ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σάββατο 20 Μάρτη 2021 - Κυριακή 21 Μάρτη 2021
Σελ. /48
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΣΥΡΙΖΑ
Καλεί το λαό σε ανακωχή με την πολιτική που τον τσακίζει

Το «τάιμινγκ» έχει τη σημασία του: Λίγες μόλις ώρες μετά τα μεγάλα συλλαλητήρια σωματείων και φορέων την περασμένη Τετάρτη, που έστειλαν μήνυμα κλιμάκωσης του αγώνα για την υγεία και τα δικαιώματα του λαού, δίνοντας απάντηση και στον κρατικό αυταρχισμό, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρας, έσπευσε να πλειοδοτήσει στα όσα είπε την προηγούμενη βδομάδα στη Βουλή ο Κυρ. Μητσοτάκης περί κοινωνικής συνοχής και ομοψυχίας, προτείνοντας στην κυβέρνηση ένα «πολιτικό μορατόριουμ», «μέχρι να βγει η χώρα από αυτή την κρίσιμη κατάσταση».

Καθόλου τυχαία η κυβέρνηση της ΝΔ έτρεξε να πιάσει την «πάσα» για να δηλώσει ότι «μορατόριουμ χρειάζεται στη δημαγωγική ανευθυνότητα» - χαρακτηρίζοντας τέτοια το κάλεσμα σε διαδηλώσεις - αφού «δεν μπορεί να ματαιώνεται το μεταρρυθμιστικό έργο υπό το φόβητρο της εξωκοινοβουλευτικής υποδαύλισης της πανδημίας».

Βέβαια, αποτελεί θράσος ο ΣΥΡΙΖΑ να μιλάει στο όνομα του κινήματος, των εργατικών - λαϊκών αγώνων. Ούτε τον έχρισε κανείς εκπρόσωπο ούτε μπορεί να εκπροσωπήσει μια εργατική - λαϊκή αντίδραση που αντικειμενικά βρίσκεται αντιμέτωπη με τις αιτίες όλων αυτών που ζούμε τον τελευταίο χρόνο (στην Υγεία, στην εργασία, στο εισόδημα, την καταστολή) και για τις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ έχει βάλει τη δική του σφραγίδα.

Με «άλλη τακτική»...

Καμία βέβαια ματαίωση δεν ζητάει ο ΣΥΡΙΖΑ στην αντιλαϊκή πολιτική. Στην πραγματικότητα, με την πρότασή του ο Αλ. Τσίπρας υπέδειξε στην κυβέρνηση έναν ελιγμό, μια «βαλβίδα εκτόνωσης», με μια μικρή αναβολή στις πιο «κραυγαλέες» κυβερνητικές αποφάσεις και νομοθετήματα που πυροδοτούν αντιδράσεις, με το βλέμμα στο πώς θα εξασφαλιστεί η «κοινωνική συναίνεση» και «ειρήνη» σε όσα είναι μπροστά, για το φόρτωμα της καπιταλιστικής κρίσης στο λαό.

Την ίδια ώρα, τα περί «μορατόριουμ» συνεχίζουν να καλλιεργούν στο λαό και τις κάλπικες προσδοκίες - λες και δεν τις έζησε τα προηγούμενα χρόνια της «πρώτη φορά αριστερά» - ότι μπορεί να υπάρξει και μια διαχείριση για τα συμφέροντα του κεφαλαίου με... «ενσυναίσθηση» για τα βάσανα που αυτή θα δημιουργεί στο λαό.

Αυτό περιέγραψε ο Αλ. Τσίπρας όταν είπε ότι σε τέτοιες συνθήκες «απαντάμε όχι πυροδοτώντας. Είναι δυνατό να επέλεγα να εφαρμόσω την πολιτική - ο κ. Μητσοτάκης έχει 4 χρόνια - πρέπει αυτό το εξάμηνο που κρίνεται η ζωή, με βάση την πορεία της πανδημίας, να προκαλώ την ένταση και την αντιπαράθεση στην πολιτική;», θυμίζοντάς του πως είναι αυτός που πρέπει «να πει, "εγώ αλλάζω την τακτική μου, δεν προκαλώ την κοινωνική ένταση, δεν πυροδοτώ την κοινωνική ένταση (...) αναδεικνύω ένα πρόσωπο διαφορετικό, προκειμένου να ζητήσω απ' όλες τις πολιτικές δυνάμεις αλλά και απ' τον πολίτη, τον καθέναν ξεχωριστά, το επόμενο διάστημα να μπούμε σε μια πορεία συνεννόησης"».

«Σε πορεία συνεννόησης» βέβαια ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΝΔ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα είναι προ πολλού.

Αλλωστε, τα παραδείγματα που επικαλέστηκε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ως ενδεικτικά του «μορατόριουμ» που προτείνει, πιστοποιούν του λόγου το αληθές αφού πρόκειται για επιλογές που όλες τις δρομολόγησε ή τις συνέχισε ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση, όπως π.χ. το νέο Πτωχευτικό Δίκαιο που, όπως είπε, «θα οδηγήσει χιλιάδες πολίτες να κινδυνεύουν να χάσουν την πρώτη τους κατοικία» ή η πανεπιστημιακή αστυνομία.

Σα να μην έβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ πλάτη για να ξηλωθεί το δίχτυ όποιας προστασίας της πρώτης κατοικίας, φτάνοντας να ποινικοποιήσει ως «ιδιώνυμο» και τις αντιδράσεις στους πλειστηριασμούς, με στόχο το ξεκαθάρισμα των «κόκκινων» δανείων για τους τραπεζικούς ομίλους, στόχο που στηρίζει «με χέρια και πόδια» και από τη θέση της αντιπολίτευσης. Σα να μην αντιπροτείνει ένα άλλο σώμα αστυνόμευσης, δηλαδή μία απ' τα ίδια, για να «περιφρουρείται» το πανεπιστήμιο - επιχείρηση, «προτάσεις» που η κυβέρνησή του προώθησε.

...για την ίδια στρατηγική

Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που ο ΣΥΡΙΖΑ σπεύδει να βγάλει «από τη δύσκολη θέση» την κυβέρνηση: Η στάση του από την πρώτη στιγμή είναι στάση που αντικειμενικά «κερδίζει χρόνο» για τη στρατηγική του κεφαλαίου. Συνέχεια του «θα λογαριαστούμε μετά», μότο του ΣΥΡΙΖΑ στην πρώτη φάση της πανδημίας, είναι και το τωρινό σύνθημα περί «μορατόριουμ».

Αλλωστε, η λογική του «μορατόριουμ» κλείνει το μάτι στην αστική τάξη ότι μπορούν να εφαρμοστούν οι στρατηγικές της επιλογές χωρίς «άσκοπες εντάσεις»...

Είναι η σύμπλευσή τους στη στρατηγική του κεφαλαίου που γεννάει και την «πάγια στρατηγική συναίνεσης», για την οποία κόμπασε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, θυμίζοντας πως έχουν προηγηθεί η πρόταση για συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων για την από κοινού αντιμετώπιση της κρίσης και η πρόταση για κοινής αποδοχής υπουργό Υγείας. Είναι χαρακτηριστικό ότι το πρόσωπο που πρότεινε ο ίδιος για υπουργό κοινής αποδοχής, η Αθηνά Λινού, έσπευσε σε δηλώσεις της τις επόμενες μέρες να αναπαραγάγει τη λογική του «μορατόριουμ» ζητώντας να σταματήσουν οι διαδηλώσεις.

«Η στρατηγική που ακολουθεί ο ΣΥΡΙΖΑ (...) είναι μια συναινετική στρατηγική. Βάλαμε πλάτες στα δύσκολα (...) Είναι μια πάγια στρατηγική», ήταν η αναφορά του στους ...«ανωτέρους», και του ΣΥΡΙΖΑ, και της ΝΔ, τους επιχειρηματικούς ομίλους, το κεφάλαιο.

Γιατί, βέβαια, με μια πρόχειρη ματιά μόνο στα των τελευταίων ημερών, ο καθένας μπορεί να καταλάβει πως το «μορατόριουμ» που ζητάει ο ΣΥΡΙΖΑ, σίγουρα δεν «πιάνει»:

-- Την προώθηση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων που περιλαμβάνονται και στο κυβερνητικό σχέδιο για το «Ταμείο Ανάκαμψης», με τον Γ. Δραγασάκη να επιμένει σε συνέντευξή του, την Πέμπτη, «στην ανάγκη σχεδιασμού και λήψης μέτρων μόνιμων και προγραμμάτων από τώρα, ώστε να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε αυτή την πολλαπλή κρίση που ζήσαμε στο μέλλον», προτείνοντας μεταξύ άλλων γενναία στήριξη του κεφαλαίου με τομεακά προγράμματα, «πολιτικές αναδιάρθρωσης των επιχειρήσεων (...) που να ευνοούν το μεγάλωμα των μικρών επιχειρήσεων με συγχωνεύσεις, άλλους τρόπους», και παράλληλα «να δοθούν κίνητρα στοχευμένα, και όχι απλά οριζόντια μέτρα», ό,τι ακριβώς λέει δηλαδή τις μέρες αυτές και το κυβερνητικό επιτελείο.

-- Την πολύπλευρη θωράκιση του αστικού κράτους που «έχει συνέχεια», απέναντι στο λαό και τις ανάγκες του. Μόλις προχτές, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και εισηγητής του σε νομοσχέδιο που συζητιόταν στη Βουλή κατακεραύνωσε τη ΝΔ επειδή αυτή ενσωμάτωσε εκ νέου τον κανονισμό για τον αντιδραστικό θεσμό της Ευρωεισαγγελίας, «καταργώντας αντίστοιχα τα άρθρα του νόμου 4596 του 2019, που είχε ψηφιστεί επί της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ», για να αποφανθεί πως πρόκειται για «πρακτική που δεν αρμόζει στις σύγχρονες αστικές δημοκρατίες. Το κράτος έχει συνέχεια, η διοίκηση έχει συνέχεια (...) Θα αρκούσε μια απλή τροποποίηση των ισχυουσών διατάξεων»!!!

-- Την πολιτική της εμπλοκής στα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ για την «αναβάθμιση» της αστικής τάξης, με τον Γ. Κατρούγκαλο να λέει μετά την ολοκλήρωση του «Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής», την Παρασκευή, για τα Ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό πως «εμείς, όπως κάνουμε πάντα, λέμε ότι θα "βάλουμε πλάτη" για τα εθνικά θέματα», κατηγορώντας την κυβέρνηση για «έλλειψη στρατηγικής» αλλά και «έλλειψη φιλοδοξίας για την προώθηση των θέσεων της χώρας», όπως βαφτίζονται τα σχέδια και οι «φιλοδοξίες» της αστικής τάξης.

Καμία ανοχή, καμία «ανακωχή»

Τι δείχνουν όλα αυτά;

Οτι οι υποδείξεις για ανακωχή απευθύνονται στην πραγματικότητα στο λαό, καθώς ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ διαγωνίζονται με επόπτη το κεφάλαιο για το ποιος υπονομεύει και ποιος προάγει με τη στάση του την «κοινωνική συνοχή» και τη «συναίνεση», τη διαμόρφωση δηλαδή εκείνων των συνθηκών χειραγώγησης και ενσωμάτωσης του λαού που είναι απαραίτητες για να υλοποιούνται απρόσκοπτα η αντιλαϊκή πολιτική και οι σχεδιασμοί του κεφαλαίου.

Λογαριάζουν όμως δίχως τον ξενοδόχο. Μπορεί να ονειρεύονται «ανακωχές», ο λαός όμως, το εργατικό - λαϊκό κίνημα, δεν θα παραδοθεί στις πολιτικές που τον τσακίζουν, είτε με το «άγριο» είτε με τις «νουθεσίες». Μόνο στο δρόμο του αγώνα, σε σύγκρουση με τη στρατηγική του κεφαλαίου, μπορεί να βάζει εμπόδια στην αντιλαϊκή πολιτική, να έχει νίκες, να ανοίξει το δρόμο για να ικανοποιηθούν οι σύγχρονες ανάγκες του.


Β.


Πατριδογνωμόνιο
Οχι και αντισώματα στις λέξεις!

Εντάξει. Ούτε οι καπιταλιστές διαφωνούν με την απάνθρωπη διαπίστωση πως ο παγκοσμιοποιημένος κορονοϊός είναι χρυσή ευκαιρία, για πολλά λεφτά, για πολύ λίγους. Ομως αισθάνεσαι όχι απλώς ηλίθιος, παιδί ενός κατώτερου θεού και άλλα τέτοια τετριμμένα, αλλά πιο κάτω κι από μύγα, όταν ακούς και διαβάζεις πάνω στην αγωνιώδη τούρλα της πανδημίας πως η Αγγλία αυξάνει τρομακτικά τον αριθμό των πυρηνικών κεφαλών που διαθέτει!... Και λέω κάτω από μύγα, επειδή μόλις πω Αγγλία, άντε και Μεγάλη Βρετανία, κόβω το κεφάλι μου πως σχεδόν εκατό στους εκατό περιμένουν ν' ακούσουν κάτι για τον πρίγκηπα, την Αμερικάνα ηθοποιό, και το χρώμα (έλεος) του δέρματος του μωρού τους. Μια άλλη εκατοντάδα θα περιμένει ν' ακούσει για τους κακούργους της Οξφόρδης και των αστροζενέκων λάμψεων σωτηρίας, που επειδή εγκατέλειψαν την Ευρωπαϊκή Ενωση στην εμβολιαστική της τύχη, μας απειλούν τώρα με εγκεφαλικό από θρόμβωση ή εμβολή.

Χωρίς αστεία, όμως, κανείς δε συζητάει και δεν κουβεντιάζει πως στον πανδημικό 21ο αιώνα με τα τεχνολογικά υπερεπιτεύγματα σαν την τεχνητή νοημοσύνη, σε μονοπωλιακά χέρια και κυβερνήσεις, μια τέως αυτοκρατορία και νυν Κοινοπολιτεία, με στέμμα απ' τον Καναδά ως την Αυστραλία, και πλοκάμια στις αστικές τάξεις της Ινδίας, του Πακιστάν κι άλλων τέτοιων εκλεκτών πυρηνικών δυνάμεων, γιγαντώνει την καταστροφική της ισχύ. Ούτε το συζητάμε, ούτε το αναλύουμε, όχι απλώς στα μαζικά μέσα ή το διαδίκτυο, αλλά ούτε και μεταξύ μας όσο θα 'πρεπε. Οχι γιατί αποτελεί κάποιο μυστήριο ή προσφέρεται για σενάρια συνωμοσιολογίας. Αλλά γιατί του κόσμου οι ισχυροί είναι προφανές πως αν δεν μας ξεκάνουν με τον κορονοϊό, θα μας ξεκάνουν με τον ενδοκαπιταλιστικό ανταγωνισμό, σ' ένα δολοφονικό παιχνίδι εξουσίας και αλλαγής του χάρτη ισχύος, και εκβιασμού των αγορών απ' άκρου εις άκρο του πλανήτη.

Οι Βρετανοί πούλησαν εύκολα το παραμύθι ότι τους απειλεί η Ρωσία κι ο Πούτιν προσωπικώς, οπότε κρατάνε καβάντζα μερικές μοντέρνες Χιροσίμες και Ναγκασάκια. Οι Ρώσοι, ως γενίτσαροι του καπιταλισμού, απαντούν ότι θα απαντήσουν όπως ξέρουν. Ο Μπάιντεν ντριμπλάρει το πυρηνικό τζαρτζάρισμα με τον κλασικό αμερικάνικο χολιγουντιανό τρόπο, που ακούγεται σαν ατάκα από γουέστερν, «θα δει τι θα πάθει ο Ρώσος ο φονιάς».

Δανείζομαι λεξιλόγιο περίπου χουλιγκάνων της κερκίδας και του β΄ διαλογής σινεμά, γιατί αλλιώς δεν αντέχεται η αφάνταστη ελαφρότητα του είναι του δημόσιου πολιτικού διαλόγου, και εδώ, και παντού. Εξήντα παραπανίσιες πυρηνικές κεφαλές δεν απασχολούν τα κεφάλια μας, τα παραγεμισμένα με αντισώματα κυριολεκτικά εναντίον των λέξεων. Να μη μας πιάνει πρέπει, μισό πόντο σκέψης μια λέξη με νόημα, μια ιδέα με περιεχόμενο, μια κριτική νοητική διαδικασία, για να μπορούμε να επεξεργαστούμε τέτοιου βεληνεκούς πληροφορίες. Οποιος δεν με πιστεύει ας δοκιμάσει. Πάω στοίχημα το προγραμμένο μου κεφάλι ότι μόλις πάτε να ψελλίσετε κάτι για πυρηνικά οπλοστάσια κ.λπ., θα ακούσετε το προσφιλές των ημερών του παρατεταμένου εγκλεισμού, «πάψε μωρέ μπας και δούμε κάνα Εγγλέζο τουρίστα και λαδώσει τ' άντερό μας, φέτος το καλοκαίρι».

Προτείνω λοιπόν να σαρκάσετε, για να συνεχίσετε πεισματικά την αφυπνιστική συζήτηση, λέγοντάς τους ότι ο Φίλιππος, βασιλοσύζυγος, βγήκε από το νοσοκομείο περπατώντας, ετών 100, μετά από εγχείρηση καρδιάς. Κι ότι οι φήμες λένε ότι μπορεί να προλάβει να έρθει για διακοπές, σαν άλλος Ντάρελ, στην αγαπημένη του Κέρκυρα... Πάω στοίχημα δε ότι μέχρι τότε, στα πλαίσια της πράσινης ανάπτυξης, θα του έχουμε εξασφαλίσει και πυρηνικό καταφύγιο από Ελληνες, σπουδαγμένους πιθανότατα στην Αγγλία...


Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org