ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Κυριακή 17 Ιούλη 2011
Σελ. /32
ΔΙΕΘΝΗ
ΒΡΕΤΑΝΙΑ - ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΟΜΙΛΟΥ ΜΕΡΝΤΟΧ
Η εξαχρείωση του αστικού Τύπου

Ο μεγιστάνας της δήθεν ενημέρωσης
Ο μεγιστάνας της δήθεν ενημέρωσης
Οι συνεχιζόμενες αποκαλύψεις για το σκάνδαλο των υποκλοπών από την εφημερίδα «News of the World», του γνωστού μεγιστάνα του Τύπου, Ρούπερτ Μέρντοχ (80 χρόνων), έφεραν στην επιφάνεια τις πολιτικές διασυνδέσεις του συγκεκριμένου μεγαλοκαπιταλιστική, αλλά και το μέχρι πού μπορεί να φτάσει ένα αστικό μέσο ενημέρωσης, που στόχο έχει να βγάλει όσο γίνεται περισσότερο κέρδος και, ταυτόχρονα, να αποπροσανατολίσει και να χειραγωγήσει την κοινωνική συνείδηση.

Το σκάνδαλο έφθασε στο φως της δημοσιότητας στις αρχές του Ιούλη, όπου, σύμφωνα με στοιχεία, η βρετανική ταμπλόιντ, προσλαμβάνοντας ακόμα και ιδιωτικούς ντετέκτιβ, υπέκλεψε τις τηλεφωνικές συνομιλίες πολιτικών, μελών της βασιλικής οικογένειας, δημοσιογράφων, διασημοτήτων, μελών των οικογενειών των θυμάτων των επιθέσεων της 7ης Ιούλη του 2005, μελών οικογενειών στρατιωτών που σκοτώθηκαν στο Αφγανιστάν. Ιδιαίτερη οργή στην κοινή γνώμη προκάλεσε και η υποκλοπή μηνυμάτων από τον τηλεφωνητή 13χρονης μαθήτριας που είχε απαχθεί και δολοφονηθεί το 2002, και η εφημερίδα, προκειμένου να συντηρήσει την ιστορία για να ...πουλάει, υποστήριζε ότι είναι ζωντανή, ενώ ήταν ήδη νεκρή.

Εξαιτίας της κοινωνικής κατακραυγής, ο Μέρντοχ αποφάσισε να κλείσει τη μία από τα συνολικά περίπου 175 ΜΜΕ που έχει ανά τον κόσμο (ανάμεσά τους και το αμερικανικό κανάλι FOX News). Ετσι, την περασμένη Κυριακή, εκδόθηκε το τελευταίο φύλλο της «News of the World» με τον τίτλο «Ευχαριστούμε και αντίο», ύστερα από 168 χρόνια κυκλοφορίας. Η άμεση ενέργεια αυτή του Μέρντοχ να κλείσει τη εφημερίδα θεωρήθηκε ως μια καλά σχεδιασμένη κίνηση για να «προστατέψει» την πρόταση πλήρους εξαγοράς που είχε θέσει για να αποκτήσει το δορυφορικό δίκτυο «British Sky Broadcasting» (BskyB). Ωστόσο, μόλις την Τετάρτη, ανακοίνωσε πως αποσύρει την πρόταση εξαγοράς, απομένοντας με το 31% των μετοχών. Η απόφαση αυτή ήρθε λίγη ώρα προτού εγκρίνει με διακομματική συναίνεση η Βουλή των Κοινοτήτων σχετικό - μη δεσμευτικό - ψήφισμα. Αυτό το διάστημα, δημοσιεύματα του Τύπου αναφέρουν πως ο Μέρντοχ επιδιώκει την πώληση όλων των εφημερίδων που κατέχει στη Βρετανία («Sun», «Sunday Times», «Times of London»), χωρίς όμως να βρίσκονται αγοραστές.

Αρρηκτοι οι δεσμοί ομίλων ΜΜΕ - κρατικής εξουσίας

Το σκάνδαλο στον όμιλο Μέρντοχ πλήττει άμεσα και τον Βρετανό πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον, δεδομένου ότι ο υπεύθυνος Επικοινωνίας του, Αντι Κούλσον, υπήρξε βοηθός αρχισυντάκτης και στη συνέχεια αρχισυντάκτης της «News of the World», επιβεβαιώνοντας έτσι τους άρρηκτους δεσμούς ομίλων ΜΜΕ - κρατικής εξουσίας, καθώς και τις ευθύνες που προκύπτουν. Ο Α. Κούλσον υποστήριξε πως δε γνώριζε τίποτα γι' αυτές τις πρακτικές της εφημερίδας, ενώ αναγκάστηκε το Γενάρη να παραιτηθεί από τη θέση του δίπλα στον πρωθυπουργό. Ο Κάμερον δέχθηκε σημαντικές επικρίσεις για την επιλογή του Κούλσον από το βρετανικό Κοινοβούλιο και αναγκάστηκε να ανακοινώσει τη σύσταση ειδικής επιτροπής, επιφορτισμένης να εξετάσει το ζήτημα υπό την προεδρία του λόρδου εφέτη Μπράιαν Λίβισον, ενώ παράλληλα θα διεξαχθεί έρευνα για το θέμα της δεοντολογίας στα ΜΜΕ.

Και τα δύο κόμματα, το Συντηρητικό και το Εργατικό, φέρουν ευθύνες για τις παραπάνω ενέργειες, όχι μόνο επειδή αρνήθηκαν να θεωρήσουν υπόλογο την «News International» (θυγατρική εταιρεία που υπάγεται στον όμιλο «News Corporation», στην οποία ανήκουν οι «Sun, Sunday Times», «News of the World»), αλλά και εξαιτίας των στενών σχέσεων που διατηρούν με τον όμιλο Μέρντοχ. Ποτέ δεν αμφισβήτησαν τους ισχυρισμούς της μητροπολιτικής αστυνομίας πως οι υποκλοπές, έρευνα για τις οποίες είχε ξεκινήσει το 2006, διεξήχθησαν από έναν δημοσιογράφο και έναν ιδιωτικό ντετέκτιβ, παρόλο που είχαν βγει στη φόρα πως αστυνομικοί «λαδώθηκαν» με δεκάδες χιλιάδες λίρες. Χαρακτηριστικό επίσης παράδειγμα είναι το γεγονός πως ο πρώην επικεφαλής Αντιτρομοκρατίας της Μητροπολιτικής Αστυνομίας, Αντι Χέιμαν, που επέβλεπε τις αρχικές έρευνες κλείνοντας ωστόσο την υπόθεση μετά τη σύλληψη των δύο ατόμων, σήμερα γράφει για τους «Times» του Μέρντοχ...

Μια «αποκαλυπτική» ομολογία

Μάλιστα, την Παρασκευή 8/7, ο Κάμερον αναγκάστηκε να αναγνωρίσει πως υπήρξε επίσημη συνεργασία με τον όμιλο Μέρντοχ, καθώς δήλωσε: «Η αλήθεια είναι πως είμαστε όλοι εμπλεκόμενοι σ' αυτό - ο Τύπος, οι πολιτικοί και οι ηγέτες των κομμάτων - και ναι, συμπεριλαμβανομένου και εμένα». Πρόσθεσε πως «στην προηγούμενη διακυβέρνηση, διεξήχθη μια αστυνομική έρευνα που ήταν ανεπαρκής. Υπήρξαν αναφορές από τον επίτροπο Πληροφοριών, στις οποίες δε δόθηκε η απαιτούμενη προσοχή. Υπήρξαν αναφορές για υποκλοπές χωρίς καμία συνέχεια. Και εν μέσω όλων αυτών, όλων των προειδοποιήσεων, των ανησυχιών, η κυβέρνηση δεν έπραξε τίποτα. Και ειλικρινά, ούτε και η αντιπολίτευση».

Από παλιά ο Μέρντοχ συνδέεται με τους Συντηρητικούς της κυβέρνησης Θάτσερ και Μέιτζορ, «βοηθώντας» στη βάναυση επίθεση κατά των εργαζομένων και του λαού, καθώς εκείνο το διάστημα προωθήθηκαν ραγδαίες ιδιωτικοποιήσεις και φοροαπαλλαγές για την πλουτοκρατία. Αργότερα, βλέποντας πως οι Τόρις είχαν παίξει το ρόλο τους, άλλαξε «στρατόπεδο» ενισχύοντας προπαγανδιστικά τους Εργατικούς και βοηθώντας τους στη χάραξη συγκεκριμένης πολιτικής. Λέχθηκε, μάλιστα, τότε πως ο Μέρντοχ είναι «το 24ο μέλος της κυβέρνησης» του Τόνι Μπλερ. Ο σημερινός ηγέτης των Εργατικών, Εντ Μιλιμπάντ - που εμφανίζεται ως επικριτής της «News of the World» επιδιώκοντας να κερδίσει τη συμπάθεια του λαού αποβλέποντας σε εκλογική ενίσχυση - συμμετείχε πριν ένα μήνα σε θερινό πάρτι που διοργάνωσε η «News International» στο Λονδίνο. Εξάλλου, η προσπάθεια συγκάλυψης των υποκλοπών του 2006 έγιναν επί των κυβερνήσεων των Εργατικών, του Τ. Μπλερ και του Γκ. Μπράουν.

Την ερχόμενη Τρίτη καλούνται να καταθέσουν ενώπιον των Βρετανών βουλευτών ο Ρούπερτ Μέρντοχ και ο γιος του Τζέιμς για το ζήτημα των υποκλοπών. Αρχικά ο Μέρντοχ - που δεν είναι υποχρεωμένος ως μη Βρετανός πολίτης, καθώς διαθέτει την αμερικανική υπηκοότητα - είχε αρνηθεί να παραστεί σε ακρόαση, χωρίς αυτό να σημαίνει τίποτα αν αναλογιστεί κανείς τις πολιτικές διασυνδέσεις που έχει. Εξάλλου κανείς δε γνωρίζει τι άλλο «υλικό» ιδιωτικών συνομιλιών μπορεί να κατέχει που δεν έχουν γίνει «αποκλειστικά ρεπορτάζ» στις εφημερίδες του Μέρντοχ, τα οποία εύκολα μπορούν να γίνουν αντικείμενο αγοράς και πώλησης πληροφοριών, εκβιασμού και εκφοβισμού, καθώς φαίνεται ότι ο μεγιστάνας «κρατάει πολλούς στο χέρι».


Κλωντίν ΧΕΣΠΕΡ


Για την ανατροπή της αστικής εξουσίας

Ενώ η πλειοψηφία των λαϊκών στρωμάτων έχει «πτωχεύσει», «καταρρεύσει» και ό,τι άλλο, κόμματα, πολιτικοί και δημοσιογράφοι της αστικής εξουσίας λογομαχούν με υποκρισία για τον κίνδυνο κατάρρευσης της χώρας. Λες και η χώρα, η Ελλάδα, η πατρίδα είναι κάτι εν κενώ. Γι' αυτούς δεν υπάρχει ο λαός που καταρρέει. Πίσω από αυτή την σκανδαλώδη κενολογία βρίσκεται ο φόβος ανατροπής του αστικού πολιτικού εποικοδομήματος και μαζί του αστικού κοινωνικοοικονομικού καθεστώτος. Εχει σημασία γι' αυτό να θυμηθούμε πώς φτάσαμε εδώ με χαρακτηριστικά γεγονότα της τελευταίας εικοσαετίας:

-- Αρχές του 1990 συνεχίζεται και ολοκληρώνεται η ανατροπή και διάλυση της ΕΣΣΔ και των Λαϊκών Δημοκρατιών. Η ανατροπή των συσχετισμών του πλανήτη είναι δεδομένη.

-- Ο ευρω-αμερικανικός καπιταλισμός επιχειρεί εισδοχή στις Βαλκανικές Λαϊκές Δημοκρατίας και υποταγή τους στους κανόνες της καπιταλιστικής αγοράς και τους στρατηγικούς τους προσανατολισμούς.

-- Η ελληνική μεγαλο-αστική τάξη αρπάζει την ευκαιρία να λειτουργήσει ως εργολάβος και ατζέντης στα Βαλκάνια ως «η μοναδική χώρα - μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ για λογαριασμό των ευρωατλαντικών συμμάχων της.

-- Υιοθετεί το δόγμα της «διείσδυσης» στα Βαλκάνια και κολλάει ως ουρά των συμμαχικών συμφερόντων.

-- Προς εξεύρεση κεφαλαίου αρχίζει η επιβολή ενός συνεχούς αντιλαϊκού προγράμματος έμμεσων φόρων και αρπαγής λαϊκών αποταμιεύσεων κάθε μορφής.

-- Διαπιστώνοντας ότι το παιχνίδι της «διείσδυσης» στα Βαλκάνια είναι ανταγωνιστικό και συνεχές εισπράττει ως κρατική εξουσία υπέρογκα δάνεια. Ετσι, το «σεντόνι» της απλώνεται πολύ πιο πέρα από τα ποδάρια της.

-- Πολλαπλασιάζει τον υπέρογκο δανεισμό και από τις συνεχείς πιέσεις εταίρων δανειστών της με υπερβολικές αγορές εξοπλισμών που ανακουφίζουν τις παραγωγές χώρες.

-- Η κατάληξη αυτής της πορείας έχει ως αποτέλεσμα να επιζητά συνεχώς δάνεια ως μοναδικό πλέον μέσο οικονομικής στήριξης.

-- Οι δανειστές αρνούνται να δανείσουν εάν δεν μπουν σε πορεία είσπραξης των προηγούμενων δανειοδοτήσεων.

-- Ετσι ολοκληρώνεται το τωρινό «θαύμα». Η ελληνική μεγαλο-αστική τάξη, μέσω των πολιτικών της εκπροσώπων, υπογράφει τα «μνημόνια» και προσφέρει ως τιμάριο το λαό να τα πληρώσει.

Με σειρά ατέλειωτων μέτρων καταδικάζει το λαό σε υλική και ηθική φτώχεια. Οι ντόπιοι και ξένοι εταίροι του καπιταλισμού προσπαθούν να διαμορφώσουν ένα λαό φάντασμα χωρίς εσωτερική συνοχή. Ωστόσο, ο λαός έχει όπλα στα χέρια του. Την ενίσχυση του ταξικού αγωνιστικού αντικαπιταλιστικού κινήματος για να αλλάξει το συσχετισμό υπέρ των συμφερόντων του. Στη μοιρολατρία και την υποταγή, στο δήθεν μονόδρομο που θέλουν να του επιβάλουν οι εκμεταλλευτές του να απαντήσει με αγώνα για τη δική του λαϊκή εργατική εξουσία.


Αντώνης ΔΑΜΙΓΟΣ




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org