ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Τρίτη 10 Ιούλη 2018
Σελ. /24
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΠ
«Πυξίδα» των παζαριών τα συμφέροντα μεγαλοαγροτών και επιχειρηματικών ομίλων

Χαρακτηριστική η ενημέρωση στη Βουλή από τα αρμόδια κυβερνητικά στελέχη

Eurokinissi

Τα περί «εθνικής προσπάθειας» που καταβάλλει η κυβέρνηση στα αντιλαϊκά παζάρια για την αναθεώρηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) της ΕΕ μετά το 2020, αξιώνοντας μάλιστα και την αντίστοιχη συναίνεση, επανέλαβαν ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Β. Αποστόλου και ο γγ Αγροτικής Πολιτικής και Διαχείρισης Κοινοτικών Πόρων Χ. Κασίμης, στη σχετική ενημέρωση που πραγματοποίησαν την περασμένη Παρασκευή στη Βουλή, ενόψει της συνάντησης που θα γίνει στις Βρυξέλλες στις 18 Ιούλη για το θέμα της αναθεώρησης της ΚΑΠ.

Στην πραγματικότητα, βέβαια, «πυξίδα» της κυβέρνησης στα ενδοαστικά υπαρκτά παζάρια σε επίπεδο ΕΕ είναι η διασφάλιση της κερδοφορίας των μεγαλοαγροτών και των επιχειρηματικών ομίλων που δραστηριοποιούνται στον αγροτικό τομέα, η οποία αντικειμενικά οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερη επιδείνωση της θέσης των μικρομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων.

Δεδομένο το πλαίσιο που εντείνει το χτύπημα των μικρομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων

Στην τοποθέτησή του, ο υπουργός Β. Αποστόλου εστίασε στη μείωση του προϋπολογισμού της ΚΑΠ. Συγκεκριμένα, από το 38% του ευρωενωσιακού προϋπολογισμού που απορροφά σήμερα, θα πέσει στο 30%. Οπως είπε, αυτό σε ό,τι αφορά την Ελλάδα σημαίνει απώλεια 1,198 δισ. ευρώ ή 6,16%.

Ο ίδιος ανέφερε ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει πρωταγωνιστήσει στη συγκρότηση συμμαχιών, ενώ ήδη έχει συνταχθεί και υπογραφεί από τους αρμόδιους υπουργούς Ελλάδας, Ισπανίας, Γαλλίας, Πορτογαλίας, Ιρλανδίας και Φιλανδίας υπόμνημα «με το οποίο ζητάμε τη διατήρηση των πόρων στα σημερινά επίπεδα».

Ωστόσο, όπως συμπλήρωσε ο Χ. Κασίμης, είτε μειωθούν οι πόροι είτε παραμείνουν στα σημερινά επίπεδα, αλλάζουν συνολικά η «δομή» και η «φιλοσοφία» της ΚΑΠ, καθώς «συνδέει στόχους πολιτικής με αποτελέσματα και δείκτες επιδόσεων, οι οποίες επιδόσεις θα επηρεάσουν τους πόρους οι οποίοι θα εισρέουν στη χώρα». Οπως είπε, η κυβέρνηση ετοιμάζει και το ανάλογο «εθνικό στρατηγικό σχέδιο», το οποίο «θα συνταχθεί στη βάση των στόχων πολιτικής που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή», γι' αυτό και θα έχει με τη σειρά του τρεις στόχους, με πρώτο και κύριο «την προώθηση ενός "έξυπνου", ανθεκτικού, διαφοροποιημένου γεωργικού τομέα που θα διασφαλίζει την επισιτιστική ασφάλεια κι εδώ μπαίνουν και τα ζητήματα της βιωσιμότητας και της ανταγωνιστικότητας».

Επιβεβαιώνεται δηλαδή ότι πέρα από την ενδεχόμενη μείωση των συνολικών κονδυλίων, η μικρομεσαία αγροτιά που ήδη παίρνει το μικρότερο ποσοστό των επιδοτήσεων - ενισχύσεων, θα χτυπηθεί ακόμα περισσότερο, στο όνομα της «έξυπνης» διασφάλισης της «ανταγωνιστικότητας» και της «βιωσιμότητας».

Μακριά από τα συμφέροντα των μικρομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων, οι ενστάσεις που πρόβαλαν τα άλλα αστικά κόμματα εστίασαν και πάλι στη ...διαπραγματευτική δεινότητα της κυβέρνησης.

Απάντηση η οργάνωση της πάλης σε σύγκρουση με ΕΕ - κεφάλαιο

Στην αντίπερα όχθη, ο βουλευτής του ΚΚΕ, Νίκος Μωραΐτης, τόνισε ότι οι ευρωενωσιακές επιδοτήσεις και η ΚΑΠ είναι κάθε φορά το τυρί στη φάκα για να περάσει η καταστροφική πολιτική που εφαρμόζει με αποφασιστικότητα και η σημερινή κυβέρνηση, στοχεύοντας στη συγκέντρωση της γης και της παραγωγής σε λίγα χέρια, δηλαδή στα μονοπώλια που δραστηριοποιούνται στην αγροτοκτηνοτροφική παραγωγή.

Ο Ν. Μωραΐτης κατέθεσε στοιχεία που δείχνουν ότι την περίοδο 2005 - 2016 οι αγροτικές εκμεταλλεύσεις μειώθηκαν από 833.590 σε 685.950: Η μείωση προήλθε εξολοκλήρου από εκμεταλλεύσεις με έκταση λιγότερη από 100 στρέμματα, ενώ την ίδια περίοδο οι εκμεταλλεύσεις που κατείχαν το 36,9% της χρησιμοποιούμενης έκτασης έφτασαν να κατέχουν το 56,5%.

Τόνισε ότι σε αυτήν την κατεύθυνση βρίσκεται και η νέα αναθεώρηση της ΚΑΠ. «Παρά τις όποιες αντιθέσεις και τους ανταγωνισμούς που υπάρχουν μεταξύ των αστικών τάξεων των χωρών - μελών, θα υπάρχουν συμβιβασμοί για να υπηρετηθούν οι κοινοί στόχοι» επισήμανε, ενώ σε ακόμα πιο τραγική θέση θα φέρουν τον μικρομεσαίο αγρότη και κτηνοτρόφο.

Ο βουλευτής του ΚΚΕ επισήμανε ότι όσο και αν διατείνεται η κυβέρνηση ότι όλα είναι θέμα διαπραγμάτευσης, «τα όποια παζάρια δεν ανατρέπουν την προοπτική της εκτόπισης των ατομικών αγροτοπαραγωγών από τη γη και την παραγωγή τους».

«Η γραμμή που μπορεί να δώσει ανάσα και προοπτική στους βιοπαλαιστές αγρότες, είναι το δυνάμωμα της κοινής δράσης ανάμεσα στην εργατική τάξη και τους αυτοαπασχολούμενους της πόλης και της υπαίθρου, σε τροχιά σύγκρουσης με την ΕΕ, το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις τους».


ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ...
Σύνοδος - καθρέφτης βαθιών και περίπλοκων αντιθέσεων

Ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις που βαθαίνουν όλο και περισσότερο - ακόμα και ανάμεσα σε δυνάμεις που συνεχίζουν να δηλώνουν «εταίροι» - και εκδηλώνονται σε όλο και περισσότερους τομείς, αποτελούν το πλαίσιο μέσα από το οποίο ξεκινά αύριο μία ακόμα Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ (Βορειοατλαντικού Συμφώνου), που πολλά αστικά επιτελεία χαρακτηρίζουν «ιδιαίτερα κρίσιμη». Πρόκειται για αντιθέσεις που «σιγοβράζουν» εδώ και χρόνια, στο έδαφος των αντικειμενικών εξελίξεων σε οικονομικό, πολιτικό, στρατιωτικό επίπεδο. Η οικονομική άνοδος της Κίνας και η στρατιωτική ενεργητική δράση της Ρωσίας στη Μ. Ανατολή και τα ενεργειακά της σχέδια, η προσπάθεια των ΗΠΑ να διατηρήσουν την παγκόσμια πρώτη θέση, οι παρεμβάσεις της Γερμανίας για την εξασφάλιση της συνοχής της ΕΕ και της Ευρωζώνης, είναι πλευρές του ίδιου ακριβώς ζητήματος.

«Ναυαρχίδες» του διεθνούς αστικού Τύπου ομολογούν με μεγάλη ειλικρίνεια ότι η Βορειοατλαντική Συμμαχία περνά «τεκτονικές αλλαγές», εξηγώντας ταυτόχρονα ότι ο Τραμπ είναι «περισσότερο η έκφραση και όχι η αιτία τους», στρέφοντας την προσοχή σε μια συνολικότερη επαναξιολόγηση συμμαχιών, που προχωρά, διμερών αλλά και πολυμερών.

***

Οι αποστάσεις που διευρύνονται ανάμεσα σε κράτη - μέλη του ΝΑΤΟ, αναδεικνύοντας τα ισχυρά συμφέροντα που συγκρούονται μεταξύ τους, αντανακλώνται σε μια σειρά από μέτωπα ιδιαίτερα κρίσιμα για τον ευρύτερο συσχετισμό δυνάμεων. Μερικά μόνο παραδείγματα: Ο λεγόμενος «εμπορικός πόλεμος» - όπως τον αποκαλούν οι αστοί απομονώνοντας πλευρές σκληρών και γενικότερων ανταγωνισμών - με την εκατέρωθεν επιβολή δασμών, μεταξύ ΗΠΑ - ΕΕ. Η αποχώρηση των ΗΠΑ από τη διεθνή συμφωνία για το Ιράν, με την ταυτόχρονη συνέχιση των προσπαθειών των υπόλοιπων μερών (δηλαδή των ισχυρότερων ευρωπαϊκών δυνάμεων μαζί με Ρωσία - Κίνα) να τη διατηρήσουν. Η διαφορετική ταχύτητα και έκταση με τις οποίες οι διάφορες πλευρές (και στο εσωτερικό της ίδιας της ΕΕ) «επαναπροσεγγίζουν» τη Ρωσία. Η στενότερη συνεργασία ανάμεσα σε Κίνα και Ευρώπη, που είναι λογικό να μην περιορίζεται στους «δρόμους του μεταξιού» (ήταν χαρακτηριστικό δημοσίευμα του «Ρόιτερς» που εμφάνιζε το Πεκίνο να προτείνει κοινή προσφυγή κατά των ΗΠΑ για την «εμπορική πολιτική» τους). Η μελετημένη και με καθορισμένα αποτελέσματα προσπάθεια των Ευρωπαίων να αναβαθμίσουν τη διακριτή στρατιωτική τους παρέμβαση σε διάφορες περιοχές του πλανήτη, με εργαλεία εντός αλλά και εκτός ΝΑΤΟικών δομών.

***

Την ίδια στιγμή, βέβαια, είναι πολύ παρακινδυνευμένο να διαπιστώσει κανείς ότι διακυβεύεται η διατήρηση του ΝΑΤΟ και μάλιστα με πρωτοβουλία των ΗΠΑ. Αλλά και άλλες δυνάμεις, του διαμετρήματος της Γερμανίας, ξεκαθαρίζουν ότι η συγκεκριμένη λυκοσυμμαχία εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εργαλείο για την υπεράσπιση στρατηγικών τους συμφερόντων. Δεν είναι τυχαίες δηλώσεις όπως αυτή που έκανε η Γερμανίδα καγκελάριος Αγκελα Μέρκελ, παραμονές της Συνόδου, που επισήμανε ότι «χρειαζόμαστε το ΝΑΤΟ, και τον 21ο αιώνα, ως εγγυητή της ασφάλειάς μας και μάλιστα ως μια Διατλαντική Συμμαχία». Βέβαια, είναι εξίσου χαρακτηριστικό πως στην ίδια δήλωση, η Μέρκελ δεν παρέλειψε να τονίσει το ενδιαφέρον που υπάρχει για μια «εύλογη σχέση» με τη Ρωσία, εννοώντας ότι το Βερολίνο δεν μπορεί παρά να ιεραρχεί μια «ρεαλιστική» σχέση με τη Μόσχα.

Αυτό που παζαρεύεται είναι η προσαρμογή της Συμμαχίας στις νέες συνθήκες, που βέβαια κάθε πλευρά μελετά με βάση τις δικές της προτεραιότητες, τα πλεονεκτήματα που εντοπίζει σε νέες ή παλιές συμμαχίες και για αυτό τις αναβαθμίζει, αλλά και τα πλεονεκτήματα που θα αφαιρέσει από ανταγωνιστές της.

***

Την ίδια στιγμή, βεβαίως, η λυκοσυμμαχία ενισχύει την αντιδραστική και επικίνδυνη ατζέντα της έχοντας την προσοχή της στραμμένη ανατολικά, κυρίως στοχεύοντας στον περιορισμό της επιρροής της Ρωσίας στην Ευρώπη και την Ανατολική Μεσόγειο. Ενω σταθερά προωθούνται τα σχέδια επέκτασης του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια και βέβαια με τη συμβολή και τον πρωταγωνιστικό ρόλο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Από αυτήν την άποψη, το κύριο για τους λαούς και τον λαό της χώρας μας είναι η ένταση της πάλης ενάντια στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και βεβαίως ιδιαίτερα της ελληνικής εμπλοκής σε αυτούς, στην αξιοποίηση βάσεων και υποδομών για αυτούς τους σκοπούς. Αυτό το ζήτημα πρέπει να μπει στο επίκεντρο της δράσης του εργατικού - λαϊκού κινήματος.


Α. Μ.





Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org