ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Κυριακή 18 Φλεβάρη 2001
Σελ. /40
ΡΕΠΟΡΤΑΖ
Υγειονομικές υποθέσεις ανθυγιεινές για το λαό

Γρηγοριάδης Κώστας

Πριν δύο εβδομάδες ο Ομιλος Αποστολόπουλου προχώρησε σε μια ακόμα υγειονομική «υιοθεσία». Αυτή τη φορά πήρε υπό την υγειονομική του προστασία, τρία χωριά στην παραμεθόρια περιοχή του Βορείου Εβρου. Τη Ζώνη, τη Μικρή Δοξιπάρα και τη Χελιδώνα. Πραγματοποίησε μάλιστα και σχετική εκδήλωση στην περιοχή των χωριών αυτών, όπου διαφήμισε, όχι μόνο τοπικά αλλά και πανελλαδικά, την «προσφορά» του αυτή, που περιλαμβάνει δωρεάν: κάρτα υγείας, άμεση διακομιδή, υπηρεσίες τηλεϊατρικής προς τους κατοίκους και στις στρατιωτικές μονάδες της περιοχής αλλά και υποτροφίες σε παιδιά μονίμων κατοίκων των τριών χωριών που θα περάσουν στην ιατρική σχολή.

Ας δούμε συγκεκριμένα την «προσφορά» του Ομίλου

1. Για να λειτουργήσουν οι υπηρεσίες που «προσφέρει», πρέπει να υπάρχουν και να λειτουργήσουν οι υποδομές του δημόσιου συστήματος υγείας.

2. Δε λέει για πόσο χρόνο θα ισχύει η κάρτα υγείας.

3. Για άμεση διακομιδή των παιδιών ή των εγκύων, θα χρειάζεται πρώτα έγκριση των γιατρών του Ιατρικού του Κέντρου, που βέβαια δε θα τη δίνουν για επείγουσα - άμεση βοήθεια. Το ελικόπτερο θα διατίθεται όταν είναι διαθέσιμο, που συνήθως δε θα είναι.

4. Με την τηλεϊατρική θα παρακολουθούνται μόνο καρδιοαναπνευστικά περιστατικά, που στους 550 κατοίκους, βέβαια, θα είναι περιορισμένα. Ισως δε καμιά φορά τη χρησιμοποιήσουν και για το στρατό, έτσι για να φαίνεται ότι και το κράτος, μέσω του υπουργείου Αμυνας έχει υποχρέωση στον ιδιωτικό επιχειρηματικό τομέα μέσω του κ. Αποστολόπουλου.

5. Πόσα από τα 29 παιδιά που ζουν σήμερα σ' αυτά τα τρία χωριά θα περάσουν στην Ιατρική σχολή και θα χρειαστεί να πληρώνει την υποτροφία τους ο Ομιλος Αποστολόπουλου;

Οι σκοποί του Ομίλου, όπως φαίνεται και από τη σύντομη ανάλυση - εκτίμηση της «προσφοράς του» είναι προφανείς.

1. Η διαφήμιση της επιχείρησης, που πατάει πάνω σε υπαρκτά προβλήματα, που δήθεν θέλει να λύσει.

Μάλιστα με όχι ιδιαίτερα μεγάλο κόστος, που μάλιστα θα συμβάλει στη φοροαπαλλαγή.

2. Προσπαθεί να περάσει στους εργαζόμενους ότι ο ιδιωτικός τομέας δεν είναι κακός, δε «γδέρνει», είναι φιλικός προς την κοινωνία, ενδιαφέρεται να βοηθήσει τους ανήμπορους, αυτούς που η ίδια η κυβέρνηση δεν είναι «ικανή» να προστατέψει την υγεία τους, ιδιαίτερα των παιδιών.

Αυτή την ιδεολογική επένδυση την κάνει ο κ. Αποστολόπουλος, όχι μόνο για λογαριασμό δικό του, αλλά και ολόκληρου του ιδιωτικού τομέα που ενδιαφέρεται να επενδύσει στο χώρο της υγείας και όχι μόνο.

Ορισμένα ζητήματα που αναδεικνύει αυτή η δραστηριότητα του Ομίλου Αποστολόπουλου είναι:

1. Οι κυβερνήσεις μέχρι τώρα με την πολιτική υγείας που ασκούσαν, όχι μόνο άφηναν συνειδητά το πεδίο ελεύθερο, αλλά διευκόλυναν τη δράση του μεγάλου κεφαλαίου, όπως βέβαια το έκαναν και σε άλλους τομείς.

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που μια από τις μομφές προς την κυβέρνηση για την καθυστέρηση στη λειτουργία του νοσοκομείου ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ στη Θεσσαλονίκη, ήταν ότι το καθυστερούσε, για να προλάβει να τελειώσει το Ιατρικό Κέντρο του κ. Αποστολόπουλου. Αλλά και τα μεγάλα κενά σε νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό και νοσηλευτικών κρεβατιών σε πολλές περιπτώσεις, η απουσία ή η καθυστερημένη εισαγωγή σύγχρονου τεχνικού εξοπλισμού ή η ανεπαρκής συντήρησή του, η απουσία κλινικών και τμημάτων όπως για παράδειγμα Μ.Ε.Θ. (Μονάδας Εντατικής Θεραπείας), στεφανιαίας νόσου, (κύρια στην περιφέρεια) και πολλά άλλα που μπορεί να αναφέρει κανείς, δεν είναι τυχαία λάθη, αμέλεια των εργαζομένων, ή άγνοια μεθόδων λειτουργίας ενός υγειονομικού συστήματος.

Είναι συνειδητή ταξική επιλογή της κυβέρνησης υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου. Το κεφάλαιο αξιοποιεί αυτές τις ελλείψεις και τις παρενέργειες που προκαλούν στο σύστημα υγείας, προς όφελος όχι απλά της κερδοφορίας του αλλά της κερδοσκοπίας του. Γιατί η υγεία είναι ένα αγαθό για το οποίο ο κάθε άνθρωπος είναι διατεθειμένος να πληρώσει όσο, όσο, ειδικά σε δύσκολες περιπτώσεις, φτάνει να το αποκτήσει.

Από την άλλη μεριά οι πόροι που εξοικονομεί το κράτος από τον προϋπολογισμό, μη καλύπτοντας τα χρόνια κενά, πηγαίνουν σε χρηματοδότηση προγραμμάτων, που εξυπηρετούν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Ετσι κερδίζει διπλά και τρίδιπλα.

2. Σήμερα με το «Σχέδιο για την υγεία του Πολίτη», που προωθεί η κυβέρνηση, οι δημόσιες μονάδες παροχής υγειονομικών υπηρεσιών, μετατρέπονται σε επιχειρήσεις που λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Που σημαίνει ότι οι υπηρεσίες που θα προσφέρουν θα πρέπει να δημιουργούν κέρδη. Ετσι τον ασθενή θα τον αντιμετωπίζουν σαν πελάτη, που πρέπει να τους φέρει κέρδη. Αυτή η πολιτική δίνει τη δυνατότητα να αναλάβει ουσιαστικές πρωτοβουλίες στον τομέα της παροχής υγειονομικής περίθαλψης το μεγάλο κεφάλαιο και το αφήνει τελείως ελεύθερο για κερδοσκοπία. Η τύχη δε του ασθενή - πελάτη κρίνεται από το μέγεθος του πορτοφολιού του και βρίσκεται στο έλεος των κερδοσκόπων κεφαλαιοκρατών.

3. Οι υποδομές του δημόσιου συστήματος υγείας θα χρησιμοποιηθούν από το μεγάλο κεφάλαιο και για την παραπέρα διείσδυση και ανάπτυξή του στον τομέα της υγείας, όπως πρόσφατα έγινε με άλλους τομείς, (π.χ. κινητή τηλεφωνία) και όπως πάντοτε συμβαίνει στον κρατικομονοπωλιακό καπιταλισμό όπου το κράτος στηρίζει και βοηθάει την εξέλιξη και την αύξηση των κερδών του ιδιωτικού τομέα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα γι' αυτό είναι οι αποφάσεις της κυβέρνησης για να καταργήσει το δημόσιο χαρακτήρα των νοσοκομείων και να μπορούν αυτοί να συνάπτουν συμβάσεις με ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες, οι οποίες βέβαια θα κερδοσκοπούν με τις υποδομές του δημοσίου.

Αφού η κυβερνητική πολιτική στη βάση των σχετικών οδηγιών της ΕΕ και την ουσιαστική συναίνεση των κομμάτων που στηρίζουν την πολιτική της ΟΝΕ αλλά και των ηγεσιών ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, αφήνει το πεδίο της παροχής υγειονομικής περίθαλψης, ελεύθερο στην κερδοσκοπία του μεγάλου κεφαλαίου, ο μόνος που μπορεί να του φράξει το δρόμο, είναι το λαϊκό κίνημα. Δηλαδή, οι εργατοϋπάλληλοι και όχι μόνο στο χώρο της Υγείας, οι φτωχομεσαίοι αγρότες, οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες, βιοτέχνες, έμποροι, οι συνταξιούχοι, οι γυναίκες, τα ΑμΕΑ, που θίγονται άμεσα και καθοριστικά.

Η πρόταση του ΚΚΕ για δημόσια και δωρεάν παροχή σύγχρονης υγειονομικής περίθαλψης σε όλους χωρίς διακρίσεις και κατάργηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας του ιδιωτικού τομέα, μπορεί να συσπειρώσει και να κινητοποιήσει, γιατί είναι αντικειμενικά σήμερα η μόνη ρεαλιστική απάντηση για άσκηση πολιτικής στον τομέα της πολιτικής Υγείας που είναι πραγματικά προς όφελος του λαού.

Η συσπείρωση σε τέτοια κατεύθυνση είναι επίσης η καλύτερη απάντηση στις «υγειονομικές φιέστες» κάθε Αποστολόπουλου.


Του
Νίκου ΦΑΚΙΡΙΔΗ*
*Ο Νίκος Φακιρίδης είναι μέλος του Γραφείου Περιοχής της Κομματικής Οργάνωσης Αν. Μακεδονίας-Θράκης του ΚΚΕ

Οταν οι επιχειρήσεις ευαισθητοποιούνται ... κοινωνικά

Το φαινόμενο της δήθεν κοινωνικής δραστηριότητας των κεφαλαιοκρατών, όπως το πρόσφατο του Ομίλου Αποστολόπουλου με την «υιοθεσία» τριών χωριών στο Βόρειο Εβρο, δεν είναι μόνο ελληνικό. Παρόμοια εκστρατεία έχει ξεκινήσει η ΝΟΚΙΑ (φινλανδική εταιρία τηλεπικοινωνιών) για τα επόμενα τρία χρόνια με σύνθημα: «Ας συνδεθούμε» και σε παγκόσμια συνεργασία με το Διεθνές Ιδρυμα Νεότητας, διαθέτοντας, μάλιστα, το ποσόν των 11 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει «δωρεάν» εγκατάσταση ηλεκτρονικών σελίδων και CD - ROM σε σχολεία και την «υιοθεσία» παιδιών που θα βοηθηθούν στην εκπαίδευσή τους.

Επίσης η Deutche Bank (μια από τις σημαντικότερες σε παγκόσμια κλίμακα) οργανώνει τη συγκέντρωση, από «εθελοντές» υπαλλήλους της, χρημάτων από εκδηλώσεις, ταξίδια (3-11 Μαρτίου 2001 ταξίδι στη Σαχάρα και τον Απρίλιο Μαραθώνιο στο Λονδίνο), εκδρομές κλπ. με τσουχτερά εισιτήρια, για τις «κοινωνικές δραστηριότητες που αναπτύσσει προς όφελος της τοπικής κοινωνίας». Εκπρόσωπός της δηλώνει ότι η «οικονομική στήριξη είναι πολύ σημαντική, αλλά δεν είναι και το παν. Ο εθελοντισμός του προσωπικού μας είναι το σπουδαιότερο κεφάλαιο... Συμβάλλουν όχι μόνο στην τεράστια επιτυχία της τράπεζας, αλλά συμμετέχουν ενεργά και στην κοινωνική ευθύνη της».

Τα αποτελέσματα έρευνας ενός Ομίλου συμβούλων επιχειρήσεων, που εδρεύει στον Καναδά, δείχνουν ότι οι 6 στους 10 καταναλωτές δημιουργούν τις εντυπώσεις τους με βάση τις ευρύτερες δραστηριότητες μιας εταιρίας, το εμπορικό ήθος της, την ευθύνη της απέναντι στην κοινωνία και τις επιπτώσεις στο περιβάλλον. Το γενικό συμπέρασμα ήταν ότι «κάνω μπίζνες» δε σημαίνει πλέον μόνο ότι μεγαλώνω τις επιχειρήσεις μου και αυξάνω τα κέρδη μου. Ο γενικός δ/ντής του Ομίλου επισήμανε ότι «ζούμε στην εποχή των μεγάλων προσδοκιών... οι επιχειρήσεις είναι εξαναγκασμένες πλέον να κάνουν το μάρκετινγκ για τις ίδιες, κατά τρόπο που να απαντά στις μεταβαλλόμενες αυτές στάσεις ζωής, ενώ παράλληλα να ανταποκρίνεται στη νέα ατζέντα των προσδοκιών, όπως έχει διαμορφωθεί, στην ατζέντα των διαφόρων Οργανισμών βοήθειας για θέματα, όπως η παιδική εργασία και οι περιβαλλοντικές καταστροφές».

Στα απλά ελληνικά, αυτό σημαίνει ότι το κεφάλαιο με τους μηχανισμούς του παρεμβαίνει και διαμορφώνει αξίες, ιδανικά, προσδοκίες τέτοια και τόσα όσα θα το διευκολύνουν στην παραπέρα δράση του και στην ανάπτυξη της κερδοφορίας του. Μ' αυτόν τον τρόπο, δηλαδή κερδίζει, εκτός από χρήματα, τη λαϊκή υποστήριξη ή ανοχή για την εδραίωση και διαιώνιση της εξουσίας του.

Οσο εντείνεται η εκμετάλλευση των εργαζομένων από το κεφάλαιο, τόσο αυτό θα προσπαθεί να βρει «καλύτερους» και «πιο σύγχρονους» τρόπους και ηθικής χειραγώγησης, επιδιώκοντας το κέρδισμα των συνειδήσεων των απλών ανθρώπων του μόχθου, στην προσπάθεια που κάνει να υποτάξει και να ελέγξει το λαϊκό κίνημα.

Την προσπάθεια αυτή του κεφαλαίου υπηρετούν, με την πολιτική τους, ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί, όπως η ΕΕ, αλλά και οι κυβερνήσεις των κρατών. Στα πλαίσια αυτά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενθαρρύνει τις επιχειρήσεις να δημιουργήσουν κοινωνικές συνεργασίες και αρκετές κυβερνήσεις κρατών - μελών προχωρούν σε φορολογικές μεταβολές, ώστε να τις υποστηρίξουν.

Αλλωστε, αυτό είναι και «το αίτημα», έτσι όπως διατυπώνεται από τον δ/ντή της Παγκόσμιας Κίνησης για την Ανάπτυξη, ότι «για να αποδειχθεί "η εταιρική κοινωνική ευθύνη" μακροπρόθεσμα βιώσιμη, θα πρέπει οι κυβερνήσεις να αναλάβουν τις ευθύνες τους με τη δημιουργία ενός νομικού πλαισίου δεοντολογίας».

Μέσα σ' αυτό το διαμορφούμενο πολιτικό τοπίο, εξετάζεται και η συγκεκριμένη «κοινωνική δραστηριότητα» του Ομίλου του κ. Αποστολόπουλου, που απροσχημάτιστα θέλει να δείξει τη βοήθειά του και τη στήριξη της κυβερνητικής υγειονομικής πολιτικής. Ετσι, όταν έχουμε δήθεν αδυναμία του κράτους για κάλυψη της υγιεινής και ασφάλειας των στρατιωτών, αδυναμία για υγειονομική θωράκιση της υπαίθρου και κυρίως των παραμεθόριων περιοχών, θα έρχεται αρωγός ο κάθε επιχειρηματικός Ομιλος. Αλλά επειδή αυτά λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία, στη λογική του «το ένα χέρι νίβει τ' άλλο», όταν, για παράδειγμα, ο συγκεκριμένος Ομιλος θα δυσκολεύεται να βγάλει άδεια λειτουργίας του Ιατρικού του Κέντρου (το μεγαλύτερο των Βαλκανίων), θα αλλάζουν οι ρόλοι. Αρωγός τώρα θα έρχεται το ελληνικό κράτος προς τον Ομιλο και θα δίνει το ελεύθερο, να πραγματοποιούνται εγκαίνια (με τη συμμετοχή, μάλιστα, κυβερνητικών παραγόντων) της λειτουργίας του προαναφερόμενου Κέντρου, χωρίς την προαπαιτούμενη άδεια. Κι αυτό αναφέρεται ως ένα μικρό παράδειγμα της σύμφυσης και διαπλοκής κράτους - μονοπωλίων, που είδε το φως της δημοσιότητας.

Το λαϊκό κίνημα έχει τη δυνατότητα, σήμερα κιόλας, να βάλει εμπόδια στην άσκηση αυτής της αντιλαϊκής, αντεργατικής, «κοινωνικής δράσης» του κεφαλαίου.

Μπορούμε και πρέπει να επιστρέψουμε ως ανεπιθύμητα τα «κοινωνικά δωράκια», τις «κοινωνικές υιοθεσίες» των απανταχού κεφαλαιοκρατών, γιατί προέρχονται από το ξεζούμισμα των ανθρώπων του μόχθου. Να μην τους αφήσουμε να δείχνουν ότι κάνουν κοινωνικό έργο με τα πλούτη που εμείς οι εργαζόμενοι τούς δημιουργούμε.

Μπορούμε και πρέπει να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας, να συσπειρωθούμε στα μέτωπα πάλης, να οργανώσουμε την καθημερινή πάλη όλο και περισσότερων λαϊκών δυνάμεων, για να αλλάζουν οι συσχετισμοί, να βοηθάμε στην καθυστέρηση υλοποίησης των σχεδίων τους, με στόχο την ανατροπή τους και τη δημιουργία της δικής μας οικονομίας και εξουσίας, της πραγματικά κοινωνικής, της λαϊκής εξουσίας της εργατικής τάξης και των συμμάχων της.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ολα τα στοιχεία για την παγκόσμια δράση του κεφαλαίου στον κοινωνικό τομέα προέρχονται από την εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 11/2/2201.


Της
Μαρίας ΛΑΜΠΡΙΝΟΎ
Η Μαρία Λαμπρινού είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, υπεύθυνη του Τμήματος Υγείας - Πρόνοιας του Κόμματος

Η ΑΛΛΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ
Το Σύνταγμα και η διαπλοκή!

Να 'σουνα, λέει, από άλλον πλανήτη. Να τους παρακολουθείς και να κρατάς την - εξωγήινη - κοιλιά σου για να μην ανοίξει από τα γέλια. Να τους βλέπεις να ιδρώνουν προσπαθώντας να συμβιβάσουν τα ασυμβίβαστα και εσύ, σαν άνθρωπος από άλλο γαλαξία, από προχωρημένους πολιτισμούς, αδιάφορος για όσα συμβαίνουν στη χώρα τους, να διασκεδάζεις με την πρωτόγονη σκέψη τους! Να τους ακούς έτσι που μιλάνε σοβαροί, για πράγματα όμως αστεία, στο Κοινοβούλιο και, τελικά, να τους λυπάσαι!

Γιατί, πράγματι, λύπη προκαλεί το αδύνατο της υπόθεσης. Χωράνε δυο πόδια στο ίδιο παπούτσι; Και μάλιστα και τα δυο δεξιά; Φυσικά δε χωράνε! Πώς, λοιπόν, με τις τρόπους, να χωρέσει στο ίδιο παπούτσι η ελεύθερη αγορά και η ηθική; Είναι σαν να βάζεις στο ίδιο κλουβί μια μαύρη γάτα με ένα κίτρινο καναρίνι. Ασυμβίβαστα πράγματα δεν πάνε παρέα. Το κίτρινο και το μαύρο δένει μόνον σαν αντίθεση!

Ομως, άμα είσαι μπλοκαρισμένος σε πολιτικές επιλογές, σε αδιέξοδα και πρωτόγονες ιδεολογίες, όταν έχεις άλλα συμφέροντα, μοιραία αγωνίζεσαι να τετραγωνίσεις τον κύκλο. Και μοιάζεις με έναν τρελό που προσπαθεί να αδειάσει τη θάλασσα με ένα κουτάλι. Ή με ένα μανιακό που προσπαθεί να περάσει την καμήλα μέσα στην τρύπα της βελόνας. (Δε μιλάω για το ανέφικτο να φτάσεις στα Σπάτα στην ώρα σου - αυτό μπορεί κάτω από κάποιες προϋποθέσεις να ξεπεραστεί)!

Αλλά, πέστε μου, καταργείται, έστω με νόμο, η διαπλοκή, όταν ολόκληρο το σύστημα στηρίζεται πάνω της; Είναι σαν να βάζεις το γνωστό ερώτημα: η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα και να περιμένεις οριστική απάντηση. Ή ακόμα το γνωστότερο ερώτημα (που τώρα τελευταία δεν πολυακούγεται) ποιος, τελικά, κυβερνάει αυτόν τον τόπο και να λες η κυβέρνηση. Δεν το κυβερνάει το κεφάλαιο, οι εφοπλιστές, οι βιομήχανοι, οι μεγαλοεργολάβοι και οι μεγαλοκαναλάρχες; Ο υπουργός Οικονομικών χαράζει την οικονομική πολιτική, θα τρελαθούμε!

Το Σύνταγμα, οι νόμοι, οι θεσμοί, οι αστυνομία, και πολλές φορές - όταν χρειάζεται (και δεν κάνω αναμόχλευση παθών) - και ο στρατός, τους παραπάνω δεν εξυπηρετούν; Και το Κοινοβούλιο, (το αστικό Κοινοβούλιο, ρωτάω) με τους νόμους του, περιουσίες των παραπάνω, που, όμως έγιναν με τον ιδρώτα των άλλων, δεν προσπαθεί να διασφαλίσει;

Τώρα, για ποιο πράγμα, λοιπόν, κουβεντιάζουμε και μάλιστα σοβαρά; Να μην έχει ο Κόκκαλης κανάλι και να 'χει η γυναίκα του; Να μην έχει ο Μπόμπολας εφημερίδες και να 'χουν οι γιοι του, για να μπορεί αυτός ανενόχλητα - σύμφωνα με το υπό ψήφιση Σύνταγμα - να παίρνει δημόσια έργα; Πάλι κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας; Πάλι θα τρελάνουμε τον εξωγήινο; Γιατί, έστω να δεχτούμε, έτσι για την κουβέντα, ότι το σύστημα αποφάσισε να νοικοκυρευτεί και στριμώχνει τους φαταούλες του στην άκρη. Τους απαγορεύει, δηλαδή, κάθε σχέση με τα ΜΜΕ. Πώς, σας παρακαλώ, πώς, θα εφαρμοστεί αυτό στην πράξη;

Θα τους απαγορεύσει, ας πούμε, να τα «ακουμπήσουν», σε έναν «άσχετο» καναλάρχη! Και εκείνος, με τη σειρά του, για το «ακούμπισμα», να αναλάβει την πίεση προς το δημόσιο για να ωφεληθεί ο εργολάβος; Αυτό το ξέρουν ακόμα και οι κότες. Δε χρειάζεται να είσαι παπάς για να μπορείς να ψέλνεις. Φτάνει να έχεις φωνή, για την ακρίβεια χρήμα, και γίνεται ακόμα και τενόρος!

Ελάτε, λοιπόν, να αναθεωρήσουμε το Σύνταγμα και προς αυτή την κατεύθυνση. Οποιος συλλαμβάνεται να «τα ακουμπάει» να εξοστρακίζεται από την αγορά! (Λες και τώρα δεν υπάρχουν τέτοιοι νόμοι)! Και δέστε, κύριοι, τι θα σκαρφιστεί, τι θα τον αναγκάσετε να κάνει τον μελλοντικό εργολάβο! Θα τον υποχρεώσετε να «πληρώνει» το σταθμό νόμιμα! Θα «αγοράζει» διαφημιστικά πακέτα και όχι τη συνείδηση του καναλάρχη! Και αυτό, για τα αυτιά του λαγού, δε θα είναι εξαγορά. Θα είναι εμπορική πράξη! Κοιτάτε σε τι περιπέτειες μπλέξανε. Να κάνουν τη στρουθοκάμηλο να μην στρουθοκαμηλίζει!

Ομως, εμείς, γεννημένοι αισιόδοξοι, πρέπει να πούμε κάτω η διαπλοκή ζήτω ο άνθρωπος. Και θα συνεισφέρουμε και εμείς να μπει κάποια τάξη στο σημερινό χάος, παρότι ο σκοπός μας δεν είναι το μερικό αλλά το όλον. Ομως, για να μη γελάει και μαζί μας ο εξωγήινος, σας απαντάμε δε λύνεται έτσι το πρόβλημα. Η διαπλοκή θα μπει οριστικά στο μουσείο της ιστορίας μόνον τότε όταν πάψουν να υπάρχουν οι αιτίες που τη γεννούν. Και αυτό το ξέρουν ακόμα και οι ξεβράκωτες των απόκρεω και όχι τάχα μου δεν το γνωρίζουν οι βουλευτές των αστικών κομμάτων! Κα,ι επιτρέψτε μου, και εσείς που τους ψηφίζετε!


Του
Νίκου ΑΝΤΩΝΑΚΟΥ




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org