ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Κυριακή 22 Νοέμβρη 2009
Σελ. /40
ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
Αν προλάβουν βγαίνουν στη σύνταξη σακατεμένες

Οι επιδράσεις των σημερινών σχέσεων και συνθηκών εργασίας στην υγεία των γυναικών επιβάλλουν τη μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης στα 55 και στα 50 (ΒΑΕ), όπως προτείνει το ΚΚΕ

Οι εργαζόμενοι με stage είναι στην πλειοψηφία τους γυναίκες που, στα 30 και 35 τους χρόνια, ίσως δεν έχουν ούτε ένα ένσημο
Οι εργαζόμενοι με stage είναι στην πλειοψηφία τους γυναίκες που, στα 30 και 35 τους χρόνια, ίσως δεν έχουν ούτε ένα ένσημο
Είναι συγκλονιστικές οι μαρτυρίες που καταγράφει σήμερα ο «Ρ» και αναδεικνύουν πως τα σχέδια των κυβερνήσεων του κεφαλαίου για να δουλεύει η εργατική τάξη μέχρι τα βαθιά γεράματα έχουν σύνθετες και πολυδιάστατες αρνητικές συνέπειες. Στην περίπτωση των εργαζόμενων γυναικών οι κίνδυνοι είναι πολλαπλάσιοι.

* * *

«Εμποροϋπάλληλος χωρίς να έχει δυο τρεις αποβολές στο ιστορικό της δεν υπάρχει με τη χρόνια ορθοστασία», δηλώνει η πρόεδρος του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, Μαρία Τσαγκατάκη, αποτυπώνοντας ιδιαιτερότητες που χαρακτηρίζουν το γυναικείο οργανισμό. Τα μυοσκελετικά προβλήματα, ο φλεβίτης και τα αυχενικά σύνδρομα, αφορούν σχεδόν το σύνολο των εμποροϋπαλλήλων. Πολλές γυναίκες αντιμετωπίζουν πρόβλημα στα νεφρά καθώς όπως χαρακτηριστικά είπε η συνδικαλίστρια «κρατιούνται την ώρα της δουλειάς και δεν πάνε έγκαιρα στην τουαλέτα». Συχνά είναι επίσης τα καρδιακά επεισόδια εξαιτίας της έντασης.

«Οι εργαζόμενες στα σούπερ μάρκετ έχουν τσακισμένα χέρια», λέει χαρακτηριστικά η Μ. Τσαγκατάκη προσθέτοντας ότι πάσχουν από το σύνδρομο του «καρπιαίου σωλήνα» λόγω των απίστευτων βαρών που σηκώνουν. Οι γυναίκες που δουλεύουν στα ψυγεία «παθαίνουν στείρωση εξαιτίας των ιδιαίτερα χαμηλών θερμοκρασιών». Υπογράμμισε δε ότι πολλές γυναίκες λόγω της δουλειάς αλλά και όλου του άλλου φορτίου που επιβαρύνονται στο σπίτι, πάσχουν από κατάθλιψη. «Πολύ λίγες γυναίκες στον κλάδο φτάνουν πλέον στη σύνταξη», διαπιστώνει η συνδικαλίστρια ως αποτέλεσμα της αύξησης των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης αλλά και της ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων.

«Προσπαθούν να αντεπεξέλθουν με ψυχοφάρμακα»

Τα μυοσκελετικά προβλήματα και οι τενοντίτιδες ταλαιπωρούν και την πλειοψηφία των γυναικών σε ξενοδοχεία και επισιτισμό. «Οταν αναγκάζονται οι καμαριέρες να κάνουν 22 δωμάτια και πάνω, δηλαδή 40 κρεβάτια, σκούπισμα, τακτοποίηση, πώς να μην έχουν προβλήματα;», λέει η Γεωργία Φλούδα, πρόεδρος του Συνδικάτου Εργατοϋπαλλήλων Επισιτισμού - Τουρισμού και Ξενοδοχείων Αττικής. Στην ίδια κατηγορία βρίσκονται και οι σερβιτόρες, λέει η πρόεδρος, που αντιμετωπίζουν προβλήματα με τη μέση τους από τα βάρη των δίσκων και την ορθοστασία. «Οι καθαρίστριες, σημειώνει, αντιμετωπίζουν επιπρόσθετα σοβαρά προβλήματα που έχουν να κάνουν με τα χημικά που χρησιμοποιούν όπως αλλεργίες, δερματικά και αναπνευστικά προβλήματα». Προσθέτει ότι οι εργαζόμενες στη λάντζα έχουν επίσης σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα εξαιτίας των απότομων αλλαγών στη θερμοκρασία αλλά και καρδιολογικά προβλήματα που ισχύουν και για τους άντρες που απασχολούνται στην κουζίνα.

Η συνδικαλίστρια υπογραμμίζει ότι πληθαίνουν τα κρούσματα των γυναικών που παρουσιάζουν υπογονιμότητα και οι οποίες καταφεύγουν στη μέθοδο της τεχνητής γονιμοποίησης και από την άλλη άλλες εργαζόμενες μετρούν αποβολές εξαιτίας της σκληρής δουλειάς. «Πολλές γυναίκες - σημειώνει - πάσχουν από κατάθλιψη, καταφεύγουν στα ψυχοφάρμακα ως αποτέλεσμα της εργοδοτικής πίεσης, της έντασης της δουλειάς και του άγχους για να τα βγάλουν πέρα με τις υπόλοιπες ευθύνες, παιδιά, σπίτι, οικογένεια. Είναι χαρακτηριστικό ότι πολλές γυναίκες, ειδικά καμαριέρες, είναι χωρισμένες και έχουν όλο το βάρος στις πλάτες τους, το μεγάλωμα των παιδιών τους, τη δουλειά, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να αντέξουν όλη αυτή την πίεση».

Η Γ. Φλούδα υπογραμμίζει ότι στον κλάδο είναι έντονος «ο ηλικιακός ρατσισμός. Οταν η γυναίκα περάσει τα 40 - 45 δεν τη θέλουν στη δουλειά. Από την άλλη η κυβέρνηση εξετάζει την κατάργηση των ΒΑΕ στα οποία ανήκει σχεδόν το σύνολο των ειδικοτήτων στον κλάδο και αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι γυναίκες από τα 55 - που ισχύει σήμερα - θα πρέπει να δουλέψουν άλλα δέκα χρόνια μέχρι να βγουν στη σύνταξη». Και τονίζει κατηγορηματικά ότι δεν μπορεί «η καμαριέρα, η καθαρίστρια, η λαντζέρισσα να δουλεύει μέχρι τα 65. Ηδη σήμερα λίγες καταφέρνουν να πάρουν σύνταξη χωρίς να έχουν προβλήματα υγείας».

Βρεφονηπιοκόμος στα 65..;

Μια άλλη εξίσου σοβαρή συνέπεια που έχει «η παράταση του εργάσιμου βίου» αναδεικνύει η Ηλέκτρα Πατσουράκη, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Σωματείου των Εργαζομένων στους παιδικούς σταθμούς του Δήμου Αθήνας. «Μια γυναίκα στα 60 και 65, νηπιαγωγός ή βρεφονηπιοκόμος δεν μπορεί να προσφέρει στην εκπαίδευση των μικρών παιδιών όσα απαιτούνται», λέει χαρακτηριστικά η συνδικαλίστρια.

Και εξηγεί ότι μια γυναίκα από μια ηλικία και μετά δυσκολεύεται ακόμα «και να διαβάσει ένα παραμύθι όταν έχει αρχίσει να πάσχει από παθήσεις των ματιών όπως η πρεσβυωπία». `Η για παράδειγμα πώς μια γυναίκα πάνω από 50 ετών να μπορέσει να διδάξει μουσικοκινητική και λέει χαρακτηριστικά: «μπορεί μια γυναίκα 55 και 60 χρονών να χοροπηδά;». Αδυνατεί δηλαδή να ανταποκριθεί στο ίδιο το εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Επιπλέον αυξάνονται οι κίνδυνοι εξαιτίας των μειωμένων, από μια ηλικία και έπειτα, ανακλαστικών «ειδικά όταν έχεις να κάνεις με μικρά παιδιά. Ακόμα και στο τάισμά τους καθυστερείς».

Πέρα από αυτά οι εργαζόμενες μετρούν σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία τους όπως έντονα μυοσκελετικά προβλήματα, αυχενικό σύνδρομο (ειδικά στα τμήματα των βρεφών). Πολλές επίσης, σημειώνει η συνδικαλίστρια, υποφέρουν από προβλήματα στις φωνητικές τους χορδές (πολύποδες, μόνιμη βραχνάδα) και οδηγούνται στα χειρουργεία. Τέλος, υπογραμμίζει, ειδικά στα ιδιωτικά σχολεία, και παιδικούς σταθμούς, δεν προτιμούνται οι γυναίκες από μια ηλικία και πάνω και προκύπτει σοβαρό ζήτημα για την απασχόλησή τους και τελικά τη συνταξιοδότησή τους.


Γιώτα ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΗ

Αφορά όλους τους εργάτες

Οσα αναδεικνύονται το τελευταίο διάστημα με την κατάργηση της πενταετούς διαφοράς στη συνταξιοδότηση ανδρών - γυναικών, την πλήρη εφαρμογή νομοθετημάτων που ανεβάζουν τα όρια ηλικίας, τη γενίκευση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, ανοίγουν ζητήματα που είναι κρίσιμα για ολόκληρη την εργατική τάξη. Οχι απλά στη βάση «το πρόβλημα του ενός είναι πρόβλημα όλων» αλλά επειδή η διπλή καταπίεση της εργάτριας επιδρά πολλαπλά στην ίδια την εργατική και λαϊκή οικογένεια. Για παράδειγμα:

  • Το περιβάλλον και οι σχέσεις με τις οποίες δουλεύει μια γυναίκα έχουν άμεσο αντίκτυπο στην ικανότητα του οργανισμού της να συλλάβει, να κυοφορήσει, να γεννήσει και να γαλουχήσει με ασφάλεια τη νέα ζωή. Οπως βέβαια συνολικά ο τρόπος οργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνίας επιδρά στην ικανότητα ενός ζευγαριού να τεκνοποιήσει (π.χ. μόλυνση περιβάλλοντος, στρες).
  • Τα κενά που αφήνει για τη λαϊκή οικογένεια η εμπορευματοποίηση της Υγείας, της Παιδείας, της Πρόνοιας, τα πολλαπλά καθήκοντα με τα οποία φορτώνεται η γυναίκα των λαϊκών στρωμάτων, η δραματική συρρίκνωση του ελεύθερου χρόνου της, δεν επιδρούν μόνο στη δική της σωματική και ψυχολογική υγεία. Επιδρούν συνολικά στην προσωπική και οικογενειακή γαλήνη και ευτυχία.
  • Η απουσία ή αποστράτευση από το κίνημα, που είναι πιο συχνή για τις γυναίκες, συνδέεται με όλα τα παραπάνω. Αλλά και με την τρομοκρατία του εργοδότη που στοχοποιεί τις γυναίκες επειδή στο πρόσωπό τους καθρεφτίζεται η αύξηση του εργασιακού κόστους, καθώς, για το κεφάλαιο, η μητρότητα «κοστίζει»... Επειτα, η ιδεολογικοπολιτική παρέμβαση της άρχουσας τάξης απέναντι στις γυναίκες είναι προσεκτικά σχεδιασμένη και εξειδικευμένη (βλ. πρωινάδικα, σίριαλ, περιοδικά life - style κτλ.). Το έδαφος ευνοεί ακόμα περισσότερο τις αυταπάτες, τον αποπροσανατολισμό, το συμβιβασμό, το συντηρητισμό, το φόβο.

Ολα αυτά δεν αφορούν μόνο τις εργαζόμενες. Και σίγουρα δε θα σταματήσουν αν δεν εισπράξουν την ενωμένη γροθιά εργατών κι εργατριών. Την ταξική τους οργάνωση και πάλη με αποκλειστικό γνώμονα την αξιοποίηση του άφθονου πλούτου που παράγουν εργάτες κι εργάτριες για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών. Αν πριν 20 και 30 χρόνια οι εργατικές οικογένειες είχαν στις σοσιαλιστικές χώρες σταθερή και μόνιμη δουλειά για όλους, παιδικούς σταθμούς, κέντρα υγείας, γυναικολογικά κέντρα πλήρως και σύγχρονα εξοπλισμένα σε κάθε γειτονιά, άδειες τοκετού - μητρότητας - γονεϊκές κτλ., που αντιστοιχούσαν στις ανάγκες και κανείς δεν παραβίαζε στο όνομα του «κόστους», σήμερα, η οικοδόμηση του σοσιαλισμού θα δώσει πολύ πιο ανεβασμένο επίπεδο ζωής σε όλο το λαό.


Α. Μ.




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org