ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σάββατο 17 Δεκέμβρη 2011
Σελ. /32
Φοβούνται το λαό

Γρηγοριάδης Κώστας

Για πολύ καιρό, ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. αγόρευε ότι μια κυβέρνηση συνεργασίας θα έλυνε όλα τα ζητήματα, «θα πήγαινε πάνω», δηλαδή στις Βρυξέλλες, και θα διαπραγματευόταν «καλύτερα απ' ό,τι ένας μόνος του». Τώρα που η συγκυβέρνηση είναι γεγονός και αποδείχτηκε και στον τελευταίο ασυγχώρητα αφελή ότι την ίδια και χειρότερη πολιτική θα εφαρμόσει, δηλώνει ο Γ. Καρατζαφέρης (χτες, στον ρ/σ ΦΛΑΣ): «Πρέπει πάση θυσία να φτιάξουμε ένα πιο μεστό σχήμα, με καλύτερη ανταπόκριση στην Ευρώπη (...) πρέπει να είμαστε σφικτοί σαν κυβέρνηση, για να μπορούμε να διαπραγματευτούμε καλύτερα (...) όσο λιγότεροι είμαστε, τόσο καλύτεροι και αποτελεσματικότεροι».

Πριν, έφταιγε η μονοκομματική κυβέρνηση. Τώρα, φταίει το μέγεθος του κυβερνητικού σχήματος. Είναι προφανές πως ο άνθρωπος ό,τι μπορεί κάνει για να παραμυθιάσει όποιον μπορεί. Ο λαός όμως γνωρίζει πια απ' την ίδια του την πείρα πως ούτε το μέγεθος του σχήματος ούτε η σύνθεσή του ασκούν κάποια επίδραση στην πολιτική που εφαρμόζεται. Τα συνεταιράκια της συγκυβέρνησης την ίδια πολιτική ασπάζονται και προωθούν, αυτήν που έχει ανάγκη η άρχουσα τάξη, για τα κέρδη της οποίας σφαγιάζουν τα λαϊκά δικαιώματα.

Είπε, όμως, και κάτι άλλο ο Καρατζαφέρης. Να επιδιωχθεί συμφωνία για επιμήκυνση του βίου της συγκυβέρνησης, «διαφορετικά θα τιναχθεί το σύμπαν στον αέρα, οι δημοσκοπήσεις δίνουν όλη την Αριστερά κοντά στο 40%, επομένως, αν τώρα, μια κυβέρνηση δεν μπορεί να πετύχει με την Αριστερά στο 15% (...) θα πετύχει αύριο το σχήμα (...) θα μπορέσει να κάνει ένα βήμα με συμμετοχή 40% της Αριστεράς; Δε θα ανεβάσουν τους τόνους αυτοί; Δε θα εκτραχυνθούν οι καταστάσεις; Αρα δε θα περάσουν τα μέτρα και μετά δεν παίρνουμε λεφτά»...

Είναι προφανές τι φοβάται ο Καρατζαφέρης και κατ' επέκταση η άρχουσα τάξη. Ξέρουν ήδη ότι τα μέτρα που έρχονται, προστιθέμενα σε όσα έχουν ήδη παρθεί, θα γιγαντώσουν τη λαϊκή οργή. Φοβούνται το λαό, τη δύναμη της οργάνωσής του και της πάλης του, τη συμπόρευσή του με το ταξικό κίνημα και το ΚΚΕ, ότι μπορεί να παρεμποδίσει την εφαρμογή της πολιτικής τους. Αυτό θέλει να αποτρέψει. Δεν είναι όμως στο χέρι του.

Στη «ζώνη» του εργασιακού μεσαίωνα

Δε θα δημιουργηθούν μόνο στην παραμεθόριο οι Ειδικές Οικονομικές Ζώνες, όπως είπε στο Ελληνοαμερικανικό Συνέδριο ο Μιχ. Χρυσοχοΐδης, επιχειρώντας να ρίξει στάχτη στα μάτια του λαού ώστε να αποδεχθεί το άθλιο καθεστώς του σύγχρονου δουλεμπορίου από τα μονοπώλια. Στόχος τους είναι να μετατραπεί ολόκληρη η χώρα σε μία Ειδική Οικονομική Ζώνη, δηλαδή σε μια ζώνη παράδεισο για τις επιχειρήσεις, αφού στις ΕΟΖ θα απολαμβάνουν ειδικό φορολογικό και νομικό καθεστώς, άθλιους μισθούς, ελαστικές εργασιακές σχέσεις και ό,τι άλλο επιθυμούν, στο όνομα της ενίσχυσης της απασχόλησης και της αντιμετώπισης της ανεργίας. Μπορεί να ξεκινήσουν από την παραμεθόριο -ήδη η κυβέρνηση επεξεργάζεται σχέδιο για τη δημιουργία ΕΟΖ στην περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ενώ ο υπουργός ανέφερε ως παράδειγμα το Τριεθνές του Εβρου- αλλά θα επεκταθούν σε όλη τη χώρα, ακριβώς για τον ίδιο λόγο που δημιουργούνται στην παραμεθόριο: Για να αντιμετωπιστεί τάχα ο ανταγωνισμός από τις γειτονικές χώρες. Χαρακτηριστική ήταν η τοποθέτηση του προέδρου του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ) Ν. Πέντζου που διαδέχθηκε τον υπουργό στο ίδιο βήμα: «Τι θα πούμε στους επιχειρηματίες που έχουν ήδη επενδύσει; Να μετακομίσουν όλοι στις ΕΟΖ;». Προκειμένου λοιπόν να μην μετακομίσουν όλοι στις ΕΟΖ, θα μετακομίσουν οι ΕΟΖ... Μόλις πριν λίγες μέρες εξάλλου η πλειοψηφία της περιφέρειας Πελοποννήσου με πρόταση του Π. Τατούλη ζήτησε τη δημιουργία ΕΟΖ στην περιοχή... Οι εργαζόμενοι και ο λαός δεν πρέπει να έχουν αυταπάτες. Ο εργασιακός μεσαίωνας και η εξαθλίωση έρχεται πιο κοντά όσο δεν ανατρέπεται η εξουσία των μονοπωλίων.

Δεν μπορούν να κρύψουν την πραγματικότητα

Στην είσοδο του θόλου του Καλατράβα έγινε προχτές μέσα στο ποδηλατοδρόμιο του Ολυμπιακού Σταδίου εκδήλωση στην οποία ο υπουργός Υγείας και ο Ειδικός Γραμματέας Διατροφής και Αθλησης -με αθλητική περιβολή- παρουσίασαν τα προγράμματα «Η άσκηση ως μέσο πρόληψης και Αποκατάστασης Χρόνιων Παθήσεων» και «Το ποδήλατο στην ζωή μας». Η εκδήλωση πλαισιώθηκε με συνθήματα του τύπου «Χάσε βάρος, κέρδισε τη ζωή» και «Η άσκηση είναι το καλύτερο φάρμακο της ζωής». Αυτά ας πάνε να τα πούνε στους χαλυβουργούς που τρώνε τα σωθικά τους, που «τρελένονται» στην κούραση, για να αυγατίζουν τα κέρδη των αφεντικών. Ας πάνε να τα πούνε στους άνεργους και τους εξαθλιωμένους που ζουν με ένα πιάτο φαΐ απο τα συσσίτια. Να τους προτείνουν να κάνουν ποδήλατο γιατί κάνει καλό για την υγεία, όταν οι συνθήκες του καπιταλισμού που υπηρετούν, τους καταστρέφει τη ζωή.

Στην πράξη λοιπόν τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά όταν τα παιδιά για τα οποία μίλησαν ο υπουργός και ο Ειδικός Γραμματέας Αθλησης λιποθυμάνε πια στα θρανία απ' την πείνα ενώ οι ηλικιωμένοι -οι οποίοι περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα- κόβουν τα φάρμακά τους γιατί δεν έχουν να πληρώσουν ούτε τη συμμετοχή τους. Και τι τραγική ειρωνεία. Απέναντι απ' το Ολυμπιακό Ποδηλατοδρόμιο είναι το 6ο Γυμνάσιο και το 4ο Λύκειο που διέθεταν αθλητικά τμήματα και τα έκλεισε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το 2011. Μάλιστα, διέθεταν και τμήματα ποδηλασίας και τα παιδιά δεν μπόρεσαν ποτέ να χρησιμοποιήσουν το Ολυμπιακό Ποδηλατοδρόμιο. Οι όποιες προπονήσεις των παιδιών που ασχολούνταν με την ποδηλασία από τα δύο σχολεία γίνονταν στον περίβολο του ποδηλατοδρομίου.

Αυτή, δυστυχώς, είναι η κληρονομιά των Ολυμπιακών Αγώνων για τη νέα γενιά. Και το δραματικότερο: Το μέλλον τους, φαίνεται, να είναι προδιαγραμμένο για τη μεγάλη λίστα των ανέργων...


Ακούραστοι είναι στο να ξεζουμίζουν το λαό...

Παπαγεωργίου Βασίλης

ΕΙΝΑΙ Η ΔΕΥΤΕΡΗ φορά που ο Ε. Βενιζέλος μας αναφέρει το πόσο... κουράζεται από τις προσπάθειές του και το πράγμα καταντάει προκλητικό.

Την πρώτη φορά μας δήλωσε ότι «είμαι εξουθενωμένος» και χτες αναφέρθηκε στις «τεράστιες προσωπικές αντοχές» του.

Κι όλα αυτά από τον υπουργό Οικονομικών δύο κυβερνήσεων που αποδείχθηκαν... ακούραστες και ανθεκτικές στη συρρίκνωση των μισθών, στην περικοπή εργασιακών δικαιωμάτων και στη διόγκωση της ανεργίας.

Θυμούνται ποτέ άραγε - και ο Ε. Βενιζέλος και οι υπόλοιποι - ότι τους ακούνε άνθρωποι που δουλεύουν 12 και 15 ώρες για 500 ευρώ; Οτι τους ακούνε άνεργοι και απολυμένοι;

Προφανώς όχι γιατί αλλιώς δε θα τα έλεγαν αυτά. Αλλού είναι προσηλωμένοι και σε άλλα συμφέροντα επιδεικνύουν τους «κόπους» τους. Μάλλον μια βδομάδα εργασίας σε χαλυβουργείο θα τους έκανε πολύ καλό...

ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ, όπως ακούμε, «παίζουν» τα ηλεκτρονικά Μέσα Ενημέρωσης με τις λέξεις «επιτυχία» και «αποτυχία». Απέτυχε, μας λένε, η εφεδρεία και τώρα αναζητούνται άλλες λύσεις για να φτάσουμε στην επιτυχία.

Μόνο που δεν μπαίνουν στον κόπο να μας εξηγήσουν τι σόι «επιτυχία» είναι το να απολυθούν 150 ή 200 χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι! `Η, για την ακρίβεια, για ποιον είναι επιτυχία;

Σίγουρα για τα αφεντικά των καναλιών που διαπλέκονται με τους υπόλοιπους εκπροσώπους του κεφαλαίου θεωρούνται «επιτυχία» οι ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί και τα μηδενικά ελλείμματα ή τα πλεονάσματα.

Μόνο που για το λαό σημαίνει «δυστυχία». Σημαίνει καθόλου κοινωνικό κράτος, φτώχεια και ανασφάλεια. Και δεν ξέρουμε κανένα να αισθάνεται... «επιτυχημένος» όταν ζει σε τέτοιες συνθήκες.

Οχι τίποτε άλλο, μας αραδιάζουν όλες αυτές τις θεωρίες στο... όνομα της ευημερίας του λαού που θα προκύψει από την αντιμετώπιση της κρίσης.

Γρηγοριάδης Κώστας

Υποθηκεύοντας το μέλλον

Στο όνομα της «προάσπισης της δημόσιας υγείας» διαδοχικά οι κυβερνήσεις παίρνουν μέτρα υπονόμευσης της ανθρώπινης ζωής και αξίας, υποθήκευσης του μέλλοντος, καταδικάζοντας σε αργό θάνατο - μεταξύ άλλων και - χιλιάδες νέους που έχουν μπλέξει στα γρανάζια της τοξικοεξάρτησης. Πλήρως εναρμονισμένες με τις προσταγές της ΕΕ, τις δύο τελευταίες δεκαετίες, οι κυβερνήσεις επικεντρώνονται στη «μείωση της βλάβης», πριμοδοτούν τα προγράμματα υποκατάστασης, προωθούν τη νομιμοποίηση των ναρκωτικών. Ολα τα παραπάνω αξιοποιώντας μια επιχειρηματολογία που πατάει στην αντιεπιστημονική και αντιδραστική άποψη ότι η τοξικομανία δεν είναι αντιμετωπίσιμη και κατά συνέπεια το μόνο που μπορεί να γίνει είναι η διαχείρισή της.

Τα τελευταία στοιχεία των αρμόδιων φορέων που ασχολούνται με το πρόβλημα των ναρκωτικών καταδεικνύουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι η απεξάρτηση από τα ναρκωτικά είναι δύσκολη αλλά εφικτή μέσω των «στεγνών» προγραμμάτων, πως το πρόβλημα της τοξικομανίας έπαψε πια να είναι πρόβλημα της διπλανής πόρτας, αλλά πρόβλημα όλης της κοινωνίας και κυρίως του κράτους που έχει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για τη ραγδαία επιδείνωσή του. Η χρόνια εφαρμοζόμενη πολιτική είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για την όξυνση του προβλήματος, για την οικονομική αιμορραγία των Κέντρων Πρόληψης, για τους «ανθρώπους - σκιές» που κατακλύζουν το κέντρο της Αθήνας, την απουσία «στεγνών» θεραπευτικών προγραμμάτων σε όλη την Ελλάδα και για το «λουκέτο» που επιχειρείται να μπει στα ήδη υπάρχοντα, για την παραπληροφόρηση του ελληνικού λαού σε σχέση με τις ουσίες, την εξάρτηση και την απεξάρτηση.

Προχτές ανακοινώθηκε από την πρόεδρο του ΟΚΑΝΑ η «λύση» που θα προστατεύσει τη βιτρίνα της πόλης, αλλά θα οξύνει ακόμη περισσότερο το πρόβλημα: Θα δημιουργηθούν κλειστοί χώροι όπου θα μπορούν να παρασχεθούν στους χρήστες κάποιες πρώτες βοήθειες και καθαρές σύριγγες, προκειμένου να μην κάνουν χρήση σε κοινή θέα... Με λίγα λόγια «να σε κάψω Γιάννη, να σε αλείψω λάδι». Σου δίνω σ' ένα κλειστό χώρο τη σύριγγα για να κάνεις χρήση, κι αν πάθεις τίποτα εκείνη τη στιγμή θα σε περιθάλψω. Υπενθυμίζεται ότι αντίστοιχο πείραμα είχε γίνει στην Ελβετία, με το λεγόμενο «πάρκο της Ζυρίχης», όπου ήταν ελεύθερη - και με ελεύθερη διάθεση συριγγών - η χρήση ουσιών. Μέσα σε λίγα μόνο χρόνια οι χρήστες τετραπλασιάστηκαν, από 5.000 σε 20.000, οι αρχές αναγκάστηκαν να το κλείσουν, αφού πρώτα μετατράπηκε σε μια κόλαση ζωντανών νεκρών.

Είναι εγκληματική η πολιτική που αποσιωπά, γεννά και αναπαράγει τα αίτια της εξάρτησης: Ανατροπή των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, απώλεια στοιχειωδών ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, θεοποίηση του κέρδους κ.ά. Είναι ταξική υπέρ του κεφαλαίου και απάνθρωπη η πολιτική που θεωρεί τους τοξικοεξαρτημένους «τελειωμένες περιπτώσεις». Περίπου 200 άνθρωποι κάθε χρόνο - ακόμη κι εκείνοι που μετρούν δεκαετίες στη χρήση - ολοκληρώνουν και αποφοιτούν απεξαρτημένοι από τα προγράμματα του ΚΕΘΕΑ. Οι άνθρωποι που νοιάζονται για το μέλλον αυτού του τόπου και καθημερινά αγωνίζονται για ένα καλύτερο αύριο, έχουν χρέος να αντιπαλέψουν αυτή την εγκληματική πολιτική και να συστρατευτούν σ' ένα ευρύ αντιναρκωτικό μέτωπο.


Ελένη ΤΖΙΒΡΑ




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org