ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Κυριακή 14 Ιούλη 2013
Σελ. /24
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ
«Κλειστός προϋπολογισμός» σημαίνει να πληρώνουν οι ασθενείς όλο και περισσότερα

Τα μέτρα για την Υγεία που αναφέρονται στο πολυνομοσχέδιο, δεν αφορούν στην ανάγκη για δωρεάν και σύγχρονες υπηρεσίες Υγείας στους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Είναι μέτρα για τη μείωση των κρατικών δαπανών ώστε να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα και τα κέρδη των καπιταλιστών.

Η κυβέρνηση συνεχίζει να βάζει στη λαιμητόμο τις παροχές Υγείας, με τη δραστική περικοπή της κρατικής χρηματοδότησης των δημόσιων νοσοκομείων, του ΕΟΠΥΥ και των ασφαλιστικών ταμείων.

Επικαλείται το χτύπημα της σπατάλης, της κακοδιαχείρισης, της διαφθοράς στο χώρο της Υγείας και της παραοικονομίας και προσπαθεί να κρύψει την άγρια περικοπή που γίνεται στα φάρμακα, στις εξετάσεις, στη νοσηλεία και στις θεραπείες των ασθενών.

***

Το κλειδί που καθορίζει τις εξελίξεις βρίσκεται στον όρο «κλειστός προϋπολογισμός». Με το άρθρο 100 του νομοσχεδίου καθορίζονται οι πετσοκομμένες κρατικές δαπάνες που αντιστοιχούν σε ακόμα πιο δραστικό περιορισμό των δημόσιων υπηρεσιών Υγείας για το λαό. Πρόκειται για ύψος δαπανών που δεν καθορίζεται από τις λαϊκές ανάγκες, αλλά από τις ανάγκες της καπιταλιστικής ανάπτυξης, της αντιμετώπισης των ελλειμμάτων που δημιούργησαν οι επιχειρηματικοί όμιλοι και όχι ο λαός. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι οι κρατικές δαπάνες για την Υγεία θα καθορίζονται με βάση τα ψίχουλα που θα περισσεύουν από το κεφάλαιο και το κράτος του.

Σημαίνει ότι όλο και περισσότερο θα μειώνεται το ποσόν για δωρεάν υπηρεσίες Υγείας για το λαό, όλο και περισσότερο θα μεγαλώνει το μέρος αυτών των υπηρεσιών που θα δίνονται ανταποδοτικά και με απευθείας πληρωμές για όσους μπορούν.

Το πλαφόν που υπάρχει στις δαπάνες για εξετάσεις, φάρμακα, θεραπείες, νοσηλεία κλπ. δεν αφορά μόνο τον ιδιωτικό τομέα. Αφορά και το δημόσιο εμπορευματοποιημένο τομέα, ο οποίος ενισχύει τα επιχειρηματικά του χαρακτηριστικά.

Πρακτικά η ποινή που επιβάλλεται για επιστροφή των ποσών από υπερβάσεις του περικομμένου «κλειστού προϋπολογισμού», δεν είναι για τους επιχειρηματίες της Υγείας, Φαρμάκου κλπ., αλλά για τους ασθενείς. Για παράδειγμα, ποιος ιδιώτης επιχειρηματίας ή δημόσια μονάδα Υγείας θα παράσχει υπηρεσίες Υγείας, θα δώσει φάρμακα κλπ., όταν γνωρίζει ότι αυτά αντιστοιχούν σε ποσά εκτός προϋπολογισμού, τα οποία θα υποχρεωθεί να γυρίσει πίσω ως ποινή; Ο επιχειρηματίας ή το δημόσιο νοσοκομείο και το ΚΥ, θα πει ότι ή θα πρέπει να πληρώσει ο ασθενής ή θα πρέπει να αναζητήσει άλλον προμηθευτή - πωλητή υπηρεσιών Υγείας που δεν έχει καλύψει το πλαφόν!!! Πρόκειται για μια αντιστοιχία -τηρουμένων των αναλογιών- με αυτά που συμβαίνουν με το πλαφόν των 200 ραντεβού το μήνα στους συμβεβλημένους γιατρούς του ΕΟΠΥΥ.

***

Πρόκειται για ένα κλειστό προϋπολογισμό, με βάση τα μειωμένα κρατικά κονδύλια και των ταμείων, που δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες των ασθενών. Το μέτρο αυτό ανοίγει δρόμο για αύξηση των πληρωμών από τους ασθενείς, δηλαδή να πληρώνουν εξ ολοκλήρου τη δαπάνη όταν ξεπεραστεί το έτσι και αλλιώς μειωμένο πλαφόν. Ουσιαστικά η κυβέρνηση βάζει πλαφόν πόσες φορές «δικαιούται» κάποιος να αρρωστήσει στη διάρκεια του χρόνου και κατ' επέκταση να χρειαστεί υπηρεσίες Υγείας που θα συμμετέχει στη δαπάνη τους το κράτος και τα ασφαλιστικά ταμεία. Είναι η εφαρμογή της πολιτικής των ελάχιστων παροχών του «βασικού πακέτου».

Το βέβαιο είναι ότι τη δαπάνη πέραν του πλαφόν θα εξαναγκαστούν να την πληρώσουν οι ασθενείς ιδιωτικά εκτός ασφαλιστικού ταμείου και αυτή δεν προσμετράται στον υπολογισμό του πλαφόν. Ετσι και οι επιχειρηματίες της υγείας (Ιδιώτες και Δημόσιο) θα διατηρούν και θα αυξάνουν τα κέρδη τους και το κράτος - ασφαλιστικά ταμεία θα μειώνουν τις δαπάνες. Αυτοί που θα θιχτούν από την υλοποίηση αυτού του μέτρου θα είναι οι ασφαλισμένοι, τα λαϊκά στρώματα, είτε πληρώνοντας για υπηρεσίες είτε πληρώνοντας με την υγεία τους όταν δε θα έχουν να πληρώσουν για να τα αγοράσουν.

Είναι φανερό ότι το συγκεκριμένο άρθρο είναι μέρος της προετοιμασίας του σχεδίου, όπου σε κάθε εργαζόμενο θα αντιστοιχεί συγκεκριμένο ποσό, ανάλογα με τις εισφορές του και την πετσοκομμένη κρατική χρηματοδότηση και από εκεί και πέρα θα πρέπει να αγοράζει ο ίδιος τις υπηρεσίες Υγείας.

***

Το κριτήριο είναι η ελαχιστοποίηση των κρατικών και εργοδοτικών δαπανών και αντίστοιχα η αύξηση των πληρωμών από τις λαϊκές οικογένειες. Δηλαδή, αυτό το άρθρο δεν έχει αποστολή να λειτουργήσει μόνο στη φάση της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, αλλά και μετά απ' αυτήν. Είναι ενταγμένο ως εργαλείο για την υλοποίηση της στρατηγικής του κεφαλαίου για τη μείωση του λεγόμενου «μη μισθολογικού κόστους».

Ηδη το έδαφος έχει προετοιμαστεί με όλα τα προηγούμενα μέτρα που είναι στην ίδια κατεύθυνση (αύξηση της συμμετοχής στην αγορά των φαρμάκων, πληρωμή 100% στα φάρμακα εκτός λίστας, επιβολή πληρωμών στα νοσήλια στο συμβεβλημένο με τον ΕΟΠΥΥ ιδιωτικό τομέα από 30% - 50%, συμμετοχή κατά 15% στις πληρωμές για εργαστηριακές εξετάσεις κλπ.). Στην ίδια κατεύθυνση είναι και η προετοιμασία για την εφαρμογή των θεραπευτικών και διαγνωστικών πρωτοκόλλων, δηλαδή συγκεκριμένο «πακέτο», φαρμάκων και εξετάσεων ανά νόσο και από εκεί και πέρα πληρωμές εξ ολοκλήρου ή με καθιέρωση συμμετοχής.

Με τα μέτρα περί χτυπήματος της «παραοικονομίας» και του «παραεμπορίου» που επικαλείται η κυβέρνηση στο συγκεκριμένο πολυνομοσχέδιο, πουλάει στους εργαζόμενους «φύκια για μεταξωτές κορδέλες». Τέτοια μέτρα παίρνουν όλες οι αστικές κυβερνήσεις και τα οποία αντιστοιχούν στις σύγχρονες ανάγκες του κεφαλαίου και όχι στις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων. Είναι μέτρα που αδυνατίζουν τη θέση του συνόλου των λαϊκών στρωμάτων και αντίστοιχα ενισχύουν συνολικά τη θέση των μονοπωλίων, ανεξάρτητα αν απ' αυτά τα μέτρα κάποιοι επιχειρηματίες βγαίνουν περισσότερο ή λιγότερο χαμένοι στα πλαίσια του ανταγωνισμού τους.


Πατριδογνωμόνιο
ΑΟΖ: Αθλιο Οραμα Ζωής

Μέρες Ιουλίου. Μεγάλωσα για να μην ξεχνάω κι όχι το αντίθετο. Αν γυρίσω το ρολόι του αναμνησιακού χρόνου στα νιάτα μου, εκτός από Πολυτεχνείο, έχει και μυρίζει Κύπρο. Εχει ονόματα βαριά που έπεσαν μες τη Μεσόγειο και σήμερα ξεκλειδώνουν και για τους νεότερους, άμα θέλουν να σηκώσουν το μυαλό τους πάνω από τα ζοφερά τρέχοντα, το μυστήριο τάχα μου δήθεν της συμφοράς.

Τάσκα, Αβέρωφ, Ιωαννίδης, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Χούντα, πραξικόπημα, εισβολή, «Αττίλας» Ενα και Δύο, κι ύστερα υστερικά ...γιορτή της Δημοκρατίας. Στις 9 Ιουλίου αποφασίστηκε, νύχτα 14 προς 15 εκτελέστηκε. Σήμερα, παρά κάτι σαράντα χρόνια μετά, την Κύπρο τη θυμήθηκε μονάχα ο κ. Στρος Καν, στην πρώτη συνέντευξή του στο CNN, μετά την καμαριέρα που αποζημιώθηκε για την πετυχημένη απόπειρα να χρησιμοποιήσει, κλασικά, το κάτω κεφάλι για να πάρει το πάνω του ...Ντομινίκ.

Μίλησε για έγκλημα, χρηματοπιστωτικό, του ΔΝΤ και των συν αυτώ καπιταλιστικών ιμπεριαλιστικών οργανισμών σε βάρος του «χρυσοπράσινου φύλλου του ριγμένου στο πέλαγο», μιας Κύπρου προσδιορισμένης έτσι από τον ποιητή, ο οποίος βασίμως υποθέτουμε ότι δεν ξάπλωνε σε αμμουδιές από λίρες και δε σκιαζόταν από φύλλοδεντρα δολαρίων.

Λαός που μετατρέπει την ιστορική του μνήμη σε αυτοκόλλητο -θυμάστε εκείνο το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ- με τη μισή Κύπρο μπλε κι άλλη μισή κόκκινη, το κοτσάρει στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου, στη βιτρίνα του μανάβικου και περιμένει απ' τη φθορά, τη σκόνη και τη βροχή ν' αντέξει όσο μια πατρίδα, ξεχνάει το ζυγό στον τράχηλο στα πλαίσια της καταναλωτικής πίστης. Φυσικά πράματα. Υπεράνω πολιτικής χειραγωγημένοι πατριωτισμοί σε κονσερβούλες κρίσης. Κάτι σα γαλέτα σε γυλιό έγινε η Κύπρος. Την ανασύρουν κατά αραιούς καιρούς κάτι δομινικανοί μοναχοί του ξεφτυλισμένου αστικού κράτους, που πετυχαίνει ακόμα να βάζει τους λαούς να του πληρώνουν τα σωληνάκια στην εντατική του υπερσυσσωρευμένου πλούτου, με νοσοκόμα την ...αειφόρο ανάπτυξη.

Απ' την πολλήν συριζαίικη αντιμνημονιάδα, πάει η μνήμη περίπατο. Και σε λίγο θα 'ρθουν γενιές που θα διατείνονται ότι η Τροία έπεσε λόγω τρόικας και μνημονίου, ότι η φτέρνα του Τσίπρα είναι θωρακισμένη με σοσιαλδημοκρατικό τιτάνιο, φτιαγμένο από το καλό βαθύ ΠΑΣΟΚ των κρατικών ορυχείων εξουσίας κι ότι η ωραία Ελένη είναι κλεισμένη αιώνες τώρα στον Κορυδαλλό για χρέη και όλο και την κλέβει ο Πάρις ο Κουκουλόπουλος.

Η Κύπρος είναι το πιο ματωμένο, το πιο ζωντανό κι ακριβοπληρωμένο θυμιατήρι των πολιτικών λαθών μας, ημών των Ελλήνων πολιτών, που ξεχάσαμε αλλεπάλληλα σε κάλπες και εκτός αυτών. Τόσο όσο να μιλάμε με όρους νομιμότητας για τα χρυσαυγίτικα ναζιστοειδή, τους ταγματασφαλίτες της ασφάλτου, που μιλάνε για τοκογλύφους, αυτοί οι εισπράκτορες και καλλιεργητές της λήθης περί την χούντα.

Μέρες που είναι, η διαβόητη μήτρα των ναζί η ΕΕ, θύμισε έμμεσα την Κύπρο, το ...αεροπλανοφόρο της Μεσογείου μαζί με την Κρήτη (πόσες μπούρδες ποτίστηκαν γενιές πολιτικής πασοκοπαιδείας) δηλώνοντας πως είναι υπέρ του καθορισμού ΑΟΖ στη Μεσόγειο. Ηρθαν τα μονοπωλιακά θεριά να μοιράσουν τη λεία τους. Οποιος θέλει να θυμάται και να γνωρίζει τι του μέλλουν οι πάλαι ποτέ αποφάσεις του μαζί με τις τωρινές, ας διαβάζει σήμερα 15 Ιουλίου, 39 χρόνια μετά το ...κυπριακό δράμα, όπου ΑΟΖ, Αθλιο Οραμα Ζωής. Γιατί οι πολυεθνικές του πετρελαίου δεν είναι αδερφές του ελέους. Αλλά και γιατί το αίμα δε βάφεται κόκκινο. Είναι.


Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org