ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Κυριακή 23 Μάρτη 2014
Σελ. /40
Να εμπιστευτεί τη δύναμή του ο λαός, να τραβήξει μπροστά με δυνατό ΚΚΕ

Συνέντευξη με τον Γιάννη Πρωτούλη για την ΕΕ, τις εκλογές και το δρόμο που προτείνει το ΚΚΕ

Συνεχίζοντας τις συζητήσεις με υποψήφιους του ΚΚΕ μπροστά στις τοπικές εκλογές και τις ευρωεκλογές, το portal του «902» πήρε συνέντευξη από τον Γιάννη Πρωτούλη, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφιο αντιπεριφερειάρχη Δυτικού Τομέα στην Περιφέρεια Αττικής με το ψηφοδέλτιο της «Λαϊκής Συσπείρωσης». Ο «Ριζοσπάστης» παρουσιάζει σήμερα αποσπάσματα από αυτήν τη συνέντευξη.

-- Μπροστά στις ευρωεκλογές, διατυπώνεται ο ισχυρισμός πως όσα συμβαίνουν σήμερα στην ΕΕ δεν έχουν να κάνουν με το χαρακτήρα της Ενωσης αλλά με τους συσχετισμούς δύναμης. Λέγεται, δηλαδή, πως αν αλλάξουν αυτοί οι συσχετισμοί θα υπάρχουν και διαφορετικές πολιτικές, οπότε υπάρχει ελπίδα φιλολαϊκής προοπτικής μέσα στην ΕΕ. Πώς το σχολιάζετε;

-- Εμείς λέμε ότι χρειάζεται ο κόσμος να το σκεφτεί από την αρχή αυτό το μεγάλο ψέμα. Η ΕΕ δεν είναι γενικά μια Ενωση των λαών. Είναι η Ενωση των μονοπωλίων, είναι η Ενωση των Συνδέσμων των ευρωπαϊκών Βιομηχανιών, είναι η Ενωση των τραπεζιτών, των εφοπλιστών. Είναι μια καπιταλιστική Ενωση, είναι Ενωση καπιταλιστών, η οποία έγινε με συγκεκριμένες ιδρυτικές συνθήκες που διασφαλίζουν αυτό ακριβώς το ζήτημα. Ποιοι είναι οι χαμένοι και ποιοι οι κερδισμένοι μέσα στην ΕΕ; Μέσα στην ΕΕ αποδείχθηκε ότι έχασαν οι λαοί και ο ελληνικός λαός. Εχασαν, όμως, οι καπιταλιστές; Εμείς λέμε ότι οι καπιταλιστές βγήκαν κερδισμένοι. Ακόμα και στην περίοδο της κρίσης, απάνεμο λιμάνι η ΕΕ δεν ήταν για τους λαούς, απάνεμο λιμάνι δεν ήταν για τον ελληνικό λαό. Μπορούν να ειπωθεί το ίδιο και για τους τραπεζίτες; Για τους τραπεζίτες ήταν απάνεμο λιμάνι, για τους βιομηχάνους ήταν απάνεμο λιμάνι, για τους εφοπλιστές ήταν απάνεμο λιμάνι η ΕΕ. Με την ΕΕ κατάφεραν και διείσδυσαν και σε μια σειρά άλλες χώρες και επένδυσαν και κέρδισαν και κατέσφαξαν για να μπορέσουν να προχωρήσουν τις επενδύσεις τους που δεν ήταν στην ΕΕ. Να θυμίσουμε τα Βαλκάνια, όλη αυτήν την περιοχή της νοτιοανατολικής Ασίας, στηρίχθηκαν από την ΕΕ και στην περίοδο της κρίσης εκεί βρήκαν το αποκούμπι. Την ίδια ώρα, βέβαια, πρέπει να καταλάβει ο κόσμος ότι μέσα στην ΕΕ, την περίοδο της κρίσης, δε συμπεριφέρονται μεταξύ τους οι καπιταλιστές σαν φίλοι, αλλά σαν λύκοι απέναντι στη λεία.


Μπορεί να αλλάξει αυτό; Να περιμένουμε ο λύκος να γίνει πρόβατο; Είναι μια Ενωση καπιταλιστική από την οποία χρειάζεται να αποδεσμευτεί ο λαός και να αποδεσμευτεί χωρίς «αστερίσκους». Οχι αποδέσμευση από το νόμισμα και να μείνουμε μέσα στην ΕΕ. Οχι αποδέσμευση από την καπιταλιστική αυτή Ενωση και να παραμείνουμε με τους τραπεζίτες, τους βιομηχάνους και τους εφοπλιστές πάνω από το κεφάλι μας. Χρειάζεται αποδέσμευση και με τον πλούτο που παράγει ο λαός στα χέρια του λαού.

Αυτοί που μιλούν για φιλολαϊκή ΕΕ ξέρουν την αλήθεια, αλλά εξαπατούν το λαό. Και εξαπατούν συνειδητά. Δεν μπορείς να ψηφίζεις τη Συνθήκη του Μάαστριχτ όπως όλος ο Συνασπισμός ενιαία, ΣΥΡΙΖΑ τώρα και μετέπειτα να κλαις για τις συνέπειες. Δεν μπορεί να ψηφίζεις τη «Λευκή Βίβλο» που κατάργησε το 8ωρο και μετά να λες ήταν ένα λάθος. Αυτά τα ξέρουν πάρα πολύ καλά και αυτοί που λένε ότι μπορεί να αλλάξει η ΕΕ από τα μέσα, και πως ό,τι δεν αλλάζει από τα μέσα, δεν αλλάζει με τίποτα.

-- Λέτε, δηλαδή, ότι είναι παγίδα ο ευρωμονόδρομος;

-- Εχουμε ξεπεράσει το επίπεδο της παγίδας. Είναι καταστροφή. Το λένε κι άλλοι πλέον. Αλλά το λένε, βέβαια, για τους δικούς τους λόγους και θέλοντας να υπηρετήσουν άλλου είδους συμφέροντα. Βλέπετε ότι σε όλη την ΕΕ αρχίζει και υπάρχει προβληματισμός. Από τη μεριά των λαών για το ρόλο της ΕΕ. Ο κόσμος καταλαβαίνει ότι ακολουθείται μια ενιαία στρατηγική στο χώρο της ΕΕ, είτε έχουν μνημόνιο είτε όχι. Δηλαδή, η διάλυση σήμερα της εργατικής νομοθεσίας που γνώρισε η Ευρώπη μετά τον πόλεμο δεν είναι ελληνικό φαινόμενο. Είναι κοινή στρατηγική που ακολουθείται στα ζητήματα της εργασίας, της αμοιβής των εργαζομένων, στην τιμή της εργατικής δύναμης σε όλη την ΕΕ. Σε όλη την ΕΕ προωθείται η διάλυση των εργασιακών σχέσεων, η κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων, η κατάργηση του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος, δηλαδή, να μην έχει την ευθύνη το κράτος για παροχή Υγείας, Πρόνοιας, σύνταξης, αλλά να απαλλαχθεί από τέτοιου είδους δεσμεύσεις που είχαν αποσπάσει οι εργαζόμενοι με σκληρό αγώνα. Αυτή η πολιτική είναι αίτημα των βιομηχάνων και του ΣΕΒ και των Ιρλανδών βιομηχάνων και των Γάλλων βιομηχάνων και των Γερμανών βιομηχάνων, οι οποίοι ενιαία προωθούν αυτές τις ανατροπές.


Ανατροπές που προωθούνται και στο εκπαιδευτικό σύστημα. Είναι ενιαίες σε όλη την ΕΕ. Ολοένα και περισσότερο βάζει ο γονιός το χέρι στην τσέπη και ολοένα και περισσότερο είναι πανάκριβο εμπόρευμα το δικαίωμα των παιδιών του λαού να σπουδάζουν και στην Ελλάδα και στις υπόλοιπες χώρες. Γι' αυτό λέμε ότι η ΕΕ είναι μία φυλακή. Είναι πλέον πάρα πολλά τα χρόνια που είμαστε στην ΕΕ, που έχουν διαψευσθεί όλοι αυτοί που μιλούσαν και για τα «χρυσά κουτάλια», που μιλούσαν για τη σύγκλιση των μισθών... Το θυμάστε αυτό; Η σύγκλιση των μισθών που θα είχαμε στην ΕΕ και ότι ο ελληνικός μισθός θα συγκλίνει με του Γερμανού εργαζόμενου... Βέβαια και εμείς λέγαμε ότι σύγκλιση θα υπάρχει, αλλά αυτή θα είναι προς τα κάτω.

-- Οπότε αποδέσμευση;

-- Ναι, εμείς λέμε ότι υπάρχει αυτός ο άλλος δρόμος, της αποδέσμευσης με το λαό στην εξουσία. Οτι δεν μπορεί να υπάρξει ένας φιλολαϊκός δρόμος μέσα σε μία Ενωση, η οποία είναι Ενωση των τραπεζιτών, των βιομηχάνων και των εφοπλιστών. Δεν υπάρχει εκεί μέσα περιθώριο για φιλολαϊκή πολιτική. Και γι' αυτό το ΚΚΕ μένει σταθερό και δικαιώνεται στη θέση του για αποδέσμευση από την ΕΕ, μονομερή διαγραφή του χρέους - που πολλή κουβέντα γίνεται - και βέβαια αποδέσμευση με το λαό να τραβάει το δικό του δρόμο. Να μην τραβήξει το δρόμο των εφοπλιστών, να μην τραβήξει το δρόμο της πλουτοκρατίας. Να υπερασπίσει τον πλούτο που παράγει, να τον αποκτήσει και να τον αξιοποιήσει με βάση τις σύγχρονες ανάγκες του, με βάση τις ανάγκες για την προκοπή του τόπου και όχι τα κέρδη μιας χούφτας παρασίτων που ζουν από τον ιδρώτα όλων των υπολοίπων.


-- Να περάσουμε για λίγο στις τοπικές εκλογές που ίσως καταγραφούν ως οι εκλογές με τους περισσότερους ανεξάρτητους και υπερκομματικούς. Στελέχη κομμάτων πασίγνωστα για χρόνια εμφανίζονται πλέον ως ανεξάρτητοι. Πώς το σχολιάζετε;

-- Δε συμβαίνει μόνο με τα πρόσωπα, κόμματα στήνονται από το πουθενά. Γι' αυτό εμείς απευθυνόμαστε στον κόσμο και του λέμε να κάνει κριτήριο και στην κάλπη, την ίδια τη ζωή του, να κάνει κριτήριο τις αλλαγές που έγιναν το τελευταίο διάστημα και τις πολιτικές επιλογές που υπήρξαν τα τελευταία δύο χρόνια. Και στις τελευταίες εκλογές, πριν δύο χρόνια, πάλι είχαμε καινούρια κόμματα, τώρα βέβαια γίνεται με μια δόση παραπανίσια. Δηλαδή «Ποτάμια», «Ελιές» και «γεφύρια» μπορεί να φτιαχτούνε. Υπάρχει μια πληθώρα τέτοιων κομμάτων και ίσως όσο προχωράμε προς τις κάλπες να δούνε πολλά ακόμα τα μάτια μας. Είναι μια προσπάθεια αναμόρφωσης του πολιτικού συστήματος, όπου θα επιδιώξουν να εγκλωβίσουν το λαό, φτιάχνοντας κόμματα για όλα τα γούστα. Εμείς όμως καλούμε τον κόσμο όχι μόνο να δει τις θέσεις αυτών των κομμάτων, γιατί αρκετά από αυτά τα κόμματα δε θα παρουσιάσουν θέσεις, θα παρουσιάσουν μόνο την εικόνα, αλλά τον καλούμε να ψάξει και τον καθέναν από αυτούς που ιδρύει αυτό το κόμμα. Τι συμφέροντα εξυπηρετεί, τι λέει για τα πολύ βασικά και συγκεκριμένα ζητήματα που θέτει και το ΚΚΕ. Ποια είναι η τοποθέτησή του απέναντι στην ΕΕ, ποια είναι η τοποθέτησή του απέναντι στους καπιταλιστές, ποια είναι η τοποθέτησή του απέναντι στα αντιλαϊκά και αντεργατικά μέτρα που παίρνονται. Αυτό να γίνει το κριτήριο ψήφου.

Να μην επιτρέψουν να γίνει η ζημιά, να εγκλωβιστεί, δηλαδή, ένα κομμάτι του κόσμου, και με την ψήφο του λαού να αναβαπτιστεί το πολιτικό σύστημα, να περάσει από το πλυντήριο των εκλογών τις αμαρτίες του και να στήσει ένα νέο σκηνικό με καινούρια κόμματα, καινούρια μορφώματα που θα παίξουν ένα πιο ουσιαστικό ρόλο το επόμενο διάστημα. Αυτό βρίσκεται μπροστά μας. Η εξέλιξη και της αναμόρφωσης του χώρου -ας το πούμε έτσι- της κεντροδεξιάς και του χώρου της κεντροαριστεράς. Δεν έχει τελειώσει ακόμα η προσπάθεια αναμόρφωσης και του κομματιού που έχει περάσει από τη σοσιαλδημοκρατία στον ΣΥΡΙΖΑ, όλο αυτό το κομμάτι που πήρε, της εργοδοτικής - συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας της παράταξης του ΠΑΣΟΚ. Βρίσκεται σε εξέλιξη αυτή η διαδικασία. Ολη αυτή η προσπάθεια με τους αδέσμευτους και ακομμάτιστους σε αυτό το πλαίσιο κινείται. Σαν τις αμοιβάδες θα χωρίζονται και μετά ξαναενώνονται.

Κριτήριο ψήφου

Ο Γιάννης Πρωτούλης
Ο Γιάννης Πρωτούλης
-- Τελικά, με τι κριτήριο θα ψηφίσει ο κόσμος, καθώς θα έχει μπροστά του μια πληθώρα και κομμάτων και προσώπων;

-- Με κριτήριο την ταξική θέση του και το πώς αυτή πολιτικά θα εκφραστεί. Δεν είναι τυχαίο το σύνθημα «ισχυρό ΚΚΕ παντού». Το εννοούμε. Λέμε ότι είναι η ώρα, ο λαός μας να τολμήσει μπροστά, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, η νεολαία, να τολμήσουν να πάνε μπροστά με το ΚΚΕ. Να μην παρασυρθούν από το ανακάτεμα της ίδιας ξινισμένης σούπας. Να τολμήσουν μπροστά με το ΚΚΕ. Λίγο - πολύ τα έχουν δοκιμάσει όλα τ' άλλα. Αυτό που δεν έχει δοκιμάσει ο λαός είναι να νιώσει εμπιστοσύνη στη δύναμή του, να επιλέξει το δύσκολο δρόμο που προτείνει το ΚΚΕ και να επιδιώξει και με την ψήφο να βγάλει όσους εκλεγμένους γίνεται περισσότερους και με το ψηφοδέλτιο της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές σε όλη την Ελλάδα και να βγει όσο γίνεται πιο ενισχυμένο το ΚΚΕ από τις κάλπες που θα στηθούν μια βδομάδα μετά για τις ευρωεκλογές.

-- Η κυβέρνηση προσπαθεί να αξιοποιήσει την ανεργία - η στατιστική καταγράφει ότι το 72% των νέων είναι άνεργοι πάνω από ένα χρόνο και η κυβέρνηση προσπαθεί με μεθόδους ανακύκλωσης να δείξει ότι προσπαθεί να κάνει κάτι για τους άνεργους. Πιστεύετε ότι αυτό θα επηρεάσει την επιλογή ψήφου;

-- Εμείς λέμε ότι η απάντηση των ανέργων πριν τις εκλογές πρέπει να είναι η οργάνωσή τους, ο αγώνας τους, ο σκληρός αγώνας και να διεκδικήσουν μαζικά, εδώ και τώρα, μέτρα προστασίας των οικογενειών τους. Πραγματοποιήθηκαν το προηγούμενο διάστημα συλλαλητήρια των ανέργων σε όλη τη χώρα που πρωτοστάτησαν εργατικά ταξικά συνδικάτα, προγραμματίζονται κινητοποιήσεις και τις ερχόμενες βδομάδες. Πριν και από τις εκλογές χρειάζεται, επομένως, να υπάρξει ακριβώς αυτή η μαζική απάντηση να διεκδικηθούν τώρα μέτρα προστασίας των ανέργων και όχι ο κόσμος να κάθεται να συμβιβάζεται, είτε να περιμένει από τα ψίχουλα της ανακύκλωσης της ανεργίας. Αυτήν την περίοδο πράγματι εξελίσσεται ένα όργιο ρουσφετολογίας σε βάρος των ανέργων. Δεν υπάρχει σπίτι ανέργων που να μην γυρνούν υποψήφιοι δήμαρχοι, περιφερειάρχες, αλλά και άλλοι πολιτικοί παράγοντες και να τάζουν σε κάθε οικογένεια από ένα 5μηνο πρόγραμμα απασχόλησης. Καταλαβαίνουμε τον άνεργο που θα πάει για ένα μεροκάματο, αλλά του λέμε να μην υποτάξει τη συνείδησή του σ' αυτό, να μη δεχτεί σαν φυσιολογικό να γίνεται όμηρος για ένα 5μηνο πρόγραμμα απασχόλησης. Να αντιδράσει στο γεγονός ότι η κυβέρνηση εξαγγέλλει σχεδόν κάθε μέρα τέτοια προγράμματα στη θέση της μόνιμης και σταθερής δουλειάς. Ο διοικητής του ΟΑΕΔ εξήγγειλε 40.000 θέσεις για τέτοια προγράμματα. Βγαίνει από δίπλα η ΓΣΕΕ και προτείνει σε συνεργασία με το ίδρυμα Levy των ΗΠΑ - όπου συχνά πυκνά ο Α. Τσίπρας πηγαίνει καλεσμένος - και προτείνουν για τα επόμενα χρόνια να είναι 11μηνο με 490 ευρώ και πίσω στην ανεργία.

Εμείς λέμε να σκεφτεί ο κόσμος ότι δεν είναι καινούργιο «φρούτο» αυτά τα προγράμματα απασχόλησης, τα προγράμματα κατάρτισης, επανακατάρτισης, μαθητείας. Πλέον, κλείνουμε 20 χρόνια μετά τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και τη Λευκή Βίβλο που υπόσχονταν 15 εκατομμύρια νέες θέσεις απασχόλησης και έχουν εφαρμοστεί πολλά τέτοια προγράμματα. Επίσης, τα τελευταία δύο χρόνια, πριν από τα σημερινά προγράμματα που τα λένε «κοινωφελούς εργασίας», είδαμε τα προγράμματα με τις ΜΚΟ, που μετέπειτα ανακάλυψαν ότι ήταν αμαρτωλές. Και αυτές μπήκαν στους δήμους, στις περιφέρειες, «έτρεξαν» προγράμματα απασχόλησης ανέργων για 5 μήνες. Τους χρώσταγαν μετά τα λεφτά για τους επόμενους 5 μήνες, ξαναπετάχτηκαν οι άνθρωποι στην ανεργία, ενώ κάθε ΜΚΟ κρατούσε κι ένα ποσοστό για κάθε άνεργο.

Εμείς λέμε, λοιπόν, να υπάρξει ένα μαζικό καταδικαστικό «όχι» απέναντι σε αυτήν την ανακύκλωση της ανεργίας, στην κοροϊδία και την άγρια εκμετάλλευση των ανέργων που επιχειρείται προεκλογικά θα επιχειρηθεί και μετεκλογικά.

-- Ωστόσο, όμως, ο άνεργος θέλει και μια ανακούφιση. Εσείς του λέτε να ενισχύσει τα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ;

-- «Ισχυρό ΚΚΕ παντού» θα σηματοδοτήσει πρώτα και κύρια το ανέβασμα των αγωνιστικών διαθέσεων. Θα σηματοδοτήσει τη συμφωνία με τις προτάσεις για την ανακούφιση των ανέργων που έχει κάνει το ΚΚΕ και θα συνεχίσει να κάνει όλο το επόμενο διάστημα, οι οποίες είναι σαφείς, συγκεκριμένες, τις έχουν απορρίψει τα κόμματα της κυβέρνησης, τις απορρίπτουν και τα υπόλοιπα κόμματα που συμφωνούν με το δρόμο της ΕΕ, όλοι αυτοί που συμφωνούν με τις «ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης», που σημαίνει ότι αντί να δίνουν το επίδομα ανεργίας στον άνεργο, το δίνουν στον επιχειρηματία, δίνουν, δηλαδή, τζάμπα εργάτες στους επιχειρηματίες.

Αντίθετα, το ΚΚΕ έχει καταθέσει συγκεκριμένη νομοθετική πρόταση στην Βουλή, για την ανακούφιση των ανέργων μπροστά και στο Πάσχα, για έκτακτη ενίσχυση των ανέργων, για την αύξηση του επιδόματος ανεργίας. Για να παίρνουν το επίδομα ανεργίας όλοι οι άνεργοι, γιατί σήμερα το παίρνει 1 στους 7. Εχει καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις όχι μόνο στο επίπεδο του κοινοβουλίου, αλλά και στους δήμους και τις περιφέρειες, ακόμα και για τα δημοτικά τέλη, τους παιδικούς σταθμούς.

Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα στην Περιφέρεια Αττικής όπου με παρέμβαση της «Λαϊκής Συσπείρωσης» οι σύντροφοι που είναι εκλεγμένοι με το ΚΚΕ κατάθεσαν πρόταση για την ανακούφιση των ανέργων και πιο συγκεκριμένα πρόταση ανακούφισης των ανέργων για το Πέραμα, περιοχή με τη μεγαλύτερη ανεργία και πάρθηκε τελικά απόφαση να δοθούν 350.000 ευρώ, για να σιτιστούν τα παιδιά των ανέργων εκεί, να δοθεί πετρέλαιο για όλα τα σχολεία του Περάματος κ.ά. Ομως, όσο τα είδατε εσείς να πηγαίνουν αυτά τα χρήματα στο Πέραμα, άλλο τόσο το είδαν και οι άνεργοι. Κι έρχεται, τώρα, η Περιφέρεια Αττικής και πανηγυρίζει το πλεόνασμα. Εμείς παλεύουμε να δοθούν αυτά τα χρήματα στους άνεργους.

Αυτό είναι ένα παράδειγμα της δράσης του ΚΚΕ, των εκλεγμένων με τα ψηφοδέλτια της «Λαϊκής Συσπείρωσης», τα οποία χωρίς τη συμμετοχή, την πάλη, την ενεργό διεκδίκηση, θα μείνουν απλές προτάσεις. Οι προτάσεις μας είναι πρώτα και κύρια στόχοι πάλης στο εργατικό - λαϊκό κίνημα που βεβαίως όσο περισσότεροι είναι εκλεγμένοι με τα ψηφοδέλτια της «Λαϊκής Συσπείρωσης», όσο περισσότερη δύναμη έχει το ΚΚΕ και στην Ευρωβουλή, τόσο πολύ μεγαλύτερη θα είναι και η δύναμη, η διάθεση για αγώνα και θα είναι πολύ καλύτερα τα πράγματα σε αυτήν τη διεκδίκηση.

«Δούρειος Ιππος» για αφαίρεση δικαιωμάτων

-- Να κλείσουμε με κάτι επίσης επίκαιρο: Κάθε υποψήφιος επικαλείται τα κονδύλια του ΕΣΠΑ, μιλάει για σωστή διαχείριση των χρημάτων αυτών, ότι χρήματα έρχονται και μπορούμε να κάνουμε έργα. Τι λέτε για όλα αυτά;

-- Αυτό δε γίνεται μόνο σήμερα, πράγματι έρχονται χρήματα - χρήματα των εργαζομένων είναι κι αυτά, μην το ξεχνάμε. Για να δούμε, όμως, πού πάνε αυτά τα χρήματα... Πηγαίνουν για τους εργαζόμενους, για τις λαϊκές ανάγκες; Πόσα από αυτά τα χρήματα πηγαίνουν στους ανέργους; Εδώ έχουμε 1,5 εκατομμύριο ανέργους. Πού πηγαίνουν; Πηγαίνουν στοχευμένα για την ενίσχυση της κερδοφορίας των επιχειρήσεων, για να ανοίξουν καινούρια πεδία κερδοφορίας για τους μεγάλους επιχειρηματίες σε νέους τομείς όπως είναι ο τομέας της Υγείας, όπως είναι ο τομέας της Παιδείας, όπως είναι ο τομέας της Ενέργειας, αλλά και πολύ περισσότερο για να αλλάξουν και να καταστρέψουν -ας το πούμε έτσι- δικαιώματα που γνώριζαν οι εργαζόμενοι τα προηγούμενα χρόνια. Δηλαδή, χρήματα ρίχνονται για να λειτουργήσουν σαν «Δούρειος Ιππος», για να αφαιρεθούν όλες αυτές οι κατακτήσεις.

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, επειδή μιλήσαμε για την ανεργία, είναι ακριβώς τα προγράμματα της ΕΕ για την ανεργία, αυτό που λένε «ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης».

Ας πάρουμε τα τελευταία που γνωρίσαμε γιατί αυτά βρίσκονται σε εξέλιξη, τα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας. Ευρωπαϊκά προγράμματα, τα διαχειρίζονταν οι ΜΚΟ με κατεύθυνση βέβαια της ΕΕ. Τι μισθό δίνανε για τους άνεργους; 625 ευρώ, όταν ο βασικός μισθός ήταν στα 751. Δηλαδή έδιναν κάτω ακόμα και από τα ψίχουλα του βασικού μισθού. Πώς λειτούργησε αυτό; Σήμερα ο βασικός μισθός είναι στα 586. Τι δίνουν αυτά τα προγράμματα; Δίνουν 490 ευρώ, τα καινούρια που υπάρχουν. Και ταυτόχρονα τι κάνουν; Αφαιρούν οποιοδήποτε δικαίωμα υπήρχε στους χώρους όπου απασχολήθηκαν αυτοί οι εργαζόμενοι. Για πάρτε, για παράδειγμα, τους δημόσιους υπαλλήλους που υποτίθεται ότι είναι υπεράριθμοι, υποτίθεται κάθονται, είναι ο ένας πάνω στον άλλον κ.τ.λ. Εκεί που απολύονται δημόσιοι υπάλληλοι, στις ίδιες ακριβώς υπηρεσίες, προσλαμβάνονται πολλαπλάσιοι με τα πεντάμηνα προγράμματα απασχόλησης. Το ίδιο συμβαίνει και στον ιδιωτικό τομέα. Εκεί που υπάρχουν αυτή τη στιγμή εργαζόμενοι οι οποίοι, για παράδειγμα στις εταιρείες τροφίμων, θα πήγαιναν σε λίγο καιρό που ξεκινάνε εποχιακά προϊόντα, να δουλέψουνε με το μισθό τους, με τη Συλλογική Σύμβαση, έστω ακόμα και γι' αυτό το διάστημα. Τι προσλαμβάνονται; Προσλαμβάνονται με τέτοιες σχέσεις εργαζόμενοι ακόμα και σε αυτές τις επιχειρήσεις, πολύ κάτω ακόμα και από αυτά τα ψίχουλα των ψίχουλων, τα 586 που έπαιρναν οι εργαζόμενοι ή που έπρεπε να πάρουν στο τελευταίο διάστημα. Δηλαδή, λειτούργησε σαν «Δούρειος Ιππος» για την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων, για την κατάργηση των ωραρίων, για την ανατροπή συνολικά των εργασιακών σχέσεων.

Τέτοια παραδείγματα μπορούμε να δούμε και σε αυτά που εφαρμόστηκαν στο χώρο της Υγείας - Πρόνοιας. Δηλαδή, τα προγράμματα που ξεφύτρωσαν για την φροντίδα των ηλικιωμένων, για την παρέμβαση στο ζήτημα της καταπολέμησης των ναρκωτικών και τις θεραπευτικές κοινότητες. Για μια σειρά τέτοιες πλευρές όπου κρατικές δομές που έπρεπε να λειτουργούν χρηματοδοτούμενες από τον κρατικό προϋπολογισμό, με επιστημονικό δυναμικό και εργατικό δυναμικό που να λειτουργεί αυτές τις δομές και να παρέχει δωρεάν περίθαλψη, πώς λειτούργησαν; Λειτούργησαν με ιδιωτικές επιχειρήσεις οι οποίες χρηματοδοτούνταν από την ΕΕ, με ανταποδοτικότητα απέναντι στους εργαζόμενους. Και το τελευταίο, που το γνωρίζουν όσοι έχουν παιδιά, έχει να κάνει με τους παιδικούς σταθμούς. Που δείχνει πώς η ΕΕ συνδέεται με τους δήμους και τις περιφέρειες. Λειτουργούσαν παιδικοί σταθμοί όπου οι εργαζόμενοι είχαν σταθερή σχέση εργασίας, πήγαινε ο κόσμος τα παιδιά του χωρίς να πληρώνει, βέβαια ήταν λίγοι, έπρεπε να γίνουν περισσότεροι κ.τ.λ. Σήμερα, υπάρχει παιδικός σταθμός στην Αττική όπου είναι δύο μόνιμοι εργαζόμενοι σε σύνολο 18 εργαζομένων. Τα τροφεία είναι πανάκριβα για τους γονείς για να πάνε σε αυτόν τον παιδικό σταθμό και στους εργαζόμενους που θα απολυθούν το επόμενο διάστημα τι τους λένε; Να φτιάξουν Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση. Αυτό προωθεί η ΕΕ, δήθεν σαν μέτρο αντιμετώπισης της ανεργίας, αυτό προωθεί η Περιφέρεια, αυτό εφαρμόζουν οι Δήμοι.




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org