ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Τρίτη 22 Απρίλη 1997
Σελ. /36
ΡΕΠΟΡΤΑΖ
ΠΕΡΑΜΑ
Να μην προδώσουμε την παράδοση

Μουσείο Ναυπηγικής και Καταφύγιο Ιστορικών και Παραδοσιακών Σκαφών προσπαθεί να δημιουργήσει ο Δήμος Περάματος. Καμία βοήθεια από το κράτος...

Το Πέραμα γεννήθηκε, αναπτύχτηκε, υπάρχει από τη θάλασσα. Και τη σέβεται. Σε αντίθεση με διάφορους άλλους που κόπτονται γι' αυτήν και τους εργάτες της, την παράδοσή μας τη ναυτική και το περιβόητο ελληνικό δαιμόνιο, που όπως λένε, δεν μπορεί παρά στην αρμύρα και τον αέρα του Αιγαίου να χρωστάει τη... διεθνή καριέρα του. Λόγια του αέρα.

Στο Πέραμα δεν μπορούν να βλέπουν από χρόνο σε χρόνο, να σβήνει μια παράδοση χιλιετιών, χωρίς κανένας - εκ των αρμοδίων - να νοιάζεται. Εστω και μόνοι αποφάσισαν να δράσουν.

Ο Δήμος, μια σειρά άνθρωποι που έχουν συνδέσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τη ζωή τους με τη θάλασσα και βρέθηκαν κοντά του και οι κάτοικοι της πόλης προσπαθούν να αναβιώσουν την τέχνη της ναυπηγοξυλουργικής και να διατηρήσουν τη ναυτική παράδοση με τη δημιουργία Μουσείου Ναυπηγικής και Καταφυγίου Ιστορικών και Παραδοσιακών Σκαφών. Τα... συναρμόδια υπουργεία Πολιτισμού, Εμπορικής Ναυτιλίας, Εθνικής Αμυνας, Περιβάλλοντος, ο Οργανισμός Λιμένος Πειραιά και άλλοι αρμόδιοι αδιαφορούν.

Χτες ο δήμαρχος Περάματος Γ. Πατσιλινάκος και η επιτροπή που έχει συστήσει ο Δήμος για τη δημιουργία του Μουσείου και του Καταφυγίου, έδωσαν συνέντευξη Τύπου για να παρουσιάσουν τα σχέδιά τους και κυρίως να "χτυπήσουν το καμπανάκι" του κινδύνου καθώς σειρά παραδοσιακών σκαφών κινδυνεύουν να αφανιστούν αν δε συντηρηθούν έγκαιρα και δεν εγκατασταθούν σε ένα χώρο όπου θα προφυλάσσονται.

Το 46% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού της περιοχής, σημείωσε ο Γ. Πατσιλινάκος ασχολείται με τη ναυπηγοεπισκευή. Σήμερα αυτή η παράδοση των 4 χιλιάδων ετών χάνεται, καθώς δεν υπάρχουν νέοι άνθρωποι, που να έχουν κίνητρα να μπουν στο επάγγελμα. Οι παλιοί ταρσανάδες χάνονται. Το '88 προσπαθήσαμε, μόνοι, να εκπαιδεύσουμε 15 παιδιά στην τέχνη του ναυπηγοξυλουργού. Εδώ και χρόνια συλλέγουμε στο Δήμο υλικά και εργαλεία από τα καρνάγια του Περάματος, τα παλιά ναυπηγεία, στην προσπάθεια να διασώσουμε και να διατηρήσουμε τα στοιχεία της παράδοσης.

Το χρωστάμε αυτό στην Ελλάδα, που ακουμπάει πάνω στη θάλασσα, σημείωσε ο πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Προστασίας της Ναυτικής Παράδοσης, Χ. Τζάλας,ο οποίος παρατήρησε ότι στον ελλαδικό χώρο έχουμε την πρώτη μαρτυρία ταξιδιού ανοιχτής θάλασσας - πριν 10.000 περίπου χρόνια - πιθανότατα από την Αττική ή τις ακτές της Πελοποννήσου, με προορισμό τη Μήλο, δεν έχουμε όμως ένα τέτοιο μουσείο, την ώρα που υπάρχουν δεκάδες ανάλογα σε χώρες με πολύ μικρότερη παράδοση. Πρέπει να απαιτήσουμε βοήθεια από το κράτος, απ' τους εφοπλιστές μην περιμένουμε, συνέχισε, αυτοί γεύονται όσα έφτιαξαν οι μαστόροι, αλλά δε θα βοηθήσουν...

Κι όμως η βοήθεια είναι επιτακτική ανάγκη. Ο Δήμος Περάματος έχει κατορθώσει να αποκτήσει αξιόλογα σκάφη, όπως έναν επτανησιακό "γατζάο" και μια "περαταριά", σημείωσε ο αρχιτέκτονας Κ. Δαμιανίδης,τα οποία κινδυνεύουν από τη φθορά και χρειάζονται άμεση συντήρηση για να διασωθούν. Και να σκεφτεί κανείς πως το κόστος δε θα ξεπεράσει για καθένα τα 10 με 20 εκατομμύρια δραχμές. Αλλά ούτε αυτά δε δίνουν οι αρμόδιοι.

Ο Δήμος παρ' όλα αυτά έχει βρει ήδη έναν επισκέψιμο χώρο, στον οποίο θα προσπαθήσει να στεγάσει προσωρινά τα εκθέματά του, προκειμένου να πιέσει και με αυτό τον τρόπο για την αναγκαιότητα της δημιουργίας Μουσείου και Καταφυγίου. Αλλωστε, μια χώρα που δεν αναγνωρίζει το παρελθόν της δεν μπορεί να ελπίζει σε τίποτα θετικό για το μέλλον της, όπως παρατήρησε χτες ο επίκουρος καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιά, Γ. Βλάχος.Συμφώνησαν μαζί του οι παλιοί ναυπηγοξυλουργοί του Περάματος Α. Παπαδόπουλος και Μ. Οικονόμου - ο τελευταίος είναι ο άνθρωπος που αντέγραψε με επιτυχία το γνωστό μας "Κερύνεια ΙΙ". Συμφωνήσαμε κι εμείς. Οι λογής αρμόδιοι θα ακούσουν;

Γεράσιμος ΤΡΥΦΩΝΑΣ

Τα πάθη του λαού

Εβδομάδα των Παθών και μέρα με τη μέρα θα κορυφώνεται στις εκκλησίες το "Θείο δράμα". Στην κορύφωσή του, όμως, οδεύει, τον τελευταίο καιρό, και το δράμα του λαού, αφού "πάσχων" είναι πλέον κι αυτός. Ως σταυρό του μαρτυρίου αίρει ο δύσμοιρος τη "Σύγκλιση", ως κεντίσματα στα πλευρά του αισθάνεται την ανεργία, τα χαρατσώματα και τις συνεχείς περικοπές των κεκτημένων του και ως πορεία προς το Γολγοθά βλέπει πλέον το "μονόδρομο", που άγει στη διαβόητη "ευρωπαϊκή ολοκλήρωση".

"Περίλυποι άχρι θανάτου", είναι από αυτή τη δραματική πορεία και οι μισθωτοί, που βλέπουν συνεχώς τα εισοδήματά τους να συρρικνώνονται και οι συνταξιούχοι, που πένονται και οι μικρομαγαζάτορες, που ζουν με το φάσμα του λουκέτου. Για να γίνει το θέλημα, δηλαδή, των ολίγων "κυρίων" του τόπου και των πολυεθνικών, οι αδύναμες οικονομικά τάξεις οδηγούνται άρδην ως "πρόβατα επί σφαγήν" σ' ένα αισχρό θυσιαστήριο. Η μάλλον σε ένα σφαγείο, που έστησαν και κατευθύνουν από τις Βρυξέλλες οι τραπεζίτες, οι ασφαλιστές και οι βιομήχανοι.

Εμείς, λοιπόν, που έχουμε καταδικαστεί από τους "Αννες" και τους "Καϊάφες" της πολιτικής, βλέπουμε ποιο θα είναι το τέρμα της ευρωπαϊκής πορείας μας και, φυσικά, ευχόμαστε να "απέλθη από εμάς το ποτήριον τούτο". Ας αναλογιστούμε, όμως. Ποιος, τάχα, θα ακούσει τις ικεσίες και τις παρακλήσεις μας; Δέσμιοι οι εξουσιαστές μας επιλογών και σχεδιασμών που γίνονται από άλλα κέντρα, κωφεύουν και αδιαφορούν. Ουδόλως τούς ενδιαφέρει για τους 500.000 άνεργους, για τους απόμαχους της δουλιάς που φυτοζωούν, για τους μισθοσυντήρητους που ζορίζονται άγρια να τα βγάλουν πέρα, για τους απόκληρους που αναζητούν στέγη στο υπόγειο της Ομόνοιας και τροφή στα απορρίμματα της "Βαρβακείου", για τους νέους που βρίσκουν κλειστούς δρόμους μπροστά τους και καταλήγουν στα ναρκωτικά και το θάνατο. "Φιλοσοφία" της πολιτικής τους το "όποιος ζήσει κι όποιος πεθάνει". Κι εμείς, κάποιοι από μας, πιστεύουμε ότι μπορούμε να τους συγκινήσουμε με τις ικεσίες μας. Δε βλέπουμε, δηλαδή, ότι εδώ, για να αποτρέψουμε τα τεκταινόμενα, θέλει να τραβήξουμε τη "μάχαιρα" σαν τον Πέτρο.

Πώς φτάσαμε να οδεύουμε προς τον "κρανίου τόπον" είναι σε όλους γνωστό. Μας πρόδωσαν ομόθυμα οι "Ιούδες" της πολιτικής σκηνής και μας οδήγησαν δέσμιους στο Πραιτόριο των Βρυξελλών. Αν έφταιξαν περισσότερο οι νυν κυβερνώντες, οι τέως, ή οι κολαούζοι τους θα ήταν περιττόν να το ερευνήσουμε, γιατί άκρη δε θα βρίσκαμε. Το ουσιώδες είναι ότι όλοι τους εμφανίζονταν "φίλοι" προς το λαό, αλλά "λύκοι όντες με δοράν προβάτου" τον "πούλησαν", τελικά, στους μεγαλοκεφαλαιούχους και τα τραστ. Και οι επικυρίαρχοι παίζουν τώρα στους κύβους την τύχη μας και "διαμοιράζονται τα ιμάτιά μας", αφήνοντάς μας ρακένδυτους εξαθλιωμένους και λαβωμένους, από τις σαρωτικές ντιρεκτίβες τους, που κεντούν σαν λόγχες Ρωμαίων στρατιωτών.Και οδεύομεν, κεντιζόμενοι και παραπαίοντες προς τον Γολγοθά που μας επιφύλαξαν οι εξουσιαστές μας. "Υποφέρουμε", λέμε, και μας προσφέρουν "όξος". "Δεν αντέχουμε άλλο", φωνάζουμε, και μας προσφέρουν ως "χολή" νέα δέσμη "μέτρων". Κι οι περισσότεροι απ' τους πάσχοντες δεν ξεσηκώνονται, δεν εξεγείρονται, δεν επαναστατούν. Λες και πιστεύουν ότι μετά τη σταύρωσή τους θα έρθει η ανάσταση και θα μπουν επιτέλους στον ...παράδεισο, που τους έχουν υποσχεθεί οι μπαγαπόντηδες άρχοντες!

Τάσος ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ

Ζωντανή τη ναυτική μας παράδοση προσπαθεί να κρατήσει το Πέραμα
Ομοίωμα μπρατσέρας από τη συλλογή του Δήμου Περάματος



Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org