Η σύσκεψη αποτέλεσε ταυτόχρονα ένα πρώτο αγωνιστικό «άνοιγμα» της νέας ακαδημαϊκής χρονιάς, με τα οξυμένα προβλήματα να βρίσκονται στο επίκεντρο: Πανάκριβη φοιτητική στέγη, εστίες σε απαράδεκτη κατάσταση, υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση, ελλείψεις σε αίθουσες, εργαστήρια και καθηγητές, διαγραφές, παραπέρα εμπορευματοποίηση της Ανώτατης Εκπαίδευσης.

Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση οι Σύλλογοι έστειλαν μήνυμα συνέχισης και κλιμάκωσης της πάλης, με παρακαταθήκη τους μεγάλους αγώνες της προηγούμενης χρονιάς, και κάλεσαν σε κοινό βηματισμό με τα εργατικά σωματεία, απέναντι στην πολιτική που μετρά τις λαϊκές ανάγκες ως «κόστος», ενώ διαθέτει δισεκατομμύρια για την πολεμική οικονομία και την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων.

Τον τόνο έδωσε στην εισηγητική ομιλία ο Βασίλης Βασιλειάδης, πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου Ηλεκτρολόγων - Μηχανολόγων Μηχανικών, σημειώνοντας πως οι Σύλλογοι οργανώνουν το πλατύ άνοιγμα των επόμενων ημερών, «για να βουλιάξει η Θεσσαλονίκη από φοιτητές», να αναδειχθούν οι διεκδικήσεις τους και να ακουστούν δυνατά τα συνθήματα που συγκρούονται με την πολιτική του κέρδους.

«Θα βρεθούμε μαχητικά δίπλα στα εργατικά σωματεία όλης της χώρας, μαζί με τους βιοπαλαιστές αγρότες, τους μικρούς αυτοαπασχολούμενους, τους μαθητές», τόνισε, υπογραμμίζοντας ότι η νέα χρονιά επιβεβαιώνει πως «ο μόνος δρόμος για να υπερασπιστούμε τις σπουδές, τα πτυχία και το μέλλον μας είναι η οργάνωση του αγώνα».

Ιδιαίτερα στάθηκε στη φοιτητική στέγη, που έχει μετατραπεί σε «Οδύσσεια» για χιλιάδες οικογένειες. Οι εστίες, όπως αναφέρθηκε, δεν καλύπτουν ούτε το 5% των περίπου 200.000 φοιτητών που σπουδάζουν μακριά από τον τόπο κατοικίας τους, ενώ στο ΑΠΘ μόλις το 2%. Οι Σύλλογοι απαιτούν γενναία αύξηση του στεγαστικού επιδόματος, τουλάχιστον στα 500 ευρώ τον μήνα, μηνιαία καταβολή και διεύρυνση των δικαιούχων, καθώς και νέες δημόσιες και δωρεάν εστίες.

Στην εισήγηση αναδείχθηκε και η αντίθεση που αποτυπώνεται στο κεντρικό σύνθημα του συλλαλητηρίου. Οταν οι φοιτητές απαιτούν χρηματοδότηση για σπουδές, στέγαση και υποδομές, ακούνε ότι «η οικονομία δεν αντέχει», ενώ «αντέχει» δισεκατομμύρια για ΝΑΤΟικές δαπάνες, στρατιωτικές αποστολές και προνόμια στο μεγάλο κεφάλαιο. Η στροφή στην πολεμική οικονομία, τονίστηκε, αποτυπώνεται και στην υποχρηματοδότηση των κοινωνικών αναγκών, στην εμπλοκή των Πανεπιστημίων σε πολεμική έρευνα και ΝΑΤΟικά προγράμματα, στην ένταση της καταστολής και στο τσάκισμα εργασιακών δικαιωμάτων.

Σημαντικό μέρος της εισήγησης αφιερώθηκε στην αναθεώρηση του άρθρου 16. Οι Σύλλογοι ξεκαθάρισαν ότι θα σημάνει πλήρη απελευθέρωση της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων, παραπέρα κατηγοριοποίηση Ιδρυμάτων και πτυχίων και ενίσχυση της λογικής «ό,τι πληρώνεις παίρνεις», ενώ ανοίγει ακόμα περισσότερο ο δρόμος για απαλλαγή του κράτους από την ευθύνη χρηματοδότησης των δημόσιων ΑΕΙ και για γενίκευση της εμπορευματοποίησης της φοιτητικής μέριμνας.

Υπενθύμισαν ότι ήδη μέσα στο καλοκαίρι απάντησαν με κινητοποιήσεις σε πολλές πόλεις και ξεκαθάρισαν ότι η προσπάθεια αναθεώρησης θα βρει απέναντι τους φοιτητές, τους καθηγητές και τους εργαζόμενους στα ΑΕΙ, γιατί, όπως τονίστηκε, «αυτό που έχουμε ανάγκη είναι πτυχία με αξία και δωρεάν σπουδές σε ένα αποκλειστικά δημόσιο Πανεπιστήμιο».

Στο ίδιο πλαίσιο έθεσαν και τον νέο γύρο διαγραφών, που επεκτείνεται πλέον στις πενταετείς σχολές, την ώρα που περίπου οι μισοί φοιτητές αναγκάζονται να εργάζονται παράλληλα με τις σπουδές. Ανέδειξαν την πείρα της προηγούμενης χρονιάς, όταν ο οργανωμένος αγώνας έβαλε εμπόδια στην εφαρμογή του νόμου και δεκάδες χιλιάδες φοιτητές μπόρεσαν να συνεχίσουν τις σπουδές τους.

Παράλληλα καταδικάστηκε η εγκατάσταση καμερών στην Πρυτανεία του ΑΠΘ, τα σχέδια για «ελεγχόμενη πρόσβαση» στο campus και συνολικά τα λεγόμενα σχέδια «ασφαλείας», που, όπως τονίστηκε, δεν έχουν σχέση με τις ανάγκες των φοιτητών, αλλά υπηρετούν την όξυνση της καταστολής και του αυταρχισμού, που πάνε χέρι - χέρι με την επίθεση στα δικαιώματά τους.

Κλείνοντας, ο Β. Βασιλειάδης κάλεσε να φτάσει το κάλεσμα παντού: Με εξορμήσεις των ΔΣ εκεί όπου διαβάζουν και διασκεδάζουν οι φοιτητές, αφίσες έξω από κάθε αμφιθέατρο, μεγάλα πανό έξω από τις σχολές, αλλά και με προετοιμασία από τώρα της υποδοχής των πρωτοετών. Στόχος, όπως είπε, το συλλαλητήριο να αφήσει παρακαταθήκη και αισιοδοξία σε όσους σκέφτονται ότι «κάτι πρέπει να γίνει» και να σηματοδοτήσει την αφετηρία ενός μαχητικού φοιτητικού κινήματος, σε κοινή πορεία με τα εργατικά σωματεία.

Στα τεράστια προβλήματα των φοιτητικών εστιών στάθηκε ο Ντίνος Τσούγγαρης, πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου Φυσικού και μέλος του Συλλόγου Οικότροφων Φοιτητών Εστιών Θεσσαλονίκης. Περιέγραψε κτίρια με σοβαρά προβλήματα υγιεινής και ασφάλειας, ελλείψεις σε αντισεισμικά και αντιπυρικά μέτρα, βλάβες στα ασανσέρ και προβληματικές ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις, ενώ ανέδειξε τα αιτήματα των οικοτρόφων.

Την ίδια ώρα, επισήμανε, περιουσία του Πανεπιστημίου που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για τη στέγαση φοιτητών οδηγείται σε εμπορική αξιοποίηση, όπως στην περίπτωση του σχεδιαζόμενου boutique hotel. Αναφέρθηκε επίσης στο ιδιωτικό συμφωνητικό που κλήθηκαν να υπογράψουν οικότροφοι, με όρους για ελέγχους στα δωμάτια, βιντεοσκόπηση κοινόχρηστων χώρων και περιορισμούς στη φιλοξενία, ενώ όσοι δεν υπέγραφαν απειλούνταν με έξωση. Ο οργανωμένος αγώνας, σημείωσε, έβαλε φρένο στο τελεσίγραφο.

Την πείρα από το ΔΙΠΑΕ παρουσίασε ο Κωνσταντίνος Βόδας, πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου της Σχολής Κοινωνικών Επιστημών, αναδεικνύοντας συγκεκριμένα αποτελέσματα της συλλογικής δράσης: Αυξήθηκαν τα δρομολόγια προς και από την Πανεπιστημιούπολη, αναγνωρίζεται και πληρώνεται κανονικά η πρακτική άσκηση με αυξημένα ποσά, έγιναν πρόσθετα φροντιστηριακά μαθήματα για εργαζόμενους φοιτητές και εξασφαλίστηκε δωρεάν σίτιση με το άνοιγμα των σχολών. Μετά από κινητοποιήσεις έγιναν επίσης παρεμβάσεις στις φοιτητικές εστίες για προβλήματα με τη θέρμανση κ.ά.

«Οταν οι φοιτητές οργανώνονται, όταν διεκδικούν συλλογικά, όταν δεν μένουν μόνοι απέναντι στα προβλήματά τους, μπορούν να έχουν αποτελέσματα», σημείωσε.

Την εικόνα από τα καλλιτεχνικά τμήματα μετέφερε ο Παναγιώτης Ντάβος, πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου Μουσικού του ΑΠΘ. Στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών λείπουν επαρκείς και κατάλληλα εξοπλισμένες αίθουσες μελέτης και αίθουσα συναυλιών με την κατάλληλη ακουστική, ενώ σοβαρά είναι και τα προβλήματα μετακίνησης προς τη σχολή.

Στο Τμήμα Κινηματογράφου οι φοιτητές αναγκάζονται από το πρώτο εξάμηνο να πληρώνουν απαραίτητο εξοπλισμό και υλικά, ενώ υπάρχουν μαθήματα που δεν πραγματοποιούνται λόγω έλλειψης προσωπικού. Στο Τμήμα Θεάτρου υπάρχουν ελλείψεις καθηγητών, ανεπαρκείς αίθουσες και χώροι πρόβας και σοβαρά κτιριακά προβλήματα.

Ο Π. Ντάβος κατήγγειλε συνολικά τη διαχρονική πολιτική για την Καλλιτεχνική Εκπαίδευση, σημειώνοντας ότι ούτε η λεγόμενη «Ανώτατη Σχολή Παραστατικών Τεχνών» συνοδεύεται από αύξηση χρηματοδότησης, προσλήψεις καθηγητών και αναβάθμιση υποδομών.

Στην κατάσταση στη Σχολή Θετικών Επιστημών στάθηκε η Αθηνά Τσακαλοφίδου, πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου Μαθηματικού ΑΠΘ. Κατήγγειλε ανύπαρκτα μέτρα αντιπλημμυρικής και αντιπυρικής προστασίας και επισήμανε ότι έχουν περάσει περίπου 25 χρόνια χωρίς αντισεισμικό έλεγχο στο κτίριο της ΣΘΕ. Χαρακτηριστικό της υποστελέχωσης είναι το Τμήμα Μαθηματικών, με μόλις 22 μέλη ΔΕΠ, ενώ ο Τομέας Γεωμετρίας απαρτίζεται μόλις από 3, με αποτέλεσμα μαθήματα που υπάρχουν στον Οδηγό Σπουδών να μη διδάσκονται.

Στην πείρα από τις μάχες της προηγούμενης χρονιάς στάθηκε η Φανή Χριστάνη, αντιπρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου Παιδαγωγικού, θυμίζοντας τη μαζική παρουσία των φοιτητών στην απεργία της 28ης Φλεβάρη για το έγκλημα των Τεμπών, στην εργατική Πρωτομαγιά και στις κινητοποιήσεις ενάντια στις διαγραφές και στα ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Στον Φοιτητικό Σύλλογο του ΠΤΔΕ, όπως σημείωσε, ο κοινός αγώνας με τους εργαζόμενους του Πανεπιστημίου είχε ως αποτέλεσμα να γίνουν δεκτές όλες οι αιτήσεις παράτασης σπουδών, ενώ ο Φοιτητικός Σύλλογος Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής πρωτοστάτησε στον συντονισμό των καθηγητικών σχολών ενάντια στην απόσπαση της παιδαγωγικής επάρκειας από τα πτυχία.

«Μόνο ο πανελλαδικά συντονισμένος, συλλογικά οργανωμένος αγώνας είναι αυτός που μας βγάζει μπροστά», τόνισε, καλώντας σε μαζική συμμετοχή στις 5 Σεπτέμβρη, στις 5.30 μ.μ. στην πλατεία ΧΑΝΘ, μαζί με τα εργατικά σωματεία, με το σύνθημα: «Δώστε λεφτά για μισθούς, Υγεία και Παιδεία. Καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους».

Κάλεσμα συμμετοχής στο μεγάλο πανελλαδικό συλλαλητήριο της ΔΕΘ απευθύνει και ο Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων Τεμπών, σημειώνοντας ότι ενώνει τη φωνή του «μαζί με τους χιλιάδες συμπολιτών μας, τα σωματεία, τους φοιτητικούς συλλόγους και όλους τους μαζικούς φορείς που θα συμμετάσχουν στο συλλαλητήριο στη ΔΕΘ το Σάββατο 5 Σεπτέμβρη, στις 5.30 μ.μ. στην πλατεία ΧΑΝΘ».

Ο Σύλλογος προσθέτει ότι «όλοι εμείς θα διατρανώσουμε για άλλη μια φορά πως δεν θα επιτρέψουμε να χάνονται ανθρώπινες ζωές επειδή διαχρονικά κράτος και κυβερνήσεις προσπαθούν να μας πείσουν ότι η οικονομία δεν αντέχει καν τα στοιχειώδη μέτρα ασφαλείας στον σιδηρόδρομο. Δεν είναι δυνατόν να χάνονται ανθρώπινες ζωές και να προσπαθούν να μας πείσουν ότι η οικονομία δεν αντέχει επαρκές και σωστά εκπαιδευμένο προσωπικό.

Είναι οι ίδιοι που την ίδια στιγμή επιβάλλουν την "απελευθέρωση" και ιδιωτικοποίηση των πιο κερδοφόρων τμημάτων του σιδηροδρομικού έργου και παρά τις τραγικές ελλείψεις, που τις γνωρίζουν από πρώτο χέρι, συνυπογράφουν και διαφημίζουν τις μεγαλύτερες ταχύτητες και την εντατικοποίηση σε έναν σιδηρόδρομο - ωρολογιακή βόμβα».

Υπογραμμίζει ακόμα πως στο συλλαλητήριο της ΔΕΘ «ενώνουμε τη φωνή μας απέναντι στις νέες θυσίες που ετοιμάζονται στον βωμό του κέρδους. Ενώνουμε τη φωνή μας με όλους εκείνους που δεν αποδέχονται ότι η προστασία της ανθρώπινης ζωής μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ανεπιθύμητο κόστος. Ενώνουμε τη φωνή μας με όλους εκείνους που στηρίζουν τον αγώνα μας από την πρώτη στιγμή και θα συνεχίσουν να μας στηρίζουν τώρα που ξεκινά και πάλι η κύρια δίκη στις 7 Σεπτεμβρίου».

«Για να αποκαλυφθεί η αλήθεια και να πληρώσουν όλοι οι ένοχοι, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται. Για να μην υπάρξουν άλλα Τέμπη», καταλήγει.