεία του Ισραήλ.

Στις 4 Οκτώβρη οι «Νομικοί για την Ειρήνη» διοργάνωσαν στην Αθήνα, στην αίθουσα του Δικηγορικού Συλλόγου, ημερίδα με θέμα: «Εξελίξεις στα Βαλκάνια και ο ρόλος των ξένων βάσεων στην Ελλάδα».

Στις 5 Οκτώβρη αρχίζουν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας για τα γεγονότα στην Παλαιστίνη. Αμεση ήταν και η συγκέντρωση φαρμακευτικής βοήθειας για το λαό της Παλαιστίνης.

Η 7η του Οκτώβρη κηρύσσεται από το παγκόσμιο φιλειρηνικό κίνημα ως μέρα δράσης κατά της «Εθνικής Πυραυλικής Αμυνας» και του προγράμματος των ΗΠΑ «Ο πόλεμος των άστρων». Παράλληλα γινόνται μεγάλες κινητοποιήσεις σε πολλές χώρες του κόσμου, ενώ έγινε και συλλογή υπογραφών βάσει κειμένου, το οποίο υπογράφουν πάνω από 200 οργανώσεις από όλο τον κόσμο.

Νοέμβρης:

Στις 6, 7 και 8 του μήνα πραγματοποιείται η Γενική Συνέλευση Κινημάτων Ειρήνης με τίτλο: «ΟΗΕ και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις μαζί στον 21ο αιώνα για κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα και ειρήνη».

Στην Κούβα από τις 10 μέχρι τις 14 Νοέμβρη πραγματοποιήθηκε η 2η Παγκόσμια Συνάντηση Αλληλεγγύης με την Κούβα. Συμμετείχαν 4.250 απεσταλμένοι από 118 χώρες του κόσμου.

Από τις 11 μέχρι και τις 13 του μήνα στην Ινδία και συγκεκριμένα στο Νέο Δελχί έγινε διάσκεψη για τον πυρηνικό αφοπλισμό και την ειρήνη.

Στις 19 πραγματοποιείται συνάντηση εκπροσώπων φιλειρηνικών κινημάτων στο Βιετνάμ, με αφορμή την 50ή επέτειο από την ίδρυση του Βιετναμέζικου κινήματος ειρήνης (VPC).

Δεκέμβρης:

Πραγματοποιείται 2 και 3 του μήνα, το ετήσιο συνέδριο του Γερμανικού Κινήματος Ειρήνης στο Κάσσελ, με τη συμμετοχή αντιπροσώπων από πολλά φιλειρηνικά κινήματα.


ΚΕΙΜΕΝΑ:
Παναγιώτης ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΤΑ ΜΑΡΤΥΡΙΚΑ ΧΩΡΙΑ...

(Η  τραγωδία της Δράκιας) 

ΠΑΝΕ κοντά είκοσι χρόνια που ένα ρεπορτάζ για το «Ρ», στο πανέμορφο Πήλιο, μ' έφερνε τέτοιες μέρες στο χωριό Δράκια. Χωριό που το στεφανώνουν τα λιόφυτα, αλλά και που πάνω του υπάρχουν της Εθνικής Αντίστασης καταματωμένες μνήμες.

ΔΕΝ είχαν περάσει ούτε δέκα μέρες από το φοβερό ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων (13 Δεκέμβρη 1943) κι οι χιτλερικοί, μια βδομάδα πριν από τα Χριστούγεννα - χαράματα του Αγίου Μοδέστου - έμπαιναν στη Δράκια, που θα κολυμπούσε στο αίμα. Δεν ήταν βέβαια η πρώτη φορά, που τα χωριά του Πηλίου δοκίμαζαν την αγριότητα των κατακτητών.

Η ΣΕΛΙΔΑ της Δράκιας ερχόταν έτσι να προστεθεί στα γνωστά άλλα ολοκαυτώματα των Καλαβρύτων, του Διστόμου, του Χορτιάτη κι άλλα πολλά. Στην περίπτωση της Δράκιας οι διηγήσεις των επιζώντων πρόσθεταν σε μας και στα ρεπορτάζ συγκλονιστικές λεπτομέρειες. Η ώρα του θανάτου όπως την έζησαν από πρώτο χέρι. Αλλά και πώς ξέφυγαν...

ΚΑΙ στο χωριό αυτό, όπως συνέβη και με δεκάδες άλλα, οι χιτλερικοί ξεσπούσαν για αντίποινα στη δράση των ανταρτών, που δεν μπορούσαν να τους αντιμετωπίσουν. Αγριο και θανατερό ξέσπασμα σε βάρος αθώων και αμάχων. Νόμιζαν ότι θα μπορούσαν να απομονώσουν τους μαχητές του ΕΛΑΣ που η δράση του όλο και φούντωνε.

ΕΤΣΙ η Δράκια κυκλώθηκε νυχτιάτικα από τους Γερμανούς, που άρχισαν κιόλας να μαζεύουν τους άντρες από τα σπίτια και τους συγκέντρωσαν στο κεντρικό κοινοτικό καφενείο, όπου οι Δρακιώτες έμειναν όλη τη νύχτα και όπου έζησαν την ανείπωτη εκείνη «αγρύπνια του θανάτου», πριν τα χαράματα που τους στήσαν για εκτέλεση.

ΔΕΝ είχε ακόμη καλά καλά φέξει, ήταν πηχτό σκοτάδι, που άρχιζαν οι εκτελέσεις. Στην αρχή τους έπαιρναν πέντε - πέντε και τους γάζωνε το πολυβόλο στημένο στην κεντρική πλατεία, κάτω από τα θεόρατα πλατάνια. Οι χιτλερικοί δήμιοι κάποια στιγμή παρατήρησαν ότι το «έργο» τους δεν πήγαινε καλά. Πως μερικοί από τους κρατούμενους τραυματίζονταν και έτσι μπορούσαν να επιζήσουν.

ΕΤΣΙ άλλαξαν το σύστημα. Τους έπαιρναν από το καφενείο τρεις - τρεις. Η εκτέλεση γινόταν πάνω σε μια πεζούλα με τα πιστόλια τους. Κι η ρεματιά που ήταν από κάτω δεχόταν ασταμάτητα κορμιά. Ποτάμι έτρεχε το αίμα. Και «η γης χόρτασε άντρες».

ΟΤΑΝ η έρευνά μας στη Δράκια αναζητούσε να πλησιάσει και να δώσει το συγκλονιστικό αυτό γεγονός της εκτέλεσης, γινόταν ολοφάνερο πως υπήρχαν μαρτυρίες από εκείνους που έζησαν την τραγωδία και μάλιστα μερικοί που τους γάζωσε το πολυβόλο, αλλά τελικά γλίτωσαν.

ΕΚΑΤΟΝ δεκατέσσερις οι εκτελεσμένοι της Δράκιας. Και το νούμερο θα 'ταν πιο μεγάλο, αλλά έξι Δρακιώτες με το κορμί τρυπημένο μπόρεσαν τελικά και γλίτωσαν. Ενας απ' αυτούς ήταν ο Κυριάκος Τζαμτζής (28 χρόνων τότε), που έδωσε για το περιστατικό αυτό μια συγκλονιστική εξιστόρηση...

«ΕΦΑΓΑ, είπε, ο Κ. Τζαμτζής 14 συνολικά σφαίρες στο κεφάλι, στην ωμοπλάτη, το δεξί πλευρό. Το ποτάμι που έτρεχε έγλειφε τα πτώματα και κοκκίνιζε. Τα κορμιά των εκτελεσμένων ήταν σαν ξύλα, που τα ξεφόρτωσε ένα αυτοκίνητο και τα έριξε στη ρεματιά». Είχε ξεγελάσει το θάνατο σ' αυτό το φοβερό μακελειό της Δράκιας.

ΕΙΝΑΙ ανάγκη να ξαναθυμίσουμε με την αναφορά αυτή στης Δράκιας το ολοκαύτωμα πως όταν γινόταν το πρώτο εκείνο ρεπορτάζ για το «Ρ», για κάθε εκτελεσμένο είχε επιδικαστεί αποζημίωση 35.000 δρχ.!.. Κι απ' αυτές είχαν δοθεί σαν «μπροστάντζα» 17.000 δρχ...

ΟΛΑ τ' άλλα έμειναν στα χαρτιά. Ετσι ξόφλησαν οι Γερμανοί τα φοβερά εγκλήματα. Και με τις πλάτες όλων των κυβερνήσεων μισό και πάνω αιώνα μένει ανοιχτός κι αξόφλητος ο λογαριασμός του θανάτου, της φωτιάς, της δήωσης και της καταστροφής. Εγκλήματα κατά της ανθρωπότητος που δεν παραγράφονται ποτέ.

ΤΑ ΛΟΓΙΑ του στρατηγού Μακρυγιάννη έχουν και σήμερα, το 2000, την ίδια δραματική επικαιρότητα, που είχαν για τη γενιά των αγωνιστών του Εικοσιένα: «Και οι αγωνισταί και οι χήρες των σκοτωμένων και τα ορφανά παιδιά τους κι εκείνοι όπου θυσίασαν το δικόν τους στα δεινά της πατρίδος ας γκελερούν εις τους δρόμους ξυπόλυτοι και ταλαιπωρημένοι και ας λένε το ψωμί ψωμάκι».

ΚΙ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΣ πάντα ο Μακρυγιάννης συμπληρώνει: «... Μας πήραν τη ματοκυλισμένη μας γη... Και βάλαν εμάς με τ' αλέτρι να τραβάμε το γενί και βγάνομε των συγγενών μας τα κόκαλα. Και οι αφεντάδες περπατούν με τις καρότζες τους και οι αγωνισταί δεν έχουν ούτε γουμάρι, και ξυπόλυτοι και γυμνοί διακονεύουν εις τα σοκάκια...

ΑΛΙΜΟΝΟ σε κείνους που χύσανε το αίμα τους και θυσιάσανε το δικόν τους να ιδούνε την πατρίδα τους να είναι το γέλασμα του κόσμου... Και να καταφρονιώνται τ' αθώα αίματα που χύθηκαν...».

Η ΔΡΑΚΙΑ, το πανέμορφο πηλειορίτικο χωριό είναι ένα από τις δεκάδες τα χωριά μας - τα μαρτυρικά - που η χιτλεροφασιστική ορδή τα σφράγισε με τη φωτιά και το θάνατο.

ΕΙΝΑΙ «ο πολύδακρυς αγώνας» του λαού μας. Τον συναντάς ολοζώντανο σε κάθε γωνιά της γης μας. Ολούθε βεβαιώνεται η αλήθεια της μεγάλης θυσίας. Τα κυκλοφέρνεις όλα αυτά, καθώς διαβάζεις στην εφημερίδα μας την έκκληση της «Δημοκρατικής Μέριμνας» που καλεί κάθε πατριώτη τις γιορτινές αυτές μέρες στην εκπλήρωση του δημοκρατικού χρέους απέναντι στους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, που τα έδωσαν όλα για την πατρίδα και τη δημοκρατία χωρίς να λογαριάσουν τη ζωή τους. Τραγικά ανεξόφλητο πάντα το χρέος προς τους αγωνιστές από τους άθλιους σημερινούς θεομπαίχτες της εξουσίας.


Του
Νίκου ΚΑΡΑΝΤΗΝΟΥ




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org