ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σάββατο 17 Μάρτη 2007
Σελ. /28
ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ
33ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΓΣΕΕ

Η στρατηγική ταύτιση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στην προώθηση της αντεργατικής πολιτικής και η συναντίληψή τους ως προς τον καθοριστικό ρόλο που καλείται να παίξει η ΓΣΕΕ σ' αυτή την κατεύθυνση, ενισχύοντας τα χαρακτηριστικά της σαν «κοινωνικός εταίρος», ήταν τα βασικά χαρακτηριστικά των ομιλιών του Κ. Καραμανλή και του Γ. Παπανδρέου στη χτεσινή, δεύτερη μέρα του Συνεδρίου της ΓΣΕΕ. Καθένας για λογαριασμό του κόμματός του παρουσίασε την αντιλαϊκή ατζέντα για το επόμενο διάστημα, πασχίζοντας να πείσουν για επουσιώδεις διαφορές σε ζητήματα διαχείρισης.

Εκεί ωστόσο που δεν άφησαν κανένα περιθώριο παρερμηνείας, ήταν το ζήτημα της ευθύνης που αναγνωρίζουν ότι έχει η ΓΣΕΕ απέναντι στην υπεράσπιση των συμφερόντων του κεφαλαίου και της καπιταλιστικής ανταγωνιστικότητας, μέσα από τη διατήρηση της «κοινωνικής ειρήνης» και την ενίσχυση του «κοινωνικού διαλόγου». Σ' αυτή την κατεύθυνση και η δυο κάλεσαν για ακόμα πιο ενεργή συμμετοχή της ΓΣΕΕ στα αντεργατικά τους σχέδια.

Μόνη ξεκάθαρη φωνή αντίστασης ήταν αυτή του ΚΚΕ, όπως εκφράστηκε από τον εκπρόσωπό του, Γιώργο Μαρίνο, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, που μίλησε εκ μέρους του Κόμματος στο Συνέδριο. Αναδεικνύοντας τις ευθύνες του δικομματισμού και των εκπροσώπων τους στο συνδικαλιστικό κίνημα για την κατάσταση την οποία βιώνει σήμερα η εργατική τάξη, τόνισε ότι το ΚΚΕ θα εντείνει τις προσπάθειές του ώστε να ενισχυθεί το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα προς όφελος των πραγματικών συμφερόντων των εργαζομένων.

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ
Νέες ανατροπές στη βάση της συναίνεσης

Ποντάροντας στη συγκατάβαση της πλειοψηφίας, στη χτεσινή ομιλία του στο συνέδριο ο πρωθυπουργός ξεδίπλωσε το αντιδραστικό πρόγραμμα της κυβέρνησης για το επόμενο διάστημα

Αποψη από τις χτεσινές εργασίες του συνεδρίου
Αποψη από τις χτεσινές εργασίες του συνεδρίου
Τη συμμετοχή της ΓΣΕΕ στις δρομολογημένες ανατροπές σε Ασφαλιστικό και εργασιακές σχέσεις αξίωσε ευθέως ο Κώστας Καραμανλής, ενθαρρημένος από τη μέχρι τώρα συναινετική στάση της πλειοψηφίας της Συνομοσπονδίας στις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις.

Χαιρετίζοντας το συνέδριο της ΓΣΕΕ, ο πρωθυπουργός αναγνώρισε «ρόλο και λόγο» της ΓΣΕΕ «στις μεταρρυθμίσεις» που έχουν στόχο την «ανάπτυξη», την «προσέλκυση νέων επενδύσεων», τη «διεύρυνση των δυνατοτήτων του εργαζόμενου» και «τη διασφάλιση βιώσιμου ασφαλιστικού συστήματος». Στην πραγματικότητα δηλαδή, ζήτησε από την πλειοψηφία να βάλει πλάτες στην επιβολή των «μεταρρυθμίσεων» που υπηρετούν τη στρατηγική της Λισαβόνας, γνωρίζοντας ότι η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ έχει αναγνωρίσει την «ανταγωνιστικότητα» ως βασικό στόχο της ύπαρξής της και «εργάζεται» καθημερινά στην κατεύθυνση αυτή. Το υπαινίχθηκε σαφώς και ο ίδιος ο Κ. Καραμανλής, σημειώνοντας πως «όλοι συμφωνούμε ότι στη νέα εποχή έννοια κλειδί για την ανάπτυξη και την πρόοδο είναι η ανταγωνιστικότητα»...

Από την άποψη αυτή δεν είναι τυχαίο ότι ο πρωθυπουργός επέλεξε το βήμα του συνεδρίου της ΓΣΕΕ για να προσδιορίσει το πλαίσιο και τους στόχους του «διαλόγου» για την ενίσχυση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων. Αξιοποιώντας στο έπακρο το πρόβλημα της ανεργίας, ζήτησε συμμετοχή στο «διάλογο» που έχει ξεκινήσει στη βάση της «Πράσινης Βίβλου», μέσω της οποίας επιχειρείται η «προσαρμογή» του εργατικού δικαίου στις ελαστικές μορφές απασχόλησης και η παραπέρα ενίσχυσή τους.

Παρά την προσπάθειά του για το αντίθετο, δεν έκρυψε ότι ο διάλογος που άρχισε με βάση την «Πράσινη Βίβλο» «έχει ως βασικό σκοπό τη στήριξη των στόχων της Στρατηγικής της Λισαβόνας, για βιώσιμη ανάπτυξη», ενώ υπερασπίστηκε την περιβόητη «ευελφάλεια» (flexicurity) λέγοντας ότι «ο συνδυασμός ευελιξίας και ασφάλειας στην εργασία είναι σταθερός στόχος».

Παράλληλα, δε δίστασε να ξετυλίξει και το σχεδιασμό της κυβέρνησης για τις νέες ανατροπές στο Ασφαλιστικό. Οπως είπε, η στρατηγική της κυβέρνησης «έχει ορίζοντα εφαρμογής στην επόμενη τετραετία» και έχει απαραίτητες προϋποθέσεις την «πλήρη εφαρμογή» των νόμων του ΠΑΣΟΚ (νόμοι του '99 και του 2002) αλλά και «την ακριβή αποτύπωση του Αναλογιστικού ελλείμματος του ασφαλιστικού συστήματός μας».

Εννοείται ότι στην αποτύπωση του προβλήματος δε θα φαίνεται ποιος φταίει για τη λεηλασία της περιουσίας των ασφαλιστικών ταμείων και πού πήγαν τα κλεμμένα... Απλώς οι «αναλογιστικές μελέτες» θα χρησιμοποιηθούν ως εργαλείο για να τρομοκρατηθούν οι εργαζόμενοι και να αποδεχτούν πιο εύκολα τη μείωση των συντάξεων ή την παράταση των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης... Στις παραπάνω ανατροπές, καταλήγοντας ο Κ. Καραμανλής τόνισε: «Θέλουμε τη συμμετοχή του μεγάλου κοινωνικού φορέα των εργαζομένων, της ΓΣΕΕ»!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
Ζήτησε πιο ενεργό συμμετοχή στα αντεργατικά σχέδια

Το όραμα του ΠΑΣΟΚ για ένα συνδικαλιστικό κίνημα που θα πρωτοστατεί στην προώθηση των «μεταρρυθμίσεων», θα γίνει «συμμέτοχο» στους αντεργατικούς στόχους της στρατηγικής της Λισαβόνας και θα «ξέρει να (...) διαπραγματεύεται μέσα από τις διαδικασίες του "κοινωνικού διαλόγου"», ανέλυσε χτες ο Γιώργος Παπανδρέου, μιλώντας στο συνέδριο της ΓΣΕΕ.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ξεκαθαρίζοντας ότι το κόμμα του φιλοδοξεί να αξιοποιήσει το συνδικαλιστικό κίνημα σαν κεντρικό πυλώνα για την εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής του, ισχυρίστηκε ότι «υπάρχει η βούληση των πολιτών και των λαών για σημαντικές αλλαγές». Παρουσιάζοντας το λαό έτοιμο να δεχτεί «ανατροπές» στις εργασιακές σχέσεις, στο Ασφαλιστικό, στην Παιδεία, ο Γ. Παπανδρέου ζήτησε από τα συνδικάτα να «αναλάβουν το ρόλο του πρωταγωνιστή».

Ο νέος «ρόλος» των συνδικάτων, είπε, «δεν υπηρετείται απλά με άμυνα και αρνήσεις», αλλά «με πρωτοβουλία και προτάσεις», με στόχο τον «εκδημοκρατισμό της παγκοσμιοποίησης», καλώντας επί της ουσίας σε συναίνεση και «κοινωνική ειρήνη» από το συνδικαλιστικό κίνημα, προκειμένου να προχωρήσουν αδιαμαρτύρητα οι αναδιαρθρώσεις που απαιτεί το μεγάλο κεφάλαιο. Μάλιστα, εκθειάζοντας το έργο προηγούμενων συμβιβασμένων ηγεσιών, κάλεσε το συνδικαλιστικό κίνημα να διδαχτεί από το παρελθόν, όταν «συνδικάτα κατανόησαν αλλαγές και διεκδίκησαν εναλλακτικές πολιτικές»!

Στην ομιλία του, ο Γ. Παπανδρέου παρουσίασε για ακόμη μια φορά το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, καλώντας το συνδικαλιστικό κίνημα να συνυπογράψει την τετραετή ανασφάλιστη ή ημιανασφάλιστη εργασία για τους ανέργους νέους, την επέκταση της μερικής απασχόλησης με νέες μορφές που σήμερα έχουν τον τίτλο «εθελοντική» και «κοινωνική απασχόληση», την απασχόληση των ηλικιωμένων για να συμπληρώσουν το εισόδημά τους. Ολα όσα, δηλαδή, βαφτίζει «κοινωνικό συμβόλαιο» με το λαό.

Τόνισε ακόμα ότι στόχος του ΠΑΣΟΚ είναι «για μια μεγάλη μεταρρύθμιση στο κοινωνικό κράτος» και σ' αυτό το πλαίσιο πρότεινε την παράταση του εργάσιμου βίου με «ενθάρρυνση των εργαζομένων για εθελούσια παραμονή στην εργασία» και την παραπέρα συρρίκνωση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων μέσα από «την ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων»...

Την ίδια στιγμή, σε μια προσπάθεια να θολώσει τα νερά, πετούσε και το «ξεροκόμματο» των 550 ευρώ σύνταξη, μέσα στην επόμενη τετραετία για να διαχειριστούν μ' αυτό τη φτώχεια τους οι χαμηλοσυνταξιούχοι. Οσο για τις κοινωνικές παροχές στην Υγεία, στην Πρόνοια και την Παιδεία, πίσω από τις ανέξοδες υποσχέσεις περί αύξησης των κρατικών επιχορηγήσεων, φρόντισε να ξεκαθαρίσει ότι το ΠΑΣΟΚ θα προωθήσει τη «συνύπαρξη και συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα».

ΑΛΕΚΟΣ ΑΛΑΒΑΝΟΣ
«Θέσεις» για κάθε χρήση...

Απουσία κάθε ουσιαστικής αναφοράς στο ρόλο και τα χαρακτηριστικά του συνδικαλιστικού κινήματος αλλά και των πολιτικών αιτιών που γεννούν τα προβλήματα των εργαζομένων, μαζί με φράσεις για πάσα χρήση, ήταν τα στοιχεία που συνέθεσαν την ομιλία του προέδρου του Συνασπισμού, Αλέκου Αλαβάνου, στο συνέδριο.

Ισως το πιο συγκεκριμένο σημείο της ομιλίας του ήταν, όταν στο μοντέλο ενίσχυσης του ανταγωνισμού αντιπαρέθεσε ένα πρότυπο ανάπτυξης τόσο γενικό και αόριστο που χωρά παντού και μπορεί να υιοθετηθεί από τον καθένα. Στο πρότυπο αυτό κεντρικά χαρακτηριστικά είναι: «Η Παιδεία υψηλής ποιότητας, η τεχνολογία, ο ρόλος του δημόσιου χώρου για να τα εξασφαλίσει όλα αυτά, όπως σ' ένα βαθμό γίνεται σε άλλες χώρες, θα είναι το επίκεντρο, μαζί με τη δυνατότητα να αναπτύξουμε τις νέες τεχνολογίες, να προχωρήσουμε σε ακριβή εργασία, να διεκδικήσουμε μια άλλη θέση της Ελλάδας σε ένα διαφορετικό κόσμο, μέσα από έναν κοινό αγώνα».

Ισχυρίστηκε ότι το Πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος γνώσης, μελέτης, ανεπηρέαστος από σκοπιμότητες και ότι θέλουν να γίνει ένας χώρος κερδοσκοπίας και κερδοφορίας, συγκαλύπτοντας το γεγονός ότι ήδη το Πανεπιστήμιο σε ιδεολογικό επίπεδο, μέσα από το περιεχόμενό του - διδασκαλία και έρευνα - υπηρετεί τις ανάγκες των καπιταλιστών. Τέλος, άσκησε κριτική για την καθυστερημένη εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας για τους συμβασιούχους και την εξαίρεση τμημάτων των συμβασιούχων από την εφαρμογή της. Μια οδηγία που αποδεδειγμένα πλέον στέκεται ενάντια στο αίτημα για μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους.




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org